Een nieuw begin...in een nieuw jasje....
Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....
donderdag 1 mei 2008
Presentatie voor de Kamer van Koophandel....
Vanmiddag zijn we met Rosanne naar de film geweest, Morrison, een leuke lieve familiefilm. Vooraf gaand aan deze film hebben we even een glas wijn bij La Galleria gedronken en een pizza gegeten, met Rosanne erbij. Het was leuk en gezellig, en nu is Rosanne als het ware circusje aan het spelen met haar poes Semmie. Ze klimt op trappen en in de boom en Semmie volgt haar overal...ze speelt James Bond...
En het is bijzonder om zomaar op een donderdag lekker thuis te zijn, vanavond komt Mirjam Klaas even langs....ze heeft een heel bijzonder boek voor mij gekocht. Heerlijk vind ik dat als mensen boeken voor me kopen. We drinken een glas wijn met elkaar en praten weer eens eventjes bij...
En morgen ga ik weer naar Arinso. Er zal weinig tot geen file zijn, heerlijk rustig op de weg...
en dan is het alweer weekend.
En wij wensen jullie een mooie avond...
Anita en Annemarie
woensdag 30 april 2008
Koninginnedag....
Vorig jaar zat ik met vreselijk veel pijn in mijn rug in een stoeltje op de vrijmarkt, ik kon niet op of neer en nu...nu loop ik zomaar rond, helemaal gezond! Ongelooflijk, ik ben er een beetje emotioneel van...geloof ik....Berty kwam ik tegen en die zei 'ik moet maar steeds denken aan vorig jaar Anita, hoe je daar zat...'
Dinsdag 6 mei een PET-scan. Ik ben heel benieuwd. Ik moet even aan Nicolien in Amerika denken, die mij aan het begin van mijn ziek zijn attendeerde op de PET-scan, waar men in Amerika al veel meer mee werkt. Voor mij een soort check of alles goed is. Spannend wel vind ik. Maar op Koninginnedag 2008 geloof ik in al het goede...denk ik aan vrolijke dingen en als ik de achterdeur open doe, dan hoor ik in de verte het geluid van de kermis. En als ik aan de kermis denk, dan denk ik aan Annemarie, die met tranen in haar ogen van het lachen in een of ander eng ding zit...wat op en neer gaat, en heen en weer...heerlijk...en als ik nu naast me kijk dan zit hier een hele grote knuffel die me vriendelijk aankijkt. Gewonnen door mijn 'gokkertje Rosanne'...en zomaar heel eventjes vind ik het leven wel een beetje ingewikkeld. Ik kan alleen niet zo goed aangeven waarom ik dat juist nu voel...'t geeft niet, het mag er zijn, zelfs op Koninginnedag 2008!
Terwijl ik vanmorgen nog aan Ada zat te vertellen, dat ik me niet zo druk maak om alles wat voor me ligt, dat ik niet zo emotioneel ben over alles wat achter me ligt, maar soms is er zomaar een momentje, zomaar 'floep' zomaar onverwachts, dat ik me wat verdrietig voel, zomaar....
een dikke kus op deze Koninginnedag 2008! Voor iedereen die dansend door de Voorstraat gaat vanavond, voor iedereen die feest aan het vieren is, ik zie jullie weer op Koninginnedag 2009, goed? En dan zal ik vrolijker zijn....
Anita
maandag 28 april 2008
Een jaar geleden! Het was op zondag 27 april 2007....
Zaterdagavond zaten we hier tot laat in de tuin met Eveline, Leo en Iva en met Jannie en Lisa. Leuk dat vrienden al grote kinderen hebben. Eveline kwam het schilderij halen wat ze heeft gekocht voor het nieuwe huis van Leo..dus Annemarie's schilderij komt bij Leo in Utrecht te hangen, leuk is dat he...
Leuk dat je weet waar je kunst terecht gaat komen. En volgende week wordt het laatste verkochte werk gehaald...bijzonder he...
En nu op 28 april, ga ik naar een begrafenis. En morgen op 29 april weer. Bijzonder hoe vrolijkheid en verdriet, zo dicht bij elkaar ligt, hoe leven en dood naast elkaar bestaan. Hoe je eerst dacht dat je zelf dood zou gaan, en nu zit je gewoon weer in de achtbaan, de achtbaan van ons leven...met duizelingwekkende snelheden ga je door. Maar wees gerust, ik pas me af en toe aan. Ik stop af en toe even en ga even zitten. Ik neem mijn rust, en mijn achtbaan loopt heel lekker door, alleen wat minder snel, wat minder spectaculair wellicht, maar hij loopt zo geweldig mooi, is zo intens, dat ik heel graag zou willen, dat deze achtbaan, nog minstens 30 jaar blijft lopen...ik ben er zuinig op.
Een mooie dag
Anita
zaterdag 26 april 2008
Leven, werken, geluk en verdriet....
Annemarie...
Prachtig he...gemaakt door Suzie, van tante Anita en oom De...
tegelligger...nieuw werk van Annemarie
En soms ligt geluk en verdriet zo dicht bij elkaar. Dat realiseer ik me weer iedere dag, ik ben weer gezond en sterk. Ik kan voor mijn gevoel de hele wereld aan, ik geniet weer van mijn werk, van ontmoetingen met mensen. Zo heb ik deze week met twee relaties van vroeger geluncht, en dat was mooi en bijzonder. Soms ging het over mijn boek, soms over werk, of zomaar over wat het leven voor ons in petto heeft. De ene persoon is directeur/eigenaar van een ICT-bedrijf, de andere persoon mijn oude mentor, iemand uit de Raad van Bestuur van een heel groot bedrijf. Mooie contacten, mensen met inhoud, geweldig en wat voel ik me rijk op zo'n moment dat ik dit soort mensen in mijn leven heb mogen ontmoeten. Moet je je voorstellen, dinsdagmiddag zomaar op het terras van het Zalmhuis in Rotterdam, aan de Maas...de schepen varen voorbij. Super..en gisteren een geweldige lunch in een prachtige hippe tent in Utrecht, Divianto of zoiets in Utrecht, hip, design en goddelijk eten...en tenslotte zijn we gisterenavond met de meisjes gaan eten in Lof der Zotheid in Wassenaar, een lekker, leuk en hip eetcafe...om te vieren dat we vakantie hebben. Om stil te staan bij Florine, die vandaag zomaar een weekje mee mag met een vriendinnetje naar Parijs, met een dagje Disney erbij! En Rosanne die dan heel lief een kadootje gaat kopen voor haar zusje en haar vriendinnen.
En tussen al dit moois door, zijn er in onze omgeving deze week twee mensen overleden. De vader van een collega van me en de moeder van Nathalie, een vriendin van ons. Dus maandagochtend heb ik een begrafenis en dinsdagochtend gaan An en ik naar de plechtigheid van Nathalie's moeder. Verdriet, pijn, en dat hele bijzondere gevoel als een van je ouders overleden is...dat doet zo'n zeer. Terwijl ik dit nu schrijf, voel ik weer hoe ik dat zelf heb ervaren, toen mijn moeder voorgoed haar ogen sloot...dat gevoel maakt je op zo'n moment zo eenzaam. Dat doet zoveel zeer.
En vorige week toen mijn vader in Den Haag was voor de expositie van Annemarie, toen realiseerde ik me, hoe geweldig het is, dat hij nog bij me is. Dat ik nog in ieder geval een ouder heb. Met wie ik lief en leed mag delen...ongelooflijk, ik kan me niet voorstellen, hoe het zal voelen zonder ouders. Dus heb ik me voorgenomen nog veel mooie en intense momenten met mijn vader te ervaren....En nu voel ik mee, op afstand, met mijn collega, met Nathalie en haar familie. En weer realiseer ik me hoe gelukkig ik ben, dat ik dit leven mag leven, dat ik dit leven mag genieten, iedere dag maar weer. Stil staan bij de goede dingen, stil staan bij ons geluk. Het geluk van Annemarie en mijzelf. Gisterenavond zeiden wij het weer tegen elkaar, hoe blij we zijn met ons geluk. Hoe intens dit voelt...en hoe bijzonder het is dat je eerst zoveel jaar in het leven moet staan, voordat je dit gevoel mag ervaren. Het is net als leren fietsen ofzo...eerst probeer je het, en gaat het een aantal keren wat minder goed, en opeens...dan fiets je zomaar weg.....Wel een rare vergelijking vind ik nu, fietsen en de liefde...maar voor allebei geldt, dat als het mis gaat, het zeer doet....waarbij je een fiets nog kunt repareren als die kapot is gegaan nadat je gevallen bent, maar hoe doet je dat nu met een ex...tja, daar heb je er twee voor nodig...en dat merk ik steeds maar weer! Is ook wel iets ingewikkelder hoor, scheiden, loslaten en ieder voor zich weer verder gaan.Vandaag is het mooi weer...Milou komt logeren, zodat Rosanne ook wat plezier heeft, vanmiddag eventjes naar Schutter, even wat praten over wat we voor elkaar kunnen betekenen!De papieren voor de Kamer van Koophandel liggen klaar. Annemarie's eigen bedrijf is gestart! De eerste factuur ligt klaar...het eerste schilderij is betaald en weggebracht, vanavond het tweede, volgende week nummer drie. De opdrachten, daar kan Annemarie na de vakantie aan gaan beginnen...spannend.We organiseren ergens in mei/juni nog een kleine proeverij rondom haar expositie voor diegenen die nog niet geweest zijn. An heeft al een lijst met namen opgesteld. Dus wil je er nog bij zijn, laat het me/ons weten, dan nodigen we je uit.Mooie foto's he...ons huis staat vol bloemen, nog van de expositie...weer een boeket van tante Suus, om me te bedanken voor mijn boek! Leuk he...ik wens jullie allemaal een mooi en zonnig weekend toe. Geniet ervan...en voor al die mensen met verdriet...veel sterkte, ik denk aan jullie...
Anita
maandag 21 april 2008
Kunst en wijn en wijn en kunst....
zaterdag 19 april 2008
Kort verslag van de eerste avond bij Schutter Wijnservice......
vrijdag 18 april 2008
Spannend....
Ik kwam net een buurvrouw tegen die ook graag haar werken wil zien, maar dit weekend niet kan! En mijn nicht uit Amstelveen gaat ook een keertje naar Den Haag om Annemarie's werk te bezichtigen.
Ondertussen lopen er allerlei akties en contacten voor andere exposities. Allemaal nog heel pril, maar we gaan door.
We gaan ook nieuwe visitekaartjes laten maken, met hierop ook haar website www.annemariesmitshuysen.nl
Alles bij elkaar heel spannend. Ik neem de camera mee en zal jullie na dit weekend informeren.
Een lieve groet!
Anita