Mijn valkuil....

En ondanks alle waarschuwingen, stap ik er soms gewoon weer in...mijn valkuil, te veel willen, te veel doen. En vandaag was het dus gewoon eventjes genoeg...mijn lijf was er klaar mee en nu hang ik rond in huis in plaats van rond te lopen in Wijk bij Duurstede, in plaats van te eten met John en Gitta. Jammer, maar het kon even niet anders.... de open haard is aan, er is rust, tijd om boekjes te lezen en te genieten van de stilte...An en ik. De week die achter ons ligt was druk, veel werk, veel sjouwen, fysiek zwaar. Een soort ontlading nu lijkt het wel. De week die voor me ligt, is gevuld, met afspraken, lesgeven, OPB en rustige momenten op kantoor...en af en toe moet ik even stoppen. Even niets doen. Even een dagje ontspannen, of een moment ontspannen. Maar op de een of andere manier zit daar iets, moet ik daar nog iets mee doen...rust nemen. Ik vind eigenlijk al wel dat ik veel rust heb genomen...ingewikkeld he...
En terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan mijn oud-collega. Een jonge vrouw, alleenstaand, zij ligt in het ziekenhuis nu in Amsterdam, zij heeft een tumor in haar hersenen....ik ga haar opzoeken, ongelooflijk, ik voel met haar mee, ik huilde in stilte toen ik dit bericht kreeg.....en ik realiseer me hierdoor nog meer, dat ik zuinig moet zijn, op alles wat ik nu weer heb en mag ervaren. Mijn tweede kans...ik heb hem gekregen! En ik moet deze tweede kans koesteren, zo ongelooflijk koesteren....en dus moet ik rust inbouwen. Niet alles tegelijk willen doen...
Anita

Kantoor en mooie auto's....

Floor geeft Victor zijn eten.....
De 500E, een mercedes die in samenwerking met Porsche is ontwikkeld...een wolf in schaapskleren noemt de kenner deze auto...
Een 560SEC uit Japan, prachtige auto...sportief, luxe en snel...
De S600, de auto waar mijn rug zich erg behaaglijk bij voelt...de motor hoor je niet, geweldig...hij glijdt over de weg....een 12-cilinder auto...prachtig werkelijk!
Welnu, en twee van dit soort stukken staan op kantoor, door Suzie gemaakt in opdracht van tante Anita en oom De..mooi he...

Ongelooflijk wat is het lekker om een eigen kantoor te hebben. Wel spannend, want het is nu wel allemaal heel echt. Kantoor, en langzaam aan selfsupporting worden. Veel investeren en veel netwerken, en geleidelijk aan leidt dit tot resultaten! Zo heb ik vrijdag een offerte de deur uitgestuurd. Spannend wel hoor.
De opdracht in de havens heb ik niet gekregen omdat ik maar 20 uur per week maximaal kon leveren. En zij wilden minimaal 40 uur. Een fulltime baan, veel geld dus, maar te veel om dit te combineren met dat wat ik al doe op dit moment. En de bedoeling van mijn eigen bedrijfje is juist dat ik de balans in dit leven goed hou. Dat ik kies voor kwaliteit van leven, voor leuke opdrachten, niet al te veel stress en ook rust voor mijn lijf. Want de afgelopen week, de verhuizing, gecombineerd met lesgeven, was erg vermoeiend. Dus dit weekend slapen wij wat uit, een zonnebankje, en lekker eten met vrienden. Vrijdagmiddag kwam Kirsten met haar kroost ons nieuwe kantoor bekijken. Het resultaat is een prachtige tekening van Vera en Evy op mijn flipover! Gisterenavond waren we in Rotterdam bij Arie en Fransje. Heerlijk is dat altijd. Gezellig, vertrouwd, elkaar vertellen wat we doen en het leuke is als je bij hen bent, dan kijk je altijd naar de stad Rotterdam, al die gebouwen, het World Trade Center, waar Arinso vroeger zat. De Erasmus brug, de Laurens Kerk, de markt...

Gisterenmiddag hebben An en ik een geweldig bedrijf bezocht http://www.benzbuzinezz.nl/ voor liefhebbers van mooie mercedessen is dit een droom. Allemaal prachtig gerestaureerde of mooie jongere mercedessen. Ik zal een aantal plaatjes laten zien....An en ik hebben ook een ritje mogen maken, in een supermooie S600, kijk maar op de foto, een 12 cilinder auto. Die zoeft over de weg, je hoort de motor niet...werkelijk om je vingers bij af te likken. En mijn rug, die had het heerlijk in deze auto. De stoelen zijn orthopedisch in te stellen, de zitting is in lengte te verlengen/verkorten, dus voor langere benen, werkelijk super....

En vandaag richten wij ons op de kunst. Wijk bij Duurstede, wandelen door dit prachtige stadje, genieten van een galerie, en dan een ontmoeting met John en Gitta, met John doe ik zakelijk een aantal dingen samen. Leuk.

Ik wens jullie nog een prachtige zondag toe...ons kantoor is opgefleurd met prachtige bloemstukken van tante Anita en oom De, een voor An en een voor mij, wat lief toch he...! Het staat allemaal zo sierlijk. Ook daar zal ik een foto van tonen.

Dag, Anita

En nu de foto's van kantoor....

Arie en Reynaud...de mannen die ons geholpen hebben met de verhuizing en het in elkaar zetten van de meubels van mijn kantoor.
Anita en Fransje aan de koffie, Fransje zorgde voor de inwendige mens en hielp met sjouwen en inrichten, geweldig!
Ja en dit is het echt, mooi he mijn werkplek!
De bewegwijzering op de tweede etage....na de klapdeuren rechtsaf dus...
En de bewegwijzering op de begane grond, als je het pand binnenkomt.


En hier zijn ze dan...de foto's van kantoor. Alleen het atelier van Annemarie staat er nog niet op, want...hier moeten nog wat details aangepast worden, dus wordt vervolgd....
We zijn zo trots!
Anita (en Annemarie)

Bericht vanaf kantoor....

Ja en nu is het echt. Als je nu beneden dit pand binnenkomt, dan zie je staan - 2e etage Anita van Loon Management Consultancy. Geweldig. En als je dan de lift uitstapt dan zie je weer een bordje met een pijl naar rechts - Anita van Loon Management Consultancy. Het staat netjes. Het pand ziet er goed uit en die mensen die ons zo geweldig geholpen hebben, Arie, Reynaud en Fransje die bevestigen dit! Gisteren is er keihard gewerkt door hen, sjouwen, en het in elkaar zetten van tafels, kasten, bureau. Werkelijk prachtig. En nu zit ik dan hier. In alle rust te werken. Af en toe een telefoontje. Een mailbericht...spannend werkelijk waar. Mijn cv ligt ergens in Rotterdam. Morgen horen we meer...maar mijn uren die nog vrij zijn, zijn misschien de bottle-neck. We zien wel. Ik heb er een goed gevoel over/bij en hou jullie op de hoogte!
An was hier net even, we hebben samen even geluncht op kantoor. Hoe klinkt dat nu? Het voelt zo geweldig...die rust, heerlijk werkelijk waar!
Zojuist definitief gehoord dat Annemarie a.s. woensdag in de Aktueel staat. Heel klein stukje, een foto en drie vragen, en een verwijzing naar haar website...ieder klein stukje publiciteit is mooi meegenomen toch?
Nu een voorstel maken voor mijn gesprek morgen. Leuk...
Een fijne dag allemaal, de foto's van het kantoor, die komen morgen op de weblog, goed? Nu zie ik een foto van mijn vader, en een foto van mijn moeder en haar zuster, tante Tanneke...die staan hier dichtbij me. Voelt goed.

Anita

Annemarie in de Aktueel....

Ja lieve mensen en nu zie ik jullie denken, de Aktueel, naaktfoto's...want die associatie heb ik ook met het blad Aktueel. Maar via een meneer die Annemarie weer heeft ontmoet op haar reunie, krijgt zij redactionele aandacht in dit blad. Een klein stukje - drie vragen aan Annemarie Smitshuysen, vragen over film, tv en dvd's ..... maar wel wordt hierbij een foto geplaatst, melding gemaakt van haar kunstenaar zijn en een verwijzing naar haar website gegeven. Als het meezit staat zij volgende week al in dit blad, zoniet, dan een week later. Ik zal het blad gaan kopen....leuk he...
En zo gaan marketing en de kunst van Annemarie hand in hand...en met plezier denk ik terug aan ons gastcollege bij de Hogeschool van Amsterdam. Een gezamenlijk succesvol optreden...
Vandaag is de dag van de vloerbedekking, de dag waarop het traject bij Onderwijs, Cultuur en Wetenschap gaat starten met een mindset-sessie. Bijzonder dat ik dit allemaal mag beleven...maar er is een minpuntje, het nederlandse weer. Het zeikt werkelijk van de regen, en wij gaan verhuizen....ongelooflijk. Wind, regen, kou alweer zo vroeg in de ochtend, ongelooflijk...met dit soort weer moet ik altijd aan de boerderij denken. Dan hoorde je als je nog in je warme bed lag, de wind ruisen door de bomen, de regen kletterde dan tegen je raam en ik wist altijd, dat ik dan 10 hele lange kilometers over de dijk moest fietsen. En voor je gevoel had je altijd wind tegen. En als je dan je prachtige oranje regenpak niet aandeed, dan kwam je werkelijk zeik- en zeiknat op school aan. Want dat regenpak, dat vond ik zo stom werkelijk...maar eigenlijk maakte het niet uit, want iedereen had zo'n exemplaar aan. En het grappige is, dat Floortje nu ook door de regen moet fietsen naar Wassenaar, 6 km. En zij heeft een blauw regenpak (staat al een stuk bescheidener moet ik zeggen dan oranje, of geel), maar ook zij verkiest het soms, om nat te worden in plaats van die suffe broek aan te doen en ik begrijp het geloof ik wel....althans als surrogaat moeder/opvoeder/partner van de moeder vind ik het wijzer als ze dat pak wel aandoet. Want anders vat ze misschien wel kou...
Ondanks het barre herfstweer, ondanks het feit dat het nog helemaal donker is nu buiten, verheug ik me op deze dag en ik hoop jullie ook...we gaan weer veel beleven, geloof mij maar...
Anita

Zou het niet gaan vervelen...weer een stukje over mooie momenten????

Dit is een mooie foto he...en lijken ze niet op elkaar Rosanne en Annemarie???

Helaas ontbreekt Annemarie op deze foto, en Floor was bij Maaike...

Rosanne aan de champagne, nee...de fles is leeg...en kinderen mogen geen alcohol!!!

Mijn charmante schoonmoeder en echt dat meen ik!

Dag allemaal, ja en daar ben ik weer. Schreef ik vorig jaar alleen maar over kanker, en kuren en weet ik wat voor vervelende momenten, zo lijkt het wel alsof ik dit jaar alleen maar vertellen en schrijven kan over leuke nieuwe contacten, over mensen, over mooie momenten met elkaar. En echt volgens mij is de wereld zo leuk omdat we met elkaar netwerken, continue weer. Zo was Annemarie op de reunie van haar oude middelbare school en daar heeft zij een man gesproken, met wie zij vroeger een 'briefjes-verkering' had. Via zijn jongere broertje (die bij Annemarie in de klas zat) stuurden zij elkaar over en weer briefjes. En toen heette dat 'verkering'....ach Floor zou eens moeten weten hoe dat vroeger ging....Het leuke is dat deze man nu schrijver is en o.a. schrijft voor het blad Aktueel. En jawel, An ging netwerken en over ca. 2 weken (dus kopen dat blad) komt Annemarie in dit blad, met een interview en een verwijzing naar haar website. Op dit moment heeft hij al geschreven over Annemarie op zijn weblog http://deduistering.blogeiland.nl/?showtopic=1222680977
Geweldig he...het werkt. En ook Annemarie die dit doodeng vindt, doet het. Ik ben zo trots...

Terugblikkend op het weekend...na een voortreffelijk diner op vrijdag gekookt door Floor, werd het zaterdag. Het was heerlijk weer, langs de lijn bij de hockey, waar Rosanne een prachtig doelpunt maakte, nadat ze geblesseerd was geraakt. En haar club heeft de subtop bereikt...ze doen het goed die meisjes! En het leuke is dat als je hen een paar weken niet hebt zien spelen, je de vooruitgang ziet!
Floor was lekker aan het chillen die dag, Lex de schilder knapt geleidelijk aan ons huis op en An was naar haar reunie en nadat Roos en ik weer thuis waren, kwam Milou gezellig logeren bij ons. En een logeerpartij betekent lekkere hapjes, popcorn maken, een ijsje uit de ijssalon en gezellig samen slapen boven! En gisteren, zondagmiddag kwam Berty de spullen van Milou ophalen. Wij zaten in de zon, in de tuin, tijd voor een glaasje rose champagne! Gezellig altijd weer als Berty er is, bijpraten, over dingen die er toe doen. Maar ook gewoon plezier hebben, en genieten van de vriendschap! Daarna kwamen Reynaud en Emmy en Roosje ging koken! Geweldig...onze Rosanne is echt een bijzondere kok. Ze maakt een feestje van het diner, met een voorgerecht, een hoofdgerecht en een dessert! Kijk maar naar de foto's hoe wij genoten met elkaar. Floor was op bezoek bij Maaike in Delft, een vriendin die zij op vakantie in Frankrijk heeft ontmoet. En ook zij heeft genoten en werd zo rond half negen weer thuisgebracht door de vader van Maaike.
Daarna allemaal op tijd naar bed, het weekend is voorbij.
En maandagochtend begint met werken/mailen/en een prachtige afspraak in Rotterdam. Bij weer een nieuw contact, weer een bureau wat zich bezig houdt met netwerken, met interim opdrachten. En het leuke was, deze mevrouw met wie ik sprak, heeft familie op Goeree en Overflakkee wonen. En ons contact ging over mijn vader en Els, over het eiland, de mooie stranden. Vliegeren bij strand De Punt. Maar ook over werk en opdrachten. Over netwerken, over geld verdienen en contacten. En op een gegeven moment over het leven, over maatschappelijk bewust zijn. Over het Hospice, over kanker krijgen, mijn boek en over KWF, mijn rol als ambassadeur voor hen. En over het contact, wat wij beiden als prettig hebben ervaren. En ik weet het, en voel het, dit contact wordt vervolgd. Deze mevrouw vond mijn energie - rustig en krachtig. En vooral warm en aangenaam. Maar dat kwam door onze interactie. En ook dit contact wordt vervolgd. Ik weet het zeker....

En nu mijn sessie voor OCW voor morgen voorbereiden. En dan kom ik naar kantoor, dan ligt de vloerbedekking daar...geweldig! Dan gaat het beginnen....heerlijk!
Anita

Weekend....

Dag allemaal, en daar is het weekend alweer! De zon breekt door, of is al doorgebroken en de komende week is het echt zover. Dan halen we een bus, dan verhuizen we alles, en dan betrekken we echt ons kantoor annex atelier. Geweldig...dinsdag wordt de vloerbedekking en het vinyl gelegd, diezelfde dag brengen we al van alles die kant op...echt super vind ik het! Arie en Fransje komen ons helpen, heerlijk. Ik heb er zoveel zin in. Tussendoor wat gesprekken, een mindset-sessie bij Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Een nieuwe klant op vrijdagmiddag, werkelijk allemaal indrukwekkend...spannende momenten, ik ga voorgedragen worden voor een leuke klus in de haven van Rotterdam. Ik hou jullie op de hoogte...een mooi stuk werk schat ik zomaar in. Veel netwerken en interactie. Mijn lessen beginnen weer, zo ga ik woensdagavond na de verhuizing weer naar Amsterdam. Een module Organisatie en Informatie..leuk een heel nieuw concept. Ik heb er zin in...de postbode brengt hier iedere dag nieuwe boeken, die ik mag gebruiken voor mijn modules. Oh, ik kan jullie niet zeggen hoe ik geniet op dit moment. Ik merk het, ik lach naar mensen in de file en iedereen lacht terug. Ik maak mooie nieuwe verbindingen en het brengt me zoveel...een coachingstraject...oh wat bijzonder allemaal. Jammer dat er maar vijf dagen in een werkweek zitten he...er is zoveel te ontdekken.
Ondertussen zijn de meisjes hier, Roosje gaat zo naar een feestje, daarna slapen bij een vriendinnetje. Floor gaat volgens mij koken voor ons. Wat gezellig allemaal he...
An gaat morgen naar een reunie van haar middelbare school en ik ga met Roosje naar de hockey, ze moet uitspelen in Delft. Ik vind het helemaal leuk en Berty rijdt met me mee terug...
en An en ik, wij zijn ongeduldig, willen naar onze werkplek, waar we mensen gaan ontmoeten, bezoek krijgen, gaan genieten van het licht, het mooie uitzicht, en alle nieuwe indrukken die we steeds weer opdoen. En oh ja, voor de insiders (mijn vader en Els weten het al) ik heb de koningin een brief geschreven, nadat ik naast haar reed in de file en ik kreeg een prachtige brief terug van haar persoonlijke secretaris, namens Hare Majesteit. Bijzonder.

Tja het leven is bijzonder...ik wist het altijd al, maar het lijkt alsof ik het nu nog intenser voel en ervaar en beleef. En echt, dat is mijn winst, onze winst na vorig jaar.
Een heel mooi, intens en bijzonder weekend gewenst.
met liefs,
Anita