Een nieuw begin...in een nieuw jasje....


Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....




vrijdag 12 september 2008

Herfst.....en Reynaud is bijna jarig...

Deze foto heb ik al een keer geplaatst, maar ik vind de foto zo leuk! En omdat Reynaud morgen jarig is, nog een keertje extra!

En toen ik vanmorgen wakker werd, zag de wereld er al een beetje herfstachtig uit...veel natte bladeren van de Catalpa (ja die ene die we zo rigoreus gesnoeid hadden) en langzaam aan zie je het groen wat geler worden buiten. Een shirt met lange mouwen aan....en koude voeten als ik geen sokken aan doe.
Ondertussen beginnen een aantal trajecten leuk te worden, een mooie klus bij OC&W (Ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschappen) waar ik een oude bekende tegenkwam, Koos van der Steenhoven, nu Secretaris-Generaal bij OC&W. Ik zag hem instappen in de auto met chauffeur...hij keek heel ernstig! Met Koos hebben Ada en ik ooit een opleiding tot mediator gevolgd. En Koos zat in onze intervisie-groep. We hebben avonden gebrainstormd bij de open haard in Groot-Ammers, met de nodige glazen wijn. Koos als enige man tussen vier of vijf vrouwen. Geweldig...ik ga proberen weer contact met hem te krijgen. Leuk is dat, dat je zomaar opeens mensen uit het verleden tegenkomt. En het opvallende vind ik wel, dat het allemaal bobo's zijn geworden en dat ik toch maar een gewoon meisje ben gebleven. Ach...ieder heeft zijn eigen kwaliteiten toch? En status doet niet altijd iedereen goed, of maakt niet altijd iedereen blij! Mooi is dat, want Hein, mijn algemeen directeur van ADP vroeg me afgelopen week of ik veranderd ben, doordat ik ziek ben geworden. En ja dat merk ik wel, ik ben enorm veranderd. Ik wilde toch altijd meer, zeker materieel gezien, en groter en ik wilde vooruit. En nu, nu wil ik gewoon hele leuke dingen doen. Met leuke mensen, ergens in geloven. Plezier maken, zomaar vroeg naar bed gaan. Zomaar een middagje op de fiets stappen...en dat voelt als luxe...begrijp je dat?
En iedere dag de dingen doen, die dichtbij je zelf liggen, dat is leuk. Zo ga ik vanmiddag met een aantal deskundigen praten over een concept voor de onderwijsmarkt. Geweldig...hele wijze meneren...met wie ik zomaar van alles mag delen, en zij willen het ook met mij delen, dat is de grootste winst alweer toch.
En nu nog even een stuk maken voor Lineke, had al klaar moeten zijn! En de presentatie voor het gastcollege op de Hogeschool van Amsterdam, over marketing en kunst, is bijna klaar. Annemarie in de hoofdrol...heerlijk!
Geniet van deze mooie dag, wellicht niet zo mooi wat het weer betreft, maar toch...geniet maar gewoon, je krijgt deze dag toch maar weer!

En morgen...dan is Reynaud jarig...maar dat wist je al!
Het leuke is dat mijn vader en ik meestal dezelfde mensen leuk en lief vinden en mijn vader vindt Reynaud ook een geweldige vent. Zo zegt hij het gewoon en ik ook, dus 'lang zal Reynaud leven!'

Dikke zoen
Aniet

donderdag 11 september 2008

Donderdag 11 september 2008....

Lieve mensen, wat een mooie dag! De zon schijnt, Annemarie en Emmy zijn samen naar de Open Art Fair in Utrecht, kunst kijken. Ikzelf ben rustig aan het werk, ontmoet vandaag weer nieuwe mensen en denk na over 'oordeelsvorming' een onderdeel van de dialoog. Lees hier van alles over. Op tafel liggen steeds meer boeken die ik wil lezen in het verlengde van mijn bedrijfje. 'Doen, nieuwe inzichten voor verandering en groei' een boek geschreven door Ben Tiggelaar. In zijn voorwoord staat : 'de problemen waar onze wereld vandaag de dag mee te maken heeft, kunnen alleen worden opgelost als we ons begrip van menselijk gedrag verbeteren'. Dit boek geeft je handvatten om vragen als 'welke factoren beinvloeden je gedrag bij persoonlijke veranderingen' en 'hoe kun je het succes van veranderpogingen in organisaties structureel vergroten'. En het leuke is dat ik dit nu aan het doen ben in mijn hele leven. Hier thuis, in onze relatie, in mijn werk en bij en met mijn opdrachtgevers. Veranderen.
Ik vind het wel ingewikkeld soms, maar ook wel boeiend en verfrissend. En het leuke is, zoals ik gisteren tegen een relatie van me zei (een van mijn vrienden die ik heb mogen ontmoeten bij mijn vorige werkgever) 'ik kan nu zelf bepalen hoe ik iets wil aanpakken, richting mijn klanten' en als ik het fout doe, dan heb ik het gewoon fout gedaan. Niet meer en niet minder. De opsmuk is er van af....
Ik geniet, en hoop jullie ook...
dag,
Anita

woensdag 10 september 2008

Netwerken....

Volgens mij is dat het mooiste wat er is...netwerken. Steeds weer ontmoet ik mensen, zomaar live of via de mail en uiteindelijk vragen mensen mij steeds 'je kent zoveel mensen, ik zoek nog....' dus ik denk dat netwerken ook een essentieel onderdeel van mijn business gaat worden.
Dus heb je een vraag, over een baan, over een training, of zomaar een levensvraag, stel hem mij...dan help ik je bij het vinden van een nieuwe weg....ok?
Ooit was ik Annemarie's gids in dit leven en volgens mij is dat wat ik wil gaan worden - gids - en met mijn levenservaring, mijn werkervaring, denk ik dat ik voor veel mensen gids kan worden!
Ik ga gelijk Joost mailen, want hier gaan we iets meedoen op mijn site!

Een mooie dag!
Anita

zaterdag 6 september 2008

WEBSITE in de lucht

Dag allemaal

mijn website is de lucht in.....kijk maar op www.anitavanloon.nl

Hier en daar moet nog iets aangepast worden...maar ik ben wel tevreden!
Aniet

Werken als kleine zelfstandige....

Het werken als kleine zelfstandige heeft twee kanten, de vrijheid, de ruimte, die dingen doen waar je je goed bij voelt...maar ook, continue alert zijn, continue kansen benutten, altijd in touw zijn...en bij deze mevrouw resulteert dat in een hoofd wat niet meer stopt met denken. Dag en nacht is mijn hoofd heel druk. Reynaud zei al dat ik voor het slapen gaan, moet gaan fietsen, lopen, sporten...welnu, als jullie mij dus op onmogelijke tijdstippen door Voorschoten zien fietsen, of lopen...heb geen zorgen, dan maak ik alleen mijn hoofd even leeg. Dan ruim ik op. Dan sluit ik de dag af. En nu moet ik weer denken aan mijn vader. Mijn vader is altijd als zelfstandige werkzaam geweest, als boer. En in tijden dat de aardappelprijs wat lager was, dan vroeg ik hem of hij zorgen had en of hij wel kon slapen. En hij zei altijd dat je moest slapen, om morgen weer gezond verder te kunnen werken en dat hij 'als hij zijn broek uitdeed voor het slapen gaan, hij de zorgen in zijn broekzak liet zitten en lekker ging slapen. En als hij dan weer wakker werd, gedoucht had en zijn broek aantrok, dan waren die zorgen er weer. Maar dan had hij wel lekker geslapen...'. En nu heb ik niet zoveel zorgen, maar toch...
Ik geloof niet zo in astrologie, maar mijn sterrenbeeld gisteren ofzo gaf het volgende aan :
'In kleine dingen gaat het de maagd voor de wind. Denk niet dat het allemaal niet zo veel voorstelt, want veel kleine overwinningen maken een grote. Langzaam maar zeker gaat alles precies in de door u gewenste richting. Wees dus blij met ieder succesje, hoe klein het ook is en blijf geduldig naar uw grotere doelen toewerken.'
En volgens mij werkt het precies zo...stapje voor stapje kom ik dichterbij mijn doelen. Ik sprak er nog over met John, een bedrijf starten, de stap naar zelfstandigheid maken, zonder bij een bank aan te kloppen. Langzaam aan te investeren, vanuit de eigen krachten, langzaam aan self supporting te worden, dat is best bijzonder en mooi. En daarnaast gewoon je maandelijkse lasten als hypotheek, alimentatie, huur etc. te kunnen betalen.
Ik hou jullie op de hoogte. Het komt goed. Ik moet denken aan dat verhaal van iemand, die ook voor zichzelf was begonnen. Een pand had gekocht, met veel moeite de hypotheek had kunnen regelen, en toe kwamen als vanzelf langzaam aan de opdrachten binnen....mooi he...geloof ik eigen kunnen, geloof ik mogelijkheden!
Een mooie zaterdag gewenst...Annemarie staat langs de lijn bij Rosanne, Floor slaapt uit, dan gaan de meisjes weer naar papa toe! En wij naar het Gelredome, naar Lionel Richie en Trijntje Oosterhuis, Candy Dulfer....
Een fijn weekend en liefs...
Anita

donderdag 4 september 2008

MRI en prikken in mijn hand...

En vanmorgen vroeg was ik weer een keer in het LUMC, een uitgebreide MRI was de bedoeling. En weer bleek dat ik moeilijk te prikken ben, eerst de rechterarm, geprikt....mislukt, toen links, maar daar waren de adertjes te dun, en uiteindelijk in mijn rechterhand...door de taaie huid. En als je daar zo zit, dan lijkt het net alsof er een film voorbij komt. Uiteindelijk besloot de verpleegkundige mij een uitgebreide MRI aan te bieden, aangezien de vergelijking met mei dan optimaal te maken is. Dus dik een uur lag ik in de tunnel...ik kreeg slaap en kriebel in mijn neus...maar het zit er weer op. Maandag de 15e uitslag bij professor Willemze...ik hou jullie op de hoogte. In november een PET-scan!
En nu eventjes rust voordat ik naar OCW en Shell vertrek, leuke afspraken en daarna een intervisie-groep in Den Haag.
En volgens mij zijn er veel mensen om me heen die sterkte nodig hebben, voor hun partner, of voor zichzelf, dus ik duim voor jullie allemaal. Voor morgen, voor Annelies, voor Henk volgende week...voor al die mensen die een ingewikkelde weg te gaan hebben.
Ik weet hoe het voelt, en ik weet dat het allemaal goed kan komen! Dus daar gaan we voor!
Een mooie dag, een zonnestraaltje af en toe, en geniet van al het mooie om je heen!
Anita

woensdag 3 september 2008

Samen werken.....

Vandaag was een dag van samen werken, met allerlei bijzondere mensen in Wijk bij Duurstede, op het kantoor van OPB...een manier van met elkaar een gezamenlijk doel nastreven. Samen ergens voor willen en durven gaan. Maar ook stil staan bij elkaar en bij begrippen als gelijkheid, tijdelijkheid en weet ik wat nog meer. Bijzonder...een werkoverleg bijwonen en bloemen ontvangen, omdat je er bent...mooi he...
Vanmiddag even naar Ikea en toen ik daar zat (we moesten iets terugbrengen) toen bewonderde ik de mensen aan de balie. Ze krijgen rotopmerkingen, mensen die niet luisteren en ze blijven beleefd. Klantenservice, dienstverlenen is zo simpel nog niet. Daarna heb ik examens nagekeken, en kreeg ik leuke en lieve reacties op mijn feedback.
En vanavond mocht ik samen met Lineke en Lian zomaar nadenken over marketing in de zorg. En over dementie. Mooi dat ik er bij mag zijn. En dat is nu ondernemen denk ik dan...investeren, stukjes van jezelf geven en wat je er voor terugkrijgt, is waardering, en het gevoel dat jij er toe doet. En dat is nog maar het begin. En toen ik thuiskwam in een huis vol slingers, en met Annemarie een glas rose dronk, voelde ik me rijker dan een koning. En nu, het is half een, is Rosanne jarig en ga ik gauw naar bed. Iedereen slaapt al. En morgen om 7 uur gaan we zingen en kadootjes brengen, en kijken hoe ze reageert. Roosje gaat trakteren in haar nieuwe groep 7, maar ook in groep 8 en Milou mag met haar meelopen. Vandaag moest ze trainen en ook daar trakteren. Een slaapfeestje met haar vriendinnen bij papa zaterdag. En daarna een stoer feestje met haar vrienden bij mama. Ja soms heeft het zelfs voordelen, als je ouders gescheiden zijn. Floor zei het een tijdje geleden ook tegen een vriendin 'ja je hebt twee huizen, twee kamers, het heeft ook wel leuke kanten'.
Dus morgen hebben we taart en feest, en bezoek...want Rosanne wordt 11 jaar! Dus ben je in de buurt, stop maar even, bel even aan, er is al heel veel post gekomen...leuk he...
welterusten allemaal!
Anita