Kwetsbaar....

Wat zijn we toch kwetsbaar als mens...ik merk het zomaar weer, nu mijn vader ziek is. Hij heeft denk ik iets van een bacterie in zijn lijf, een ontstoken oog, een ontstoken oor, zijn hoofd zit helemaal vol en hij heeft al hele hoge koort vanaf woensdag, vanmorgen nog 38.7. Antibiotica en al twee dagen een dubbele dosis...Annemarie en ik, zijn er vanmiddag even geweest. En ook al weet je dat Els ontzettend goed voor hem zorgt, ik merk dat ik me zorgen maak. En toen we daar kwamen, dan schrik je een beetje, een oude kwetsbare vader, die ziek is, bleek ziet. Na overleg met Els heb ik gebeld met de huisartsenpost en nu mogen we naast de antibiotica, hem 4 x 1000 mg paracetamol geven, zodat de koorst wat kan zakken. En dinsdag ben ik weer bij hem...want weet je lieve mensen, er flitst van alles door me heen. Want hij is altijd zo sterk, maar hij is ook al bijna 80. En eigenlijk ben ik zo bang om hem ooit te moeten verliezen, want dan heb ik geen ouders meer en Arie ook niet. Zo'n gek idee, de kwetsbaarheid is voelbaar, bij hem, maar ook bij mij..mijn vader, mijn grootste vriend in dit leven is ziek! En ik weet dat hij weer beter wordt, maar het liefst zou ik steeds bij hem zijn nu...en nu moet ik straks naar mijn eerste eetadres, voor Smaken Verschillen! Leuk, ik zal jullie erover informeren! Ondertussen ben ik van alles aan het regelen/organiseren om de komende week toch zoveel als mogelijk te werken en in de avonduren mee te kunnen werken aan mijn tv-opnames. Ik hou jullie op de hoogte..
Met liefs
Anita

Smaken verschillen tv-opnames....

Jawel, jawel..het is echt waar! A.s. zondag starten de opnames voor het programma Smaken verschillen (maandag t/m vrijdag NET5 20.00 tot 20.30 uur), een kookprogramma waar vijf mensen om de beurt voor elkaar gaan koken! En jawel ik mag meedoen...dus zondagavond mag ik gaan eten bij een voor mij onbekende, zo ook de overige avonden en een avond, donderdag komen er vier mensen hier eten, tv-camera's erbij! Geweldig. We gaan ook een bezoekje brengen aan Suzie en nog een winkel in het dorp...ik heb er zoveel zin in! Het begon als grapje en wordt nu echt serieus...en wanneer het uitgezonden wordt, kunnen jullie lezen op mijn weblog! Dus ik laat het jullie weten...nu even samen, even rust, even niets, even met elkaar zijn! Heerlijk.
Oh ja ik ga op een school in Voorschoten een project draaien 'Kids in Bizz' erg leuk, waarbij kinderen een bedrijfje gaan starten en ik als projectbegeleider hierbij betrokken ben. Vrijwilligerswerk voor de gemeenschap, leuk he....
En deze als toegift :
'Risico's nemen brengt angst met zich mee, maar geen risico's nemen betekent jezelf verliezen. En risico nemen is de meest verheven vorm, betekent juist je bewust zijn van jezelf.'
door S. Kierkegaard
Dag een fijn weekend! Liefs
Anita

Netwerken...

Dag allemaal! Ja het wordt wel ingewikkeld om steeds weer een nieuwe titel voor mijn weblog te bedenken, dus zal ik in herhaling vallen. Vandaag is een dag vol gesprekken, en het ingewikkelde is, dat het soms voor mijzelf is, en soms voor OPB, soms loopt het ook in elkaar over. En dat geeft niet, als je vanuit zorgvuldigheid handelt, komt het goed. Het loopt ook in elkaar over. Vanmorgen heel vroeg sprak ik een meneer, met wie ik ook weer een vorm van samenwerking wil aangaan...en op zo'n moment realiseer ik me, dat het jammer is dat een week zo weinig dagen heeft, een leven zo weinig jaar, want wat is er toch veel te doen...en wat is er toch veel leuks te doen....langzaam aan vormt zich mijn eigen bedrijfje. Loopbaancoach, loopbaanbegeleiding, trainer en consultant...dat gaat het een beetje worden denk ik. Interimmen...dat doe ik wel, alleen op deze gebieden...en dus gaat het weer over mensen. Over netwerken, over wat mensen beweegt, waarom mensen de dingen doen die ze doen...
En vanmorgen kwam ik met deze meneer in gesprek, over een oude werkgever van me...meneer X en deze man, die ondertussen al ruim de 65 gepasseerd zal zijn, zal ik eens gaan bezoeken...ik was ongeveer 20 jaar jong, toen ik voor hem werkte...een ervaring, die ik niet snel zal vergeten. Ik hoorde dat deze man alleen is, en redelijk eenzaam...ik weet nog, dat hij destijds enorm bizar kon reageren, maar op de een of andere manier had ik iets van verbinding met hem...bijzonder, hoe hij nu weer op mijn pad komt. En dit is nu netwerken, een soort spinneweb van draden, die van verbinding naar verbinding gaan, en die uiteindelijk de wereld een stuk kleiner maakt en makkelijk bereikbaar, soms binnen handbereik. Zo ga ik 31 januari met een enorme groep mensen, die allemaal weer hun eigen mensen uitnodigen, naar een netwerkbijeenkomst van Open Circle, op uitnodiging van Funktiemediair. Een bijeenkomst, een workshop over networking, in het engels. Goede oefening voor mijn presentatie bij Shell op 5 maart a.s!
En tenslotte eindig ik nog met een citaat :
'Momenten van geluk komen altijd onverwachts. Het is niet zo dat wij ze grijpen, ze grijpen ons....'
Geniet van deze dag, ik ga naar mijn afspraak, met twee dames van een ROC. Aansluitend nog een afspraak hier op kantoor en vanavond naar Ladies First in Wassenaar. Een vrouwennetwerk. En daar moet ik mijzelf presenteren aan de hand van iets wat mij dierbaar is, wat mij inspireert....en in mijn jaszak zit een prachtig hartje van steen. Een soort gelukshartje, ooit gekregen van Annemarie...daar zal ik eens iets over vertellen vanavond. Inspiratie...
Anita

Nieuws....

Dag lieve mensen...het leven is een groot feestje lijkt het nu soms wel! Een feestje omdat mijn broer 52 is geworden en wij samen met de meisjes en mijn familie zijn gaan eten bij Villa Augustus in Dordrecht. Een mooi restaurant van dezelfde eigenaren als Hotel New York in Rotterdam. Eenzelfde sfeer ook, superleuk...en gezellig! En daarvoor al waren wij op een gezellige borrel ter ere van Karin's verjaardag...in Dalem!
En deze week heb ik alweer twee heerlijke dagen gewerkt in Wijk bij Duurstede. Morgen een dagje Voorschoten, met allerlei mooie ontmoetingen. Mooie mensen, dan een dagje lesgeven, en dan weer naar Hilversum, Daan Fousert en Tjeb Maris, praten over leiderschap. En tussen alle berichten door, krijg ik opdrachtjes, komen mensen naar me toe. Mag ik een programma bedenken over 'bewustwording en normen en waarden' , mag ik iemand begeleiden bij haar loopbaankeuze. En....ik ga meedoen aan een tv-programma en het filmen begint a.s. zondagavond...verder mag ik nog niets verklappen. Strikt geheim...superleuk....met veel aandacht ook voor Annemarie's kunst! En zodra het uitgezonden gaat worden, krijgen jullie bericht van mij op deze weblog!! En nu we het hebben over kunst, zojuist is zij gebeld door iemand van het Historisch Museum Voorschoten, morgen komen zij kijken voor twee werken van Annemarie. Een expositie van lokale kunstenaars van februari tot en met 2e paasdag...weet je, het leven is echt vol mooie ontmoetingen, vol mooie momenten...
En terwijl ik schrijf over mijn feestjes, moet ik weer even denken aan al die mensen wiens hoofd niet naar feestjes staat. En echt geloof me, ook al lacht het leven mij nu weer toe, ik vergeet jullie niet, echt niet...dag, liefs
Aniet

Eventjes iets delen...want dan wordt het van ons samen.

Ik lees iets heel moois en wil dit even met jullie delen. Ik heb het dus niet zelf bedacht, maar op deze manier wordt het iets van ons samen.
Soms denk ik, als je zo gelukkig kunt zijn samen, waarom kun je dan ook soms zo verdrietig zijn. Zo in en in verdrietig en toen las ik dit :
'Waar veel licht is, valt ook diepe schaduw'
En deze dan 'het kleinste wordt groot, als je het met liefde doet' mooie uitspraak he...ooit gedaan door meneer Damiaan, een belgische missionaris. En met deze wil ik eindigen ''wat wil je later worden?" "Een oud en wijs vrouwtje".
Dag, geniet van vandaag...Anita

Een zaterdag in Voorschoten....

En zomaar is het weer zaterdag, na een drukke en rommelige week, met veel nieuwe contacten, hernieuwde contacten en langzaam een gevulde agenda. Gevuld met werk, met opdrachten, maar ook met afspraken in het kader van mijn opleiding tot consultant Servant Leadership. En de eerste dag heb ik achter me liggen, een dag met mooie ervaringen, met veel delen en langzaam aan doordrongen worden van het begrip Servant Leadership! Ik ben het boek Synchroniciteit aan het lezen van Jaworski en eigenlijk zou ik iedereen die iets ergs heeft meegemaakt (je vrouw gaat er opeens met iemand anders vandoor, je krijgt kanker, je raakt opeens je baan kwijt of iets wat ik nu nog niet bedenken kan....)aan willen raden om dit boek te lezen. Werkelijk prachtig. Het pakt je, het neemt je mee en je komt jezelf zo ongelooflijk tegen...een verhaal, een levensverhaal met als subtitel - de innerlijke weg naar leiderschap -.
En ik hoor het jullie denken, 'ach ze is ziek geweest, en nu is ze verworden tot een soort softie' maar nee echt niet. Het enige wat er met me gebeurd is, is dat ik heel dicht bij mezelf ben gekomen. Mijn eigen kern, en dat heeft zeer gedaan om daar te komen maar het was hard nodig, want de weg die ik bewandelde...was de weg die ik om me heen zoveel mensen zie bewandelen. De weg van de carrieres, de grotere auto's, ik heb een 5-serie en kan wel in een 6-of 7-serie gaan rijden nu ik promotie heb gemaakt. Ik deed het zelf ook, ik had al een mercedes en wilde er nog een sportwagen bij, en deed het dus ook....(en nu ben ik al blij met een hele mooie oude bak...wat kan een mens zichzelf tegenkomen zeg....) Of de vakanties die steeds exclusiever worden, waardoor het soms lijkt alsof een weekend in Nederland echt niet meer leuk is. En ik gun echt iedereen dat hij of zij dicht bij zijn eigen kern komt, want als je niet dienstbaar naar jezelf kunt zijn, kun je het zeker niet naar een ander zijn. En als je niet van jezelf houdt, hoe kun je dan in hemelsnaam van een ander houden. En nu we het hebben over een weekend weg, we zijn uitgenodigd om een weekend mee te gaan naar Oerol op Terschelling. Leuk zeg...door Hans en Ria, die daar jaarlijks twee weken zijn om Oerol te 'vieren' geweldig he...
Lieve mensen, het is rustig, de meisjes slapen lekker uit, zijn moe, net als iedereen op zaterdag een beetje moe is, de schilder komt straks weer...we hebben een feestje, een borrel vanmiddag bij Ineke en Dik, heerlijk! Gezellig ook. Morgen wordt mijn broer 52 en Karin ik denk 42 ofzo...en dus staat het weekend in het teken van de bloemen van Suzie...leuk is dat!
Dat ene belangrijke of leuke telefoontje komt maandag of dinsdag...dus nog even hou ik de spanning erin...en dan meld ik jullie alles weer! Wij wensen jullie een fijn, en vooral gezellig weekend. Geniet van elkaar, van je verjaardag, van je man, je vrouw, je vriend, je vriendin en vooral van elkaar. Maak er wat moois van, glimlach naar de wereld en rust goed uit!
Liefs
Anita

Onze mooiste ervaringen zijn onze stilste momenten....

Vers van de pers, vanmorgen gemaakt...ik moest een foto van mezelf opsturen naar iemand!

Het begin van een kunstwerk, benieuwd naar het resultaat, kom maar kijken, prachtig, werkelijk waar!!

Dit is mijn denkhoofd, vind ik wel leuk, An wat minder...

En volgens mij is dit reflectie..'onze mooiste ervaringen zijn onze stilste momenten' het is een uitspraak van Friedrich Nietzsche. En deze uitspraak staat op het blad FLOW. Een mooi blad, een zogenaamd Me-Time Magazine. Wat een mooie dingen bedenken we toch allemaal...maar eigenlijk ook zo bizar..Want als je vroeger wat tijd voor jezelf nodig had, dan hoefde je niet te chillen. Dan hoefde je geen speciaal tijdschrift te kopen om hieraan toe te komen, dan ging ik meestal lekker even fietsen in de wind, of lekker liggen op het gras, gewoon even slapen. Ik weet nog wel, dat ik na schooltijd een keer mijn fiets heb neergezet tegen een paaltje, en in een weiland, heerlijk in het zonnetje ging liggen, onder aan de dijk. Heerlijk even een beetje weg soezen...wegdromen. En eigenlijk sinds ik voor mijzelf werk, doe ik dit zomaar weer. Af en toe loop ik naar de trein, of zit ik in een stoel, en droom ik zomaar even weg...soms gaat het ergens over, soms gaat het nergens over. Dan glimlach ik wat voor me uit, volgens mij ziet het er niet zo slim uit allemaal, maar het is heerlijk! En ach ja, met een tijdschrift als FLOW erbij, geniet ik dan nog meer...als het koud is, voor de open haard. Of zomaar lekker aan tafel. Lezen, het brengt de wereld dichterbij. En dat is waar. Ergens las ik, dat door boeken te lezen over andere landen, culturen, je thuis op reis bent. En zo kan het ook...en misschien is dat wel weer een bruggetje naar mensen die ziek zijn, probeer mooie bladen te lezen, probeer een leuk of gek boek te lezen, dan wordt je even weggehaald uit al je ellende, uit hoe rot je je voelt...ik weet nog dat ik alles las wat los en vast zat toen ik ziek was, en het bracht me zoveel!

Dus voor alle mensen, die zich realiseren hoe klein je wereldje is als je ziek bent of niet meer zo mobiel, ga lekker lezen. Afleiding, nieuwe gedachten, een glimlach om je mond...dag, ik ga naar Daan Fousert. Genieten en leren, me ontwikkelen, nieuwe visies tot me nemen en ja, ik ga met de trein, lekker lezen onderweg! Heerlijk.

Liefs,

Anita