hockey....

Goedemorgen....
vanmorgen ben ik even gaan kijken naar een hockey wedstrijd van Rosanne in Leiden...super, ze hebben keihard gewerkt in de zaal die meiden en uiteindelijk 1 wedstrijd gewonnen en 1 gelijk gespeeld...ze staan volgens mij nu op de eerste plaats! Leuk om te zien, hoe die meiden keihard aan het werken zijn om te winnen of om gelijk te blijven...veel ouders in de zaal die de meisjes aanmoedigden en dat is ook leuk om te zien. Die saamhorigheid die je dan voelt...
Vandaag gaan we eventjes naar Pauline en Vincent toe, voor de verjaardag van Pauline...de meisjes gaan wat anders doen. Rosanne gaat met Milou streetdancen, in een sportzaal met spiegels...leuk natuurlijk. En Floor gaat huiswerk maken (en computeren schat ik zo in...) en dan komt een vriendinnetje bij haar film kijken.
Gek om nu al te merken dat kinderen hun eigen ding willen doen op zo'n zondag!
Hoe klein zijn ze dan, of hoe groot eigenlijk.
Morgenochtend 9 uur ziekenhuis, bloed prikken, gesprek met de arts en lumbaalpunctie. De laatste hoop ik...en dan de dag erop...starten met de bestraling. Ik vind het wel wat....als ik zeg dat ik er zin in heb, dan klopt dat niet...maar ik wil wel verder. Gewoon met alles en daar hoort die bestraling dan maar bij.
Mijn collega's komen vanavond terug uit Sevilla, ik ben benieuwd wat er daar allemaal aan de orde is geweest. Ik hoop dit woensdag te mogen horen. Ik ben benieuwd naar alles wat er voor ons ligt.
Nu nog even een gezellige zondagmiddag.
Lieve groet...
Anita

Van alles en nog wat....

Gisteren hebben we gezellig onder elkaar de 51e verjaardag van mijn broer gevierd, met een etentje in een internationaal restaurantje in Dordrecht. De meiden erbij, gezellig voor Noor, Pa, Els, Annemarie, Arie en ik...knus en goed! En die Karin, die dus 40 is geworden die was gewoon lekker verdwenen met Roel en Sanne, naar Amsterdam...en als je hen probeerde te bereiken, dan kreeg je of de secretaresse van Roel of een lief bandje, waar Karin je bedankt voor het denken aan haar verjaardag...goed en leuk bedacht!
Hier gaat alles goed...de meisjes zijn er en dat is gezellig. Florine is druk aan het leren, zij heeft een proefwerkweek volgende week en Rosanne is bezig met een prachtig schilderij voor mijn kamer op kantoor...lief he...daar is ze al de hele dag mee bezig...met prachtige kleuren en LOVE erop...welnu, hoe ingewikkeld een vergadering dan ook zal zijn, met dit beeld dicht bij me, zal alles goed gaan toch....
Met mij gaat het wel goed....ik denk veel na over werk, kantoor, de toekomst en alles wat komen gaat..ik ben soms nog wel een beetje moe, maar het gaat steeds beter. Maandag nog een wat mij betreft laatste lumbaalpunctie en dan beginnen met de bestralingen. Ik ben zo benieuwd wat dat met mij gaat doen...ondertussen is het heerlijk om weer haartjes op je kop te hebben, het groeit gestaag door. En mensen kijken me niet meer aan alsof ik ziek ben...en ik voel me ook wel goed. Heb soms wat rugpijn, maar als ik dan eventjes rust neem, komt dat wel goed!
Ander nieuws is dat ik een nieuwe huurder heb voor mijn huis in Schoonhoven. Via een makelaardij geregeld, en dat ik mijn huis zoveel als mogelijk gemeubileerd ga verhuren. Zaterdag 2 februari ga ik met en groep vrienden en vriendinnen en mijn broer, de boel schoonmaken en dusdanig inrichten en verfraaien dat de nieuwe huurder die avond het pand kan betrekken. Schilderijen van Annemarie zullen daar opgehangen worden. Spulletjes in de keukenkastjes, ik heb vandaag een leuke spiegel gekocht voor de hal. Er staan nog een aantal grote stukken van mij (hoekbank, teakhouten apothekerskast, eettafel etc.) dus het wordt wel weer een gezellig huis denk ik...
En ik kan jullie niet zeggen hoe blij ik hiermee ben. Een net en schoon huis opleveren aan iemand die er ook netjes voor wil zorgen, iemand die op tijd gaat betalen. Iemand die blij is met wat ik hem aanbied. En ik ben blij dat mijn mooie appartement weer mooi gaat worden, weer mooi zal zijn en fris zal ruiken (hier moeten we nog wel even moeite voor doen hoor met zijn allen...maar de ploeg Jannie, Ada, Ellen, Arie, Anke, hopenlijk ook Roel en Karin en ondergetekende zelf) zullen hier wel voor gaan zorgen. Het komt goed. En dan is de zorg rondom Schoonhoven de komende maanden ook even van de baan....heerlijk. Dan heb ik weer de rust om goed te werken aan mijn herstel.
Ik denk steeds in lijstjes en mijn lijstje ziet er nu zo uit :
1. gezond worden
1. goed leven met Annemarie, Florine en Rosanne
2. goed reintergreren bij Arinso
3. rust inbouwen in ons leven
4. lekker op vakantie met zijn viertjes, met zijn tweetjes

En volgens mij moet dit allemaal wel lukken...ik hoop dat Annemarie in 2008 lekker kan gaan schilderen. Zij tobt een beetje met haar spieren, armen, benen (tennisarm, rusteloze benen) dus ik strijk tegenwoordig en probeer ook in dit huishouden een rol van betekenis te spelen. Zo wil ik ook af en toe koken, zodat zij ook de rust krijgt die ze zo heel hard nodig heeft. De hele strijk van de vakantie heb ik de afgelopen dagen weggewerkt, vreselijk wat een rotklus is dat zeg...

Dikke zoen, fijne dag...
Anita

Lekker lang geslapen....

Wat kan een mens moe zijn, gisterenavond hadden we een leuke en fijne avond (helemaal spontaan) bij Emmy en Reynaud en toen merkte ik wel hoe moe ik alweer was. Je wilt zoveel, in je hoofd ben je met van alles bezig, maar ondertussen geeft mijn lichaam wel haar grenzen aan.
Dus vanmorgen werd ik pas om kwart voor tien wakker, wat ben ik blij dat ik niet in Sevilla zit...ik had me daar volledig op moeten pompen en peppen om alles bij te kunnen houden. En hier mag ik nog af en toe achterover leunen...
ben ook wel blij dat de arbo-arts me wat gaat begeleiden, want ik hoorde een verhaal van iemand die volledig is ingestort nadat zij 2 x 5 uur was gaan reintegreren en zich tot dat moment goed voelde en goed voordeed. Ik wil dat niet, niet naar Arinso toe en ook niet voor mezelf, ik wil via de weg der geleidelijkheid terug komen in de maatschappij...en mijn werk hervatten. Drie kleine stapjes vooruit zetten in plaats van vier vooruit en drie terug ofzo...
Maar dit is wel ingewikkeld. Want je wilt zelf, je werkgever ook, en dan is langzaam aan soms ook echt langzaam aan...en in je hoofd ben je al zoveel verder....
Proberen me ook echt aan die vier uur per dag te gaan houden, of vijf uur, maar langer niet...zie je doe ik het weer al...mijn valkuil is dat. Emmy en Annemarie waarschuwen me hiervoor al heel lang, dat ik te optimistisch ben en nu onderschrijft ook mijn specialist dit wel. En veel lieve mensen, zoals Jannie en Carla, om me heen.

Vandaag is een mooie dag...want mijn broer wordt 51 jaar! En Karin mijn vriendinnetje wordt...tja ik geloof 40 of 41 jaar...en de afgelopen week was Pauline jarig, en Anke het schoonzusje van Annemarie is volgende week jarig...leuk vind ik dat, even stil staan bij zo'n dag...even aandacht voor de jarige. Soms is het feestje heel klein en intiem, soms stelt men een feestje uit en viert men dit samen met anderen uit het gezin, en al die verschillende feestjes op zich hebben een bepaalde charme...jarig zijn, ouder mogen worden, een nieuwe fase ingaan soms. Reynaud sprak met kerst over de cyclus van 7 jaar...leuk is en het klopt wel volgens mij...

Lieve mensen ik doe even rustig aan....ik wens jullie een hele mooie 18e januari 2008 toe!
Anita
PS. maar het gaat wel heel goed met me hoor...bijna niemand ziet nog aan me, dat er iets met me is...mijn haartjes groeien heel stevig en dicht op elkaar...ben zo benieuwd...ik vraag ook steeds aan Carla hoe zij er nu uitziet. Zij loopt een beetje voor en is mijn raadgeefster als het om kanker gaat, een ervaringsdeskundige helaas....

Lumbaalpuncties en geen Sevilla.....

Dag lieve mensen, terug op aarde lijkt het wel. Geconfronteerd worden met van alles in het ziekenhuis en uiteindelijk in overleg met de arts besloten niet naar Sevilla af te reizen, een beetje te veel van het goede, na mijn koortsaanvallen in Curacao. Nu gewoon de komende dagen wat bijkomen, nog wat ziekenhuisbezoeken, nog een lumbaalpunctie en dan dinsdag starten met de bestraling. Tussendoor de arbo-arts om te praten over mijn reintegratie, die dus officieel gisteren is gestart. En die gewoon vanaf volgende week woensdag de 23e met een bepaalde regelmaat (drie keer per week naar kantoor de komende weken) zal worden gecontinueerd. Nog wat zoeken en aftasten met elkaar, maar uiteindelijk komen we hier wel uit.
En hierdoor lijkt Curacao alweer zover weg...het is hier koud, en nat...maar aan de andere kant is het gewoon de dagelijkse realiteit, dat dingen meevallen en dat dingen tegenvallen. Wij kunnen in ieder geval terugkijken op een mooie en geslaagde vakantie. En wat nog meer meeviel is dat, na lang wachten, dokter Thys kwam vanmorgen en in een keer, met een mooie direct prik mijn lumbaalvocht bereikte...dus dat viel mee. Zo goed is het nog niet eerder gegaan...hij vond mijn haartjes leuk en vond dat ik er al heel anders uitzag. Gelukkig wel.

Tot zover, nu ga ik eventjes rustig liggen. Ik was heel erg moe na mijn eerste dag op kantoor, de overgang is enorm...en hoe jammer ik het ook vind, eigenlijk ben ik wel blij dat ik nog niet full speed hoef te beginnen, het zou nog niet gaan denk ik....
ik probeer te luisteren naar mijn lijf...en dat is nodig denk ik.

Dag,
Anita

Weer thuis, kantoor....en nog een beetje nagenieten van Curacao....

Tja lieve mensen, Curacao heeft ons goed gedaan. En dan is het hier maar somber en koud, nat en vies weer. En dan moet je toch naar buiten....brrrr koud....
Vandaag was een gewone werkdag. Ik werd vanmorgen om half acht door Chea opgehaald....(mijn lease-auto kon gisteren niet meer worden afgeleverd). Dus ik stond al om kwart voor zeven onder de douche. En ik heb gewerkt tot ongeveer half vier....wat een dag zeg. Kwart over vier thuis...dus hoe zo reintegreren....Gewoon bij een bespreking zitten, meedenken, emoties voelen en merken dat je er heel lang uit geweest bent. In al die bijna negen maanden dat ik thuis was, hebben twee mannen, Hans en Rob de scepter overgenomen (Hans de mijne en Rob die van Kirsten). En ondertussen verandert er gewoon heel veel binnen ons bedrijf. En net als het leven, gaat een shared service center ook over naar een volgende fase. Mensen vertrekken, mensen komen, het was dus net alsof ik naar een nieuwe baan ging. Het voelt nog wat onwennig, maar dat mag ook wel. De komende dagen staan vooral in het teken van het ziekenhuis en Sevilla en dan ga ik volgende week woensdag weer naar kantoor....en dan met een bepaalde regelmaat. Maar eens eventjes zien hoe dit alles uit zal gaan pakken....voor nu was het leuk, om iedereen te zien. Om eventjes bij te praten en te proeven...

En hiermee lijkt Curacao zo ver weg, ik ga maar snel een fotoboek maken voor Annemarie en mijzelf. Annemarie heeft vandaag haar mooie zwarte golf opgehaald en ik ben teruggekomen met de zwarte mercedes....en dus staan hier twee mooie zwarte auto's voor de deur...

Ik wens jullie een mooie avond...
Anita

Curacao....weer thuis...

Lieve mensen, we zijn weer thuis. Moe, maar voldaan en lekker gekleurd, met leuke haartjes...kijk maar vast naar wat foto's....

nu eten met de meisjes en dan vroeg naar bed, want morgen haalt Chea me om half acht op, voor Arinso...mijn eerste werkdag. De auto zou komen, maar dat is mislukt, foutje van de leasemaatschappij...ik ben moe, en een beetje zenuwachtig voor alles wat komen gaat....

Maar Curacao...het was geweldig! Prachtig en heerlijk...

met liefs, we hebben genoten, ik was ziek, veel koorts, maar overdag hebben we genoten...ik schrijf later meer...

Anita

Op vakantie....

Het is tien voor vijf, vrijdagochtend....met een kopje koffie check ik nog een keer de handbagage...na een heel kort nachtje (Roos, Floor en Noor slapen op drie matrassen boven naast elkaar en maakten er een feestje van...) en (mijn huurder heeft weer niet betaald....fijn om zo weg te gaan...), maar met een tevreden glimlach op mijn gezicht, vertrekken we zo dadelijk. Arie ligt lekker te slapen, die mag het fort bewaken en ervoor zorgen dat alles goed gaat hier. En Arie en Fransje zijn onderweg om ons met twee koffers, in totaal 47 kg (50 mag) bagage richting Schiphol te vervoeren....heerlijk...we gaan op vakantie!

Dikke zoen

Aniet en Annemarie