Goed nieuws - geen kankercellen in mijn rug!!!!

Ja en daar gaan we op drinken hoor!!! Kreeg zojuist een telefoontje dat er geen kankercellen te vinden zijn in mijn rug! Super he...dit betekent dat van Loon echt terug gaat komen, maak je borst maar nat, ik ben er straks helemaal klaar voor! Vrijdagmiddag belt de specialist mij om te vertellen of en zoja hoe we verder gaan met de rugchemo...er bestaat, gezien de vervelende behandeling van de laatste keer, een klein kansje, dat deze chemo helemaal komt te vervallen...en anders eventueel via zo'n apparaatje in mijn hoofd. Maar dat horen we a.s. vrijdag, weer na drie uur...

Wij hebben tranen in onze ogen van blijdschap deze keer en gaan dit lekker vieren! Super he...

ik ben zo blij, heb net mijn vader gebeld en hij moest er ook van huilen, oh wat is dit super!!

Ik ben zo blij...ik ga dit allemaal overwinnen!!!

Aniet

Een geweldig weekend in Disney bij Parijs....en vandaag een spannende dag...

Vrijdagmiddag ongeveer half een/kwart voor een reden we weg...op naar Disney Parijs. De meisjes achterin en de reis verliep voorspoedig...tussendoor een keertje gestopt, elkaar afgewisseld met rijden en om ongeveer half acht kwamen we aan in ons hotel Sequoialodge aan de rand van het park. Om kwart over negen konden we nog een tafel reserveren in het restaurant...dus hebben we eerst wat gedronken in de hotelbar. Het was een enorm groot hotel, onze kamer nummer 4175, was een familiekamer met twee tweepersoons bedden. Dus hilariteit alom..de meisjes met veel lol samen in een bed. Bekaf maar voldaan vielen we snel in slaap. De volgende ochtend ging de wekker om zes uur al af...want we moesten vroeg ontbijten, in verband met de enorme hoeveelheid mensen...ongelooflijk wat een rijen met mensen, overal rijen, en overal mensen...in het hotel, in het park, overal...

En het leuke was dat het park speciaal voor hotelgasten twee uur eerder open ging, hierdoor kon je nog redelijk makkelijk allerlei attracties in. Dus om kwart over acht op zaterdagochtend, kun je je voorstellen....., zat ik al in de Space Mountain met Florine. Geweldig een tocht door de ruimte, sterren, lichtjes, giga snelheden...spannend...

De hele dag was leuk, gecombineerd met veel wachten voor attracties, ontmoetingen met Disney figuren en de parade...tussendoor wat geslapen, of geleden in de hotelkamer, en daarna weer het park in, ergens wat eten, en nog wat attracties met prachtige verlichting gezien. Uiteindelijk helemaal kapot naar bed. Een gezond mens is al kapot, laat staan ik...maar het ging goed en de meiden genoten. De meisjes kregen allebei wat kadootjes....Rosanne kocht een Micky Mouse knuffel en Florine een t-shirt en een glas.

Zondagochtend weer naar de Space Mountain, Rosanne en Florine gingen lekker samen overal in, en wij ontmoeten terwijl we aan het wachten waren wat collega's. De dochter van Sarah en Rene bleef even bij ons zitten, terwijl papa en mama even samen de Space Mountain in gingen en we zagen veel collega's met kinderen rondlopen. Daarna naar het Movie Park van Disney, hier zag je animatiefilms, en veel Disney figuren rondlopen...leuk, kijk maar naar de foto's van de meiden..

Toen, een hoogtepunt vond ik zelf, de Arinso-lunch, veel collega's gezien en gesproken, deed me wel goed. Was fijn en gezellig...en de kinderen genoten, en dat was te zien...En lekker eten, en als klap op de vuurpijl mochten we met kadobonnen nog een aandenken aan Disney kopen...dus weer de shop in...waar we natuurlijk veel collega's zagen winkelen...

Na nog wat rondgelopen te hebben door het Movie park en een ijsje op een terras, vertrokken we om half vijf richting huis. We zagen erg op tegen de rit, en weer heb ik geprobeerd een tijd het stuur van Annemarie over te nemen, het ging super goed. Onderweg net voorbij Gent, nog even wat gegeten en zo rond kwart voor elf waren we thuis. Moe, met kapotte tenen, pijn in mijn rug, helemaal versleten, maar zeer zeker voldaan...dank je wel Arinso!

En nu is het spannend....na drie uur krijg in een telefoontje van de specialist vanuit het LUMC, met de uitslag van de lumbaalpunctie...dus vanavond schrijf ik nog wel meer...

vandaag doe ik niet zo veel...Annemarie is weer druk bezig met wassen, huis en nu met Rosanne naar een kledingparty ofzo...vanmiddag lijsten halen en dan gaat ze morgen haar schilderijen ophangen voor de expositie...spannend he...

Een nacht vol dromen....en straks naar Disney

Goedemorgen....we hebben heerlijk geslapen. Annemarie en ik. Een nacht vol dromen, ik was erg druk en mijn beroep was timmerman. Ik creeerde heel mooie dingen...vakwerk, handwerk, samen met allemaal leuke, een beetje ondeugende mannen. En vrouwen...en toen werd ik wakker....de mooiste vrouw stapte uit bed, Annemarie dus. Zij gaat zo naar de fysio, doet wat laatste boodschappen en dan laden we de auto in. Tot de meiden thuis zijn en dan vertrekken we...wel gezellig...soms is een auto net een huisje, van alles aan boord, drankjes en broodjes, zodat we een stevig eind neer kunnen zetten samen, voordat ik echt moe ga worden, want ik wil niet dat alles weer op Annemarie neer komt. Wat zal ik slapen daar in dat hotel...
Ondertussen zit ik met twee voeten in een emmer soda...lekker gezellig wel, zo samen in bad...maar de rechtervoet begint ook en de linker was gisteren ook weer open. Dus veel pleisters mee...en pillen. Maar we gaan wel.
Ik ben benieuwd wie er allemaal zullen zijn, met name de wat oudere garde vanuit ISS daar ben ik benieuwd naar. Ik zag al dat Trudy niet meegaat. Jammer...maar ik praat te zijner tijd met iedereen wel eventjes goed bij...dat komt in orde. Kirsten gaat ook niet mee, want zij gaat gewoon binnen nu en twee weken een prachtig kereltje op de wereld zetten...ben zo benieuwd, maar zal haar wel missen deze dagen.....

Ik heb de afgelopen dagen het boek 'Diep' gelezen van Inge Diepman en haar vriendin. Mooi en emotioneel. Nu ben ik weer in een ander boek begonnen....heerlijk is als je moe bent, te verdrinken in een boek en pas weer boven te komen, als het uit is...gisteren heb ik nog even voor in het zonnetje op de bank gezeten...zo'n mooi straaltje zon, pikte ik nog even mee!

Ik ben qua energie op een soort dieptepunt, ongelooflijk moe, steeds maar weer. Kreeg al bezorgde ouders en tantes aan de telefoon gisteren, die eigenlijk het er niet mee eens zijn, dat we naar Disney gaan in deze kwetsbare periode.....grote groepen mensen moet ik zien te mijden...dus niet zoenen gewoon en gelukkig is iedereen met zijn gezin en kinderen, en die zien zoveel dat er weinig tijd zal zijn om stil te staan en te praten, hooguit als de kids in een of andere attractie zitten. Ik zie wel...ik vind het wel leuk om er weer eventjes tussenuit te zijn...

Dikke zoen, fijn weekend allemaal. Kreeg gisteren bericht van Arie en Fransje uit Zuid-Afrika...geweldig he...die genieten van allerlei mooie dingen, 30 graden en goddelijke wijn....
Aniet

Veel geslapen weer...en een lekker diner met Jannie hier thuis...

Gisteren was ik al moe toen ik wakker werd, ben ik 's middags weer gaan slapen en had ik weinig energie. Annemarie ging in plaats van naar de sauna uiteten met Marga en Jannie uit Den Haag kwam lekker voor mij koken hier. En dat was gezellig en leuk...en weer was ik moe, terwijl ik niks heb gedaan. Dus op tijd naar bed....het was zo'n dag die snel voorbij is gegaan, omdat ik hele stukken oversla soms. Door te slapen en door weinig te doen. Mijn energie-niveau is op een dieptepunt. Ik zie enorm op tegen de reis naar Parijs vrijdag met de meisjes en Annemarie....maar doe dit voor de meisjes, zodat zij kunnen genieten in Disney. Gelukkig kan ik tussendoor gaan slapen in het hotel...dat lijkt me wel wat. Ik zie ook eerlijk gezegd op tegen de confrontatie met veel collega's die ik sinds eind april niet meer heb gezien of gesproken. Iedere keer weer mijn verhaal doen...ik wil niet steeds over mijn ziek zijn praten. Maar we zien wel. Het weekend staat in het teken van de kinderen en dat zal zeker leuk zijn...

Voor vandaag een mooie dag. Ik heb geen nieuws meer...
Anita

Veel geslapen en een lange avond...

Gisteren overdag heb ik bijna alleen maar geslapen....ik was zo moe, en ook om een uur of acht, toen Ron en Vera op de stoep stonden, was ik nog bekaf. Maar het leuke is altijd dat onze gesprekken zo leuk zijn, dat de avond voorbij vloog en voor we er erg in hadden was het half een...
Ron en Vera, zijn net zo oud ongeveer als ik ben en hebben al grote kinderen. Geweldig om te zien hoe verschillend onze levens zijn en ook om te zien hoe zij in het leven staan. Zij gaan opnieuw na 25 jaar huwelijk, samen allerlei leuke dingen ondernemen. De kinderen de deur uit...het is toch een rijkdom om dit soort contacten ten mogen hebben in je leven.
Vanmorgen om half negen stond Rosanne voor de deur. Zij is vrij van school en vanmorgen bij ons...leuk is dat....ze is nu al aan het bedenken watvoor spelletje we gaan doen.
Verder niet veel te melden. Klachten ongewijzigd en ik voel me wel goed...heb nachtmerries gehad vannacht, dromen over allerlei vervelende dingen, maar gelukkig 'de meeste dromen zijn bedrog...'
Een mooie dag...deze kuur is totaal anders dan alle kuren hiervoor. Maar tot nu toe gaat het goed.
Anita

PS. ik hoop dat iedereen die een beetje ziek is, kou heeft gevat, zich vandaag weer wat beter voelt.

Eventjes een terugval...ik ben zo vreselijk moe...

Tja en net als je denkt, het loopt lekker, dan is de terugval er opeens weer. En vanmorgen werd ik wakker en was ik zo ongelooflijk moe, dat ik om elf uur op de bank in slaap ben gevallen...en toen Rosanne weer naar school ging, ben ik naar bed gegaan, ik heb de hele middag geslapen....mijn maag doet een beetje gek, en ik transpireer veel en ben zo moe, zo moe...
dus gewoon er maar aan toegeven nu...lekker wat hangen op de bang, vroeg slapen.
Om ons heen, hebben veel mensen een kou gevat, zo belde tante Anita vanmorgen af, zij was ziek, ze reden eventjes langs en brachten allerlei spulletjes langs, lieve, lekkere en mooie spullen....ik mocht hen niet zoenen omdat ze bang was, dat ik ziek zou worden. Ook Pa en Els hebben kou gevat en laten zich even niet zien. Rosanne loopt te snotteren...en mijn weerstand is uitermate laag...dus oppassen geblazen. Even uitrusten en zorgen dat ik genoeg energie heb voor Disney...ik zie op tegen het weekend aan de ene kant, de drukte, de reis, de hele onderneming op zich...maar ik verheug me op de blije gezichtjes van de meisjes, het genieten...en daar doe ik het voor. Ik kan af en toe even gaan slapen, even gaan liggen in mijn hotelkamer...en zal dat ook zeker doen.

Dit was het weer...een fijne avond, ik ga even lekker lui onderuit zitten. Ron en Vera komen even langs, die gaan een lange reis maken ik geloof naar Australie...wat een vooruitzicht zeg...grappig ik heb allemaal mensen om me heen, die op reis gaan of zijn...China (Ellen), Zuid-Afrika (Arie en Fransje), Australie (Ron en Vera)...heerlijk he...

Anita

Wat een mooie maandag.....

Nog maar een week geleden had ik een chemo, ongelooflijk, hoe mijn lichaam deze keer reageert...ik ben wel moe, maar alles smaakt me, en volgens mij gaat het goed...
Gisteren was een rustige dag, Rosanne kwam lunchen en ook na school nog een spelletje doen. Annemarie was lekker bezig met haar schilderijen en ik heb wat boodschappen gedaan, wat gelezen, ik was natuurlijk weer erg lui...los van de bladeren vegen etc. Mijn bezoek aan het ziekenhuis, bloedprikken enzo maar veel presteer ik nog niet vind ik zelf, alhoewel ik wel meer probeer te doen.
Gisterenavond zijn wij bij Eveline en Leo gaan eten in Den Haag, Eveline is vorige week 48 jaar geworden en dat hebben we gevierd, met een mooi diner...met intense gesprekken, veel herkenning bij Eveline en Annemarie....want wat is het ingewikkeld om te kiezen voor een nieuw leven, een nieuwe liefde...en wat lijkt het aan de buitenkant anders dan het werkelijk is...
Ik ervaar steeds hoe mooi het is als je dit soort emoties kunt delen met vrienden...Eveline en ik hadden nooit kunnen bevroeden, hoe mooi onze vriendschap zou worden, toen wij elkaar bij De Baak ooit tegen kwamen. Leo zorgde met veel verve voor een heerlijke maaltijd...en ik heb Annemarie naar huis gereden, nadat zij een paar overheerlijke glaasjes port had gedronken...wat was het een mooie maandag...

Zojuist ging de telefoon, het was tante Anita. Vanmiddag zou zij met oom De samen langskomen, maar ze is grieperig, en wil mij niet aansteken, dus rijden ze langs om wat langs te brengen en dan gaan ze door naar Goeree en Overflakkee, lekker naar haar bed. Jammer, voor ons allemaal...mijn tante is 83 jaar, maar nog ongelooflijk aktief samen met haar man. Ze ondernemen altijd veel leuke dingen, verblijven regelmatig in hotels in Nederland en bezoeken dan hun vrienden, die overal wonen. Daarnaast heeft ze zich voorgenomen om mij ongelooflijk te verwennen, met allerlei lekkere, leuke en lieve dingen....
Ja mijn ouders zeiden het altijd al 'maar ik ben voor het geluk geboren' en heel vaak voelt dat zo...ik krijg zoveel liefde, en volgens mij is dat het allergrootste geluk...soms zit ik hier te mijmeren, over mijn toekomst, over mijn werk en over hoe mensen met je omgaan. En dan voel ik dat des te meer, dat ik een gelukkig mens ben.

Gisteren hadden we nog een gesprek over life time employment....een veel gebruikt begrip in de HR-wereld. Als je ziek bent, ga je nadenken over je toekomst, over je leven, over je werk, over je manier van werken, van kijken naar je werk. En dus over de dingen die je binden en boeien. Mijn vorige werkgever ADP heeft heel goed begrepen wat dit begrip inhoudt, gaf daar vorm aan, was als organisatie al gevormd, gegroeid tot een uiterst professionele organisatie. Je ziet ook mensen vertrekken bij ADP en weer terug in dienst komen. Bijzonder....en bij mijn huidige bedrijf, zie je dat dit begrip zich nog moet vormen, het bedrijf is te jong om dit begrip goed inhoud te kunnen geven. Soms gaan hier mensen weg, waarvan ik denk 'oh jammer...want hij of zij begreep zo goed wat het is om mensen aan je te binden en blijvend te boeien'. Voor mij zijn dit gedachten die zich tijdens mijn ziek zijn nog meer zijn gaan vormen. Het bijzondere is ook dat ik vergelijkingsmateriaal heb en ik heb mij voorgenomen met het hoofd HR van Arinso over dit thema eens van gedachten te wisselen. Binden en boeien zijn begrippen waar ik veel over gelezen heb en ook veel mee bezig ben in mijn dagelijks leven...En volgens mij is het voor een organisatie uiterst belangrijk om mensen te kunnen blijven boeien.....

Wat een serieuze onderwerpen zo vroeg in de ochtend...het regent...een fijne dag!
Anita