Veel geslapen weer...en een lekker diner met Jannie hier thuis...

Gisteren was ik al moe toen ik wakker werd, ben ik 's middags weer gaan slapen en had ik weinig energie. Annemarie ging in plaats van naar de sauna uiteten met Marga en Jannie uit Den Haag kwam lekker voor mij koken hier. En dat was gezellig en leuk...en weer was ik moe, terwijl ik niks heb gedaan. Dus op tijd naar bed....het was zo'n dag die snel voorbij is gegaan, omdat ik hele stukken oversla soms. Door te slapen en door weinig te doen. Mijn energie-niveau is op een dieptepunt. Ik zie enorm op tegen de reis naar Parijs vrijdag met de meisjes en Annemarie....maar doe dit voor de meisjes, zodat zij kunnen genieten in Disney. Gelukkig kan ik tussendoor gaan slapen in het hotel...dat lijkt me wel wat. Ik zie ook eerlijk gezegd op tegen de confrontatie met veel collega's die ik sinds eind april niet meer heb gezien of gesproken. Iedere keer weer mijn verhaal doen...ik wil niet steeds over mijn ziek zijn praten. Maar we zien wel. Het weekend staat in het teken van de kinderen en dat zal zeker leuk zijn...

Voor vandaag een mooie dag. Ik heb geen nieuws meer...
Anita

Veel geslapen en een lange avond...

Gisteren overdag heb ik bijna alleen maar geslapen....ik was zo moe, en ook om een uur of acht, toen Ron en Vera op de stoep stonden, was ik nog bekaf. Maar het leuke is altijd dat onze gesprekken zo leuk zijn, dat de avond voorbij vloog en voor we er erg in hadden was het half een...
Ron en Vera, zijn net zo oud ongeveer als ik ben en hebben al grote kinderen. Geweldig om te zien hoe verschillend onze levens zijn en ook om te zien hoe zij in het leven staan. Zij gaan opnieuw na 25 jaar huwelijk, samen allerlei leuke dingen ondernemen. De kinderen de deur uit...het is toch een rijkdom om dit soort contacten ten mogen hebben in je leven.
Vanmorgen om half negen stond Rosanne voor de deur. Zij is vrij van school en vanmorgen bij ons...leuk is dat....ze is nu al aan het bedenken watvoor spelletje we gaan doen.
Verder niet veel te melden. Klachten ongewijzigd en ik voel me wel goed...heb nachtmerries gehad vannacht, dromen over allerlei vervelende dingen, maar gelukkig 'de meeste dromen zijn bedrog...'
Een mooie dag...deze kuur is totaal anders dan alle kuren hiervoor. Maar tot nu toe gaat het goed.
Anita

PS. ik hoop dat iedereen die een beetje ziek is, kou heeft gevat, zich vandaag weer wat beter voelt.

Eventjes een terugval...ik ben zo vreselijk moe...

Tja en net als je denkt, het loopt lekker, dan is de terugval er opeens weer. En vanmorgen werd ik wakker en was ik zo ongelooflijk moe, dat ik om elf uur op de bank in slaap ben gevallen...en toen Rosanne weer naar school ging, ben ik naar bed gegaan, ik heb de hele middag geslapen....mijn maag doet een beetje gek, en ik transpireer veel en ben zo moe, zo moe...
dus gewoon er maar aan toegeven nu...lekker wat hangen op de bang, vroeg slapen.
Om ons heen, hebben veel mensen een kou gevat, zo belde tante Anita vanmorgen af, zij was ziek, ze reden eventjes langs en brachten allerlei spulletjes langs, lieve, lekkere en mooie spullen....ik mocht hen niet zoenen omdat ze bang was, dat ik ziek zou worden. Ook Pa en Els hebben kou gevat en laten zich even niet zien. Rosanne loopt te snotteren...en mijn weerstand is uitermate laag...dus oppassen geblazen. Even uitrusten en zorgen dat ik genoeg energie heb voor Disney...ik zie op tegen het weekend aan de ene kant, de drukte, de reis, de hele onderneming op zich...maar ik verheug me op de blije gezichtjes van de meisjes, het genieten...en daar doe ik het voor. Ik kan af en toe even gaan slapen, even gaan liggen in mijn hotelkamer...en zal dat ook zeker doen.

Dit was het weer...een fijne avond, ik ga even lekker lui onderuit zitten. Ron en Vera komen even langs, die gaan een lange reis maken ik geloof naar Australie...wat een vooruitzicht zeg...grappig ik heb allemaal mensen om me heen, die op reis gaan of zijn...China (Ellen), Zuid-Afrika (Arie en Fransje), Australie (Ron en Vera)...heerlijk he...

Anita

Wat een mooie maandag.....

Nog maar een week geleden had ik een chemo, ongelooflijk, hoe mijn lichaam deze keer reageert...ik ben wel moe, maar alles smaakt me, en volgens mij gaat het goed...
Gisteren was een rustige dag, Rosanne kwam lunchen en ook na school nog een spelletje doen. Annemarie was lekker bezig met haar schilderijen en ik heb wat boodschappen gedaan, wat gelezen, ik was natuurlijk weer erg lui...los van de bladeren vegen etc. Mijn bezoek aan het ziekenhuis, bloedprikken enzo maar veel presteer ik nog niet vind ik zelf, alhoewel ik wel meer probeer te doen.
Gisterenavond zijn wij bij Eveline en Leo gaan eten in Den Haag, Eveline is vorige week 48 jaar geworden en dat hebben we gevierd, met een mooi diner...met intense gesprekken, veel herkenning bij Eveline en Annemarie....want wat is het ingewikkeld om te kiezen voor een nieuw leven, een nieuwe liefde...en wat lijkt het aan de buitenkant anders dan het werkelijk is...
Ik ervaar steeds hoe mooi het is als je dit soort emoties kunt delen met vrienden...Eveline en ik hadden nooit kunnen bevroeden, hoe mooi onze vriendschap zou worden, toen wij elkaar bij De Baak ooit tegen kwamen. Leo zorgde met veel verve voor een heerlijke maaltijd...en ik heb Annemarie naar huis gereden, nadat zij een paar overheerlijke glaasjes port had gedronken...wat was het een mooie maandag...

Zojuist ging de telefoon, het was tante Anita. Vanmiddag zou zij met oom De samen langskomen, maar ze is grieperig, en wil mij niet aansteken, dus rijden ze langs om wat langs te brengen en dan gaan ze door naar Goeree en Overflakkee, lekker naar haar bed. Jammer, voor ons allemaal...mijn tante is 83 jaar, maar nog ongelooflijk aktief samen met haar man. Ze ondernemen altijd veel leuke dingen, verblijven regelmatig in hotels in Nederland en bezoeken dan hun vrienden, die overal wonen. Daarnaast heeft ze zich voorgenomen om mij ongelooflijk te verwennen, met allerlei lekkere, leuke en lieve dingen....
Ja mijn ouders zeiden het altijd al 'maar ik ben voor het geluk geboren' en heel vaak voelt dat zo...ik krijg zoveel liefde, en volgens mij is dat het allergrootste geluk...soms zit ik hier te mijmeren, over mijn toekomst, over mijn werk en over hoe mensen met je omgaan. En dan voel ik dat des te meer, dat ik een gelukkig mens ben.

Gisteren hadden we nog een gesprek over life time employment....een veel gebruikt begrip in de HR-wereld. Als je ziek bent, ga je nadenken over je toekomst, over je leven, over je werk, over je manier van werken, van kijken naar je werk. En dus over de dingen die je binden en boeien. Mijn vorige werkgever ADP heeft heel goed begrepen wat dit begrip inhoudt, gaf daar vorm aan, was als organisatie al gevormd, gegroeid tot een uiterst professionele organisatie. Je ziet ook mensen vertrekken bij ADP en weer terug in dienst komen. Bijzonder....en bij mijn huidige bedrijf, zie je dat dit begrip zich nog moet vormen, het bedrijf is te jong om dit begrip goed inhoud te kunnen geven. Soms gaan hier mensen weg, waarvan ik denk 'oh jammer...want hij of zij begreep zo goed wat het is om mensen aan je te binden en blijvend te boeien'. Voor mij zijn dit gedachten die zich tijdens mijn ziek zijn nog meer zijn gaan vormen. Het bijzondere is ook dat ik vergelijkingsmateriaal heb en ik heb mij voorgenomen met het hoofd HR van Arinso over dit thema eens van gedachten te wisselen. Binden en boeien zijn begrippen waar ik veel over gelezen heb en ook veel mee bezig ben in mijn dagelijks leven...En volgens mij is het voor een organisatie uiterst belangrijk om mensen te kunnen blijven boeien.....

Wat een serieuze onderwerpen zo vroeg in de ochtend...het regent...een fijne dag!
Anita

Bezoekje aan het LUMC en weer wat pillen erbij...

Vanmorgen, jawel een bezoek gebracht aan het LUMC, bloedprikken, bloedwaarden nu nog goed en een gesprek met een arts. Ontstekingen in de beide armen is lastig maar helaas. Als enige oplossing krijg ik nu naast de antibiotica nog twee pillen ontstekingsremmers per dag erbij. Enige nadeel is dat deze pillen een negatief effect kunnen hebben op mijn bloedwaarden. Voor de rest kan er weinig aan gedaan worden. Als het erger wordt, moet ik maar weer terug komen....

Ondertussen is het hier in huis een soort uitstalling van schilderijen geworden, overal hangt, staat en ligt kunst. Er worden prachtige lijsten/bakken omheen gemaakt, al dan niet in een mooie bijpassende kleur geschilderd. Annemarie loopt rond met meetlat, penselen, vernis, en in haar roze overall...ziet er leuk uit hoor.

Las net een bericht van Walter en Yvon uit Arnhem die een eigen kunstgalerie hebben, ga hen contacten, om te kijken watvoor mogelijkheden er nog meer zijn voor Annemarie. Gaat helemaal goed. Schilderijen die net niet af zijn/waren worden afgemaakt, er wordt geproduceerd hier...geweldig...

Dikke zoen
Aniet

Even bellen met het ziekenhuis....

Krijg je 2000 mg antibiotica per dag en nog heb je twee ontstoken armen, zowel rechts als links...dus ga ik zo dadelijk maar weer even bellen met het ziekenhuis.

Wat een heerlijk weekend was het he....die zon, gisteren zijn Annemarie en ik om half twaalf op de fiets gestapt, prachtig langs de Vliet, naar Zoeterwoude-Dorp en toevallig kwamen wij daar de Kunstroute tegen. Geweldig....zeker voor Annemarie, die voor haar eerste expositie staat. We hebben wel een stuk of twintig galeries bezocht, in mooie oude boerderijen, bij mensen thuis, in schuurtjes...erg leuk, verschillend, van bekende en minder bekende kunstenaars. We hebben twee kleine beeldjes gekocht van een kunstenares uit Leiden voor onszelf, twee vrouwen...die krijgen een mooi plaatsje in de woonkamer, leuke herinnering aan deze dag....
Ondertussen hebben we zeker 30 tot 35 km gefietst, geluncht op een lekker terrasje in de zon en veel mooie indrukken op gedaan. Wat is Nederland toch mooi, wat is het toch heerlijk als de zon schijnt en wat kunnen sommige mensen toch mooie dingen maken...prachtig werkelijk. Annemarie heeft soms ook met een kunstenaar gesproken, over hoe die kunstenaar het aangepakt heeft in haar leven, hoe begin je nu...leuk was dat! Daarna nog een glas wijn hier thuis op het terras gedronken, wat gegeten en toen ging bij mij werkelijk het licht uit...ik was kapot. En lag dus al om negen uur in bed.
Vannacht was Annemarie onrustig, ze was druk in de weer met haar schilderijen, haar expositie. Gisterenavond hebben we de prijzen bepaald, hebben we een beschrijving gemaakt van Annemarie en haar stijl van werken, voor in haar map. Ik mag haar personal assistent zijn, dus dat komt wel goed. Vind ik ook erg leuk om te doen...een beetje regelen....
Nu weer een nieuwe dag, even bellen...kijken wat ze zeggen in het LUMC, meestal is dat 'kom maar even langs' en daar heb ik nu net geen zin in...maar ja we zien wel!

Anita

De deuren naar het terras staan open....

Goedemorgen....de deuren naar het terras staan open. Je voelt zo'n nazomer zonnetje, met wat kou erbij, de bladeren gaan al een beetje anders kleuren, het licht wordt anders, het is een mooie dag om te gaan fietsen. Net mijn laatste 5 mg prednison ingenomen en een maagtablet, antibiotica en ik ben er weer klaar voor. Gisteren was een heerlijke lome dag...lekker rustig, wat boodschappen gedaan. Wat gelezen, in de zon geslapen in de woonkamer en gisterenavond aan de rose champagne die Emmy en Reynaud meenamen en daarna een overheerlijk diner bij onze leuke chinees hier in Voorschoten. Een heerlijk menu met mooie verfijnde chinese hapjes. Ter ere van de verjaardag van Reynaud. Het was fijn en gezellig en nog een tip voor de wijnliefhebbers, bij mooi chinees eten past een Soave, klopt helemaal. Ik zelf dacht nog aan een Gewurztraminer of iets anders uit de Elzas, Reynaud dacht aan een Riesling, maar deze suggestie voegen we toe aan ons wijnlogboek.

Mijn linkerarm is nu ook ontstoken, dus beide armen doen goed zeer. Ondanks de antibiotica. Ben benieuwd waar ze de volgende keer moeten prikken, dit gaat niet goed zo vind ik.
Zo dadelijk mijn teen in de emmer met soda en dat zijn alle klachten dus ik zeur niet, dus het gaat goed met Anita. Na het ontbijt gaan Annemarie en ik lekker naar buiten, op de fiets, de mooie polders in, lekker een frisse neus halen...heerlijk genieten.

Dag, allemaal een fijne zondag!
Met veel liefs
Anita