Netwerken

Ik ben bezig een reader samen te stellen over - netwerken - en ik kwam hier een hele mooie uitspraak tegen :
'Netwerken bestaan bij de gratie van de onderlinge aandacht. Als die er niet meer is, dan zijn die relaties niet veel meer waard en sterven - als het ware - op den duur een natuurlijke dood'.
En wat is dan zo anders aan netwerken als gewoon met elkaar samen leven, samen werken, oog en oor voor de ander hebben. Servant Leadership is volgens mij gestoeld op dit gedachtengoed...
Ik heb zoveel te vertellen, maar doe dit later. Er gebeurt weer zo enorm veel...spannend...
Liefs, van nog steeds een gelukkige 50'er.
Aniet

Le Bon Mangeur...en de bus...enzo...

Tja...en hier zit ze dus, onze 50jarige Aniet met haar Sarah...

Na een soort speurtocht met de bus, werd ik door Annemarie gebracht naar Le Bon Mangeur in Scheveningen, eigenlijk het favoriete restaurant van Emmy en Reynaud. En daar werd ik gefeliciteerd, kreeg ik een soort button, medaille op gespeld met hierop duidelijk de 50 en werd ons rose champagne geschonken. Gewoon zomaar een hele fles. En terwijl ik daar zat en me realiseerde, dat ik eerst stoer hier op de bank voor het huis, naast mijn Sarah had gezeten en vrolijk champagne had gedronken, begon een geweldige avond. Met mijn mooie Annemarie (met prachtige haren) in een geweldige ambiance. Ik werd gewoon simpelweg enorm verwend, met heerlijke gerechten, mooie Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland en toen Annemarie de taxi liet bestellen stonden daar zomaar onze Emmy en Reynaud weer. Met alle liefdevolle suprises van dien..en zij waren onze taxi en nu, nu ga ik een beetje lichtvoetig naar bed, en ben ik gewoon 50, helemaal 50...de dag was indrukwekkend, de Leergang Coaching was super, alles was mooi, een nieuwe kans volgende week, spannend, ik hou jullie op de hoogte, zaterdag, gewoon lekker feesten, dank voor alles, lieve lieve mensen...50 worden is echt super enne...Sarah zit nu op de stoel in de woonkamer, en zaterdag zetten we haar weer buiten op de bank...kijk maar...Liefs van een gelukkige vrolijke 50'er, Anita.

Sarah en 50 rode rozen!

Terwijl ik moet werken en me moet voorbereiden op wat komen gaat, zit ik op kantoor nog even bij te komen. De bel ging...bloemen van OPB, Emmy en Reynaud en opeens zag ik haar zitten, een nagemaakte Sarah, een bijna Anita, met mijn kleren aan, op de bank, met een glas champagne naast zich, en opeens 50 rode rozen van mijn liefste Annemarie. Een prachtig boeket bloemen van Caroline en Erik, een wit chocolade hart speciaal voor mij gemaakt. Champagne van Suzie...kortom, feest, feest en nog meer feest. Smsjes de hele tijd, Emmy en Reynaud op de koffie, met weer zo'n prachtige roos! Zij hebben deze Sarah gemaakt, geweldig, met mijn ogen, mijn mond...wat super. Overal zie ik 50, en toen ik de auto instapte, hing daar een grote opgeblazen 50 aan de spiegel. Wat ben ik verwend, wat voel ik me jarig...als die mooie berichten, via Hyves, LinkedIn, mail en sms, dank jullie wel lieve mensen, hoe gelukkig ik ben, kan ik niet zeggen. Mijn vader aan de telefoon, wat wil je nog meer, een smsje van mijn broer, van Jannie. Mooie lieve kaarten van allerlei mensen...dank, dank...ik zit te glimmen en te stralen...zomaar 50!
Aniet

En nu dan echt....50 jaar!

Zo vlak voor ik vertrek, omdat dit eigenlijk een gewone werkdag is, wil ik even met jullie delen dat ik vandaag echt 50 ben geworden. Gewoon 50, maar wel heel bijzonder, met slingers waarop dat magische mooie getal staat. Met een ontbijtje met champagne en servetjes met 50, met mijn Annemarie samen. Met prachtige kado's .....mijn raampje uit Hydra met daarin een mooie tekening van een naakte vrouw, gemaakt door Annemarie zelf! Super een echt Smitshuysen en dat zo vroeg op deze mooie feestelijke dag, veel smsjes, een horloge, heel hip, mooie kussens en een boek van mijn favoriet schrijfster Sarah Waters. Smsjes, mails en gisteren al veel kaarten, o.a. van tante Tanneke en nicht Annemarie. Het feest is begonnen. Een telefoontje van Sophie, de dochter van Ruud, dat op zich al maakt me blij. Een smsje van Roosje met - gefeliciteerd 50, shara...geweldig he...en nu naar Defensie, ook daar gaat het beginnen. Een nieuwe mijlpaal, een nieuwe start, zou het zo zijn....super toch. Fijne dag, 26 augustus 1959...oh nee 2009!
Anita

Regen en crisis en spannende ontwikkelingen....

Lieve mensen, dinsdagochtend. Druk, net een reintegratie-plan gemaakt voor het UWV. Spannend, als dit geaccordeerd wordt, dan heb ik een nieuwe opdracht binnen. Vanmiddag gesprek hierover. Ondertussen regent het dat het giet en zie ik tot mijn grote ..... dat er een voorspelling is dat het zaterdag regent! Welnu, dit kan toch niet de bedoeling zijn, mijn verjaardag hoort een beetje zich buiten af te spelen, dus tenten en zeilen en stokken paraat...en het komt allemaal goed! We vieren het gewoon, weer of geen weer....dus trui aan en gaan! Mijn opdracht op Schiphol is on hold gezet vanwege de crisis. Tja, zo gaat dat nu...was leuke opdracht geweest! Maar ja...gisterenavond weer kans op nieuw perspectief....maar wel op de Antillen...maar eens even zien wat dit betekenen zou! Tot nu toe, ben ik iedere keer heel dichtbij een grote opdracht, en dan komt de crisis om de hoek kijken. Kwestie van lange adem hebben en op enig moment dan gebeurt het wel.
Morgen gebeurt het...de start bij Defensie, geweldig, samen met Marijke Lingsma. Hier ben ik trots op en blij mee! Gisteren een superleuk overleg gehad met leuke, aparte, creatieve mensen.
En dan donderdag, ook zo'n spannende dag, en vrijdag nog een keer...kortom een intensieve week. Duim voor me, en neem dan gelijk een extra duimpje mee voor die regen of ertegen liever gezegd. Dag, fijne dag weer, de kapper wacht op me...
Anita

Een goed begin....

Terwijl ik mij aan het voorbereiden ben op kantoor voor alles wat er deze week komen gaat, o.a. de Leergang Defensie Coach, maar ook mooie nieuwe ontmoetingen, een aantal coach-trajecten, iemand helpen bij zijn eindopdracht van een opleiding, kortom veel, lees ik een prachtige spreuk, eigenlijk een aantal, waar ik deze week mee wil beginnen. En graag deel ik dit met jullie, mijn lieve trouwe lezers....

'Niet het aantal momenten dat je adem haalt, bepaalt je levenskwaliteit; wel het aantal adembenemende momenten'.
'Je kunt de oceaan niet oversteken door naar het water te staren'. En tenslotte nog deze twee :
'Probeer iemand te worden met wie je de rest van je leven zou willen doorbrengen' en neem deze gewoon maar mee voor onderweg 'als je je ongemakkelijk voelt, ben je bezig iets te leren'.
Dag, het wordt een mooie week. Qua weer, qua inhoud, qua ontmoetingen...de wereld is open voor jou, voor mij. Geniet!
Anita

Onvervulde wensen.....

Tja en nu ik bijna 50 ben, eigenlijk de dagen af aan het tellen ben, omdat Annemarie geheimzinnig doet en ik vreselijk nieuwsgierig ben, realiseer ik mij dat ik iets niet heb gedaan in mijn leven, wat ik heel erg graag gewild heb. En daar word ik regelmatig aan herinnerd door tv te kijken. Welnu, ik zal het uitleggen. Op dit moment is er zo'n fantastische reclame van Calve pindakaas, waar zo'n klein blond mannetje aan het voetballen is. Ik noem hem altijd Basje, eigenlijk noem ik hem Basje van Loon. Tja en hier gaat het over...toen ik 28 was had ik een enorme kinderwens. Ik wilde zo graag een kindje, ik hou enorm van kinderen, toen al, nu nog en vind (gelukkig heeft Annemarie er twee) die gesprekken met kinderen, groot en klein, zo fantastisch. Mijn leven destijds was wel een beetje ingewikkeld, eerst was ik alleen, en ik hield van vrouwen, heb nog wel met wat mannen in mijn nabijheid over dit 'probleem' gesproken. En een donor bood zich spontaan aan, maar ja, hoe doe je dat dan weer...een kind moet wel een vader hebben, weten wie zijn papa is. En om dit soort complicaties te voorkomen (de desbetreffende donor was een vriend van me, getrouwd, hij en zijn vrouw hadden geen kinderen...ingewikkeld leek me dat, naar hem toe, naar zijn vrouw vooral toe..pijnlijk misschien ook wel. Ooit was ik even zijn vriendinnetje geweest...)zag ik van dit aanbod af. Me nog even verdiept in sperma-banken. Leek me wel wat, dat je kunt kiezen uit blond, donker, blauwe ogen etc. dus als het ware een soort mooie mix van genen kunt organiseren. Maar nee, dan kwam ik weer terecht bij mijn rede dat een kind zijn vader moet kunnen zien, bezoeken, minimaal. Welnu, toen kreeg ik contact met een dame met drie grote kinderen en met haar ging ik samenleven. Deze kinderen hebben mijn kinderwens doen vervagen, vooral de jongste dochter, voor haar was ik toch een soort tweede moeder. Maar ergens diep in mij, bleef het verlangen naar Basje wel aanwezig. Want ik dacht regelmatig aan Basje. Weet je, en terwijl ik zo worstelde met dit alles, besloot mijn broer gewoon dat hij een kind wilde. Vond een draagmoeder en daar was Noor. Maar of dit nu de oplossing zou zijn geweest, als ik er nu naar kijk, betwijfel ik. Maar de grote winst is wel dat Noor is geboren en ons leven enorm heeft verrijkt. En Basje, ach, hij is iedere avond op tv, in de reclame van Calve...hij voetbalt en trekt gekke bekken, dus ergens is hij er gewoon. En de kinderen van Annemarie, dat zijn haar kinderen. Ik ben haar vrouw, maar niet een tweede moeder ofzo. Ik geniet van hen, van het puberen, van het samenzijn, maar het is zo anders. Ik heb mijn gedachten over opvoeding, over leven, over je instelling naar de ander toe. Over luxe, over beleefdheid, over normen en waarden. En dit alles is al bepaald en wordt bepaald voor deze meisjes en terecht, niet door mij. Ingewikkeld maakt dit het wel. En nu ik bijna 50 ben, denk ik meer na over dit soort dingen dan anders. Als ik denk aan de Basjes om mij heen, dan denk ik aan dat mooie mannetje van Kirsten, die komt verdacht dicht in de buurt van mijn Basje...beetje robuust, beetje woest, blonde krullen en ogen waar je voor smelt. Heerlijk toch...wie weet ga ik later wel met hem een beetje voetballen. Onze buren hiernaast hebben een vrouwelijke Basje van bijna drie....een lekker eigenwijs gevalletje, heerlijk, maar ja die onvervulde wens die is er gewoon. Geen moederschap voor Anita van Loon. Ik droom dus verder en heb soms in gedachten een Basje die rondloopt, die er is in dit leven en waar ik eventjes van geniet.
En maken jullie je geen zorgen hoor, mijn grootste wens gaat in vervulling en dat is ouder worden en gezond zijn. Dus mij hoor je niet klagen!
Anita