Zomaar even nog....

Terwijl het huis er zo prachtig uit ziet, terwijl buiten een mooi zonnetje schijnt, en ik eigenlijk een beetje onrustig ben, omdat ik 't liefst, in mijn oude plunje rond zou willen lopen, omdat ik gewoonweg zou willen werken, omdat het druk is bij Yarden, en mijn mensen heel hard werken en ik het gevoel heb, eventjes niet mee te doen, schrijf ik nog maar een stukje. Een tekst voor al diegenen die het nodig hebben. Een tekst om weer te geven wat er allemaal in me omgaat. Ik loop rond met een stijve nek, neem nu een ibruprofin in, ik ben een beetje emotioneel. En ik weet niet zo goed waarom...en ik laat het er maar gewoon zijn. Ik merk, dat ik nadenk over mijn vader en hoe hij gisteren erbij zat, hoe hij afwezig was...en sliep tussen ons allen in. En gek is dat, wat die vader van mij, met mij doet...hoe hij mij iedere keer weer raakt. Raakt tot in het diepst van mijn zijn...ik zal een foto erbij plaatsen. Dan kun je zien, hoe blij hij was met zijn horloge van mercedes benz, zomaar een geschenk voor hem, juist omdat hij altijd mijn horloge zo mooi vindt. Hij vond mijn sleutelhanger van mercedes benz ook al zo mooi. Geweldig is dat hoe hij dan bijna kinderlijk enthousiast kan zijn als het over ons merk gaat. Ik heb ooit een boek gekregen van een vriendinnetje van me, het boek heet 'voor wie woorden zoekt' en ik blader heel vaak door dit boek, om een mooie tekst te vinden, een tekst die weergeeft wat ik soms in eigen woorden niet weergeven kan en de tekst voor vandaag is deze.

Zo is liefhebben.
Beschutten
zonder vast te houden.
Ruimte scheppen
voor eeuwigheid.
En daarom loslaten
en zeggen :
doe maar, ga maar
zo lang
zo ver als nodig is.
Kijk maar niet om.
Ik wacht.
Ik blijf.

Prachtig...fijne tweede kerstdag gewenst! Anita

Kerstfeest in Veghel....

Lieve mensen soms heb ik geen woorden meer...en spreekt een beeld voor zich. Veghel met Pa, Els, Arie, Noor, Anita, oom Dé, Annemarie en ik. Mooi, intens, verdrietig ook wel...kijk zelf maar naar de foto's. Iedereen genoot van het samenzijn....steeds weer denk ik, zolang het kan zal het er zijn....

liefs, Anita

Kerstfeest...

Een prachtig kerststuk...van Inge gekregen....

Een lichtje voor Ma van Loon in het uitvaartcentrum...

Een kerstgroet van mij voor jullie, hier op de foto in Schoonhoven...

 

En terwijl ik hier nog in mijn nachtshirt achter de laptop zit, een kop nespresso bij de hand, schrijf ik nog eventjes..en wens ik een ieder een prachtig kerstfeest, met diegenen die je dierbaar zijn. Met mensen van wie je houdt, en als dat niet lukt, met in ieder geval die dierbaren in je hart...en terwijl ik dit schrijf, denk ik natuurlijk aan mijn moeder, want ieder jaar..is zij bij mij. Altijd weer...ik brand een kaarsje voor haar, ook dit jaar weer. En terwijl ik dit schrijf is die mooie knak in mijn stem er weer..want gisterenavond verlangde ik zo intens naar haar. Hoe gek als je 53 jaar bent, een feestneus bent, gezond en gelukkig bent, dat je zo naar je moeder kunt verlangen. Maar volgens mij is het niet zo gek...mag het gewoon. En nu wil ik iedereen hier een heel fijn kerstfeest wensen...geniet ervan, maak er een mooie dag van. Trek je leukste of lekkerste broek aan, en geniet van alles wat er langs komt...ik ga kijken hoe mijn vader geniet...dag allemaal, veel liefs, mooie dagen gewenst...Anita

50 jaar...wat een feest..

Dag lieve mensen, zo heel vroeg deze 24e december blik ik eventjes terug op een geslaagd feest ter ere van Annemarie's 50e verjaardag. Een feest vol geweldige muziek, een lied 'zij is een vrouw' en een prachtig lied gezongen door nicht Sophie 'Mercy' een band Zabumba en deze muziek zorgde ervoor, dat iedereen op de dansvloer te vinden was, een speech van moeder Emmy om twaalf uur 's nachts...en daarna nog een zondag vol met mooie indrukken. De foto's spreken voor zich...woorden schieten te kort. Maar het was prachtig...dank jullie allemaal voor jullie komst. Heerlijk! Liefs, Anita

En je ziet hier hoe enorm zij onder de indruk is van alles wat er is gebeurd...van alle lieve woorden, die haar zijn aangereikt. Zodra de andere foto's klaar zijn, zal ik nog meer laten zien. Zelf heb ik maar een paar foto's gemaakt...

Vanaf deze plek wens ik iedereen een prachtig kerstfeest toe! Anita

22 december 2012

Lieve mensen....en terwijl de regen langzaam neervalt, en alles vies en glad is...zit ik eventjes rustig hier te zitten. Annemarie is naar de kapper, en ik, ga zo even slapen onder de zonnebank...dan lekker in bad, met een boek. Eventjes niks, helemaal niks. Want vanavond is het zover...dan vieren wij haar verjaardag, zoals ik nog nooit een 50-jarige verjaardag heb gevierd, doet me een beetje denken aan de 80e verjaardag van mijn vader....eigenlijk, en dat wisten we toen nog niet, zijn afscheidsfeestje van de boerderij. En nu, niks afscheid, maar een nieuw levensjaar, een mijlpaal en licht voor de vrouw, die altijd anderen in het licht plaatst. Licht en zon en feest speciaal voor haar...spannend hoe ze eruit gaat zien, prachtig denk ik zomaar...Annemarie kennende...en ik, ik ga in mijn oude vertrouwde zwarte leren jasje...met een mooie zijden shawl van mijn moeder om mijn nek...mooi, dichtbij...een zwarte broek, een witte blouse...heel basis, heel erg Anita...want vannacht heb ik een signaal gekregen, dat dat is wat  ik wil, dichtbij mijzelf blijven...en als ik al de neiging heb om van mijzelf weg te gaan, dan zal ik steeds weer terug keren naar mijn kern. Naar wie ik ben..en dat is dus geen opsmuk, geen gedoe...een mooi glas wijn, mooie mensen en lekkere muziek. Een heel basic leven, vol met mooie slingers die het leven me aanreikt...wat een rijkdom. En vanavond hangen we de slingers op voor Annemarie...de vrouw met wie ik mag zijn. Gefeliciteerd alvast liefste...we krijgen logees, Pauline, Arie en Noor. Geweldig..gezellig morgen met een hele club ontbijten, overal matrassen en bedden...en morgen heel veel broodjes in de oven hier. Hier nog een mooie zin als afsluiting van deze blog 'een maaltijd zonder wijn is als een dag zonder zon'. Op jullie gezondheid! Liefs, Anita

Wakker....

En op dit moment ben ik wakker...klaar wakker. Mijn hoofd blijft doordraaien, denken aan morgenavond, denken aan gesprekken, denken aan mijn vader, denken aan....denken, denken...en het allerliefste wat ik nu zou willen, is dat ik zomaar zou stoppen met denken, en alleen nog maar voelen...en dan heerlijk in slaap vallen. Zou ik toch stiekem een klein beetje gespannen zijn voor het feest van Annemarie...omdat ik eigenlijk alles een beetje alleen heb gedaan. Ik heb wel Emmy en Reynaud erover verteld, maar ik voel het heel erg als mijn verantwoordelijkheid, dat An een mooie 50e verjaardag heeft. Net zoals ik het mijn verantwoordelijkheid voel, dat mijn vader gelukkig is...en dat het mensen op mijn werk goed gaat. En weet je...soms sla ik daar misschien wel wat in door. Moet ik gewoon wat meer loslaten en de dingen weer lekker laten gebeuren...ik die zo hou van ongedwongen de dingen te doen...go with the flow...het letterlijk allemaal loslaten en vertrouwen hebben..want dat zit in mij, geloven in het goede, geloven dat de dingen gaan zoals ze moeten gaan...en dan komt alles goed. Dus nu, nu ga ik naar boven, kruip ik onder mijn schuine dak, lekker dichtbij Annemarie en dan komt alles goed. Dan wordt zij vanzelf 50 jaar en dansen we er naar toe...dag, dank je wel voor dit mooie inzicht, zomaar op deze nacht van vrijdag op zaterdag in december...zo vlak voor de kerst, dank je wel...slaap lekker, Anita

Bijpraten....

Lieve mensen, wat een hectische week. De op een na laatste week van 2012. Wat een jaar, intens...intensief, hard werken, veel zorgen om mijn vader, een wat gekke gezondheid, en toch voel ik me eigenlijk wel goed. Emotioneel zwaar, mooi ook, een jaar vol rijkdom van mooie mensen, contacten, liefde, vriendschap, een jaar wat vooral in het teken stond van Yarden. En een jaar wat ook maakte dat ik voor het eerst voel aan mijn lijf, dat ik ouder ben geworden...en terwijl ik dit schrijf glimlach ik, want ik werk keihard, vind ik zelf. Er gaat van alles in mijn hoofd rond, er speelt van alles in mijn werk, mijn baan en ik ben zo trots. Trots op de resultaten, trots op mijn team, trots op wat we doen...de hele dag ben ik bezig met 'afscheid'....afscheid nemen, in de breedste zin van het woord. En dat zit em nu in kleine dingen, gaan staan voor de balie bij een vertrek. Drukwerk maken met een persoonlijke tintje...goed luisteren en pas daarna de telefoon doorverbinden. Niet weglopen van je plek, maar bereikbaar blijven. Kortom puntjes op de i...mooi om te horen vandaag, van een derde ondernemer, dat onze dienstverlening top is. Ja en dat is waar wij voor staan bij Yarden Cluster West. Top top top....vanmiddag bij mijn vader, zijn koffer gepakt...geholpen met scheren, kortom lekker bezig zijn met hem. Tuttelen, praten, tv kijken en zijn kerstpost doorlezen...nu zit ik voor de open haard en doe ik niet zoveel meer. Alleen maar zijn, straks nog even slapen onder de zonnebank...heerlijk! En morgen krijgen wij allemaal mensen die hier blijven slapen, heerlijk, mijn broer en zijn dochter Noor, een vriendinnetje van ons, Pauline...geweldig, want met elkaar gaan we morgenavond Annemarie's 50e verjaardag vieren. En dat wordt zo'n mooi en bijzonder feest, geloof me...en weet je, zondag vertel ik meer...dikke kus, fijne avond, voor al die mensen die vrij zijn, geniet ervan, heb een lekker weekje...ik, wij werken gewoon door bij Yarden. Geeft niks, is zo'n bijzondere tijd...maandag een kerstborrel...genieten!
Liefs, Anita