Werken vanuit Schoonhoven....

En vandaag zit ik lekker te werken vanuit Schoonhoven. De rust komt je tegemoet, een muziekje op de achtergrond. Annemarie ergens in de buurt, wat kan het leven toch mooi zijn...straks komt een meneer de cv-ketel schoonmaken. Vanavond een afspraak in Amersfoort bij de Nederlandse Boks Bond...een belafspraak. En ondertussen gewoon wat zaken regelen, wat contacten leggen, wat afspraken maken. De deuren open, een frisse wind langs je benen....heerlijk!
Wellicht gaan we hier samenkomen met mensen van Coachboulevard, wellicht ga ik vanuit hier ook af en toe mensen spreken. Mooi gelegen in het hartje van het stadje Schoonhoven...interesse het eens te zien? Laat het me weten.
De rust doet goed...een kopje nespresso erbij. Heerlijk...
Terwijl ik dit schrijf, moet ik even denken aan het woord symbiose, versmelting. Een woord dat veel gebruikt wordt in de context van de vrouwenliefde. Vorige week sprak ik hier nog met iemand over. Normaal gesproken als je getrouwd bent, een mannelijke partner hebt, dan heb je heel veel dingen die je deelt met je vriendinnen en dat zijn van die dingen, die je niet makkelijk met je man bespreekt. Bij een relatie tussen twee vrouwen is er zoveel meer in mijn beleving, want je bent partners, maar ook elkaars beste vriendin, ingewikkeld, mooi en intens...ik hou er wel van. Maar ik kan me ook zo voorstellen, dat dit iets is, wat je niet aanspreekt. Symbiose...alleen het woord is al zo mooi!
Gisteren heb ik mijn presentatie voor 'Fris in je hoofd' een event wat op 4 en 5 november a.s. plaats gaat vinden in Utrecht gemaakt. Ik mag beide avonden twee keer mijn verhaal vertellen over Personal Empowerment. Ga maar naar de website http://www.mindz.com/plazas/Fris_in_je_hoofd_ en meld je aan. Een leuk initiatief waar je leuke mooie mensen kunt ontmoeten! En waar je mij kunt horen als je dat wilt.
Dag, fijne dag,
Anita

De schoonheid van dit leven....

Lang geleden sprak ik alweer over dagen met gouden randjes. Vandaag is zomaar weer zo'n dag, een telefoontje, een aanbeveling, een kans, een goed gesprek, de zon die schijnt, mooie mensen om me heen...en volgens mij geniet ik weer, zit ik in mij kracht, en ga ik mee met de flow van het leven! Werkelijk een genot!
En ondertussen lees ik een uitspraak van Katherine Hepburn 'wie alles volgens de regels doet, mist alle pret' en denk ik tegelijkertijd aan een uitspraak die ik ooit van mijn moeder heb geleerd en in mijn werkzame leven wel heb toegepast....'het is beter achteraf om vergiffenis te vragen, dan vooraf om toestemming' en als kind sprak deze me wel aan. Als ik dan een keer te laat thuis kwam...dan....en ook in mijn werk, als ik soms wat meer ruimte nam dan goed voor me was. Maar door mijn directie werd dit soms gezien alsof ik niet met hierarchie om kon gaan. En tja daar zit ook wel wat, want hierarchie is volgens mij een wat achterhaald begrip. Respect voor elkaar, en elkaar ruimte geven, komt dichterbij mijn ideaalbeeld. Tja en 'van Loon je bent een lastige donder' die kreeg ik ook wel vaak terug in loondienst...dus volgens mij heb ik de goede keuze gemaakt. Zelfstandig zijn, vrij zijn, mijn eigen ruimte bepalen. En van daaruit samenwerken met anderen. Mooi...we zijn er weer!
Anita

Mooie dagen....

Gisteren was zo'n mooie dag, een dag vol contacten, afspraken, nieuwe momenten! Spannende balletjes die ik ooit de lucht in heb gegooid en die misschien wel weer een keertje vallen...zo noem ik het altijd als er kansen zijn op nieuwe business! Allemaal balletjes die we wegschieten en soms, zomaar onverwachts, is er een balletje raak. Ik weet het nog niet zeker, ik hou jullie op de hoogte. Zo dadelijk hier op kantoor een afspraak met Monique en Daphne, twee intervisie-coaches met wie ik de Leergang Defensie Coach mag doen. Leuke mensen...genieten, vrolijk, open en eerlijk. En ondertussen draai ik 'leer me de liefde weer' van de cd van Toine, mijn mede Servant Leader Professional. Leuke reacties, ook zakelijk op mijn certificering. Ik ben benieuwd wat komen gaat...ik hou jullie op de hoogte!
Ik wens jullie een hele fijne mooie dag toe! Liefs, veel liefs, Anita
Nog een spreuk '' voor de een is de tijd beperkt, voor de ander eindeloos" dus 'niet steeds in het verleden leven, maar in het nu....'
Dag! Aniet

Terugkijken naar een mooi en vooral intens weekend....

Het is zondagavond, en een beetje rozig van de mooie fietstocht die we hebben gemaakt, zit ik nu weer in de keuken te schrijven. Het weekend was heerlijk...altijd weer ingewikkeld, als de meisjes vertrekken, zeker voor Annemarie. En nadat we de spullen weggebracht hadden en afscheid hadden genomen, kwamen we hier thuis. Kaarsjes aan en de sfeer was mooi, ons bezoek was mooi, Lineke en Rob. Twee bijzondere mensen met wie je praat over de dingen die er echt toe doen. Leuk soms komen er zomaar nieuwe mensen je leven binnen wandelen, en dan blijkt dat er weer zoveel raakvlakken zijn. Daarna lekker slapen, het was een enerverende week geweest! Zaterdagochtend in alle rust de auto in en toen naar Schoonhoven. Mijn huis daar is momenteel niet verhuurd en is dus vrij om van te genieten...er staan twee fietsen, heerlijk werkelijk waar...het is ongelooflijk gezellig ingericht, er hangt kunst van Annemarie aan de muur. Er is muziek en prachtig licht...een lekker bed, een mooie douche, dus voor al diegenen die een keer een weekend willen genieten, laat het me weten, zolang het vrij is, is dit mogelijk!
En vandaag zijn wij lekker op de fiets gestapt, via Cabauw, Lopik met het fietsveertje over naar Ameide, via plaatsjes als Waal, Langerak, Nieuwpoort en vervolgens met de pont weer terug naar Schoonhoven. Een mooie tocht, met prachtige huizen, tuinen, vergezichten...werkelijk genieten. Het pontje van Lopik naar Ameide vaart nog tot en met september, maar er zijn zoveel mooie tochten te maken. Wat dacht je van een fietstocht naar Oudewater...echt heerlijk! En zo leuk, toen wij in Ameide op een terras een kop koffie gingen drinken, zat daar nog een echtpaar. En die mevrouw zei tegen Annemarie 'zo u bent ver van huis, u bent toch de zus van Ruud Smitshuysen?' dit was Marjan of Marianne, een directe collega van Ruud. Ze kende ons verhaal van foto's, van Smaken Verschillen, van de krant...bijzonder he...hoe klein kan de wereld zijn!
En nu weer thuis, lekker verder in onze boeken, vroeg naar bed. Een mooie week ligt weer voor ons....dag, liefs, Anita

Tadada....gecertificeerd Servant Leadership Professional, Anita van Loon!

Jawel, het is zover. Ik weet niet of ik ooit eerder zo blij was met een certificering als gisteren, als vandaag. Een soort bevestiging dat mijn manier van zijn, mijn manier van leven klopt. Dat ik authentiek ben, dat ik gewoon ook heel simpel Anita ben. Met alles wat daarbij hoort, mijn naiviteit soms, mijn enthousiasme, mijn basic zijn, maar ook mijn mensenkennis, mijn verbinding, mijn netwerken, mijn liefhebben, mijn vriendschappen, gewoon simpelweg Anita....
En hier op mijn tafel op kantoor staat heel stoer mijn Certificaat met daarbij het beeld van Servant Leadership. Een stukje uit mijn essay wil ik jullie niet onthouden :
'Inzet voor de mens, de intrinsieke waarde van mensen is veel meer dan hun functie
De intrinsieke waarde of waarden van elk mens en achter elke werkinspanning van iedere medewerker durven te onderkennen. Herkennen, onderkennen en erkennen wat ieder mens, ieder individu kan en nog kan leren en dit persoonlijk, professioneel en spiritueel voeden. Dat kan opleiding, training en vorming voorstellen, maar ook persoonlijke interesse ontwikkelen, betrokkenheid bij besluitvorming bevorderen en soms ook vertrek faciliteren en je actief inspannen om elders te leren. (naar Daan Fousert – boek Dienstbaar leiderschap dat werkt!). Terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan een citaat van Yossi Ben Khalafta ‘Niet van je functie haal je eer, de mens betuigt eer aan de functie die hij bekleedt’. Mooi he…als dit niet iets zegt over intrinsieke waarde of waarden van mensen, dan weet ik het niet meer. Vanuit Servant Leadership zie je meer dan wat je ogen kunnen zien. Luister je en hoor je meer dan je oren kunnen horen. Voel je meer dan je handen kunnen voelen. En dat betekent voor mij, dat je ziet wat drijfveren van mensen zijn. Wat waarden van mensen zijn. En hierop kun je anticiperen, door samen met de ander te kijken naar wat hij kan en wil leren, of anders wil doen of juist niet…. Hierdoor ontstaat er verbinding. Kijkend naar je rol als leider in een organisatie betekent dit dat je mensen aanspreekt op hun drijfveren, hun intrinsieke motivatie, dat mensen datgene doen, waar ze blij van worden, waardoor ze in beweging komen. En dit betekent ook dat je bijvoorbeeld een grote reorganisatie, een grote verandering kunt doorvoeren binnen een bedrijf. Door met mensen op te trekken, hen aan te spreken op hun intrinsieke motivatie, door vanuit verbinding te kijken wat mogelijk is. Maar ook wat niet meer mogelijk is. En vanuit verbinding kan dit ook betekenen, dat elkaar loslaten, een rol of functie loslaten een onderdeel kan zijn van de mogelijkheden. Ook dit is groeien….Terwijl ik nadenk over dit negende kenmerk van Servant Leadership komt mij het derde niveau van bewustzijn van Wayne Dyer voor ogen. Hij geeft aan in zijn boek ‘de 10 geheimen van succes en innerlijke rust’ dat er een derde niveau van bewustzijn (naast egobewustzijn en groepsbewustzijn) is, het mystieke niveau van bewustzijn. Op dit niveau ben je lid van de mensheid en niet van een subgroep. Op dit niveau voel je je verbonden met ieder individu, elk wezen, eigenlijk met de gehele planeet. Je voelt je niet losstaan van een ander, van iets anders of een hogere macht. Je bent niet wat je hebt, hebt bereikt of wat anderen van je denken. Mahatma Gandhi zei ‘de mens wordt groots in precies de mate waarin hij werkt voor het welzijn van de medemens’. Hierdoor begrijp je ook wat Thoreau zei ‘er is geen remedie voor liefde, behalve meer lief te hebben’. Als er mensen zijn die interesse hebben om mijn essay te ontvangen, laat me dit dan weten, dan zal ik zorgen dat je een exemplaar krijgt.
Voor nu, heb een mooie dag, ik zit op kantoor en geniet nog na. Net was Susan hier, mooi en prachtig, en weer zo intens. Het leven is echt mooi...
Liefs, Anita

Een leuke vrolijke foto dan....

Hier alvast een leuke vrolijke foto van mijn 50e verjaardag! Pa, Anita en Eveline (uit Oldemarkt dan weten veel mensen wie nu Eveline is...) Anita

Een mooie dag....met mooie berichten!

Vandaag was weliswaar een bizar drukke, rommelige dag, met veel kilometers, veel heen en weer rijden, maar een dag met mooie uitkomsten! En om maar met het belangrijkste te beginnen, mijn gezondheid, na mijn bezoek aan de heer van Riel, de arts die ik met een bepaalde regelmaat bezoek, kreeg ik te horen, dat ik het goed doe. Dat het goed gaat, dat ik dingen los laat. En dat hij trots op me is...dat we 'het' goed onder controle hebben. En dat gaat dus over mij, over mijn lijf, over mijn kanker...en over de juiste instelling die we blijkbaar nu samen gevonden hebben. An en ik, hier thuis, met de kinderen, met elkaar, met ons leven...mooi he! En dat is één! En dan nu nummer twee, een samenwerking met Servant Leadership, die steeds concreter gaat worden. Samen met Daan en Tjeb ga ik een aantal opties uitwerken, thema-bijeenkomsten, iets doen rondom leiderschap en welzijn, ziek zijn etc...'doodleuk leiderschap' zoiets gaan we het noemen! En dan nummer drie, ik word voorgedragen als bestuurslid van de Nederlandse Boks Bond. Wordt vervolgd...geweldig is dit werkelijk, mijn sport boksen gecombineerd met bestuurlijke ervaring...leuk toch...kan ik Arnold Vanderleijde nu eens in het echt ontmoeten! En dan nummer vier, op 4 en 5 november sta ik als spreker met mijn verhaal wat ik ooit voor Shell heb mogen houden over 'Personal Empowerment' op een netwerkcongres, moet ik iedere avond twee keer mijn verhaal doen. Ik krijg een vermelding op de website, krijg veel publiciteit en 10.000 adressen/contacten krijgen een mailing met hierin mijn aankondiging. Super he...dankzij mijn vriendinnetje Caroline, die mij hiervoor had aanbevolen...en nummer vijf, ik ga nu naar de Gouden Leeuw, even een hapje eten met tante Anita en oom Dé.
Dag, tot morgen, dan komt er vast nog meer. Ik ga jullie op de hoogte houden. Ik ben blij...meer dan blij! Anita