Na een heerlijke nacht, hier en daar wat wakker, maar toch lekker geslapen, zit ik hier met mijn pillen en bakje vla achter de pc. Ondertussen is Annemarie al het blad aan het wegvegen en maakt weer allerlei vazen leeg...mijn grote dikke boeddha doet het goed hoor, hij glimlacht me tegemoet en deze woensdag lijkt me best een lekkere dag te gaan worden. Mijn maag houdt zich redelijk, mijn lijf heeft even genoeg rust, dus straks stap ik onder de douche en ga ik mij lekker aankleden. Gisteren stond Jannie uit Den Haag voor de deur met zonnebloemen en Annemarie kwam gezellig met Marga terug..was leuk. Ondertussen verslind ik boeken en tussendoor geniet ik van The Secret, mijn kadootje van Gabija...Het mooie is dat dit boek je doet nadenken over hoe je bijvoorbeeld nu naar je ziektebeeld kijkt. Ga je erin mee, of ga je er zodanig mee om, dat je zelf het heft in handen neemt. En dat laatste dat doe ik. Ik knok tegen alles....gisteren heb ik naar Vinger om de Pols gekeken, naar Willem Nijholt, die keelkanker had. Hij spreekt over before cancer en after cancer...goed om naar dit soort programma's te kijken. Het relativeert, en het geeft je als het ware tips hoe ermee om te gaan...hoe ingewikkeld het ook is. Want uiteindelijk moet je zelf die strijd strijden, ondanks alle support, alle liefde, het is jouw lijf wat het gevecht aan gaat. Maar mijn lijf is sterk, en knokken kan ik, dus het komt goed.
Ondertussen ben ik tussendoor bezig met van alles, met contacten leggen, met sites bezoeken die me van alle kanten worden aangereikt (ja Jo-Anne graag ontvang ik die sites van jou....ik mail je nog!) en met contacten leggen met uitgevers, om van deze weblog een boekje te maken, voor lotgenoten, voor jullie, voor iedereen die het maar lezen wil. Wie weet wat er allemaal komen gaat...ik ben heel benieuwd. Ik hou jullie op de hoogte.., ik had mij voorgenomen in deze periode van minder aktief in de maatschappij staan, voor mijzelf een plan van aanpak voor mijn leven te gaan maken. Dus als straks die hyper nachten weer komen gaan, dan ga ik daarmee aan de slag. Als mijn hoofd niet meer stil wil staan, dan ga ik hiermee verder. Een eigen bedrijfje starten, voor het schilderwerk van Annemarie en voor mijzelf, om af en toe freelance wat te kunnen doen, lesgeven of iets heel anders. Leuk...zomaar voor later. Ik heb er nu alweer zin in en heel veel zin...
En in mijn goede week, volgens de arts gaan dus die leukocyten weer opbouwen na de 14e dag...dus aan het einde van die week, ga ik steeds even naar Arinso. Gesprekje met Chea, haar coachen in haar rol, overdracht van Kirsten naar Rob regelen en gesprekjes met Hylke. Lijkt me heerlijk...alle mensen weer even zien, vasthouden en een praatje hier of daar...geweldig. En op deze manier redden we het wel met elkaar en hoop ik in januari 2008 weer met frisse moed bij Arinso te mogen beginnen, maar voor die tijd hoop ik me nog met veel dingen bezig te mogen houden ook voor Arinso, zodat ik niet een zinloos/nutteloos Arinso-jaar achter me heb liggen. Het meest zinvolle dit jaar blijft wel voor mij de kanker te overwinnen en daar ga ik voor!
Annemarie gaat naar een koffie-ochtend met ouders van de groep van Rosanne. Dit is een beetje de groep waar de school zijn/haar handen aan vol heeft, dus hier is genoeg te bespreken. De groep is al in 2-en gesplitst en de school is alert op het samenspel van al deze karaktertjes.
Vanmiddag krijg ik de spreekbeurt van Rosanne te horen, over jawel...katten, want volgende week vrijdag mag zij op de boerderij bij mijn pa haar poesje uitzoeken....oh wat zal ze blij zijn! Semmie 2 is dus in aantocht.
Ik wens jullie een mooie dag toe, met wat zon indien mogelijk. Ik hoop dat de zon doorbreekt. Doet altijd goed, of je nu binnen bent of buiten.
Dikke zoen, Anita
woensdag 27 juni 2007
dinsdag 26 juni 2007
de tweede chemo....
Gisterenmorgen zo rond een uur of elf zijn we vertrokken naar het LUMC. Eerst bloed prikken en daarna een gesprek met een vervanger van professor Willemze. Bloedwaarden zijn goed en we hadden nog even tijd om samen een broodje te eten in het ziekenhuis, alvorens we naar de elfde etage gingen.
Zo rond een uur of twee lag ik aan het infuus, de zuster prikte in een keer goed. Zij zag gelijk dat ik rollende aderen had, maar zij zou er rekening mee houden en de ader fixeren. Ik heb me voorgenomen dit begrip te onthouden, en tegen de volgende zuster te zeggen 'uw collega fixeerde de ader en prikte in een keer goed....' en eigenlijk ging toen alles vanzelf. Ik lag daar en mijn mede-patiente die alleen de Mabtera kreeg was al snel weer weg en om tien voor zeven was ik klaar. Het gekke is dat ik me al gelijk een stuk zieker voelde dan toen ik binnenkwam, al dat vergif zit toch in je lichaam...ik ben zelf naar buiten gewandeld en had Annemarie al gebeld, die buiten op me stond te wachten. Toen ik thuis kwam, had ik de neiging om steeds naar het toilet te willen, maar dat gaat niet goed. Vannacht erg transpireren. Moet dus weer laxeermiddelen, maagtabletten, prednison en een middeltje tegen de misselijkheid innemen. Maar ook voor vandaag heb ik alles alweer ingenomen. Ik merk dat al die medicijnen me tegenstaan, moet hier dus geen hobbel van maken nu!
Ben gisteren naar bed gegaan, voelde me ziek en heb geslapen tot vanmorgen vroeg. Was helemaal witjes en ongelooflijk moe...je hebt het gevoel dat er van alles in je lijf aan de gang is nu...maar als het goed is is dat natuurlijk ook zo. De chemo de vorige keer had de druk na een dag al doen afnemen. Ben benieuwd wat er nu aan het gebeuren is.
Oh ja...nog eventjes...de arts heb ik gevraagd wat wijsheid is...en hij adviseerde me om de eerste 14 dagen me zoveel mogelijk gedeisd te houden. De witte bloedlichaampjes zijn dan aan het zakken en er wordt een enorme aanslag gedaan op je afweermechanisme. Ik vroeg hem of ik de elfde dag naar feest kan gaan, het feest van Joost, maar hij raadt me dit sterk af, temeer daar je tussen de 10e en 14e dag het meest vatbaar bent. Dus zal ik deze wijsheid (dank je wel Jo-Anne) maar opvolgen en ook dit feest, waar ik ongelooflijk veel zin in heb/had niet gaan bezoeken. Dus tot en met maandag de 9e zal ik proberen zo min mogelijk dingen te ondernemen en dan gaat mijn kwaliteitsweekje in. Dan kan ik vanaf dinsdag of woensdag een keer naar kantoor, om samen met Hylke de funcitoneringsgesprekken van Chea en Kirsten te voeren. Leuk en om iedereen daar te zien. Doet me goed denk ik...en voorlopig ga ik dus maar rusten en vechten tegen die tumor. Hou ik jullie weer op de hoogte via deze site en nu ga ik lekker onder de douche.
Een fijne dag, nummer twee zit er al op. Ik heb alweer een afspraak voor 16/7 en voor 6/8 en de volgende kuur zou een dag na mijn verjaardag zijn, de 27e augustus (dan zijn we al over de helft van de chemo's let op!)
Liefs, succes, Anita
Zo rond een uur of twee lag ik aan het infuus, de zuster prikte in een keer goed. Zij zag gelijk dat ik rollende aderen had, maar zij zou er rekening mee houden en de ader fixeren. Ik heb me voorgenomen dit begrip te onthouden, en tegen de volgende zuster te zeggen 'uw collega fixeerde de ader en prikte in een keer goed....' en eigenlijk ging toen alles vanzelf. Ik lag daar en mijn mede-patiente die alleen de Mabtera kreeg was al snel weer weg en om tien voor zeven was ik klaar. Het gekke is dat ik me al gelijk een stuk zieker voelde dan toen ik binnenkwam, al dat vergif zit toch in je lichaam...ik ben zelf naar buiten gewandeld en had Annemarie al gebeld, die buiten op me stond te wachten. Toen ik thuis kwam, had ik de neiging om steeds naar het toilet te willen, maar dat gaat niet goed. Vannacht erg transpireren. Moet dus weer laxeermiddelen, maagtabletten, prednison en een middeltje tegen de misselijkheid innemen. Maar ook voor vandaag heb ik alles alweer ingenomen. Ik merk dat al die medicijnen me tegenstaan, moet hier dus geen hobbel van maken nu!
Ben gisteren naar bed gegaan, voelde me ziek en heb geslapen tot vanmorgen vroeg. Was helemaal witjes en ongelooflijk moe...je hebt het gevoel dat er van alles in je lijf aan de gang is nu...maar als het goed is is dat natuurlijk ook zo. De chemo de vorige keer had de druk na een dag al doen afnemen. Ben benieuwd wat er nu aan het gebeuren is.
Oh ja...nog eventjes...de arts heb ik gevraagd wat wijsheid is...en hij adviseerde me om de eerste 14 dagen me zoveel mogelijk gedeisd te houden. De witte bloedlichaampjes zijn dan aan het zakken en er wordt een enorme aanslag gedaan op je afweermechanisme. Ik vroeg hem of ik de elfde dag naar feest kan gaan, het feest van Joost, maar hij raadt me dit sterk af, temeer daar je tussen de 10e en 14e dag het meest vatbaar bent. Dus zal ik deze wijsheid (dank je wel Jo-Anne) maar opvolgen en ook dit feest, waar ik ongelooflijk veel zin in heb/had niet gaan bezoeken. Dus tot en met maandag de 9e zal ik proberen zo min mogelijk dingen te ondernemen en dan gaat mijn kwaliteitsweekje in. Dan kan ik vanaf dinsdag of woensdag een keer naar kantoor, om samen met Hylke de funcitoneringsgesprekken van Chea en Kirsten te voeren. Leuk en om iedereen daar te zien. Doet me goed denk ik...en voorlopig ga ik dus maar rusten en vechten tegen die tumor. Hou ik jullie weer op de hoogte via deze site en nu ga ik lekker onder de douche.
Een fijne dag, nummer twee zit er al op. Ik heb alweer een afspraak voor 16/7 en voor 6/8 en de volgende kuur zou een dag na mijn verjaardag zijn, de 27e augustus (dan zijn we al over de helft van de chemo's let op!)
Liefs, succes, Anita
maandag 25 juni 2007
Geluksboeddha
Lieve allemaal...vandaag is het zover, maar met die prachtige houten geluksboeddha die hier sinds gisterenavond woont en die ik van mijn APS-collega's heb gekregen, kan het alleen maar goed gaan! Ongelooflijk wat een leuke dikke boeddha...hij lacht voluit en staat hier op de kast, als je naar hem kijkt wordt je vanzelf vrolijk....
Ik heb heerlijk geslapen met Annemarie, nadat we bezoek hebben gehad van Ronald en Jo-Anne. Ronald is een collega van me, wij werken samen voor onze klant Delta Lloyd en we hebben samen al vaak een mooi en intensief gesprek gevoerd. Zijn vrouw Jo-Anne, ooit hebben we in Cuba met elkaar met de dolfijnen gezwommen, is verpleegkundige en adviseert mij over de kuren en de medicatie. Fijn heb ik veel steun aan. Gisterenavond kwamen zij langs, was erg fijn en gezellig. Heerlijk een glas rose...met boeddha hier op tafel. Ook kregen wij van hen nog een liefdesboeddha, prachtig allemaal!
Ik zal vanavond weer schrijven, of morgenvroeg hoe het met me gaat. Duim maar dat ze goed prikken en dan gaat alles goed komen.
Dikke zoen,
Aniet
Ik heb heerlijk geslapen met Annemarie, nadat we bezoek hebben gehad van Ronald en Jo-Anne. Ronald is een collega van me, wij werken samen voor onze klant Delta Lloyd en we hebben samen al vaak een mooi en intensief gesprek gevoerd. Zijn vrouw Jo-Anne, ooit hebben we in Cuba met elkaar met de dolfijnen gezwommen, is verpleegkundige en adviseert mij over de kuren en de medicatie. Fijn heb ik veel steun aan. Gisterenavond kwamen zij langs, was erg fijn en gezellig. Heerlijk een glas rose...met boeddha hier op tafel. Ook kregen wij van hen nog een liefdesboeddha, prachtig allemaal!
Ik zal vanavond weer schrijven, of morgenvroeg hoe het met me gaat. Duim maar dat ze goed prikken en dan gaat alles goed komen.
Dikke zoen,
Aniet
zondag 24 juni 2007
Legionella in het Diakonessenhuis en bloemen voor de tweede kuur!
Ja krijg ik een brief, dat in de periode dat ik in het ziekenhuis heb gelegen, in het Diakonessenhuis er daar een legionella bacterie is gevonden. Allerlei klachten kunnen zich voordoen bij je, en dan moet je je in verbinding stellen met de huisarts. Gelukkig heb ik geen last van die klachten...wat een gedoe he...lig je een keer in het ziekenhuis, maak je dit mee! Ik moest er eigenlijk wel om lachen...ik, onervaren met ziekenhuizen....Gisteren was een mooie dag, met Rosanne samen op de fiets naar het dorp, om wat kadootjes voor Noor te kopen, confronterend, maar je merkt hoe makkelijk het voor een kind is, dat je gewoon met een kale kop naast haar fietst. We kwamen veel bekenden tegen, en eigenlijk was dat heel leuk. Floor ging die middag bowlen met een paar vriendinnen en wij zijn met zijn 3-tjes naar Noor geweest. Was heel leuk....Noor kwam heel trots met opa en Els aan op haar nieuwe fiets.
Gisteren werden er prachtige bloemen bezorgd van Pauline en Vincent, vrienden van ons uit Brabant met 'veel sterkte voor maandag' lief he...ja want morgen is het weer zover. 12.00 uur word ik verwacht en na het bloedprikken, hoop ik toestemming te krijgen voor de tweede chemokuur. Dan gaan we naar de 11e etage, daar krijg ik een bed, en dan ga ik een aantal uren aan het infuus. Diezelfde dag haalt Annemarie me weer op als ik klaar ben. Ik ben benieuwd en hoop alleen maar dat ik niet al te ziek zal worden, verder zien we wel....
Tante Suus, is een nicht van Pa en tante Anita, een lieve dame uit Goes. En gisteren kreeg ik van haar weer een prachtig boeket...zo lief, met sterkte voor maandag erop. Lief he...dat er zo met je wordt meegeleefd. Oud en jong, veraf en dichtbij...hartverwarmend.
De boeketten zijn prachtig...
Gisterenavond hebben we onder supervisie van Rosanne en haar commentaar op de wedstrijd, naar Jong Oranje gekeken. Geweldig wat een prestatie 4-1 ....in de tussentijd keek ik naar een bokswedstrijd in de slaapkamer. Volgens mij vind ik boksen leuker dan voetballen om naar te kijken...maar iedere keer als er gejuich uit de woonkamer kwam, waar Annemarie en haar twee meiden voetbal keken, ging ik snel even in de herhaling kijken naar het doelpunt.
Vandaag gaan we een stukje fietsen, wat energie opsnuiven en verder zomaar een lekkere rustige zondag hebben. Ik wens jullie dat ook toe...
en voor Sanne, die jarig is, een superfeest met 50 mensen....dus laten wij het even afweten vandaag...iets te veel mensen! Veel plezier Sanne en hartelijke gefeliciteerd vanuit Voorschoten.
Anita
zaterdag 23 juni 2007
Een heerlijke vrijdag....
Gisteren was weer zo'n heerlijke vrijdag. Lekker geslapen en rustig aan opgestaan. En zo rond een uur of elf kwam eerst Marion Lips met een overheerlijke taart op bezoek. Daarna stonden, pa, tante Anita en oom De voor de deur, met allerlei bladen, lekkers, heel veel lekkers en vers fruit. Tante Anita had het fruit in het oude eiermandje van de boerderij, waar mijn oma (die zou nu 107 zijn geweest) vroeger de eieren mee uit het kippenhok haalde, gedaan en dit eiermandje is nu in ons bezit...geweldig he...krijg je zomaar een stukje historie van de boerderij in Voorschoten. Zo staat hier ook nog een oude melkbus van onze boerderij.
Op zich hecht ik niet zo heel veel aan de familie historie, maar ik vind af en toe zo'n stukje van onze boerderij wel heel erg leuk.
Het was een gezellige ochtend, lekker gepraat, geluncht en voorafgaand aan de lunch nog een glaasje champagne gedronken. Heerlijk toch weer....
Tussendoor nog telefonisch contact gehad met Hylke. Fijn gewoon proberen wat mee te denken over mijn werk, waardeer ik zo, deze betrokkenheid.
Daarna ben ik lekker gaan slapen, en gek hoe je dan toch gewoon moe bent van....gisterenavond kwamen Eveline en Leo op bezoek. Eveline is een vriendin van mij, nadat we samen de opleiding 'Talentvolle Vrouwen' bij De Baak hebben gevolgd. En Eveline heeft gekozen voor nieuw geluk, net als Annemarie, en moeilijk om te zien is hoe dit nieuwe geluk overschaduwd kan worden door verdriet, door het feit dat je iemand met wie je veel hebt gedeeld, toch in de steek laat, om je hart te volgen. En toen Eveline en ik elkaar in de armen sloten, zag ik haar pijn en verdriet. Gelukkig heeft zij grote dochters, en zal uiteindelijk het begrip wel komen, voor het feit dat zij deze keuze maakt. Ik hoop het zo...ik heb dit van heel dichtbij bij Annemarie gezien en ik merk dat als de kinderen je keuze accepteren, dat die pijn wel blijft, maar dat je ook meer kunt en mag genieten van je nieuwe geluk. Als ik nu naar ons gezinnetje kijk, dan denk ik, dat ondanks de scheiding, de kinderen hier gelukkig zijn. En ook gelukkig zijn bij hun vader. Ingewikkeld zo'n proces....want wanneer kies je echt voor jezelf en laat je alles los, om je hart te volgen....en ik als partner van....ben zo blij, dat Annemarie dit aangedurfd heeft en ik zeg wel eens 'Annemarie je hebt leeuwenmoed nodig gehad om deze stap te zetten...' en zo zie ik dat ook bij Eveline. En dan absoluut niets ten nadele van degene die je achter moet laten........
Het was goed om hen even te zien, te spreken weer en met elkaar dat glas wijn te drinken...
Vandaag gaan we eventjes naar mijn broer, mijn nichtje Noor wordt 12 jaar en we gaan voor alle drukte komt, eventjes naar haar verjaardag toe.
Voor iedereen een mooie zaterdag. Ik geniet nog even twee dagen optimaal...dikke zoen!
Aniet
Op zich hecht ik niet zo heel veel aan de familie historie, maar ik vind af en toe zo'n stukje van onze boerderij wel heel erg leuk.
Het was een gezellige ochtend, lekker gepraat, geluncht en voorafgaand aan de lunch nog een glaasje champagne gedronken. Heerlijk toch weer....
Tussendoor nog telefonisch contact gehad met Hylke. Fijn gewoon proberen wat mee te denken over mijn werk, waardeer ik zo, deze betrokkenheid.
Daarna ben ik lekker gaan slapen, en gek hoe je dan toch gewoon moe bent van....gisterenavond kwamen Eveline en Leo op bezoek. Eveline is een vriendin van mij, nadat we samen de opleiding 'Talentvolle Vrouwen' bij De Baak hebben gevolgd. En Eveline heeft gekozen voor nieuw geluk, net als Annemarie, en moeilijk om te zien is hoe dit nieuwe geluk overschaduwd kan worden door verdriet, door het feit dat je iemand met wie je veel hebt gedeeld, toch in de steek laat, om je hart te volgen. En toen Eveline en ik elkaar in de armen sloten, zag ik haar pijn en verdriet. Gelukkig heeft zij grote dochters, en zal uiteindelijk het begrip wel komen, voor het feit dat zij deze keuze maakt. Ik hoop het zo...ik heb dit van heel dichtbij bij Annemarie gezien en ik merk dat als de kinderen je keuze accepteren, dat die pijn wel blijft, maar dat je ook meer kunt en mag genieten van je nieuwe geluk. Als ik nu naar ons gezinnetje kijk, dan denk ik, dat ondanks de scheiding, de kinderen hier gelukkig zijn. En ook gelukkig zijn bij hun vader. Ingewikkeld zo'n proces....want wanneer kies je echt voor jezelf en laat je alles los, om je hart te volgen....en ik als partner van....ben zo blij, dat Annemarie dit aangedurfd heeft en ik zeg wel eens 'Annemarie je hebt leeuwenmoed nodig gehad om deze stap te zetten...' en zo zie ik dat ook bij Eveline. En dan absoluut niets ten nadele van degene die je achter moet laten........
Het was goed om hen even te zien, te spreken weer en met elkaar dat glas wijn te drinken...
Vandaag gaan we eventjes naar mijn broer, mijn nichtje Noor wordt 12 jaar en we gaan voor alle drukte komt, eventjes naar haar verjaardag toe.
Voor iedereen een mooie zaterdag. Ik geniet nog even twee dagen optimaal...dikke zoen!
Aniet
donderdag 21 juni 2007
Vandaag is weer zo'n super mooie dag...met een gouden randje!
Soms heb je van die dagen, die je zou willen inlijsten. Vandaag is ook zo'n dag, nog lekker geslapen, na mijn nachtelijke rondzwervingen door ons huis...en langzaam opgestaand. Kopje thee op bed, samen met Annemarie, heerlijk moment is dat...die rust...samen genieten, voelt zo goed! Daarna onder de douche, hier win ik altijd tijd nu ik mijn woeste haardos niet meer hoef te drogen, en lekker in mijn korte broek met mijn prachtige nieuwe blauwe polo uit Barcelona, naar beneden.
De post brengt mij iedere dag lieve dingen, soms gecombineerd met een rekening voor het een of ander, maar al met al vind ik TNT of Sand wel sympathiek. Vandaag kreeg ik eerst wat geld terug van de energie-nota, gelukkig maar, ik vond het maandbedrag in dit huis al zo schrikbarend hoog! En bij die post zat een ongelooflijk lief kadootje van Gabija, een van mijn lieve collega's uit Utrecht. Het boek 'the Secret' een prachtige gebonden versie over het eeuwenoude Geheim, symbolisch zo waardevol, met een lief persoonlijk woord van Gabija...oh wat kun je je bevoorrecht voelen met al die liefde om je heen! Zo voelt het echt...gisteren toen ik op kantoor was, nadat ik hier in de tuin met Hylke al heel fijn had gesproken, stond daar Kirsten op me te wachten, met die mooie zwangere buik. Zo bijzonder, ik heb maar steeds dat beeld voor ogen, waar ik met mijn kale koppie, Kirsten's nieuwe kindje in mijn armen heb...ik vind het zo fijn voor haar/hen en ik voel er zo heel dichtbij...dat nieuwe leven is typerend voor mijn leven vind ik, ik krijg ook een nieuwe kans, althans zo voelt het...en die kansen die krijg je maar af en toe en die moet je pakken!
Daarna kwam Jannie helemaal uit Zwolle hierheen gereden, met prachtige rozen, en een tas vol lieve en vooral lekkere kadootjes, lekkernijen uit de winkel van Jonnie Boer, van de Librije, een van de restaurants waar ik ooit ongelooflijk lekker heb mogen eten...en nu dan mango/witte chocolade creme of pasta, volgens mij moet je zo'n potje gewoon met je pink leeglikken, heel smerig maar o zo lekker...
Spontaan stapten toen Jannie uit Den Haag en Anke en Patrick, twee lieve vrienden van me uit Rijswijk (die bruin uit Italie kwamen en misschien volgende week nog wel even weg vliegen voor een weekje Griekenland...oh heerlijk..)binnen en hebben we met elkaar heerlijk in de tuin koffie gedronken. Ik zit dan als een blij kind met allemaal lekkere dingen, een grote puntzak drop, een prachtige blauwe fles met water, en voel me zo rijk als de koningin, of misschien nog wel rijker....'t maakt niet uit....
Tussendoor zijn we nog even naar Den Haag gegaan, naar de Frederik Hendriklaan. Om die schoenen van Annemarie te halen en die cd met hele vrolijke zomerse hits, die we nu draaien, te kopen. 100 zinderende zomerhits ofzo...welnu, heerlijk, je wilt dansen en dat doen we dan af en toe maar....want ook al ben ik nu ziek, er is nog zoveel om van te genieten. En die momenten dat dat kan, dan doen we dat ook optimaal. Ik voel me zo gelukkig.
En om deze dag mooi af te sluiten gaan Annemarie en ik vanavond lekker uiteten in dat kleine nieuwe italiaanse restaurantje hier in het dorp. Lekker samen, een kwaliteitsavondje, een glaasje wijn...zomaar samen, morgen komen de meisjes weer, drummen, hockey, zweeds pesten, spelletjes, de verjaardag van Noor en Sanne (die laatste is heel groots met 50 mensen ofzo...dus daar kan ik niet naar toe...)en dan ziet ons leven er weer heel anders uit.
Morgen komen Pa, tante Anita en oom De, langs, erg fijn is dat. En nog wat vrienden zullen binnendruppelen om me weer sterkte te wensen voor maandag, mijn tweede chemokuur. Ik zal jullie dan weer schrijven, hoe mijn lijf hierop gaat reageren, hoe het ons allemaal zal vergaan...tot die tijd, alleen als ik echt weer iets te melden heb.
Het bizarre van dit alles vind ik, dat mijn leven zoveel waardevoller is geworden. Dat contacten intenser zijn dan ze ooit waren. Dat ik zoveel warmte en liefde mag ervaren. Dat ik voel, dat het leven voor mij zoveel diepgang heeft gekregen. Dat ik zo bewust bezig ben en ik hoop dat ik dit niet weer zal verliezen, dat ik me hier zo bewust van zal blijven. Dat ik niet weer opgeslokt zal worden door heel hard werken, en racen tegen de klok....maar dat ik samen met mijn lief, achterover zal leunen en kan genieten, van die mooie groene bladeren in de tuin, van de bloemen die stiekem groeien langs de borders, en eigenlijk zo leuk staan....Het leven is zo verleidelijk, soms denk ik na over geld, of meer geld, terwijl ik me realiseer dat het hier niet om gaat...dat minder ook kan. Dat samen een kop thee of koffie drinken, al zo heerlijk is....
soms denk ik, 'Aniet daar hoefde je toch niet ziek voor te worden.....' nee ik denk wel dat ik al heel bewust leefde, maar nu is daar nog iets bijgekomen...en dat kan ik alleen maar voelen, het zit een laagje dieper lijkt het wel. En soms praat ik nu met iemand, waardoor ik hem of haar zo heel anders ga zien. Dank je wel....ik had het nooit willen missen.
Anita
De post brengt mij iedere dag lieve dingen, soms gecombineerd met een rekening voor het een of ander, maar al met al vind ik TNT of Sand wel sympathiek. Vandaag kreeg ik eerst wat geld terug van de energie-nota, gelukkig maar, ik vond het maandbedrag in dit huis al zo schrikbarend hoog! En bij die post zat een ongelooflijk lief kadootje van Gabija, een van mijn lieve collega's uit Utrecht. Het boek 'the Secret' een prachtige gebonden versie over het eeuwenoude Geheim, symbolisch zo waardevol, met een lief persoonlijk woord van Gabija...oh wat kun je je bevoorrecht voelen met al die liefde om je heen! Zo voelt het echt...gisteren toen ik op kantoor was, nadat ik hier in de tuin met Hylke al heel fijn had gesproken, stond daar Kirsten op me te wachten, met die mooie zwangere buik. Zo bijzonder, ik heb maar steeds dat beeld voor ogen, waar ik met mijn kale koppie, Kirsten's nieuwe kindje in mijn armen heb...ik vind het zo fijn voor haar/hen en ik voel er zo heel dichtbij...dat nieuwe leven is typerend voor mijn leven vind ik, ik krijg ook een nieuwe kans, althans zo voelt het...en die kansen die krijg je maar af en toe en die moet je pakken!
Daarna kwam Jannie helemaal uit Zwolle hierheen gereden, met prachtige rozen, en een tas vol lieve en vooral lekkere kadootjes, lekkernijen uit de winkel van Jonnie Boer, van de Librije, een van de restaurants waar ik ooit ongelooflijk lekker heb mogen eten...en nu dan mango/witte chocolade creme of pasta, volgens mij moet je zo'n potje gewoon met je pink leeglikken, heel smerig maar o zo lekker...
Spontaan stapten toen Jannie uit Den Haag en Anke en Patrick, twee lieve vrienden van me uit Rijswijk (die bruin uit Italie kwamen en misschien volgende week nog wel even weg vliegen voor een weekje Griekenland...oh heerlijk..)binnen en hebben we met elkaar heerlijk in de tuin koffie gedronken. Ik zit dan als een blij kind met allemaal lekkere dingen, een grote puntzak drop, een prachtige blauwe fles met water, en voel me zo rijk als de koningin, of misschien nog wel rijker....'t maakt niet uit....
Tussendoor zijn we nog even naar Den Haag gegaan, naar de Frederik Hendriklaan. Om die schoenen van Annemarie te halen en die cd met hele vrolijke zomerse hits, die we nu draaien, te kopen. 100 zinderende zomerhits ofzo...welnu, heerlijk, je wilt dansen en dat doen we dan af en toe maar....want ook al ben ik nu ziek, er is nog zoveel om van te genieten. En die momenten dat dat kan, dan doen we dat ook optimaal. Ik voel me zo gelukkig.
En om deze dag mooi af te sluiten gaan Annemarie en ik vanavond lekker uiteten in dat kleine nieuwe italiaanse restaurantje hier in het dorp. Lekker samen, een kwaliteitsavondje, een glaasje wijn...zomaar samen, morgen komen de meisjes weer, drummen, hockey, zweeds pesten, spelletjes, de verjaardag van Noor en Sanne (die laatste is heel groots met 50 mensen ofzo...dus daar kan ik niet naar toe...)en dan ziet ons leven er weer heel anders uit.
Morgen komen Pa, tante Anita en oom De, langs, erg fijn is dat. En nog wat vrienden zullen binnendruppelen om me weer sterkte te wensen voor maandag, mijn tweede chemokuur. Ik zal jullie dan weer schrijven, hoe mijn lijf hierop gaat reageren, hoe het ons allemaal zal vergaan...tot die tijd, alleen als ik echt weer iets te melden heb.
Het bizarre van dit alles vind ik, dat mijn leven zoveel waardevoller is geworden. Dat contacten intenser zijn dan ze ooit waren. Dat ik zoveel warmte en liefde mag ervaren. Dat ik voel, dat het leven voor mij zoveel diepgang heeft gekregen. Dat ik zo bewust bezig ben en ik hoop dat ik dit niet weer zal verliezen, dat ik me hier zo bewust van zal blijven. Dat ik niet weer opgeslokt zal worden door heel hard werken, en racen tegen de klok....maar dat ik samen met mijn lief, achterover zal leunen en kan genieten, van die mooie groene bladeren in de tuin, van de bloemen die stiekem groeien langs de borders, en eigenlijk zo leuk staan....Het leven is zo verleidelijk, soms denk ik na over geld, of meer geld, terwijl ik me realiseer dat het hier niet om gaat...dat minder ook kan. Dat samen een kop thee of koffie drinken, al zo heerlijk is....
soms denk ik, 'Aniet daar hoefde je toch niet ziek voor te worden.....' nee ik denk wel dat ik al heel bewust leefde, maar nu is daar nog iets bijgekomen...en dat kan ik alleen maar voelen, het zit een laagje dieper lijkt het wel. En soms praat ik nu met iemand, waardoor ik hem of haar zo heel anders ga zien. Dank je wel....ik had het nooit willen missen.
Anita
Slapeloze nacht....
Tja...en daar zit ik dan om twee uur in de nacht. Ik kan niet slapen en hield natuurlijk door mijn gedraai Annemarie weer wakker, dus er maar eventjes uit...beetje lezen en nu dan vast even op mijn weblog schrijven.
Met een tevreden gevoel kijk ik terug op gisteren, mijn bezoek aan Arinso. Het was werkelijk heerlijk om daar even te zijn. Om even met iedereen te praten, om de hele club weer eventjes te ontmoeten.
Toen ik thuis kwam en Annemarie naderhand ook thuis kwam, hebben we lekker gegeten, tv gekeken en een rustige avond gehad.
Vandaag donderdag zal een rustige dag worden. Ik krijg bezoek van Jannie Hoegen uit Zwolle...die al een paar keer is afgebeld en nadat de kinderen hier zijn geweest voor de lunch, hebben Annemarie en ik de tijd aan onszelf. Lekker is dat...nog eventjes quality time...morgen komen die meiden weer naar school, drumles, hockey en van alles te doen om je heen. Vriendjes, vriendinnetjes...gezellig is dat wel. In het begin moest ik enorm wennen aan die drukte om je heen. Aan het feit dat je pas als de kinderen naar bed zijn tijd voor jezelf hebt....maar het is ook wel heel erg leuk. Spelletjes doen, spreekbeurt oefenen, helpen met huiswerk....
Mijn leven is een klein cirkeltje op dit moment. Ik maak niet zo heel veel mee, dus laat ik het eventjes hierbij.
Ik hoop dat jullie allemaal een lekkere nacht hebben of hebben gehad....ik ga het zo weer proberen...dikke zoen!
Aniet
Met een tevreden gevoel kijk ik terug op gisteren, mijn bezoek aan Arinso. Het was werkelijk heerlijk om daar even te zijn. Om even met iedereen te praten, om de hele club weer eventjes te ontmoeten.
Toen ik thuis kwam en Annemarie naderhand ook thuis kwam, hebben we lekker gegeten, tv gekeken en een rustige avond gehad.
Vandaag donderdag zal een rustige dag worden. Ik krijg bezoek van Jannie Hoegen uit Zwolle...die al een paar keer is afgebeld en nadat de kinderen hier zijn geweest voor de lunch, hebben Annemarie en ik de tijd aan onszelf. Lekker is dat...nog eventjes quality time...morgen komen die meiden weer naar school, drumles, hockey en van alles te doen om je heen. Vriendjes, vriendinnetjes...gezellig is dat wel. In het begin moest ik enorm wennen aan die drukte om je heen. Aan het feit dat je pas als de kinderen naar bed zijn tijd voor jezelf hebt....maar het is ook wel heel erg leuk. Spelletjes doen, spreekbeurt oefenen, helpen met huiswerk....
Mijn leven is een klein cirkeltje op dit moment. Ik maak niet zo heel veel mee, dus laat ik het eventjes hierbij.
Ik hoop dat jullie allemaal een lekkere nacht hebben of hebben gehad....ik ga het zo weer proberen...dikke zoen!
Aniet
Abonneren op:
Posts (Atom)