Tante Suus en een opdracht?????

Lieve mensen, kennen jullie mijn tante Suus nog? Die lieve tante uit Goes, die mij vorig jaar trouw bij de start van iedere chemo-kuur een prachtig boeket bloemen stuurde....welnu mijn tante Suus (inmiddels al 82 jaar)is al een tijdje ziek, en pas gisteren hoorde ik van tante Anita hierover. En nu ben ik het, die haar via mijn Suzy Fleurs uit Voorschoten, bloemen heb gestuurd...ongelooflijk he...en eigenlijk heel spijtig, dat ik dit nu pas hoorde. Niemand kan er iets aan doen, maar tante Suus moet weten, dat ik aan haar denk! En het enge vind ik altijd, dat je je dan weer realiseert, dat mijn familie en An's familie ouder wordt, mijn vader, An's vader, mijn tante Tanneke en oom Wim, mijn tante Anita en oom De. En volgens mij moeten we optimaal genieten van elkaar en met elkaar. En daarom ga ik donderdag lekker een dagje naar mijn vader toe...even zo'n kwaliteitsmomentje samen hebben!

En dan nu wat heel anders - werk, opdrachten, netwerken - via mijn netwerk ben ik met de meeste spoed op zoek naar een heleboel mensen. Goede mensen, voor projecten, vaste banen, dus bel me alsjeblieft. Mail me, collega's, oud-collega's, ik heb werk voor jullie...echt waar!
DUS - BEN JE OP ZOEK NAAR IETS NIEUWS, OP MIJN VAKGEBIED OF MIJN OUDE VAKGEBIED, BEL ME MET SPOED.....

En nu, na een intensieve dag, een nieuwe expositie voor Annemarie op 1 april 2009! Een evenement voor het Managers Netwerk Nederland bij Schutter Wijnen op 23 april 2009. En veel mooie en intense contacten, ga ik lekker met An samen voor de buis...ik ben moe en voldaan!
Welterusten...
en liefs, van een enthousiaste, razende reporter bijna,
Anita

Nog eventjes....

Terwijl er hier prachtige rozen, staan, mooie orchideeen in een prachtige pot, met twee schitterende kandelaars erbij (kadootje van het team van Suzie Fleurs!) lees ik op een weblog dat er weer iemand is overleden, ongelooflijk....iemand die ik niet ken, maar via via lees ik al die verhalen over mensen die kanker hebben gekregen en sta ik even stil bij dit verlies, zomaar een jonge vrouw, die een vriend, een moeder en drie kindjes achterlaat. Iemand die de strijd dus niet heeft kunnen winnen....en bouw ik even een moment van stilte in, voor al diegenen die het niet redden, niet maken...niet meer kunnen maken!

Wat ben ik toch een mazzelaar.....
Aniet

Zaterdagochtend.....

De boerderij vanaf een afstand...de plek waar mijn vader al bijna 80 jaar woont....

Zomaar een luie, lome zaterdagochtend. Geen Leuven, dat doen we in januari wel. Annemarie die een beetje ziek was de afgelopen week, de drukke en volle agenda, het is even genoeg zo. Weer pas op de plaats maken. Lui zijn, kopje koffie, nog rond lopen voordat je onder de douche bent geweest, lekker lang de krant lezen. Niets hoeven, heerlijk! We vieren op deze bijzondere manier dat we twee jaar getrouwd zijn. Dat we elkaar al ruim drie jaar kennen, dat we samen zijn...heerlijk!

Buiten is het droog, lekker fris alweer, die bladeren van de Catalpa liggen weer overal. Ik probeer deze elke dag weg te halen. De buitenschilder is even gestopt, in december gaat hij binnen verder. De keuken, de deuren, het trapgat...heerlijk, alles netjes en geleidelijk aan, zodat ons prachtige huis, er weer optimaal uitziet. Ik hou er zo van als alles netjes en opgeruimd is.

Op kantoor heb ik gisteren heerlijk gewerkt, lekker op de fiets er naar toe. Paar uur werken, terug naar Floor voor haar verjaardag. Daarna weer op de fiets, oh wat een geweldig iets om op de fiets naar je werk te kunnen. Deze week, een leuke week, met leuke ontmoetingen. Nieuwe mensen, oude mensen, een afscheidsfeestje van Anita Arts bij Prorail. Anita zat in de Raad van Bestuur van Prorail en gaat nu iets anders doen. Zij was mijn mentor bij De Baak, geweldig wat een prachtvrouw, en dan bedoel ik wat een prachtig mens. Zo echt, zo puur ook!

Coachtrajecten die gaan starten, advieswerk waar ik mee bezig ben. OCW wat een vervolg gaat krijgen hoop ik, nieuwe opleidingen, nieuwe contacten, Marco met Jeugdzorg...wie weet, wat er nog komen gaat. Wat jammer toch dat een week maar vijf dagen heeft om te werken, ik vind zoveel dingen leuk....geweldig! Maar tussen alles door, ook weer een dagje, een momentje met mijn Pa, en misschien wel even een kop koffie bij tante Anita? Zou mooi zijn toch....donderdag 6 november ben ik weer bij mijn vader. Ik realiseer me dat dit de laatste keer veel te lang heeft geduurd. En ik mis hem dan ook weer...en weet je, ik besef me heel goed, hoe geweldig het is als je vader nog leeft. Hij wordt volgend jaar 80. En voor mij betekent dat, dat ik nog veel met hem wil genieten. Met hem wil samen zijn....heerlijk toch!

Een mooi, en lekker weekend gewenst, samen, alleen, met elkaar!

Anita

Opdracht!!!!

Jawel...vandaag was een dag van oogsten...een mail met een opdracht, deels bij de klant, deels op mijn eigen kantoor...leuk, divers werk, nieuwe kansen! Daarna weer een mail, met nieuwe modules vanaf januari 2009! En ondertussen gesprekken, uitnodigingen, nieuwe contacten...wellicht ook perspectief. Een telefoontje, mogelijk wat coachingswerk in Den Haag...maar mooier nog dan al dat werk...zomaar een mailtje van mijn vriendinnen, van oude vrienden, maar ook van nieuwe mensen, en vooral van mensen om wie ik geef. Een telefoongesprek met iemand die ik al zo lang ken. Maar ook met een oud-collega van NorthgateArinso. Dus oogsten is meer dan geld verdienen, is meer dan facturen sturen, oogsten is weer ervaren hoe rijk ik ben als mens. Dat ik dit soort mensen mag ontmoeten, zomaar in mijn leven...
Vandaag zei iemand tegen me 'Aniet, ongelooflijk dat je dicht allemaal mag ervaren na vorig jaar he...en dat het leven je weer zo toelacht, maar het heeft alles te maken met jouw positieve instelling in dit leven!' en ik kan dit alleen maar onderschrijven!
Dag, liefs
Aniet

Bijna 2 jaar getrouwd.....

Jawel jawel...het is bijna zover, wij zijn a.s. maandag 2 jaar getrouwd. En omdat maandag vol zit, met afspraken en trainingen en weet ik veel wat, gaan wij dit weekend....jawel chillen, niks doen, samen zijn, wandelen op het strand, lang in bed liggen, elkaar beminnen, champagne drinken, de telefoon eruit gooien....gewoon thuis zijn, zomaar samen thuis zijn!!! Vieren dat we 2 jaar getrouwd zijn...we zouden naar Leuven, naar het Kloosterhotel gaan en hebben dit arrangement verschoven naar volgend jaar. Gewoon zomaar niks, zomaar samen, zomaar wind in onze haren, zomaar...hoezo zomaar...Annemarie en Anita, twee jaar!
Twee jaar geleden in stilte getrouwd, dwars tegen alles en iedereen in. Rekening houdend met exen en ouders, en kinderen. En nu, zomaar samen, eens heel diep in elkaars ogen kijken, want godallemachtig...wat een twee jaar waren dat wel niet...intens, intensief, ongelooflijk, confronterend en bloedje spannend soms, maar zo mooi, zo dicht bij jezelf en wat je echt wilt...zo dicht bij de essentie waar het volgens mij omgaat...samen zijn, ja samen zijn, met elkaar knokken en praten....en ergens in dat weekend gaan we heel lekker samen eten, een glaasje hele lekkere wijn drinken en ons zomaar weer realiseren dat we elkaar hebben mogen ontmoeten....ik zie haar nog zitten op dat bankje...hier in Voorschoten en toen al wist ik 'oh....wat is ze leuk, daar zou ik wel mee willen trouwen....' en weet je, het is nog gebeurd ook...zomaar een jaar later of net ietsje langer later...
Dag!!!! Aniet

Haagse Intervisie Groep

En jawel hoor...het is een feit, onze Haagse Intervisie Groep. Gisterenavond hadden we vergadering hier op kantoor. Vijf vrouwen, ik schat in twee generaties, die met elkaar een geweldige netwerkorganisatie gaan neerzetten. Voor mensen die met elkaar willen delen, die kennis en ervaring willen delen. Die willen netwerken, willen leren van elkaar. Mijn rol in dit bestuur is adviseur, een bewuste keuze. Onze eerste bijeenkomst is binnenkort in Zoetermeer, en steeds weer merk ik dat ik mensen ontmoet, die met mij mee willen naar de Haagse Intervisie Groep. We gaan sprekers uitnodigen, lezingen delen, zakelijke vraagstukken met elkaar delen. Elkaar helpen aan nieuwe business, andere banen en ga zo maar door...
geweldig!
Momenteel zit ik op kantoor, te genieten van mooie bloemen van Tonny en Niek, zij waren gisteren aan de deur. Ik was er niet, en Annemarie lag ziek op bed. Dus Florine kwam met bloemen aan, voor ons nieuwe kantoor! Geweldig he! Ook geniet ik van een prachtige bloeiende plant (ik ben de naam even kwijt, tante Anita houdt ervan en ook Annemarie's vader, met van die mooie witte bloemen, je hebt deze ook in het roze...)die ik van de 'intervisie-meiden' kreeg! Rosanne is met Annemarie aan het schilderen hiernaast. En eventjes geleden had ik een soort van 'coach-gesprek' met een dame, aan wie ik training geef. Vanavond weer naar Amsterdam voor een praktijkbijeenkomst. Al met al een intensieve week, volle dagen gehad, echt een leerzame week. Ook voor mijzelf....
Het leven is nog steeds de moeite waard. Ingewikkeld, maar zeker erg boeiend!
Dag, tot een ander moment!
Liefs

Anita

Een dagje met mijn vader...

Zaterdagochtend was ik net na kwart over tien op de boerderij...het blijft bijzonder dat een kind zo blij is en een vader zo blij is, als zij elkaar weer zien! Iedere keer weer als ik bij mijn vader kom, voelt het veilig en vertrouwd. En na een kopje koffie, even kletsen met Jan, vertrokken we naar Terheijden. En het leuke is dat mijn vader enthousiast is en kan genieten van mooie auto's...dus BenzBuzinezz genoot van twee enthousiastelingen, vader en dochter...
Vervolgens hebben we samen een stukje gereden in een prachtige auto...leuk is dat hoe wij samen praten over dat ene merk, mercedes! En voor alle mensen die vroeger wel eens een hapje gingen eten 'langs de snelweg' zijn wij geeindigd bij Kanters, bij Moerdijk. Voor een lekkere lunch.
Fijn om te praten met mijn vader over ouder worden, over relaties, over hemzelf en mijzelf...heerlijk!
En toen ik thuiskwam zijn wij alles gaan voorbereiden, omdat Jan en Mieke kwamen eten. En er allemaal logeetjes kwamen, Milou en Nila. Een huis vol vrouwen, dus een ontbijt met zes vrouwen. Gisteren even gewerkt op kantoor. Annemarie met de meisjes de stad in, wat shoppen voor de meisjes.
En gisteren aan tafel kwam het hoge woord eruit...de computer die wij hebben voor de meisjes, de laptop is kapot...bij het spelen, is er een glas fanta overheen gegaan. En vervolgens hebben ze de computer maar gewoon dichtgedaan en mocht Floor er even mee 'spelen'. Toen zij de computer open deed, plakte deze aan alle kanten. En niks deed het meer. Geen beeld meer niks, volgens mij niks meer mee te beginnen.......tranen met tuiten, en wat erger is, geen computer, los dan die van onszelf. En die mag niet mee naar boven, dus MSN'en enzo...ja het mag wel, maar vanuit de keuken. Ingewikkeld...en zonde, vooral dat laatste.
Vandaag OCW, dus ik ga maar. En wens jullie heel veel moois toe. Geniet vooral.
Anita