Weekend....

Dag allemaal, en daar is het weekend alweer! De zon breekt door, of is al doorgebroken en de komende week is het echt zover. Dan halen we een bus, dan verhuizen we alles, en dan betrekken we echt ons kantoor annex atelier. Geweldig...dinsdag wordt de vloerbedekking en het vinyl gelegd, diezelfde dag brengen we al van alles die kant op...echt super vind ik het! Arie en Fransje komen ons helpen, heerlijk. Ik heb er zoveel zin in. Tussendoor wat gesprekken, een mindset-sessie bij Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Een nieuwe klant op vrijdagmiddag, werkelijk allemaal indrukwekkend...spannende momenten, ik ga voorgedragen worden voor een leuke klus in de haven van Rotterdam. Ik hou jullie op de hoogte...een mooi stuk werk schat ik zomaar in. Veel netwerken en interactie. Mijn lessen beginnen weer, zo ga ik woensdagavond na de verhuizing weer naar Amsterdam. Een module Organisatie en Informatie..leuk een heel nieuw concept. Ik heb er zin in...de postbode brengt hier iedere dag nieuwe boeken, die ik mag gebruiken voor mijn modules. Oh, ik kan jullie niet zeggen hoe ik geniet op dit moment. Ik merk het, ik lach naar mensen in de file en iedereen lacht terug. Ik maak mooie nieuwe verbindingen en het brengt me zoveel...een coachingstraject...oh wat bijzonder allemaal. Jammer dat er maar vijf dagen in een werkweek zitten he...er is zoveel te ontdekken.
Ondertussen zijn de meisjes hier, Roosje gaat zo naar een feestje, daarna slapen bij een vriendinnetje. Floor gaat volgens mij koken voor ons. Wat gezellig allemaal he...
An gaat morgen naar een reunie van haar middelbare school en ik ga met Roosje naar de hockey, ze moet uitspelen in Delft. Ik vind het helemaal leuk en Berty rijdt met me mee terug...
en An en ik, wij zijn ongeduldig, willen naar onze werkplek, waar we mensen gaan ontmoeten, bezoek krijgen, gaan genieten van het licht, het mooie uitzicht, en alle nieuwe indrukken die we steeds weer opdoen. En oh ja, voor de insiders (mijn vader en Els weten het al) ik heb de koningin een brief geschreven, nadat ik naast haar reed in de file en ik kreeg een prachtige brief terug van haar persoonlijke secretaris, namens Hare Majesteit. Bijzonder.

Tja het leven is bijzonder...ik wist het altijd al, maar het lijkt alsof ik het nu nog intenser voel en ervaar en beleef. En echt, dat is mijn winst, onze winst na vorig jaar.
Een heel mooi, intens en bijzonder weekend gewenst.
met liefs,
Anita

Eye Movement Desensitization and Reprocessing....

Afgekort EMDR, een therapie voor mensen die last blijven houden van de gevolgen van een schokkende ervaring, zoals een verkeersongeval, een misdrijf, of een ernstige ziekte. Bijzonder vanmiddag mocht ik iemand ontmoeten, die zich hiermee bezig houdt in zijn dagelijks leven. Zomaar een contact, zomaar iemand met wie ik in mijn netwerk wellicht ooit te maken ga krijgen. Bijzonder. Deze dag was sowieso weer heel bijzonder, vanmorgen een prachtig gesprek over werken voor en met een bedrijf wat als slogan heeft 'gun jezelf een plek waar alles klopt' een bedrijf wat mensen helpt aan interim opdrachten. Een bedrijf waar mensen centraal staan. Een gesprek, wat zo mooi en intens was. Dat het weer ging over hoe ik in het leven sta nu. Over mijn boek, mijn eigen bedrijf, over het samenspel tussen Annemarie en mijzelf. En mogelijk weer een opdracht...spannend...ik ben vol verwachting over wat komen gaat. Tussen de middag een ontmoeting met iemand uit een ver verleden, een bijzondere vriendschap hebben wij, hij en ik...en toen we afscheid namen zei hij 'bedankt dat je bent blijven leven'....mooi he...met een brok in mijn keel reed ik weg. Het lijkt wel alsof mijn leven nu een aaneenschakeling is van bijzondere momenten, van intense gesprekken, van mooie opdrachten...ik geniet ervan. Ben er blij mee...telkens weer!
Anita

'zonder voorstellingsvermogen kun je niet vrij zijn'

Een 500 SL, ongelooflijk wat een dikke auto..hier hebben An en ik in proef gereden...brrrrr wat een geluid....

Florine, Reynaud en Rosanne, op de verjaardag van Reynaud....

Een prachtige foto speciaal voor Ada, die gek is op brandweerauto's....

Wat een rotklus die vloerbedekking verwijderen uit het atelier van Annemarie

Tja en hoe verwijder ik nu een foto, vandaar nog een keer. De foto is mooi...opa Reynaud met de meisjes.

En 'zonder voorstellingsvermogen kun je niet vrij zij'n' is een van mijn slogans, die je terug kunt vinden op mijn website. En hopenlijk draag ik dit ook uit in mijn werk. Want vanuit een vrijheid van denken, kun je volgens mij heel veel bereiken. Gisteren waren Annemarie en ik druk bezig met het verwijderen van de laatste resten vloerbedekking uit ons kantoor. Ondertussen maakte ik kennis met de advocaat die tegenover ons gehuisvest is. Leuk, het is een mooi, rustig, maar ook vriendelijk kantoor. Met allerlei mensen, met eigen bezigheden, bedrijfjes, die met elkaar een prachtig pand 'bewonen'. Onze ruimte is voor het eerst door ons schoongemaakt, afgesopt, de stofzuiger is er doorheen gegaan...kortom het gaat wat worden. De bewegwijzering met daarop 'Anita van Loon Management Consultancy' zou vrijdag worden geplaatst. Maar de aannemer ligt in het ziekenhuis, dus hier ontstaat wat vertraging. Is niet erg. Komt wel goed. Arie en Fransje komen ons helpen sjouwen enzo...dus het wordt een superdag die 1e oktober!Hier gaat alles goed. Vanmiddag ons gastcollege in Amsterdam aan de Hogeschool. Reuze leuk volgens mij. Annemarie en ik samen aan de slag. Er staan hier allerlei schilderijen die in de auto geladen worden zo dadelijk en ons verhaal is klaar. Een mix van ons beider kunnen. Ik ben benieuwd.

Heb een fijne dag,

Anita

genieten van de Weerribben, op bezoek bij Eveline.....

En gisteren was Eveline jarig. Zij woont sinds kort bij of aan de Weerribben. Prachtige omgeving, dus vertrokken wij rond een uur of een voor een prachtige tocht door Nederland. En toen we eenmaal de snelweg verlaten hadden, en Giethoorn en Steenwijk hadden bekeken, kwamen we door plaatsjes als Basse, Kalendorp en Ossenzijl en uiteindelijk kwamen we in Oldemarkt...wat is een mens blij met een tom-tom...onderweg moesten we even stoppen, omdat er weet ik hoeveel koeien overstaken. Ik moest terug denken aan Groot-Ammers. Als ik dan uit kantoor naar huis reed door de polder, dan stond ik soms zomaar tien minuten tot een kwartier stil omdat de koeien van het ene weiland naar het andere overstaken. Dan genoot je van de stilte, de luchten en de rust. En zag ik heel vaak een luchtballon en nu waren we bij Eveline en Leo. Genoten we van haar mooie nieuwe plek aan het water, en toen we met de prachtige sloep vol vrouwen (met Gitta aan het stuur) en een glas prosecco in de hand, aan het varen waren, kwam er een luchtballon over, heel dicht over het water en later zagen we deze landen. Mooie luchten, een prachtige ondergaande zon en wij aan boord. Wat een weelde...en wat een mooie vriendschap!!
Het was een avond, met een select gezelschap, een mooie sfeer. Het was genieten van elkaar en de lieve zorgen om en voor elkaar. Het zijn van die momenten, waarop ik steeds weer zo blij ben dat ik dit allemaal weer beleven mag. Nog steeds ben ik zo dankbaar dat ik opnieuw het leven mag leven, met mijn gezondheid, met Annemarie, maar ook met dit soort vriendschappen. Ver weg en toch ook zo dichtbij. Heerlijk!
Vandaag een rustige zondagochtend, wakker worden, de tuindeuren open, een kopje koffie, een glaasje jus d'orange...vanmiddag op de fiets naar Ada, een borrel in Leiden...weer zo'n heerlijke dag! Dikke zoen, voor jullie allen. Ik denk aan Annelies in Zuid-Afrika en geef haar een hug op afstand...ik denk aan mijn vader en Els, met de zorgen om de moeder van Els, en stuur ook daar wat liefde naar toe...
Een mooie dag gewenst.
Anita

Koningin Beatrix en Shell....

Wat een mooie en bijzondere dag! Zo kreeg ik vanmorgen een opdracht om voor het Shell Womens Network een lezing te verzorgen, over - connecting the world -! Super...was een gesprek met een Amerikaanse, een Canadese en Diana, mijn connectie binnen Shell! Een mooi en leuk gesprek!
En vervolgens kwam Leo van Eveline met een mogelijke opdracht, wellicht een stukje coaching en een advies mbt de P-functie in een organisatie, wordt vervolgd, afspraak is gemaakt! Netwerken...en weet je toen ik zielsgelukkig richting Wijk bij Duurstede reed, en met mijn vader aan de telefoon zat (ik moet vaak aan mijn vader denken en soms wil ik hem gewoon eventjes horen en dat was vanmorgen weer zo, het is zo fijn om met hem alles te kunnen delen in mijn leven, zo mooi, ik koester dit altijd!) toen kwam ik in de file terecht. En er viel mij al iets op, een mooie verlengde donkerblauwe Volvo weet ik wat (groot en dik), gevolgd door een donkerblauwe Audi A6. De Volvo had als kenteken AA en jawel hoor, reed ik toch zomaar een minuut of tien naast Koningin Beatrix. Geweldig, ze zag er mooi uit, een suede jasje, een goudkleurige bril op. Even zat ze te telefoneren en later zat ze gezellig te praten met haar hofdame, die naast haar in de auto zat. En ik, als een klein meisje, zat ik te glunderen en realiseerde ik me opeens dat ik zomaar naast de koningin reed. Mooi he...
Een fijne avond, pa Smitshuysen komt een kopje koffie drinken....ik ben net thuis, het was een mooie drukke dag, vol indrukken, onderwijs-mensen gesproken, evalueren John en mijmerend in de file naar huis....
Dag,
Anita

Gedichtje...

Ik kreeg zo'n lief en mooi gedichtje :

Jij mag zijn zoals je bent
om te worden wie je bent,
maar nog niet kunt zijn;
en je mag het worden op
jouw manier
en in jouw tijd.

Lief he...kreeg ik van Frieda. En Frieda is een vrouw daar heb ik zomaar een heel mooi contact mee. Vanaf het eerste moment. Soms krijg je van die kadootjes in je leven, die maken dat je glimlacht in stilte...
Want op de een of andere manier lijkt het wel alsof ik steeds weer een kadootje krijg, en soms ben ik er gewoon een beetje stil van.
Vandaag sprak ik tijdens een sessie bij Defensie een meneer. En toen ik hem vertelde over mijn leven nu, mijn leven vorig jaar, toen zei hij 'wat een indrukwekkend verhaal Anita...mooi' en hij kneep me liefdevol in mijn arm. Lief he...
Anita

Ontmoetingen, mooie gesprekken....

Al vaker heb ik het jullie gezegd, op dit moment staat mijn leven bol van de mooie en bijzondere ontmoetingen. Van gesprekken die er werkelijk toe doen. En wat dit met me doet, is ongelooflijk. Ik heb het gevoel dat ik als het ware als een spons nieuwe indrukken aan het absorberen ben, en af en toe dan kruip ik hier op de bank en dan is het eventjes genoeg. Zomaar genoeg. Ik heb niet het gevoel dat ik mijzelf moet bewijzen, want ik ben gewoon. En dat is al genoeg. Maar toch, met al die emoties, met al die gevoelens, die indrukken wil ik wat doen...en soms is dat - gewoon maar laten. Omdat ik het eenvoudigweg nog niet weet. Ik mailde zojuist iemand, dat ik nog heel veel met haar wilde delen, en ik weet nog niet wat, maar het komt wel...het dient zich wel aan.
Gisteren hebben An en ik een groot deel van de vloerbedekking verwijderd uit ons kantoor. Vies, stoffig en keihard trekken. Alles plakt....brrrr. Ik was kapot. En An gelukkig ook, want anders denk je maar dat het aan jou ligt. Gisterenavond heb ik lekker gegeten met Roel, mijn vriendje. En dat is altijd weer bijzonder. Ons gesprek ging over de kwaliteit van dit leven, van onze vriendschap. Het gaat er niet om hoe vaak je elkaar ziet, maar om wat je met elkaar deelt, en om de intensiteit van het samen zijn. En het was weer een bijzondere avond samen...dank je wel Roel!
Vandaag naar John, dat zijn altijd lange dagen, Defensie trainen...ik ben benieuwd...spannend...
en als ik thuiskom, gelijk naar bed, althans dat gevoel heb ik wel. Heerlijk...
dag, dikke zoen
Aniet