Korte terugblik....

Dag allemaal, een beetje moe maar voldaan, kijk ik terug op mijn eerste werkdag. Ik was zo rond kwart voor tien bij Arinso en om kwart voor vier weer thuis (nee geen zorgen, rustig gereden, files, en getankt) en op weg naar Arinso werd ik gebeld door een heel lief vriendinnetje, die mij wilde bijstaan. Zij had mijn weblog gelezen en mijn nachtelijke avontuur inclusief de benodigde zorgen baarden haar weer zorgen, vandaar dat lieve telefoontje. En werkelijk het helpt, al die steun en lieve aandacht. Bij Arinso zag ik Hans, Kirsten, Cock, Chea en al die lieve collega's die er steeds weer voor me zijn...en dat doet goed, dat blijft goed doen. Lunchen met Jan, Erwin en Ewout. Toen ik thuis kwam was Annemarie er niet. Zij is bezig met een website en Joost, een vriend van ons, gaat deze voor haar maken. Wordt volgens mij super! En ik ben zo trots op haar, op mijn vrouw, met alles wat ze doet en gaat doen. Haar exposities, haar werk, haar creativiteit...haar atelier. Eindelijk is het zover en krijgt haar leven nu echt inhoud, krijgt zij een eigen plek, kan zij doen waar ze goed in is en heeft zij haar eigen werk (nee geen hobby.....). Haar cursus, haar Kamer van Koophandel-verhaal, haar bedrijf, haar website, haar grote schilderijen van 2 meter bij 1.20 meter. Fantastisch, jullie gaan nog veel van haar horen...ik hoop dan ook dat iedereen naar haar expositie komt in Den Haag, de uitnodiging volgt....mail me even persoonlijk als je een uitnodiging wilt ontvangen.

We hebben net gegeten en ik bekeek even de verzameling smurfen van Rosanne...ze mist nog de Baksmurf en de Potige Smurf. Dus wie heeft deze voor haar? Zij heeft dubbel de Grote Smurf, 2 x de Smurfin , de Muzieksmurf, 2 x Azrael...dus wie kunnen wij helpen en wie helpt Rosanne?
En dan is haar verzameling helemaal compleet....leuk toch?
Zo dadelijk komen Ilse en Tommie, (ex)collega's een borrel drinken...lief he...en morgen meld ik mij weer, na vieren.
Duimen dus.
Anita en een fijne avond....

Oh ja nog even....als er iets is wat je hier leest en wat je niet fijn vindt om te lezen, omdat je het gevoel hebt dat het niet netjes is, of niet correct naar jou toe, dat is zeker mijn intentie niet. Mijn vrienden, collega's, kennissen kennen mij goed genoeg om te weten dat ik zo niet ben en zo niet in elkaar steek. Deze weblog is voor mij een medium om met jullie die mij lief zijn in contact te blijven. En als je zeker weet dat je niet tot deze doelgroep behoort, lees deze weblog dan niet. Dan is het niet voor jou bestemd!!!

Wakker liggen....

en soms lig je zomaar wakker...en dan ga ik er maar weer uit. Dan schrijf ik op mijn weblog, soms zeggen mensen onze weblog. Maar de teksten die hier staan, zijn mijn teksten, mijn gevoelens en mijn interpretaties, dus ben je het hier niet mee eens, spreek mij er dan op aan en niet Annemarie, zij leest dit alleen maar en heeft er twee keer een stuk op geschreven, toen ik in het ziekenhuis lag en meer niet! Ik ben dus verantwoordelijk voor alles wat hier staat en niemand anders.
Ik kan niet slapen, ik ben zenuwachtig, nerveus voor alles wat komen gaat...reintegreren bij Arinso morgen en donderdag de uitslag van de arts, om vier uur...
weet je, tien maanden geleden was alles zo anders, zag de wereld er echt nog zo anders uit...en soms vind ik het eng waar ik allemaal voor sta...of dit nu mijn lichaam is, mijn gezondheid of mijn baan. Vrijdag belde een collega mij om me te vertellen dat mijn baan die ik terug ga krijgen essentieel anders is dan de baan die ik had voor ik ziek werd...tja en dat houdt me bezig! Maar optimist als ik ben, zal ik me open stellen voor nieuwe dingen en dus ook voor deze nieuwe baan...maar het houdt me meer dan goed voor me is, bezig...
net zoals de uitslag donderdag me bezig houdt...want wat als....er toch weer iets moet gaan gebeuren...wat als ik ooit in de WAO zou komen, wat als...en ook daarvan zeg ik, ach we zien wel...maar soms droom ik over mijn toekomst en die is zo verdomde onzeker geworden. Mijn professor zegt dat ik moet leren leven met die onzekerheid.... het voelt alsof mijn garantie een beetje is verlopen....
en tenslotte krijgen we soms mailtjes waar je niet zoveel mee kan, die je alleen maar doen beseffen dat niet iedereen zo goed begrijpt wat hier echt aan de hand is...en dan gaat het niet over geld...en dat is ongelooflijk jammer...
gelukkig krijgen we veel meer mails die er wel toe doen, die wel echt gemeend zijn, die wel recht vanuit het hart komen. En daar hou ik me dan maar aan vast...en nu zal ik proberen nog even rust te krijgen, voordat ik morgenvroeg in de auto stap naar Nieuwegein....
slaap lekker allemaal, ja echt allemaal!
Anita

Uitslag....geen uitslag, donderdag om 16.00 uur bellen!!!

Tja, het duurde langer voordat ik de arts aan de lijn kreeg en om tien over half twee had ik professor Willemze te pakken.Het MRI-beeld is niet gewijzigd ten opzichte van het beeld van 29 november jl. Dit is een wat tegenvallend resultaat helaas. Hij had verwacht dat ik 'schoon' zou zijn. Hij ziet ook dat de wervel die beschadigd is, wat is ingezakt en er slecht uitziet. Daarnaast ziet hij nog littekenweefsel of tumorweefsel. Hij kan dit beeld niet goed interpreteren en heeft hier de radioloog voor nodig. Besloten is nu dat er donderdagmiddag om half twee overleg is over de MRI-beelden met de neuroloog, de orthopaed, professor Willemze en de radioloog. En donderdag om 16.00 uur heb ik een afspraak met Willemze om de uitslag van deze bijeenkomst te bespreken. Dus eigenlijk weten we niets. Kan zijn dat de orthopaed iets wil gaan doen aan de wervel, omdat ik last heb van mijn rug. Kan zijn dat er niets meer gaat gebeuren voorlopig en dat we even twee maanden aanzien, hoe het zal gaan en dat er weer een MRI komt dan. En het minst positieve scenario is dat ik opnieuw behandeld moet worden met chemo's....
We weten dus nog niks...zitten hier een beetje lullig naar elkaar te kijken! Donderdag meld ik me weer, nadat ik professor Willemze heb gesproken.

Dag,
Aniet

'Mother how are you today...'

Dit schilderij heeft Rosanne voor me gemaakt. Dit hangt op mijn kantoor in Nieuwegein.

Dit nummer draaide ik voor mijn moeder op haar begrafenis en dit nummer draai ik nu al voor de derde keer keihard....toch wel een beetje nerveus, toch wel heel spannend en ik weet nog dat ik altijd als het spannend was, heel hard om mijn moeder riep vroeger. Want dat is toch wel heel veilig, te weten dat zij er is en ik weet dat zij ergens nog steeds over mij waakt...

en het afgelopen jaar heb ik meer dan ooit aan haar gedacht, haar om hulp gevraagd, op die momenten dat ik mij volledig afzonderde...en vandaag is een dag, die volgens mij bepalend is voor mijn toekomst. Heb ik een remissie bereikt of.... Ik heb Emmy en Reynaud gisteren gezegd dat ik alles zal aangrijpen om gezond te worden en te blijven, ongeacht wat de uitslag is. Zo zal ik ook de arts, die hen helpt, gaan bezoeken, ik weet niet hoe je hem moet noemen, homeopaat of anders. Geeft niet...je moet volgens mij alle kansen benutten en dat zal ik doen...dat deed mijn moeder ook en het heeft haar leven nog een heel stuk verlengd. Ik kreeg een smsje van Kirsten, die met samengeknepen billen zit af te wachten en ik heb ongelooflijk veel lieve mailtjes, smsjes en zelfs kaartjes weer gekregen van mensen die met mij in spanning zitten....

'I found the love of my dreams....'galmt nu door de keuken en dat is zo ongelooflijk de moeite waard.....'here is a note from you daughter, with me everything is okay....' straks horen jullie meer van me....ik ga nog even muziek luisteren en broodjes halen voor Rosanne...

Liefs,

Anita

Duimen, duimen...en nog eens duimen...

Na een geweldig weekend, vol goed en gezellige momenten met mijn familie en Annemarie's familie...moeten we nu een ding doen met zijn allen...duimen, duimen en nog eens duimen....
we gaan nu naar bed, dank voor alle lieve smsjes, mailtjes en alles daar omheen...morgen is de eerste dag van een heel nieuw leven...slaap lekker...

Love you all....enne Rosanne heeft de 5 km gelopen bij de Voorschotenloop en is 66e geworden (van de 175 veelal volwassenen) en ze is superblij en trots...en wij ook!
Aniet

Vrijdag 14 maart a.s. komt mijn boek uit!!!

Lieve allemaal, ja het is zover...vanaf vrijdag 14 maart a.s. is mijn boek te bestellen via de erkende boekhandel bij jou in je woonplaats of via www.boekscout.nl!

Hier nog eenmaal alle gegevens die je hiervoor nodig hebt :
Titel : Kanker, ongeloof, oneerlijk, onmacht
Schrijver : Anita van Loon
Schilderij cover : Annemarie Smitshuysen
ISBN nr : 978-90-8834-188-5
Uitgeverij Boekscout.nl Soest
www.boekscout.nl

Voor de mensen uit Voorschoten die mijn boek willen bestellen, stel ik voor dat we massaal Boekhandel De Kler gaan bezoeken. Dit zal ik zelf ook doen en vragen of zij een aantal boeken op voorraad willen nemen. Dat zou helemaal leuk zijn toch...Anita van Loon op de stapel in de winkel zelf!!
Ik heb van diegenen van wie ik een prive-mail adres had, dit doorgegeven aan de uitgeverij. En jullie krijgen een mail op 14 maart a.s. met een introductie aanbieding om mijn boek te bestellen!Een aantal zakelijke adressen worden op 21 maart door Boekscout benaderd met informatie over mijn boek....dus nu gaat het echt gebeuren!

Voor de rest gaan wij dit weekend vieren dat er twee mensen 84 jaar zijn geworden! Mijn tante Anita en Annemarie's vader...leuk he...wat een leeftijd! Proost!

Anita en Annemarie

Mooie rozen en mijn eerste boek....en...weer een expositie voor mijn Annemarie!!!

Lieve mensen allemaal, terwijl ik hier op tafel een prachtig boeket met mooie rozen heb staan, gekregen van mijn liefste Annemarie, omdat ik het eerste exemplaar van mijn boek heb ontvangen. Met een eigen ISBN-nummer. Geweldig....deze week verstuurt de uitgever allerlei informatie nog naar mij toe over publiciteit en hoe dit boek te bestellen, maar alvast op voorhand hier voor jullie wat gegevens :

Titel : Kanker, ongeloof, oneerlijk, onmacht
Schrijver : Anita van Loon
Schilderij cover : Annemarie Smitshuysen
ISBN nr : 978-90-8834-188-5
Uitgeverij Boekscout.nl Soest
www.boekscout.nl

Het boek staat nu nog niet op de site van boekscout maar zal hier binnenkort op verschijnen.
Geweldig toch...

En alvast een klein voorproefje :
Ik heb zo vaak de vraag gesteld
Naar het waarom van dit jaar...
En telkens weer
was er door jullie een antwoord daar....
soms van een vriendin tijdens een glas wijn
soms een kaartje op een onverwacht moment
soms een smsje als ik in het ziekenhuis lag
En steeds weer realiseerde ik me dan
dat je op sommige vragen
nooit het juiste antwoord vinden kan....
en dat dat ook niet geeft..
want het allerbelangrijkste is toch....
dat je gewoon maar verder leeft.....

Anita van Loon
december 2007

Lieve mensen, ik hoop dat jullie allemaal genieten van dit boek!
En jawel, dankzij het feit dat wij een borrel gingen drinken op de verjaardag van Omar, een vriendje van Rosanne, en daar zijn vader ontmoeten. Die eigenaar is van een restaurant hier in de Voorstraat van Voorschoten, Mas O Menos. Dit restaurant wordt momenteel verbouwd en gaat 21 maart a.s. open en dan zullen daar prachtige schilderijen van Annemarie hangen...geweldig he...een opening, een feestelijke bijeenkomst en weer zijn al die prachtige werken van Annemarie te zien.
Dus mensen, kom naar Voorschoten, kom lekker eten bij Mas O Menos en bewonder, kijk en koop haar werken. Annemarie wordt volgens mij wel een beetje zenuwachtig...want ze heeft het ongelooflijk druk, ze is hele dagen in haar atelier bezig, met allerlei doeken, groot en klein, want er moet nogal wat getoond worden aan het publiek! Super he...
Daarnaast is ze druk met haar opleiding bij de Kamer van Koophandel, hoe zij een kunstzinnige ondernemer kan worden. Gisterenavond ging het over de financiele kant van deze onderneming en zij kwam helemaal stil thuis, want dit is niets voor de kunstenaar...dus An blijft schilderen, en ik doe de rest van het verhaal. De PR, de zaak en alles wat daarbij komt. Leuk duo he...
Oh ja en voor ik het vergeet vandaag wordt de papa van Annemarie 84 jaar! Gefeliciteerd en zondag hebben wij ter ere van dit heuglijke feit een intieme brunch voor Pa Smitshuysen hier in huis!
Een dikke zoen.
Van een blije en opgewekte Aniet