Afscheid nemen van alle mensen van het Shared Service Center van NorthgateArinso....

En 8 oktober jl. was het dan zover. Kirsten en ik namen samen afscheid in cafe Friends in Nieuwegein van onze mensen van de Service Centra van Delta Lloyd en ISS. Een gezellige borrel, een samenzijn, met mooie intense momenten. Met veel plezier, veel verhalen, veel lachen. Met een traan soms, als het moment daar was, dat we echt afscheid moesten nemen van elkaar. Met lieve kado's en mooie bloemen, maar vooral met elkaar. En met roseetjes, lekkere hapjes en met veel plezier! En zo denk ik nu terug aan deze avond, terwijl hier op kantoor mijn memo-bord hangt, terwijl ik nog foto's krijg toegemaild, van al die lieverds waar ik mee heb mogen werken. Van Kirsten als collega, ongelooflijk wat een kracht, wat een verbinding heb ik met haar mogen ervaren! Dank je wel Kirsten. Dank je wel allemaal, dank je wel Chea, dat je er net weer even bij kon zijn. Dank je wel ook al die mensen die er niet bij konden zijn. En in gedachten was Thea er ook bij, en denk ik aan haar. Dank je wel Gabija voor je gastvrijheid, voor de goede zorgen en jongens altijd zal ik als ik 'Love Generation' hoor of langs Lage Weide rijd, denken aan die goede tijd! Als ik iemand van ISS zie lopen, of zo'n autootje zie rijden, als ik een reclame zie van Delta Lloyd, dan zal ik terugdenken aan jullie. Het was veel te kort, maar onze lieve heer heeft geloof ik ingegrepen, het moest zo zijn. Dank je wel dat jullie in mijn leven zijn. En met een aantal zal het contact blijven bestaan en anderen zullen hun eigen weg gaan, dat is goed. Dat moet zo zijn. Dag lieve ex-collega's....

Een warme groet, van een gelukkige Anita, die een goede keus heeft gemaakt. Die blij is met haar nieuwe leven, nieuwe weg. Nieuwe ontwikkelingen en kansen. Dag! Ik draag jullie bij me altijd!

Oktober 2008.....

Oktober, de herfst, de bladeren, de regenachtige weg...bladeren om je heen. En ondertussen zit ik hier op een prachtig kantoor, met bloemen, een prachtig opgemaakt stuk met herfsttinten gemaakt door Suzie in de hal. De zon schijnt lekker naar binnen. De koffie is nespresso. De contacten, het werk maken dat ik lekker bezig ben. Een boterham gegeten met mijn eigen vrouw. Die nu weer haar ding aan het doen is. Soms lopen we hier samen rond. Soms ook niet.
Morgen naar Purmerend, dan weer een nieuw contact in Den Haag. Het leven is mooi...nu een borrel, samen met Kirsten en wat oud-collega's in de kroeg in Nieuwegein....gezellig!
Vanmorgen weer een gesprek waarvan ik dacht...ja, mooi, goed! En weet je wat zo ingewikkeld is het afwachten, wachten tot een opdracht komt, of niet komt. Wachten op een concreet voorstel, wachten op....maar dat leer ik ook wel weer! Omgaan met die onzekerheid.
Dag, dikke zoen, mooie dag!
Anita

Mijn valkuil....

En ondanks alle waarschuwingen, stap ik er soms gewoon weer in...mijn valkuil, te veel willen, te veel doen. En vandaag was het dus gewoon eventjes genoeg...mijn lijf was er klaar mee en nu hang ik rond in huis in plaats van rond te lopen in Wijk bij Duurstede, in plaats van te eten met John en Gitta. Jammer, maar het kon even niet anders.... de open haard is aan, er is rust, tijd om boekjes te lezen en te genieten van de stilte...An en ik. De week die achter ons ligt was druk, veel werk, veel sjouwen, fysiek zwaar. Een soort ontlading nu lijkt het wel. De week die voor me ligt, is gevuld, met afspraken, lesgeven, OPB en rustige momenten op kantoor...en af en toe moet ik even stoppen. Even niets doen. Even een dagje ontspannen, of een moment ontspannen. Maar op de een of andere manier zit daar iets, moet ik daar nog iets mee doen...rust nemen. Ik vind eigenlijk al wel dat ik veel rust heb genomen...ingewikkeld he...
En terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan mijn oud-collega. Een jonge vrouw, alleenstaand, zij ligt in het ziekenhuis nu in Amsterdam, zij heeft een tumor in haar hersenen....ik ga haar opzoeken, ongelooflijk, ik voel met haar mee, ik huilde in stilte toen ik dit bericht kreeg.....en ik realiseer me hierdoor nog meer, dat ik zuinig moet zijn, op alles wat ik nu weer heb en mag ervaren. Mijn tweede kans...ik heb hem gekregen! En ik moet deze tweede kans koesteren, zo ongelooflijk koesteren....en dus moet ik rust inbouwen. Niet alles tegelijk willen doen...
Anita

Kantoor en mooie auto's....

Floor geeft Victor zijn eten.....
De 500E, een mercedes die in samenwerking met Porsche is ontwikkeld...een wolf in schaapskleren noemt de kenner deze auto...
Een 560SEC uit Japan, prachtige auto...sportief, luxe en snel...
De S600, de auto waar mijn rug zich erg behaaglijk bij voelt...de motor hoor je niet, geweldig...hij glijdt over de weg....een 12-cilinder auto...prachtig werkelijk!
Welnu, en twee van dit soort stukken staan op kantoor, door Suzie gemaakt in opdracht van tante Anita en oom De..mooi he...

Ongelooflijk wat is het lekker om een eigen kantoor te hebben. Wel spannend, want het is nu wel allemaal heel echt. Kantoor, en langzaam aan selfsupporting worden. Veel investeren en veel netwerken, en geleidelijk aan leidt dit tot resultaten! Zo heb ik vrijdag een offerte de deur uitgestuurd. Spannend wel hoor.
De opdracht in de havens heb ik niet gekregen omdat ik maar 20 uur per week maximaal kon leveren. En zij wilden minimaal 40 uur. Een fulltime baan, veel geld dus, maar te veel om dit te combineren met dat wat ik al doe op dit moment. En de bedoeling van mijn eigen bedrijfje is juist dat ik de balans in dit leven goed hou. Dat ik kies voor kwaliteit van leven, voor leuke opdrachten, niet al te veel stress en ook rust voor mijn lijf. Want de afgelopen week, de verhuizing, gecombineerd met lesgeven, was erg vermoeiend. Dus dit weekend slapen wij wat uit, een zonnebankje, en lekker eten met vrienden. Vrijdagmiddag kwam Kirsten met haar kroost ons nieuwe kantoor bekijken. Het resultaat is een prachtige tekening van Vera en Evy op mijn flipover! Gisterenavond waren we in Rotterdam bij Arie en Fransje. Heerlijk is dat altijd. Gezellig, vertrouwd, elkaar vertellen wat we doen en het leuke is als je bij hen bent, dan kijk je altijd naar de stad Rotterdam, al die gebouwen, het World Trade Center, waar Arinso vroeger zat. De Erasmus brug, de Laurens Kerk, de markt...

Gisterenmiddag hebben An en ik een geweldig bedrijf bezocht http://www.benzbuzinezz.nl/ voor liefhebbers van mooie mercedessen is dit een droom. Allemaal prachtig gerestaureerde of mooie jongere mercedessen. Ik zal een aantal plaatjes laten zien....An en ik hebben ook een ritje mogen maken, in een supermooie S600, kijk maar op de foto, een 12 cilinder auto. Die zoeft over de weg, je hoort de motor niet...werkelijk om je vingers bij af te likken. En mijn rug, die had het heerlijk in deze auto. De stoelen zijn orthopedisch in te stellen, de zitting is in lengte te verlengen/verkorten, dus voor langere benen, werkelijk super....

En vandaag richten wij ons op de kunst. Wijk bij Duurstede, wandelen door dit prachtige stadje, genieten van een galerie, en dan een ontmoeting met John en Gitta, met John doe ik zakelijk een aantal dingen samen. Leuk.

Ik wens jullie nog een prachtige zondag toe...ons kantoor is opgefleurd met prachtige bloemstukken van tante Anita en oom De, een voor An en een voor mij, wat lief toch he...! Het staat allemaal zo sierlijk. Ook daar zal ik een foto van tonen.

Dag, Anita

En nu de foto's van kantoor....

Arie en Reynaud...de mannen die ons geholpen hebben met de verhuizing en het in elkaar zetten van de meubels van mijn kantoor.
Anita en Fransje aan de koffie, Fransje zorgde voor de inwendige mens en hielp met sjouwen en inrichten, geweldig!
Ja en dit is het echt, mooi he mijn werkplek!
De bewegwijzering op de tweede etage....na de klapdeuren rechtsaf dus...
En de bewegwijzering op de begane grond, als je het pand binnenkomt.


En hier zijn ze dan...de foto's van kantoor. Alleen het atelier van Annemarie staat er nog niet op, want...hier moeten nog wat details aangepast worden, dus wordt vervolgd....
We zijn zo trots!
Anita (en Annemarie)

Bericht vanaf kantoor....

Ja en nu is het echt. Als je nu beneden dit pand binnenkomt, dan zie je staan - 2e etage Anita van Loon Management Consultancy. Geweldig. En als je dan de lift uitstapt dan zie je weer een bordje met een pijl naar rechts - Anita van Loon Management Consultancy. Het staat netjes. Het pand ziet er goed uit en die mensen die ons zo geweldig geholpen hebben, Arie, Reynaud en Fransje die bevestigen dit! Gisteren is er keihard gewerkt door hen, sjouwen, en het in elkaar zetten van tafels, kasten, bureau. Werkelijk prachtig. En nu zit ik dan hier. In alle rust te werken. Af en toe een telefoontje. Een mailbericht...spannend werkelijk waar. Mijn cv ligt ergens in Rotterdam. Morgen horen we meer...maar mijn uren die nog vrij zijn, zijn misschien de bottle-neck. We zien wel. Ik heb er een goed gevoel over/bij en hou jullie op de hoogte!
An was hier net even, we hebben samen even geluncht op kantoor. Hoe klinkt dat nu? Het voelt zo geweldig...die rust, heerlijk werkelijk waar!
Zojuist definitief gehoord dat Annemarie a.s. woensdag in de Aktueel staat. Heel klein stukje, een foto en drie vragen, en een verwijzing naar haar website...ieder klein stukje publiciteit is mooi meegenomen toch?
Nu een voorstel maken voor mijn gesprek morgen. Leuk...
Een fijne dag allemaal, de foto's van het kantoor, die komen morgen op de weblog, goed? Nu zie ik een foto van mijn vader, en een foto van mijn moeder en haar zuster, tante Tanneke...die staan hier dichtbij me. Voelt goed.

Anita

Annemarie in de Aktueel....

Ja lieve mensen en nu zie ik jullie denken, de Aktueel, naaktfoto's...want die associatie heb ik ook met het blad Aktueel. Maar via een meneer die Annemarie weer heeft ontmoet op haar reunie, krijgt zij redactionele aandacht in dit blad. Een klein stukje - drie vragen aan Annemarie Smitshuysen, vragen over film, tv en dvd's ..... maar wel wordt hierbij een foto geplaatst, melding gemaakt van haar kunstenaar zijn en een verwijzing naar haar website gegeven. Als het meezit staat zij volgende week al in dit blad, zoniet, dan een week later. Ik zal het blad gaan kopen....leuk he...
En zo gaan marketing en de kunst van Annemarie hand in hand...en met plezier denk ik terug aan ons gastcollege bij de Hogeschool van Amsterdam. Een gezamenlijk succesvol optreden...
Vandaag is de dag van de vloerbedekking, de dag waarop het traject bij Onderwijs, Cultuur en Wetenschap gaat starten met een mindset-sessie. Bijzonder dat ik dit allemaal mag beleven...maar er is een minpuntje, het nederlandse weer. Het zeikt werkelijk van de regen, en wij gaan verhuizen....ongelooflijk. Wind, regen, kou alweer zo vroeg in de ochtend, ongelooflijk...met dit soort weer moet ik altijd aan de boerderij denken. Dan hoorde je als je nog in je warme bed lag, de wind ruisen door de bomen, de regen kletterde dan tegen je raam en ik wist altijd, dat ik dan 10 hele lange kilometers over de dijk moest fietsen. En voor je gevoel had je altijd wind tegen. En als je dan je prachtige oranje regenpak niet aandeed, dan kwam je werkelijk zeik- en zeiknat op school aan. Want dat regenpak, dat vond ik zo stom werkelijk...maar eigenlijk maakte het niet uit, want iedereen had zo'n exemplaar aan. En het grappige is, dat Floortje nu ook door de regen moet fietsen naar Wassenaar, 6 km. En zij heeft een blauw regenpak (staat al een stuk bescheidener moet ik zeggen dan oranje, of geel), maar ook zij verkiest het soms, om nat te worden in plaats van die suffe broek aan te doen en ik begrijp het geloof ik wel....althans als surrogaat moeder/opvoeder/partner van de moeder vind ik het wijzer als ze dat pak wel aandoet. Want anders vat ze misschien wel kou...
Ondanks het barre herfstweer, ondanks het feit dat het nog helemaal donker is nu buiten, verheug ik me op deze dag en ik hoop jullie ook...we gaan weer veel beleven, geloof mij maar...
Anita