Nieuwe werkdag.....in de zomer...

Tony, Katerina, Annemarie en Anita...onze laatste avond op Poros...

Tja zomaar samen zwemmen vanaf de boot...ergens voor anker in een prachtige baai!

Mijn plekje voorin de boot...heerlijk genieten van de wind, het water en het mooie uitzicht

Dag lieve mensen, terwijl ik jullie nog laat genieten van wat mooie foto's....en het gevoel van heimwee wat daarbij hoort (en terwijl het hier zelfs een beetje koud lijkt), zit bijna mijn eerste dagje werken er op. Zo dadelijk nog even langs het postkantoor. Wat dingen versturen, wat dingen regelen en dan naar huis, de meisjes zijn er tenslotte! Vandaag een hele dag op kantoor geweest. Op de fiets (dankzij het nieuwe slot met het rode labeltje...waardoor ik steeds aan Reynaud denk). Een ontmoeting met een bijzondere man, een paar telefoongesprekken en veel mails. Nieuwe afspraken, nieuwe kansen....tja...morgen is het Paardemarkt ofzo...in Voorschoten, met paardenrennen en nog meer spannende dingen. Een beetje werken, een beetje niet, zoiets zal het wel worden.

Fijne avond...

Anita

Griekenland....

Dit is dus Griekenland....geweldig he...

Twee toeristen....en achter ons die prachtige blauwe zee...

Het mooie zachte licht en de ferry naar Athene...gezien vanuit Poros stad.

Als we naar 'huis' liepen, zagen we dit...aan de overkant van het water zie je Poros stad.

Een prachtige steiger, van mooie sloophout. We hebben nog een mooi grieks raam (de sponning dus) vanuit Hydra meegenomen, in die typische blauwe kleur...daar gaat de kunstenaar Annemarie iets mee doen schat ik zomaar in....

Tja en het heeft dus even geduurd en voor mijn trouwe lezers was het dus even wachten. Ik was, nee wij waren 16 dagen weg, naar Poros. Een mooi en klein eilandje in de Saronische Golf. Vanaf Athene te bereiken met de draagvleugelboot of met een ferry. Een eiland waar je geniet van de griekse gastvrijheid...geweldig. Zo zijn wij samen uitgenodigd door een visser, een man die calamaris vangt, op een heel klein bootje. Prachtig om rond het eiland te varen, mooie kleine baaitjes...genieten. Mooi helder blauw water. We hebben veel gelopen, gefietst, maar ook heerlijk genoten van een goed boek op het strand. Fantastisch!! En toen wij op Schiphol aankwamen, stonden Emmy en Reynaud daar. En werden wij zomaar enorm verwend, de hele tuin geweldig mooi gesnoeid, het terras schoongemaakt. Auto's geboend en beide auto's vol met benzine...een nieuw slot op mijn fiets (ik was mijn sleuteltje kwijt...), kortom, hoe kun je twee mensen, die simpelweg tot rust zijn gekomen in een heerlijke warmte, nog meer verwennen. In de koelkast lekker eten, vers fruit, taart, en hoe fijn voor Annemarie, dat Roosje gelijk op de stoep stond, met een kadootje voor mama uit Turkije. En nu zit mama Annemarie met haar twee meisjes, lekker in de kamer. En ik ben achter de pc gekropen, om nog even te genieten van de rust. Nog even na te genieten als ik denk aan Griekenland, aan Poros. Aan Thony en Katerina, aan Kostas en meer van die leuke mensen. Maar ook aan Romy onze reisleidster, en hoe klein is de wereld. Dit meisje herkende Annemarie, zij woont in Wassenaar, loopt stage op Poros en Annemarie heeft toen zij in de tandartspraktijk van meneer Slootweg werkte, haar beugel geplaatst. Leuk he...en ook de moeder en het zusje van Romy waren er...uit Wassenaar. De wereld is klein.

Morgen weer aan het werk. Een afspraak, deze week twee coachgesprekken. Veel nakijkwerk. Een rustige week. Even schakelen weer. Komt goed. Ik ga weer met een regelmaat schrijven!

Dag, Anita

Vaderdag, Rosanne, een mooie nieuwe trui...etc.

Wat een leukerd he...die Annemarie Smitshuysen!

Gezellig, he onze nieuwe opstelling op het terras,

Rosanne, onze kunstenaar als het gaat om de diabolo!!

Mooi he...nieuwe trui, vrolijk of niet???

Een symbolische aktie op vaderdag, vier vaders knippen 'het buffet aan de Papelaan 58 te Voorschoten open'!

Dag, Anita

Publiciteit!!

Goedemorgen allemaal. Terwijl Nederland weer zo typisch nederlands is, het lekker nat en een beetje guur is buiten, zit ik lekker op kantoor. Vanmorgen vroeg bij de tandarts geweest en jawel, een prachtige brug, een mooie glimlach, zodat Annemarie nog meer blij met me is dan ze al was. Want ja een mondhygieniste kijkt graag naar een mooie mond vol tanden...en wie niet eigenlijk. Want hoe belangrijk is die lach, die indruk niet! En ondertussen zijn er hier weer veel contacten die zorgen voor de nodige publiciteit. Dus koop nu deze week allemaal de LIBELLE en lees in het artikel 'De dag nadat....' mijn verhaal! Een mooi intens verhaal, opgemaakt door een geweldige vrouw met wie ik een mooi interview mocht hebben! Zonder foto helaas maar het gaat om het verhaal. Voor jullie bekend!
Dan komt binnenkort voor diegenen die hier mee te maken hebben, het blad KRACHT uit. Een blad wat je aan kunt vragen via KWF, en hier staat ook een interview in met mij. Een kort stukje, met foto. Bijzonder wel vind ik zelf.
En jawel, ook Annemarie komt goed in de publiciteit. Het blad ZIJ aan ZIJ voor de vrouwen die van vrouwen houden (jonge vrouwen tot ca. een jaar of 40 lezen dit blad veel, 35.000 abonnees) besteed in het eerstvolgende nummer aandacht aan Vrouwen in de kunst en jawel, hier komt een stukje over Annemarie, met wat foto's van haar werk. Ik ben erg benieuwd, dit blad verschijnt 31 juli en dan zien jullie het werk van Annemarie. Later in het jaar komt er nog een interview met Annemarie in dit blad. Mijn verwachting is, vanuit marketing oogpunt gezien, dat een mogelijke doelgroep voor het werk van Annemarie (vrouwelijk naakt) dit blad leest. Dus wel weer heel spannend! Grappig is dat Monique mij ooit geattendeerd heeft op dit blad, dus Mo nog bedankt!
En nu, nog even aan de slag. Nog leuk om te vertellen. Had een grote groep mensen lesgegeven in Rotterdam, een driedaagse training over HR Management en de hele club is geslaagd. Wel weer een mooie resultaat toch, zo vlak voor de zomer!
Fijne dag, Anita

Van teleurstelling naar waardering...

Ingewikkeld proces omgaan met teleurstellingen. Vind ik. Maar door de reactie van de man zelf, met wie ik in gesprek ga, zou gaan is dit overgegaan naar waardering. Waardering omdat uit deze reactie spreekt dat meneer gaat voor eerlijkheid. Gaat voor eerst het een afmaken, een kans geven en dan weer verder zien. Een persoonlijke mail sturen naar mij en uitleg geven over het waarom. Prachtig. Wat zou het leven leuk zijn, als iedereen zo met elkaar om zou gaan. Dus de teleurstelling die ik wel gevoeld heb, heeft plaats gemaakt voor waardering. Voor meer simpele dingen als een fietssleutel die nergens meer te vinden is. Ongelooflijk. Ik ben meestal wel van de structuren, leg dingen graag op eenzelfde plek neer. En nu zomaar weg...heel het huis overhoop halen. En dus toch maar weer in de auto...welnu, dit morgen even regelen. Even gewoon lekker bezig zijn met simpele, lastige dingetjes, die gewoon ook bij het leven horen. En ondertussen veel nakijkwerk, de rust daalt bijna over het land, althans zo voelt het. Reacties blijven langer uit, de druk lijkt even van de ketel. Hier op kantoor is het rustiger. Minder mensen in het gebouw. De zon verrast ons nog steeds...en weet je wie me ook steeds weer verrast, Lance Armstrong. Ik kijk altijd even naar hoe hij het gewoon weer doet. En dat komt vooral door zijn intentie, zijn belangstelling, zijn goede doelen, zijn aandacht voor diegenen die ziek zijn. Wat een kanjer die man! Dag, heb een mooie dag! Anita

Teleurstelling....

En soms dan komt er een streep door de rekening. Zomaar. Dan wordt een afspraak gecanceld, omdat er andere partijen je voor zijn. En zo ook met mijn bloedje spannende gesprek. Het ging zo lekker en nu wordt mijn afspraak voor morgen, die laatste deur, afgezegd. Omdat, heel simpel er een andere kandidaat is die mij voor is....tja, en wat doe je dan. Dan leun je even achterover en ga je maar weer door. Nieuwe kansen, nieuwe ruimte, nieuwe mogelijkheden. Ik sta opgesteld als reserve en wie weet....wel volgt er een gesprek met mijn contactpersoon en zijn directie. Dus er komt een vervolg, een dag na mijn verjaardag...dus weer spannend. Maar het zou zo lekker zijn geweest toch...Maar weet je, we leven nog, de zon schijnt, ik hou van Annemarie....maar ik ben gewoon wel eventjes heel erg teleurgesteld. Zomaar. Anita

Concrete samenwerking....

En vandaag was het zover...in het prachtige huis van Marijke Lingsma, mocht ik een aantal mooie mensen ontmoeten om samen met hen mee te gaan werken aan een schitterende opdracht. Een opdracht die voortduurt tot medio 2010...leuk, boeiend, interactief. En toen ik wegreed daar, voelde ik de energie al stromen. Eenmaal op kantoor een tas vol boeken, cd roms en interessante zaken rijker, had ik toch zomaar weer het gevoel dat ik een mazzelaar ben. Op dit moment een arme mazzelaar, maar toch een mazzelaar...en daar gaat het om. En die rijkdom die komt, dit is de week van de oogst zeg ik altijd maar. De week van de nieuwe dingen, de nieuwe verbindingen die ik aanga. Zo ontmoet ik morgen weer een leuke groep mensen, met wie ik mogelijk iets samen ga doen. Zo ontmoeten ik nieuwe coachee's of gecoachten, net hoe je het noemen wilt. Starten er nieuwe trajecten en daartussen door nog die bloedspannende ontmoeting, deel twee....
Terwijl de regen ons wat afkoeling brengt, ons laat voelen hoe lekker het is, ons laat ruiken hoe natgeregende bomen ruiken en zo mooi ook toen Marijke vanmorgen zei 'heerlijk is dat geluid he...' en zij doelde op het ruisen van de bomen. Een geluid wat voor mij altijd weer de verbinding brengt met de boerderij. En terwijl ik schrijf over de boerderij herinner ik mij een mail, die mij vanmorgen bereikte van iemand van Flakkee, of ik mee wil werken aan een artikel over vrouwen van de RGO (mijn middelbare school) en natuurlijk wil ik daar aan meewerken. Geweldig zelfs...voor een blad wat verspreid gaat worden onder de vrienden van de HBS uit Middelharnis. Zo dadelijk stapt hier een onbekend mens binnen, een meneer die ik nog niet ken, alleen wel vanuit de mail. En daarna kijk ik nog wat businesscases na en dan ga ik voor de tv zitten, om afscheid te nemen van een icoon uit de muziekwereld, Michael Jackson. Gisterenavond hebben we al naar een concert gekeken...geweldig. Wat gebeuren er toch grootse dingen in ons leven. Maar soms heeft het ook zo'n trieste afloop. Lieve mensen....bijna 50 en nog dagelijks vol verwondering zijn, wat is het leven toch indrukwekkend! Dag, fijne dag, met af en toe een drupje regen, en daarbij mooie zonnestralen...haal lekker adem en geniet! Aniet