Ateliers....

Gisteren was een dag vol leuke onverwachte ontmoetingen. Maar gisteren ging het ook om ateliers vinden...zo was Annemarie met Cas in de kas, en zag daar een geweldige schuur waar ze wel een atelier in zou willen hebben. In afwachting van deze ontwikkeling (waar Cas nu mee bezig is..) werd ze gebeld door Ad Hoc, er is ergens in de buurt van het Zuiderpark per direct een klaslokaal voor haar beschikbaar. En gisterenmiddag ging de telefoon weer en zo dadelijk bekijken we een bedrijfsruimte hier aan de Papelaan West...geweldig, daar rolt wel een atelier per direct uit...spannend...
Zelf was is gisteren een paar uur bij Joost. De man van Jannie, zie www.conceptsense.nl en hebben we zijn concept doorgesproken. Vandaag heeft hij een eerste opdracht, geweldig. In een prachtig statig pand aan het Plein 1813 in Den Haag...indrukwekkend, mooi en sfeervol.
Lekker gewandeld door Den Haag en geluncht in de Denneweg.
Daarna naar huis en met Berty en Milou, Annemarie, Rosanne en ik naar de film in Scheveningen. Alvin en de chuncks of zoiets...heerlijk, geweldig, en leuk. Daarna lekker eten en wijn drinken bij La Galleria op het Kurhausplein. Het was zo geweldig gezellig...de meiden waren buiten lekker aan het rennen en spelen en Berty, An en ik zaten onder het genot van een goed glas wijn, heerlijk in gesprek. Heerlijk dit soort momenten...voelt zo goed...en weer zo rijk. Dat je dagen zoals deze mag en kunt hebben...

Straks een zakelijk gesprek met Anita Lettink, mijn nieuwe directeur van Arinso. Ben benieuwd...lijkt me leuk.
Nu snel naar de Papelaan West, An's pand bekijken. Tussendoor opdrachten nakijken en mijn boek doorgelezen. De drukproef teruggestuurd, zodat het boek gedrukt kan worden en na ontvangst van mijn eerste exemplaar, is het echt zover. Het boek is te bestellen...ik ben apetrots...
echt waar.
Dag, fijne dag...
Anita

Oude vrienden en weer verder gaan....

Lieve allemaal,

Een mooie zaterdag...langzaam opstaan, relaxed koffie en thee drinken, onder de douche, ons aangekleed en uiteindelijk reden we hier zo rond een uur of half een/kwart voor een weg richting Arnhem. De auto geparkeerd in de Broerestraat, de parkeergarage, op de hoek bij Dudok. En daar begonnen we met een lunch, met een spa rood en een kop thee...lekker en gezellig! De straat waar de galerie van Walter en Yvon zit, ligt hier vlakbij, een leuke straat in het hartje van Arnhem. Met een prachtige bloemist (voor de kenners, net zoals die in Schoonhoven, of Groot-Ammers...met schitterende bloemen) en nog wat galeries in dezelfde straat. Galerie Gelderland is een mooie ruime galerie, met prachtige kunst. Verschillende kunstenaars, grote name en wat minder grote namen. Marcel Witte (werkelijk geweldig..) is een naam die ik onthouden heb, maar ook wat beelden van Yvon zelf, Yvon van Wordragen. Yvon zelf is ook een kunstenares en zij is al bekend volgens mij. Zij heeft ook een bord gemaakt voor Proeven van Kunst, en heeft een eigen website www.yvonvanwordragen.nl . En Walter was daar, met zijn dochter Robin. Met heerlijke koffie en gebak...(jaja...ik weet het, we hadden net geluncht....). De ontvangst was hartelijk en warm. En Walter en Annemarie raakten in gesprek over kunst, Annemarie had haar boekje van de expositie bij Mila bij zich en dit hebben we laten zien aan Walter. En jawel de uitkomst van deze hernieuwde ontmoeting is dat Annemarie met een paar schilderijen in deze Galerie mag hangen. Lief en voor Annemarie wel heel erg gaaf.....het lijkt alsof het langzaam aan mag gaan beginnen voor haar. Dus concreet :
vanaf 18 april bij Schutter Wijnservice de Wine en Art expositie
binnenkort bij haar nagelstudio hier in Voorschoten
met een paar doeken in Galerie Gelderland
en van de zomer een 'thuisexpositie' hier in Voorschoten
Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik ben met deze ontwikkelingen. Het is zo leuk voor haar.
Bij Walter was het fijn om hem weer te zien, na zo'n lange tijd. Met Walter heb ik in Groningen ooit een studie gedaan, was erg leuk en we hebben veel meegemaakt met elkaar. Vanaf die tijd is ons leven totaal veranderd, en nog steeds hebben we contact. Ook Nathalie (waar we gisterenavond hebben gegeten) ken ik uit die tijd, we hebben al heel wat lief en leed met elkaar gedeeld....geweldig! Afgesproken dat Walter en Yvon binnenkort ook onze kant opkomen en naar de expositie in Den Haag komen! Veel tips gekregen van Walter voor Annemarie en het zou superleuk zijn als Annemarie en Yvon ook contact met elkaar krijgen. Yvon was er niet, zij had die dag een opening van haar expositie.

Nadat we weg zijn gegaan bij Walter, zijn we richting Renkum gereden, waar we stipt om zes uur verschenen. Nathalie was bezig met het eten met haar twee zoons (Mats van 2,5 en Lucas van 9 maanden). Twee leuke kereltjes die lekker aan het spelen, kruipen en rennen waren later. Een glas prosecco en daarna lekker eten met elkaar. Marcel de man van Nathalie reist de hele wereld over. Hij is directeur van een zwitsers snowboardteam ofzo iets...en woont in Zwitserland. Nathalie werkt bij NOC/NSF. Ook hier was het weer ouderwets gezellig...contacten die al jaren bestaan en mij heel waardevol zijn, zijn gisteren weer aangehaald. Het voelt zo goed om mijn vrienden weer zelf te kunnen bezoeken. Om weer een keer ergens naar toe te kunnen gaan.

Vandaag, zo dadelijk gaan we met Gemma, naar Artje en Jan in Zaltbommel voor een zondagse lunch. Heerlijk en weer zo vol liefde.
Vanmorgen stond er een lange mail van Jacqueline uit Ermelo, iemand die ik nog ken uit mijn tijd bij Connexxion. Een contact wat verwaterd is doordat er geen klik was met mijn vorige partner. Ingewikkeld, maar het contact is nooit echt opgehouden, en in gedachten bleven we elkaar 'zoeken'. Jacqueline belde mij op 31 december en hoorde toen dat ik ziek was...en nu, ik weet het zeker, gaan we elkaar weer zien! Heerlijk...
Zo ook met Monique, een oud collega van de HTM. Zij vond mij via Hyves. Zoals Ria mij vond via Google...geweldig...het leven is een reis vol kadootjes...

Dag een hele fijne dag, het gaat goed. Ik moet me zelfs een beetje haasten...dikke kus,
Anita, een trotse Anita, trots omdat ze geweldige vrienden heeft, van vroeger, van nu, maar het zijn wel mijn vrienden! En omdat ze een vrouw heeft, die geweldige dingen gaat doen....oh ja, gisteren belde Joyce (een vriendin van An) haar op, toen we bij Nathalie waren. Of een kas, een tuinderskas, ook goed is voor Annemarie om te schilderen....yes! Caspar, de man van Joyce, is onze verhuurmakelaar hier in het dorp en hij heeft waarschijnlijk wel iets voor Annemarie....zou het dan toch allemaal gaan lukken???
Dus alle reden om trots te zijn toch...op al die vrienden, die ons helpen! Die ons bijstaan. Dank je wel Joyce, dank je wel Walter, dank je wel allemaal dat jullie er zijn en een hele mooie zondag!!

Oh ja pap en Els, als jullie dit lezen, dikke zoen!
Aniet

Bezoek aan Arinso......

Vrijdag was ik weer op kantoor, met een schilderij van Rosanne onder mijn arm. Prachtig, vol kleur, vrolijk en met de tekst LOVE erop...dit schilderij krijgt, in overleg met de huismeester, een mooi plaatsje in mijn kamer. Tiebo, mijn kamergenoot, vond het wel een mooi stukje werk en werd er stiekem misschien wel een beetje vrolijk van!
Een dag met veel gesprekken, veel ontmoetingen en ik had veel energie. Door mijn gesprekken met Hans, Chea en Kirsten krijg ik wel weer inspiratie...er is veel aan de hand, het lijkt alsof ik bij een nieuwe organisatie ga werken. Mijn opdracht zal dus ook totaal anders zijn, maar dat geeft niet...het leven verandert en ik ben zelf ook anders in dit leven komen te staan. Met mijn collega's afgesproken, nog wat gebeld vanuit de auto, dat ik met deze nieuwe opdracht in mijn oude positie(na overleg met de arboarts) ga beginnen in de eerste week van maart, en dan proberen (rekening houdend mijn energie) zo snel mogelijk het stokje van Hans over te nemen. Hans zal uiterlijk 1 mei vertrekken en tegen die tijd hoop ik alweer volledig mijn rol te hebben overgenomen. Dit zou zomaar kunnen betekenen, dat ik dan nog niet 100% mijn uren maak, of soms nog wat van huis uit werk, maar dat geeft niet. De verantwoordelijkheid hebben betekent niet dat je altijd op kantoor moet zijn, van huis uit kun je ook dingen organiseren, doen en veel telefoneren. Maar voor mij is wel de optie om veel vanuit kantoor te doen. En tussendoor nog wat dingen bij het LUMC af te ronden.

Gisteren waren we lekker thuis, lekker samen, lekker ontspannen, moe en zijn we lekker lui geweest. Vandaag staat in het teken van de kunst, van vrienden bezoeken in het land! En ook morgen gaan we bij vrienden lunchen...heerlijk zo'n weekend waarop er eigenlijk heel erg goed voor je gezorgd wordt!
Vandaag gaan we naar Arnhem, gewoon lekker naar de stad samen en daar bezoeken we de galerie van Walter en Yvon. En daarna gaan we door naar Renkum, naar Nathalie (mijn vriendin die deels in Nederland woont en deels in Zwitserland, waar haar man werkt). Gezellig bijpraten...veelal gaat dit over werken, over de toekomst en de dromen die je hebt als het over de toekomst gaat. Heerlijk is dit, temeer daar onze dromen geleidelijk aan werkelijkheid gaan worden en dat voelt echt super! Stap voor stap je dromen realiseren, hoe klein of groot ze ook zijn. Voor ons is dat nu exposeren, een schuur/loods/pand vinden waar Annemarie kan schilderen/werken en langzaam aan een naam krijgen in deze wereld! Voor mijzelf is dit langzaam aan mijn weg vinden in de wereld van de wijn en jawel, mijn boek dat uitkomt (morgen moet de tekst voor de laatste keer terugsturen en dan wordt het eerste exemplaar gedrukt!!! Dus hou mijn site in de gaten aub, het ziet er prachtig uit. Een mooie kaft, een indrukwekkend verhaal, waarin je mijn afgelopen jaar herkent en waarin ik meeneem naar een stukje emotie....ik ben er zo blij mee dat ik dit heb mogen doen en het boek ook gewoon lekker zelf kan lezen!!). Misschien is mijn droom ooit ook om meer les te mogen geven, om hier een naam in op te bouwen, om een positieve interactie met mensen te bewerkstelligen. Mijn grootste droom is om onafhankelijk te zijn in dit leven. Dus wie weet....maar om onafhankelijk te zijn, moet ik eerst gezond worden...op dit moment wil geen bank, geen verzekeringsmaatschappij, geen pensioenfonds je hebben als klant, omdat je kanker hebt....Een bizarre constatering. Die knalt erin soms. Maar dat geeft niet. Ik word wel weer gezond.
Morgen halen we Gemma op en dan rijden we naar Zaltbommel waar Artje en Jan ons verwachten voor de lunch....heerlijk!
En vooral gezellig, Gemma en Artje ken ik van de opleiding tot coach, die ik ooit gevolgd heb bij de School voor Coaching. Een moment in mijn leven, waardoor alles veranderde. Deze opleiding maakte dat ik inzag, dat ik uit mijn toenmalige relatie moest stappen. Ik kreeg een relatie met Jannie uit Zwolle, en mijn onafhankelijkheid (mijn eigen ruimte) kwam een stukje dichterbij...daarna kwam Schoonhoven. Hier kreeg ik werkelijk voor het eerst sinds jaren weer en heel eigen ruimte. Mijn appartement. Geweldig. En ruimte is niet een ruimte in financieel opzicht, want de alimentatie die ik moet betalen omdat ik besloot mijn relatie na 14 jaar te stoppen, is niet mis. Maar dat geeft niet, het beperkt je wellicht, maar maakt niet uit. Uiteindelijk komt het wel goed. In financieel opzicht is ziek worden ook niet fijn, je salaris wordt bevroren, je bonus vervalt, je andere inkomsten uit freelance werk vallen stil, maar het allerbelangrijkste is dat je weer gezond wordt. Je bent een enorme kostenpost voor de zorgverzekeraar, ongelooflijk wat een facturen komen er langs....En zover gaan we komen wat mij betreft. Zonder te willen klagen, want hier kom je niet verder mee. En volgens mij zijn we goed in staat met elkaar om met opgeheven hoofd verder te gaan. Qua werk, qua levensinstelling, qua inzet en vooral qua motivatie...en ik geloof er heilig in dat alles goed komt. 2008 zal ook in financieel opzicht een leuker jaar gaan worden, en alles komt goed. Dat is altijd mijn credo geweest....we zijn gelukkig, we worden gezond, we hebben veel liefde en warmte om ons heen. Het gaat goed met Annemarie, met de meisjes (die hebben nu lekker vakantie) en met mijzelf. En jullie allemaal hebben mij hier ongelooflijk veel bij geholpen, dank jullie wel!
Heel veel liefs
een heel fijn weekend allemaal!
Anita

Annemarie's tweede expositie komt eraan! 18 en 19 april vrijhouden in je agenda!!!!

Geweldig, soms komen dromen gewoon uit. Zo was Annemarie gisteren samen met Rosanne op bezoek bij Emmy en Reynaud. En Emmy had een artikel uit de krant geknipt over een expositie bij Schutter Wijnservice in de Balistraat te Den Haag. En toen An daar geweest was kwam ze thuis met 'Aniet dit is het helemaal, een prachtige ambiance, met geweldige muren om te exposeren en dit alles is te combineren met wijnproeverijen'....tja en dan gaat mijn hart sneller kloppen. Dus vandaag kwamen we natuurlijk weer terecht in de Balistraat bij Schutter. En terwijl ik daar likkebaardend rondliep, omdat ik zoveel lekkers zag, raakten we aan de praat met de eigenaresse...en het klikte, dat moge duidelijk zijn. Gisteren had zij al aangegeven dat An wel een keer mocht exposeren. Nu gaf zij aan dat zij twee keer per jaar een grote Art & Wine proeverij organiseert, waarbij zij uitnodigingen versturen aan al hun relaties en waarbij sowieso al 300 mensen komen. En jawel...Annemarie mag op deze grote Art & Wine proeverij op 18 en 19 april a.s. (de expositie loopt daarna nog twee maanden door...) exposeren. Er worden uitnodigingen gedrukt, waarop werk van An en twee andere kunstenaars met naam en toenaam worden getoond en ik krijg zelf een aantal van deze uitnodigingen om jullie allemaal persoonlijk uit te nodigen! En die twee dagen lopen wij daar natuurlijk rond, dus al die mensen die houden van kunst, van wijn, van ganzelever, van kaas, van allerlei heerlijkheden en die vooral willen zien wat Annemarie allemaal kan, noteer nu vast in je agenda 18 en 19 april a.s. en kom naar Den Haag!!! Geweldig wat een kans...en heb je lekkere wijntjes nodig, die kun je daar gelijk proeven, bestellen en meenemen. Tja....en dit soort kadootjes krijg je zomaar in je leven.

En nu we het toch over kunst hebben, zaterdag gaan Annemarie en ik naar Arnhem, naar Galerie Gelderland van Walter en Yvon. En daarna lekker eten bij Nathalie in Renkum...gezellig. Dit jaar wordt het jaar van de kunst, het jaar van Annemarie. Ik ga haar daarbij helpen, want het gaat echt geweldig worden!

Ook Raadhuis De Pauw in Wassenaar staat op ons lijstje, wie weet wat Walter en Yvon voor ons kunnen betekenen en natuurlijk de nagelstudio van Lydia hier in Voorschoten.

En ergens in de zomer een expositie hier thuis, een weekend, ook gecombineer met wijn, spijs en mooi werk van Annemarie...en natuurlijk veel zon! Dat bestellen we ook...

Dus kom je ergens, zie je een mooie ruimte waar geexposeerd kan worden, geef me aub een seintje...en nu maar hopen dat Annemarie ergens een werkruimte kan vinden, om lekker aan de slag te gaan, met hele grote doeken, panelen, kortom met van alles....deze week heeft zij een geweldig schilderij, gebaseerd op het lied 'Als de rook om je hoofd is verdwenen' van Boudewijn de Groot gemaakt. Totaal anders dan we van haar gewend zijn. Dit is voor een wedstrijd en ook dit schilderij is straks op een tentoonstelling in Leiden te zien...wordt vervolgd dus!

Dus langzaam aan vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats, langzaam aan komt Annemarie in de schijnwerpers te staan en neem van mij aan, dit is niet meer dan terecht. Zij verdient het zo dat het nu een keer gewoon alleen om haar gaat! Dus in ieder geval tot de 18e of 19e april in Den Haag!!!!

Dag,

Aniet

zomaar wat gedachten en heel veel begrippen, autoriteit, ruimte.....

Vandaag was een dag waarop ik zomaar na ging denken over van alles en nog wat. Het kwam doordat ik met iemand in gesprek raakte, die ik niet kende...een mevrouw die bij IBM gewerkt had, en nu voor zichzelf was begonnen. Die koos voor de ruimte en vrijheid van het zelfstandig zijn...mooi, hoe dat woord ruimte steeds weer terugkomt in mijn leven. Ook ik ben altijd op zoek naar ruimte, mijn eigen ruimte...En hiermee bedoel ik niet dat ik niet onder iemand kan werken. Of niet met iemand kan samenwerken, juist wel, ik ben wel een teamplayer. Ik ben alleen erg zelfstandig, ik vraag niet zo snel om hulp, dat is iets heel anders...en soms is het verwarrend voor mijn leidinggevende hoe ik ben, want ooit zei een directeur tegen mij dat ik een probleem heb met autoriteit. Welnu dan heb je me nooit begrepen, dan ken je me echt niet. En dat klopt ook wel in dit geval. Want ik heb geen autoriteit nodig in dit leven, ik denk niet in rangen en standen. Ik respecteer iemand in welke functie dan ook. En als je mijn directeur bent, dan respecteer ik dit, dan mag je een autoriteit zijn als je dat ook bent.....maar er zit wel iets in mij dat zegt dat je het moet verdienen en ik denk dat in dit voorbeeld, het daar is misgegaan.....
Ik ga er altijd van uit dat je uit mensen het beste naar boven kunt halen als je hen ruimte geeft. Ruimte geeft om zich te mogen ontwikkelen, om te mogen groeien, om zelf een beslissing te mogen nemen. En soms kan dat betekenen dat je het fout doet, maar dat doe je dan ook maar een keer...want het leereffect is zoveel groter. En de persoon die dit ooit tegen me zei wil volgens mij zelf graag een autoriteit zijn, alleen mist hij hiervoor de kwaliteiten. Want een autoriteit kun je zijn vanuit je eigen waarden, vanuit je eigen kern. En als ik denk aan een autoriteit, dan komen grote namen bij mij naar voren, van mensen die ik bewonder. Die ik bewonder om datgene wat ze zijn, of uitdragen. Ik moet natuurlijk denken aan mijn grote voorbeeld Neelie Kroes, maar ook iemand als Anita Arts, van Prorail is zo'n vrouw. Gerlach Cerfontaine weer zo'n naam. Maar ooit heb ik mogen werken voor een directeur in de wereld van het Openbaar Vervoer, Jan Kouwenhoven. Een geweldig mens, voor wie ik een heilig respect had, om wie hij was. En het mooie van dit soort mensen is, dat zij zich nergens op laten voorstaan, dat hebben zij niet nodig. Zij hoeven zich niet te laten voorstaan op hun functie of status, want de indruk die zij maken komt door hun persoonlijkheid en door niets anders. En soms kom je minder bekende mensen tegen, die dit ook hebben, soms zit er een pareltje in je team en dan weet je dat je later nog veel van deze man of vrouw gaan horen....en in negen van de tien gevallen komt dit ook echt zo uit. En nu merk ik, nu ik dit schrijf, dat ik ouder begin te worden, want dan kun je zeggen 'ooit heb ik mogen werken met...' jawel ik werk al ruim 30 jaar!! Ik was 17 toen ik begon, als medewerker op de kosten/crediteurenadministratie van Peek en Cloppenburg Lampe. Mac en Maggie kwam toen op....geweldig...solliciteren in een jurk. De eerste en enige keer en daarna nooit meer. Toen ik mijn contract had getekend vroeg ik of ik in een broek naar kantoor mocht komen....en die mevrouw moest zo lachen om me....
Leuk he...en we begonnen over het begrip autoriteit...en ik, die daar niet mee om zou kunnen gaan...ja, niet iedereen met wie ik samenwerk of samengewerkt heb, kent me echt! Dat is wel duidelijk...
Anita

Blauwe druifjes op het graf van ma van Loon.....

Vandaag was een dag met een gouden randje...na een kop koffie en eventjes samenzijn met An en de meiden, vertrok ik rond half tien richting Goeree Overflakkee...de lucht was strak, nog wat ijs op de auto en net na de files reed ik over de Haringvlietbrug. Zodra het mogelijk was, van de snelweg af en via Den Bommel, Stad aan 't Haringvliet op weg naar de begraafplaats in Middelharnis. En onderweg, op de Stadsedijk, kwam ik mijn vader tegen...leuk was dat...even afgesproken dat ik later op de dag naar hem toe zou komen. En bijzonder was, dat ik alleen op de begraafplaats was, althans ik als enige levende, temidden van al die overledenen. En toen ik in de kou, in de zon voor het graf van mijn moeder stond, begon ik hardop te praten...terwijl ik de blauwe druifjes neerzette op haar steen. En ik stond daar wel een minuut of twintig te praten tegen mijn moeder, over mijn ziek zijn, over mijn relatie met Annemarie, over mijn onmacht, mijn zoektocht op dit moment. Ja zelfs over Arinso en wat daar is gebeurd de afgelopen weken....en in de auto draaide ik muziek van Fernando de Lameirinha 'omhels me dan, embrace me...' en ergens in mijn ooghoek prikte een traantje....
Daarna een kopje koffie (twee eigenlijk) gedronken bij Jantje. Een vriendin die ook mijn moeder nog gekend heeft en die nog steeds mijn vader helpt op de boerderij. Jantje is geopereerd aan haar knie en moet verplicht met het been omhoog. En dat is ingewikkeld voor iemand die altijd bezig is en zorgt voor anderen. Fijn om haar weer te zien, om even samen bij te praten...mooi zijn dit soort momenten in mijn leven.
En daarna terug over de dijk naar de boerderij...waar pa en Els waren. Gezellig praten, serieus praten over alles. Over hun vakantie, waarin Els ziek is geworden, over alle dingen die voorbij komen...en onder het genot van een broodje was het weer zo goed om daar te zijn. Oom Koos belde en kwam heel eventjes langs om mij te zien. Mooi was dat...iemand die al zo lang in mijn leven is, die ik heel veel jaren niet heb gezien en met wie ik nu mag mailen. Oom Koos is de vader van mijn jeugdvriend Jan en eigenlijk ook Ko, een jongere broer van Jan. Leuk hij had trouwfoto's bij zich van het huwelijk van Ko...en hierop zag ik de hele familie weer. En toen we elkaar zagen, was het net alsof er heel veel jaren wegvielen. Mooi is dat toch. Als je het hebt over rijke momenten, dan was dit een dag vol rijke momenten. En nog is het niet klaar, er komt nog veel meer....Op maandag is het de gewoonte dat bij mijn vader altijd zijn twee vrienden Dirk (voor mij meneer Vroegindeweij, of oom Dirk) en Koos, (de oom over wie ik net schreef)langskomen. Die mannen delen lief en leed en maken het met elkaar altijd erg gezellig op maandagmiddag in de serre bij Pa. Dus zo rond een uur of kwart voor drie kwam oom Dirk, die ik voor het laatst heb gezien toen ik nog niet ziek was, en dit was werkelijk een emotioneel weerzien. Met tranen in onze ogen keken we naar elkaar en hielden we elkaar vast. Geweldig...woorden schoten te kort en als ik van Oom Dirk naar Pa keek en weer terug, dan zag ik in alle ooghoeken tranen en ook ik zelf voelde de tranen prikken. Wat is kanker krijgen toch ingewikkeld...ongelooflijk...het doet zoveel met je, met je omgeving. Met ouderen en jongeren in je buurt...het doet zoveel pijn. Die onzekerheid, het niet weten waar je staat, of het weg is, of het terug komt, of of of....nog zoveel vragen...maar al die liefde van dichtbij en soms wat verder weg, het voelt werkelijk super. En weer voelde ik dat dit ziek zijn, mij ook zoveel heeft gebracht.
Tussendoor kwam Leen nog, de tuinman van Pa en ook hij vroeg mij heel geinteresseerd hoe het met me was...en daarna vertrok ik voor een laatste bezoekje aan tante Aniet en oom De...
En ook dit bezoek was een klein feestje, doordat het zo lang geleden was geweest dat ik bij hen op bezoek was geweest. Iedereen kwam naar mij toe...omdat ik ziek was/ben. En nu ga ik zelf weer op bezoek bij mensen...heerlijk is dit...en na een kort maar mooi samenzijn, vertrok ik weer, gewapend met verse nootjes en champagnebonbons...tante houdt er zo van om mij/ons te verwennen.
En om kwart voor zes was ik weer thuis en na een heerlijke maaltijd met zijn viertjes, kwam vanavond Jannie bij me langs. En eigenlijk hebben we veel gepraat, over haar mogelijk nieuwe baan, over uitdagingen en keuzes maken en over mijn/onze onzekerheid rondom mijn ziek zijn...en toen moesten we met zijn drietjes huilen...Annemarie, Jannie en ik...ik moest huilen omdat ik zoveel liefde voelde, Jannie en Annemarie, twee vrouwen van wie ik zoveel hou...en zij van mij, ongelooflijk wat een intensiteit...
en weet je, voor het eerst gaf ik zomaar toe, dat ik soms zo ongelooflijk bang ben, voor alles wat er komen gaat, of nog kan komen...maar dat ik ook zo graag, gewoon weer mee ga doen in het leven, gewoon weer wil werken, ongeacht reintegratie-plannen, gewoon normaal doen en niet meer zeiken, begrijp je dat...en dan moet je zomaar huilen...en dat doe ik dan ook maar...
Welterusten allemaal, morgen ga ik netwerken...praten met leuke mensen, over de toekomst...over de mogelijkheden die dit leven ons aanreikt...en volgens mij, moet je gewoon de kansen pakken, niks meer en niks minder. Ik zeg altijd 'je gevoel wijst je de weg' en mijn gevoel zegt, dat mijn weg nog heel lang is...dag, tot snel weer!
En jullie allemaal bedankt voor deze fantastische dag...vol liefde, ik moet even denken aan de film 'alles is liefde.....'
Aniet

Zomaar wat leuke plaatjes....

Pannekoeken bakken met Rosanne...

En deze is voor jullie....

En dit is Schoonhoven in de nieuwe stijl...mooi he....

En nu echt een heel mooi en lekker weekend!

Anita