Weer thuis.....

Zo...en daar zijn we weer. Na een lekker weekje op de boerderij, uitrusten, kampvuur, een paar redelijk zonnige dagen, lekker uiteten met Pa en Els, verwennerij door tante Anita en oom De...champagne in de tuin, vers fruit, kinderen die het naar hun zin hadden en die kampeerden in de woonkamer, kortom...lekker en gezellig. En nu weer thuis en ook dat is fijn, de kinderen zijn op de fiets een nieuw paspoort voor Florine halen en wie weet wat nog meer doen, wij hebben alles naar boven gebracht en Annemarie is weer druk alles aan het inpakken voor de meiden, die morgen met Hugo naar Tunesie gaan...
en dan genieten wij nog even van een rustig weekend samen...heerlijk. Even bijkomen voordat we aan kuur vier beginnen.

En het gaat goed met mij geen zorgen. Een klein hoestje, wat snotterig en weet je, komen we thuis hebben Emmy en Reynaud het hele terras onder handen genomen, helemaal schoon gemaakt, onkruid vrij...ach we worden wel erg verwend door iedereen! Geweldig...wat liefdevol allemaal. Ik voel me echt heel erg bevoorrecht en blij. Dank jullie wel voor deze mooie week. Voor de lieve kaartjes die gewoon naar de boerderij kwamen en nu ook weer hier op mij wachten.
Dank, we gaan er weer tegenaan maandag. Ik informeer jullie weer dagelijks dan!
Dikke zoen.
Aniet

Midden in de nacht en wakker.

Tja en ik kan nu niet zeggen waar het van komt, prednison gebruik ik even niet meer....maar klaarwakker. Na een dag vol stress, ruziemakende meiden die op de een of andere manier niet samen kunnen spelen en elkaar continue in de weg zitten. Terwijl Arie en Noor op bezoek waren. Dus balen en nog eens balen. An werd boos, ik ook...en Arie sprak ons wijs toe als onderwijzer. Is wel even lekker soms. Ondertussen waren Arie en Annemarie in de voortuin bezig, witte hortensia's erbij gezet en een witte roos. Met als idee dat je volgend jaar als je over de heg naar ons huis kijkt, mooie witte bloemen ziet. De heg bijgeknipt aan de binnenkant en een afspraak voor een tuinweekend in september. Arie komt alles bijknippen, snoeien en weet ik wat al niet meer....wel even lekker en lief natuurlijk!
En ik heb boodschappen gedaan en gekookt voor iedereen....ik was bekaf, maar wilde ook een bijdrage leveren aan het huishouden. En morgen kook ik weer voor Annemarie. De kindjes gaan morgenavond bij papa eten, leuk voor hem en voor de meiden dat ze hun vader eventjes zien!
Ja wij zitten even tegen onze grenzen aan Annemarie en ik. We hebben stevige discussies over opvoeding en alles daarom heen. Ingewikkeld, want als je gescheiden bent, dan voeden beide ouders op en ze doen dit allebei anders. En voor kinderen is eenduidigheid en structuur belangrijk. Maar ja...een verandering van omgeving zal ons goed doen.
Het gekke is dat vanavond toen Arie en Noor weg waren de kinderen lief waren, enthousiast zijn en weer zo'n heel andere kant laten zien. Samen met Rosanne in bed boksen gekeken, en het grappige is dat ze dan commentaar geeft op de wedstrijd. Ondertussen eet ze mijn voorraad witte twix op, die mij niet meer echt smaken nu, en dat is dan wel zielig voor mij, zo zegt ze....
Ja kinderen, ik vind ze leuk, ook al is het ingewikkeld en deze twee meiden zijn zo verschillend dat het ook weer iets leuks heeft....maar vandaag kon ik ze wel achter het behang plakken!!!!
En nu zit ik hier. Ga maar even spelletjes doen, zodat mijn ogen moe worden en dan hoop ik weer te kunnen slapen.
Deze weblog wordt eventjes niet bijgewerkt want we gaan tot volgende week vrijdag naar de boerderij, even veranderen van omgeving. Even bijkomen, uitrusten....en proberen het vakantiegevoel, ondanks het belabberde weer, te krijgen!
Voor jullie allemaal, veel succes op het werk, veel plezier op vakantie en tot daarna!
6 augustus een nieuwe chemo en ergens rond die tijd ga ik weer schrijven! Ik ga een goede week tegemoet en ben er zo aan toe. Ik ben zo moe.
Dikke zoen.
Aniet

Zomaar een dag....

Gisteren was een dag waarop ik heel stoer ben opgestaan, met heb aangekleed. Een boterham heb gegeten en toen was ik helemaal kapot. Ik heb het terras geveegd en liep echt te hijgen, ik kon niet meer. Dus even op bed liggen, maar het feit dat ik me dan moet omkleden is al te veel...uiteindelijk ben ik in slaap gevallen. Jannie kwam eventjes langs, om gedag te zeggen, zij hebben besloten toch op vakantie te gaan, omdat het weer hier zo belabberd is, maar last minute was er niets meer te boeken, dus gaan zij zaterdag met de auto naar Frankrijk. Heerlijk.
De hele dag was ik niet zoveel waard en heb ik dus ook niets gedaan. Ongelooflijk...vroeger vond ik een dagje niets doen, een soort vakantie...dan ging je een boek lezen, of lekker de krant helemaal doorspitten. Nu zou ik dat iedere dag kunnen doen en soms doe ik het en lees ik alles wat los en vast zit. Soms wil ik niet meer lezen...nu verdiep ik me in de Tour de France, ben ik verbaasd over Rasmussen en alle maatregelen die nu genomen worden...ongelooflijk dat hij eruit is nu! Terwijl ik als ik aan wielrennen denk altijd aan Patrick van Anke moet denken, met zijn mooie schone fiets en zijn prachtige outfits. Grappig he...verder niet. Fietsen vind ik leuk, maar om veel van de omgeving te zien. Als ik die beelden zie daar in Frankrijk, moet ik nu ook even aan Ronald denken die de Alpe d'Huez heeft beklommen voor het goede doel. Die mij in gedachten had bij deze beklimming...dus het brengt me wel weer ergens dit zogenaamde niets doen. Lief hoe iedereen reageert met de opmerking, dat ik wel degelijk zinvol bezig ben...met knokken. En ja dat blijf ik doen hoor. Annemarie is soms een beetje bang, dat ik het op wil geven, maar dat zal nooit gebeuren. Ik geef de strijd niet op, nu niet en nooit niet. En ik blijf mijn gevoelens met jullie delen....ik heb hier heel veel aan. Dank.
Als ik naar buiten kijk en denk aan ons verblijf op de boerderij vanaf zaterdag (gisteren belde mijn lieve vader dat alles schoon en klaar is en dat we verwend zullen worden... lief he...)dan hoop ik dat de zon ons af en toe zal verblijden. Hebben jullie hier er iets aan en wij daar op de Zuid-Hollandse eilanden ook.
Ik heb zin om even ergens anders te zijn dan hier...we krijgen huizen aangeboden om te verblijven, hier aan de Vliet, in Rotterdam, in Zwitserland...echt geweldig allemaal jullie zijn super en dit gevoel is fantastisch!!! Ik heb soms niet genoeg woorden hiervoor.
Dikke kus...
Aniet

de zon...de deuren open....

Vanmorgen al heel vroeg werd ik wakker, met rugpijn, zal wel komen doordat ik veel en lang gelegen heb in bed. Ook wel een beetje eng, je wordt zo schrikachtig, je denkt steeds 'oh het zal toch niet mijn tumor zijn....'. Vandaag ga ik me douchen en aankleden. Ik wil niet weer in bed liggen, beetje op zijn, en kijken of het lukt. Mijn maag is nog van slag. Ook kijken of ik iets meer kan betekenen voor Annemarie dan alleen maar in bed liggen. Het is zo verschrikkelijk taai. Ik moet nog vaak aan mijn moeder denken, die van een aktieve vrouw tot een bedlegerige patiente was verworden. Hoe zij dit heeft kunnen doen en volhouden, onbegrijpelijk ......ik word er gek van. Voel me nutteloos, leeg en heb het gevoel dat ik geen enkele bijdrage lever aan wat dan ook.....
Gisterenavond voor de laatste keer Vinger aan de Pols gekeken en dan zie je maar weer dat als je zelf door wilt zetten, je kanker kunt overwinnen. Ook mijn moeder is vier keer ziek geworden en zij heeft toch maar mooi drie keer gewonnen....Ik mag mijn situatie met geen andere situatie vergelijken, en zal dat ook niet doen...maar ik wil zo graag deze ellendige toestand achter me laten en mijn leven weer een andere wending geven.....
Vandaag is de kermis begonnen en de meisjes willen natuurlijk daar naar toe....ben reuze benieuwd. Gelukkig hoef ik zelf nergens in....voor jullie een mooie dag weer!
Anita

beetje ziek....

Ook vannacht was ik ziek, enorm transpireren, een hoest die vast zit en mijn lijf wat pijn doet. Mijn borstkast doet zeer...het gekke is dat je je gelijk zorgen maakt dat het ernstiger is. Je bent ook zo kwetsbaar. Koud, klam, koortsig...gisterenavond 37,8 dus het valt nog mee. Maar we houden het in de gaten. Vanmorgen lekker gedoucht en nu weer in bed. Buiten is het rotweer, het stormt, het lijkt wel herfst...ongelooflijk en dit heet zomer. Lig nu in bed met Rosanne tv te kijken, gezellig.
Annemarie gaat met Florine op pad voor een paspoort. Vanmiddag komt er een vriendinnetje bij Rosanne logeren, Milou...en die twee zullen wel gaan zwemmen of iets anders doen samen. Dat is wel leuk vind ik als er een logeetje is, het geeft wat afleiding. En als ik wil slapen, dan kan dat toch wel.
De poezen houden zich goed samen, zo'n klein gevalletje erbij, en zowel Annemarie, als Rosanne en Florine zijn enthousiast. Ik ben daar altijd wat nuchterder in. Ik vind het alleen leuk voor Rosanne, die nu weer haar eigen Semmie heeft (een pikzwarte deze keer).
Fijne dag allemaal.
Anita

En toch weer in bed terecht gekomen....

Tja en het leek zo leuk....geen of nagenoeg geen bijwerkingen...beetje kramp, tintelende vingers...maar nu lig ik toch weer in bed. Moe, misselijk, maag van slag en koud...valt nog mee hoor, maar Rob, mijn huisarts die nog even langs kwam vanmorgen zei ' geen werking zonder bijwerking' en daar is ook wat voor te zeggen. Dus het hoort erbij...wel jammer de meisjes zijn hier, maar al met al komt het wel goed. Aan het einde van deze week gaan we naar de boerderij, proberen een soort van vakantie te houden. Als de zon dan zijn best wat doet, krijgen we toch nog wat nieuwe energie.
De vakantie begint, mensen zeggen gedag...groeten ons, bellen of sms-en nog even, dus het wordt een rustige zomer. Ik hoop dat iedereen het goed heeft.
Ik stop ermee voor vandaag, kreeg vandaag weer zo'n lief kaartje van Ilse, een collega met een prachtig artikel over sterke vrouwen. Leuk en lief! Dank ook iedereen uit alle onverwachte hoeken voor de lieve steun, nog steeds, en het duurt maar voort.
Doet me goed.
Dikke zoen
Aniet

Kramp in mijn voeten en tintelende vingers...

Na weer een goede dag heb ik sinds kort last van nieuwe bijwerkingen, die er nog niet eerder waren....ontzettende kramp in mijn voeten, alleen mijn voeten. Bizar, je moet je schoenen uitdoen...vervelend gevoel. En daarnaast tintelende vingertoppen, net alsof je je vingers tegen een iets te warme pan hebt aangehouden, maar dan alle tien...

Voor de rest geen nieuws. Een leuke dag gehad met de meisjes, midgetgolfen in Noordwijk, op een terrasje wat eten, spontaan Ruud en Anke tegengekomen (de broer van Annemarie met zijn vrouw) en gisterenavond op de fiets even naar het feestje van Nathalie en Max. Zij gaan in Belgie wonen, maar moeten eerst alles rondom de verkoop van hun huis en aankoop van hun nieuwe huis nog regelen. Was gepland als een afscheidsfeestje, is volgens mij een zomerfeestje geworden...we waren zo rond half elf weer thuis...ik was op. Moe en klaar. Gisterenmiddag even op de bank gelegen, wat geslapen, Rosanne had gekookt...zo leuk als die twee meiden koken, om de beurt. Allebei doen ze het op hun eigen wijze...

Vandaag....als het goed is komen Roel en Karin en Sanne de lunch voor ons verzorgen, zij gaan ook op vakantie....zo langzaam aan gaat iedereen om ons heen weg, en komt nog even langs voor de mooie zomer voor hen gaat beginnen...ik hoop een ding, en dat is dat wij hier ook zomers weer krijgen...anders wordt het helemaal zo triest vind ik. Gisterenavond zeiden veel mensen dat Annemarie er zo moe uitziet...en ik hoop zo dat zij even kan bijkomen, even mag uitrusten. Gelukkig slaapt ze de laatste dagen lekker...ze ligt nu ook nog eventjes te soezen...

Dikke zoen, mooie dag...
Aniet