En jawel bijna is het zover...vanmorgen de arboarts gesproken. En maandag 10 maart ga ik beginnen met mijn reintegratie. Die week twee keer naar Arinso en op donderdag 13 maart een vervolgafspraak met de arboarts. En dan als het goed gaat, en ondertussen is dan de uitslag van de MRI bekend, geleidelijk aan meer dagen naar Arinso en de reintegratie uitbreiden...volgende week, zo geeft zij aan, heb ik al genoeg aan alle bezoeken aan het LUMC en moet ik vooral in beweging blijven. Dus veel lopen, fietsen en de stramme botten aktiveren. Komt helemaal goed...
Annemarie gaat volgende week, vanmiddag al, naar haar atelier om te schilderen en ik kan haar dan hier nog wat ondersteunen...goed he...en langzaam aan (ik wilde alweer sneller en werd teruggefloten door Ariane, de arboarts)zelf weer gaan werken.
Tot zover, een fijne dag...
Anita
vrijdag 29 februari 2008
donderdag 28 februari 2008
Nieuw atelier!! En MRI-datum.....
Hierboven een foto van het atelier...lekker veel ruimte voor alle doeken en spullen!
Annemarie maakt meer dan schilderijen, ook kussens, footstools, sieraden, dus wil je iets laten maken in jouw stof bel haar maar...
Het kamerscherm wordt nog even verfraaid door Reynaud en Emmy...en op de achtergrond de jeep van de eigenaar...
Jawel, het is zover...Annemarie heeft een atelier, aan de Veurse Straatweg...en vandaag hebben wij alle spullen verhuisd hier naar toe. En samen met Emmy en Reynaud, die heel blij zijn met deze ontwikkelingen voor Annemarie, hebben wij de ruimte (een schuur, die verbonden is met 2 ha kassen) ingeruimd. Een bus gehuurd, doeken verhuisd, schildersezel, verf, kwasten. Tafelbladen gekocht via Marktplaats en een klein kacheltje...want het is er koud...als er geen zon is...dus vol verwachting kijken wij nu naar het weerbericht...
En An kan nu naar haar werk, het is makkelijk aan te fietsen en net tussen Voorschoten en Leidschendam in...leuk, een eigen werkplek en dan nog vlakbij huis ook...iets waar we allemaal van dromen toch?Gisterenavond hebben we nog een overheerlijk diner genoten bij onze vrienden Arie en Fransje in Rotterdam...geweldig, beginnen met een glas rose champagne (van hen heb ik geleerd champagne te drinken), het was een heerlijke avond, zoals alle avonden met hen heerlijk zijn!
Morgen de bedrijfsarts, volgende week wat mij betreft alles afronden in het LUMC en starten bij Arinso, dinsdag de MRI, en een week later de uitslag. Lieve mensen, het wordt voorjaar en daarna weer zomer, de zon gaat schijnen...Annemarie gaat schilderen, exposeren en ik ga weer andere dingen doen, werken, en weer allemaal leuke mensen ontmoeten, ik heb er zoveel zin in...
Nu op tijd naar bed, we zijn moe van deze dag. Emmy en Reynaud, het was fijn, bedankt voor vandaag!
Anita
woensdag 27 februari 2008
Leegstaande panden....
Ongelooflijk, gisteren had Annemarie sleutels gehaald bij Ad Hoc en zijn wij een verlaten kantoorgebouw ingegaan met deze sleutels. En hier wonen gewoon mensen, hier staan bedden, een wasmachine, een fiets, oude banken, veel vieze troep...en ergens waar ooit het bedrijfsrestaurant was, was nu een grote vieze lege ruimte, met uitzicht op het spoor en voor 165 euro all-in kun je deze ruimte huren. Toen we het licht aandeden, sprongen er een paar stoppen door en er was waterschade...en ondertussen liepen wij door allerlei gangen, openden deuren en realiseerden ons dat hier gewoon mensen wonen. En slapen en eten. Op zo'n moment realiseer je je opeens hoe sommigen mensen in ons land leven en hoe geweldig goed jij het dan zelf weer hebt...dus dat atelier wordt het niet. Ondertussen is Cas druk bezig voor Annemarie en haar mooie schuur aan de Veurse Straatweg...dat zou toch wel fantastisch zijn als dat gaat lukken. Een lekkere lichte ruimte, met gewoon huizen en mensen in de buurt, maar wel ruimte om je eigen ding te doen, te schilderen, misschien ook wel footstools te maken of andere dingen. Een ruimte om bezig te zijn, met een keukentje en een toilet erbij. Een nespresso apparaat erin, wat grote tafels en een paar schildersezels....oh ik hoop toch zo dat het door zal gaan, zodat Annemarie in de gelegenheid zal zijn om haar eigen werk te gaan doen.
Rosanne reageerde niet zo heel enthousiast, want mama moet gewoon altijd bereikbaar zijn en thuis, of zij nu wel of niet komt, zo ongeveer...grappig, zo normaal als zij het vindt, dat papa er de hele dag niet is, zo abnormaal vindt zij het als mama haar een keertje laat overblijven...kinderlogica en gewend zijn aan een bepaalde situatie. Maar enthousiaster is zij als haar mama gaat exposeren, want zij wil wel meedoen en is druk bezig met grote doeken hier...en Annemarie moet eigenlijk meedoen, want de hele tijd roept ze 'mama kom eens kijken...' of 'mama hoe moet dit nou...'
Vandaag worden er nog wat opties voor een atelier uitgezocht en ik hoop dat de beslissing deze week nog zal vallen. Annemarie slaapt er onrustig van, en droomt over ateliers en alles wat daarbij komt...en ik, ik zou het alleen maar heel erg fijn vinden als dit werkelijkheid zou kunnen worden...
Gisterenavond kwamen Anke en Patrick. Heerlijk is dat altijd, aan de keukentafel praten. Een brochure van hun nieuwe huis, ergens tussen Wateringen en Rijswijk in, en ik weet nu al dat dit geweldig mooi gaat worden. We hebben getoast op hun nieuwe huis met champagne en we hebben vooral gepraat, en dat was goed. En nu vanmorgen met hun prachtige bloemen in de kamer, en mijn grote witte paashaas (mmmmm witte chocolade)op het aanrecht, realiseer ik me weer hoe leuk vriendschappen toch zijn.
Gisteren heb ik ook een leuk gesprek gehad met Anita, mijn naamgenoot en mijn nieuwe directeur. Voelt goed en volgens mij is dat belangrijk...en daarbij merk ik aan mijzelf, dat ik ook zoiets heb van 'ik zie wel' en dat bedoel ik niet onverschillig, maar meer dat ik niet te ver vooruit wil denken. En terwijl ik dit opschreef, ben ik heel direct gaan bellen met de afdeling Hematologie van het LUMC en jawel...ik ben zelf gaan bellen met de afdeling waar de MRI wordt ingepland en let op....dinsdag 4 maart om 08.15 heb ik een MRI. En aansluitend een gesprek bij de radioloog. Ook heb ik nog een gesprek met dokter Willemze volgende week, dus het wordt een weekje waarin het LUMC nog vaak door mij bezocht gaat worden, maar...eindelijk zal nu blijken (dus in de tweede week van maart als de uitslag komt) wordt duidelijk waar we staan met elkaar. Geweldig...ik ben er gewoon blij mee!
Dus volgende week staat nog even in het teken van de reintegratie en van het afsluiten wat mij betreft van veel dingen in het LUMC....
En afhankelijk van de uitslag kunnen we weer proberen het leven en zijn/haar normale ritme te hervatten en door te gaan. En het enige wat ik nu weet, is dat we het anders gaan doen dan voor 27 april 2007...en hoe of wat, dat laat ik jullie wel weten.
Het is 27 februari 2008 en we zijn exact tien maanden verder. Tien maanden thuis zijn, tien maanden niet werken, tien maanden bezig zijn met een gevecht tegen kanker....en uiteindelijk doen we het tot nu toe niet slecht met elkaar! Dag, een mooie dag...
Anita
Rosanne reageerde niet zo heel enthousiast, want mama moet gewoon altijd bereikbaar zijn en thuis, of zij nu wel of niet komt, zo ongeveer...grappig, zo normaal als zij het vindt, dat papa er de hele dag niet is, zo abnormaal vindt zij het als mama haar een keertje laat overblijven...kinderlogica en gewend zijn aan een bepaalde situatie. Maar enthousiaster is zij als haar mama gaat exposeren, want zij wil wel meedoen en is druk bezig met grote doeken hier...en Annemarie moet eigenlijk meedoen, want de hele tijd roept ze 'mama kom eens kijken...' of 'mama hoe moet dit nou...'
Vandaag worden er nog wat opties voor een atelier uitgezocht en ik hoop dat de beslissing deze week nog zal vallen. Annemarie slaapt er onrustig van, en droomt over ateliers en alles wat daarbij komt...en ik, ik zou het alleen maar heel erg fijn vinden als dit werkelijkheid zou kunnen worden...
Gisterenavond kwamen Anke en Patrick. Heerlijk is dat altijd, aan de keukentafel praten. Een brochure van hun nieuwe huis, ergens tussen Wateringen en Rijswijk in, en ik weet nu al dat dit geweldig mooi gaat worden. We hebben getoast op hun nieuwe huis met champagne en we hebben vooral gepraat, en dat was goed. En nu vanmorgen met hun prachtige bloemen in de kamer, en mijn grote witte paashaas (mmmmm witte chocolade)op het aanrecht, realiseer ik me weer hoe leuk vriendschappen toch zijn.
Gisteren heb ik ook een leuk gesprek gehad met Anita, mijn naamgenoot en mijn nieuwe directeur. Voelt goed en volgens mij is dat belangrijk...en daarbij merk ik aan mijzelf, dat ik ook zoiets heb van 'ik zie wel' en dat bedoel ik niet onverschillig, maar meer dat ik niet te ver vooruit wil denken. En terwijl ik dit opschreef, ben ik heel direct gaan bellen met de afdeling Hematologie van het LUMC en jawel...ik ben zelf gaan bellen met de afdeling waar de MRI wordt ingepland en let op....dinsdag 4 maart om 08.15 heb ik een MRI. En aansluitend een gesprek bij de radioloog. Ook heb ik nog een gesprek met dokter Willemze volgende week, dus het wordt een weekje waarin het LUMC nog vaak door mij bezocht gaat worden, maar...eindelijk zal nu blijken (dus in de tweede week van maart als de uitslag komt) wordt duidelijk waar we staan met elkaar. Geweldig...ik ben er gewoon blij mee!
Dus volgende week staat nog even in het teken van de reintegratie en van het afsluiten wat mij betreft van veel dingen in het LUMC....
En afhankelijk van de uitslag kunnen we weer proberen het leven en zijn/haar normale ritme te hervatten en door te gaan. En het enige wat ik nu weet, is dat we het anders gaan doen dan voor 27 april 2007...en hoe of wat, dat laat ik jullie wel weten.
Het is 27 februari 2008 en we zijn exact tien maanden verder. Tien maanden thuis zijn, tien maanden niet werken, tien maanden bezig zijn met een gevecht tegen kanker....en uiteindelijk doen we het tot nu toe niet slecht met elkaar! Dag, een mooie dag...
Anita
dinsdag 26 februari 2008
Ateliers....
Gisteren was een dag vol leuke onverwachte ontmoetingen. Maar gisteren ging het ook om ateliers vinden...zo was Annemarie met Cas in de kas, en zag daar een geweldige schuur waar ze wel een atelier in zou willen hebben. In afwachting van deze ontwikkeling (waar Cas nu mee bezig is..) werd ze gebeld door Ad Hoc, er is ergens in de buurt van het Zuiderpark per direct een klaslokaal voor haar beschikbaar. En gisterenmiddag ging de telefoon weer en zo dadelijk bekijken we een bedrijfsruimte hier aan de Papelaan West...geweldig, daar rolt wel een atelier per direct uit...spannend...
Zelf was is gisteren een paar uur bij Joost. De man van Jannie, zie www.conceptsense.nl en hebben we zijn concept doorgesproken. Vandaag heeft hij een eerste opdracht, geweldig. In een prachtig statig pand aan het Plein 1813 in Den Haag...indrukwekkend, mooi en sfeervol.
Lekker gewandeld door Den Haag en geluncht in de Denneweg.
Daarna naar huis en met Berty en Milou, Annemarie, Rosanne en ik naar de film in Scheveningen. Alvin en de chuncks of zoiets...heerlijk, geweldig, en leuk. Daarna lekker eten en wijn drinken bij La Galleria op het Kurhausplein. Het was zo geweldig gezellig...de meiden waren buiten lekker aan het rennen en spelen en Berty, An en ik zaten onder het genot van een goed glas wijn, heerlijk in gesprek. Heerlijk dit soort momenten...voelt zo goed...en weer zo rijk. Dat je dagen zoals deze mag en kunt hebben...
Straks een zakelijk gesprek met Anita Lettink, mijn nieuwe directeur van Arinso. Ben benieuwd...lijkt me leuk.
Nu snel naar de Papelaan West, An's pand bekijken. Tussendoor opdrachten nakijken en mijn boek doorgelezen. De drukproef teruggestuurd, zodat het boek gedrukt kan worden en na ontvangst van mijn eerste exemplaar, is het echt zover. Het boek is te bestellen...ik ben apetrots...
echt waar.
Dag, fijne dag...
Anita
Zelf was is gisteren een paar uur bij Joost. De man van Jannie, zie www.conceptsense.nl en hebben we zijn concept doorgesproken. Vandaag heeft hij een eerste opdracht, geweldig. In een prachtig statig pand aan het Plein 1813 in Den Haag...indrukwekkend, mooi en sfeervol.
Lekker gewandeld door Den Haag en geluncht in de Denneweg.
Daarna naar huis en met Berty en Milou, Annemarie, Rosanne en ik naar de film in Scheveningen. Alvin en de chuncks of zoiets...heerlijk, geweldig, en leuk. Daarna lekker eten en wijn drinken bij La Galleria op het Kurhausplein. Het was zo geweldig gezellig...de meiden waren buiten lekker aan het rennen en spelen en Berty, An en ik zaten onder het genot van een goed glas wijn, heerlijk in gesprek. Heerlijk dit soort momenten...voelt zo goed...en weer zo rijk. Dat je dagen zoals deze mag en kunt hebben...
Straks een zakelijk gesprek met Anita Lettink, mijn nieuwe directeur van Arinso. Ben benieuwd...lijkt me leuk.
Nu snel naar de Papelaan West, An's pand bekijken. Tussendoor opdrachten nakijken en mijn boek doorgelezen. De drukproef teruggestuurd, zodat het boek gedrukt kan worden en na ontvangst van mijn eerste exemplaar, is het echt zover. Het boek is te bestellen...ik ben apetrots...
echt waar.
Dag, fijne dag...
Anita
zondag 24 februari 2008
Oude vrienden en weer verder gaan....
Lieve allemaal,
Een mooie zaterdag...langzaam opstaan, relaxed koffie en thee drinken, onder de douche, ons aangekleed en uiteindelijk reden we hier zo rond een uur of half een/kwart voor een weg richting Arnhem. De auto geparkeerd in de Broerestraat, de parkeergarage, op de hoek bij Dudok. En daar begonnen we met een lunch, met een spa rood en een kop thee...lekker en gezellig! De straat waar de galerie van Walter en Yvon zit, ligt hier vlakbij, een leuke straat in het hartje van Arnhem. Met een prachtige bloemist (voor de kenners, net zoals die in Schoonhoven, of Groot-Ammers...met schitterende bloemen) en nog wat galeries in dezelfde straat. Galerie Gelderland is een mooie ruime galerie, met prachtige kunst. Verschillende kunstenaars, grote name en wat minder grote namen. Marcel Witte (werkelijk geweldig..) is een naam die ik onthouden heb, maar ook wat beelden van Yvon zelf, Yvon van Wordragen. Yvon zelf is ook een kunstenares en zij is al bekend volgens mij. Zij heeft ook een bord gemaakt voor Proeven van Kunst, en heeft een eigen website www.yvonvanwordragen.nl . En Walter was daar, met zijn dochter Robin. Met heerlijke koffie en gebak...(jaja...ik weet het, we hadden net geluncht....). De ontvangst was hartelijk en warm. En Walter en Annemarie raakten in gesprek over kunst, Annemarie had haar boekje van de expositie bij Mila bij zich en dit hebben we laten zien aan Walter. En jawel de uitkomst van deze hernieuwde ontmoeting is dat Annemarie met een paar schilderijen in deze Galerie mag hangen. Lief en voor Annemarie wel heel erg gaaf.....het lijkt alsof het langzaam aan mag gaan beginnen voor haar. Dus concreet :
vanaf 18 april bij Schutter Wijnservice de Wine en Art expositie
binnenkort bij haar nagelstudio hier in Voorschoten
met een paar doeken in Galerie Gelderland
en van de zomer een 'thuisexpositie' hier in Voorschoten
Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik ben met deze ontwikkelingen. Het is zo leuk voor haar.
Bij Walter was het fijn om hem weer te zien, na zo'n lange tijd. Met Walter heb ik in Groningen ooit een studie gedaan, was erg leuk en we hebben veel meegemaakt met elkaar. Vanaf die tijd is ons leven totaal veranderd, en nog steeds hebben we contact. Ook Nathalie (waar we gisterenavond hebben gegeten) ken ik uit die tijd, we hebben al heel wat lief en leed met elkaar gedeeld....geweldig! Afgesproken dat Walter en Yvon binnenkort ook onze kant opkomen en naar de expositie in Den Haag komen! Veel tips gekregen van Walter voor Annemarie en het zou superleuk zijn als Annemarie en Yvon ook contact met elkaar krijgen. Yvon was er niet, zij had die dag een opening van haar expositie.
Nadat we weg zijn gegaan bij Walter, zijn we richting Renkum gereden, waar we stipt om zes uur verschenen. Nathalie was bezig met het eten met haar twee zoons (Mats van 2,5 en Lucas van 9 maanden). Twee leuke kereltjes die lekker aan het spelen, kruipen en rennen waren later. Een glas prosecco en daarna lekker eten met elkaar. Marcel de man van Nathalie reist de hele wereld over. Hij is directeur van een zwitsers snowboardteam ofzo iets...en woont in Zwitserland. Nathalie werkt bij NOC/NSF. Ook hier was het weer ouderwets gezellig...contacten die al jaren bestaan en mij heel waardevol zijn, zijn gisteren weer aangehaald. Het voelt zo goed om mijn vrienden weer zelf te kunnen bezoeken. Om weer een keer ergens naar toe te kunnen gaan.
Vandaag, zo dadelijk gaan we met Gemma, naar Artje en Jan in Zaltbommel voor een zondagse lunch. Heerlijk en weer zo vol liefde.
Vanmorgen stond er een lange mail van Jacqueline uit Ermelo, iemand die ik nog ken uit mijn tijd bij Connexxion. Een contact wat verwaterd is doordat er geen klik was met mijn vorige partner. Ingewikkeld, maar het contact is nooit echt opgehouden, en in gedachten bleven we elkaar 'zoeken'. Jacqueline belde mij op 31 december en hoorde toen dat ik ziek was...en nu, ik weet het zeker, gaan we elkaar weer zien! Heerlijk...
Zo ook met Monique, een oud collega van de HTM. Zij vond mij via Hyves. Zoals Ria mij vond via Google...geweldig...het leven is een reis vol kadootjes...
Dag een hele fijne dag, het gaat goed. Ik moet me zelfs een beetje haasten...dikke kus,
Anita, een trotse Anita, trots omdat ze geweldige vrienden heeft, van vroeger, van nu, maar het zijn wel mijn vrienden! En omdat ze een vrouw heeft, die geweldige dingen gaat doen....oh ja, gisteren belde Joyce (een vriendin van An) haar op, toen we bij Nathalie waren. Of een kas, een tuinderskas, ook goed is voor Annemarie om te schilderen....yes! Caspar, de man van Joyce, is onze verhuurmakelaar hier in het dorp en hij heeft waarschijnlijk wel iets voor Annemarie....zou het dan toch allemaal gaan lukken???
Dus alle reden om trots te zijn toch...op al die vrienden, die ons helpen! Die ons bijstaan. Dank je wel Joyce, dank je wel Walter, dank je wel allemaal dat jullie er zijn en een hele mooie zondag!!
Oh ja pap en Els, als jullie dit lezen, dikke zoen!
Aniet
Een mooie zaterdag...langzaam opstaan, relaxed koffie en thee drinken, onder de douche, ons aangekleed en uiteindelijk reden we hier zo rond een uur of half een/kwart voor een weg richting Arnhem. De auto geparkeerd in de Broerestraat, de parkeergarage, op de hoek bij Dudok. En daar begonnen we met een lunch, met een spa rood en een kop thee...lekker en gezellig! De straat waar de galerie van Walter en Yvon zit, ligt hier vlakbij, een leuke straat in het hartje van Arnhem. Met een prachtige bloemist (voor de kenners, net zoals die in Schoonhoven, of Groot-Ammers...met schitterende bloemen) en nog wat galeries in dezelfde straat. Galerie Gelderland is een mooie ruime galerie, met prachtige kunst. Verschillende kunstenaars, grote name en wat minder grote namen. Marcel Witte (werkelijk geweldig..) is een naam die ik onthouden heb, maar ook wat beelden van Yvon zelf, Yvon van Wordragen. Yvon zelf is ook een kunstenares en zij is al bekend volgens mij. Zij heeft ook een bord gemaakt voor Proeven van Kunst, en heeft een eigen website www.yvonvanwordragen.nl . En Walter was daar, met zijn dochter Robin. Met heerlijke koffie en gebak...(jaja...ik weet het, we hadden net geluncht....). De ontvangst was hartelijk en warm. En Walter en Annemarie raakten in gesprek over kunst, Annemarie had haar boekje van de expositie bij Mila bij zich en dit hebben we laten zien aan Walter. En jawel de uitkomst van deze hernieuwde ontmoeting is dat Annemarie met een paar schilderijen in deze Galerie mag hangen. Lief en voor Annemarie wel heel erg gaaf.....het lijkt alsof het langzaam aan mag gaan beginnen voor haar. Dus concreet :
vanaf 18 april bij Schutter Wijnservice de Wine en Art expositie
binnenkort bij haar nagelstudio hier in Voorschoten
met een paar doeken in Galerie Gelderland
en van de zomer een 'thuisexpositie' hier in Voorschoten
Ik kan jullie niet vertellen hoe blij ik ben met deze ontwikkelingen. Het is zo leuk voor haar.
Bij Walter was het fijn om hem weer te zien, na zo'n lange tijd. Met Walter heb ik in Groningen ooit een studie gedaan, was erg leuk en we hebben veel meegemaakt met elkaar. Vanaf die tijd is ons leven totaal veranderd, en nog steeds hebben we contact. Ook Nathalie (waar we gisterenavond hebben gegeten) ken ik uit die tijd, we hebben al heel wat lief en leed met elkaar gedeeld....geweldig! Afgesproken dat Walter en Yvon binnenkort ook onze kant opkomen en naar de expositie in Den Haag komen! Veel tips gekregen van Walter voor Annemarie en het zou superleuk zijn als Annemarie en Yvon ook contact met elkaar krijgen. Yvon was er niet, zij had die dag een opening van haar expositie.
Nadat we weg zijn gegaan bij Walter, zijn we richting Renkum gereden, waar we stipt om zes uur verschenen. Nathalie was bezig met het eten met haar twee zoons (Mats van 2,5 en Lucas van 9 maanden). Twee leuke kereltjes die lekker aan het spelen, kruipen en rennen waren later. Een glas prosecco en daarna lekker eten met elkaar. Marcel de man van Nathalie reist de hele wereld over. Hij is directeur van een zwitsers snowboardteam ofzo iets...en woont in Zwitserland. Nathalie werkt bij NOC/NSF. Ook hier was het weer ouderwets gezellig...contacten die al jaren bestaan en mij heel waardevol zijn, zijn gisteren weer aangehaald. Het voelt zo goed om mijn vrienden weer zelf te kunnen bezoeken. Om weer een keer ergens naar toe te kunnen gaan.
Vandaag, zo dadelijk gaan we met Gemma, naar Artje en Jan in Zaltbommel voor een zondagse lunch. Heerlijk en weer zo vol liefde.
Vanmorgen stond er een lange mail van Jacqueline uit Ermelo, iemand die ik nog ken uit mijn tijd bij Connexxion. Een contact wat verwaterd is doordat er geen klik was met mijn vorige partner. Ingewikkeld, maar het contact is nooit echt opgehouden, en in gedachten bleven we elkaar 'zoeken'. Jacqueline belde mij op 31 december en hoorde toen dat ik ziek was...en nu, ik weet het zeker, gaan we elkaar weer zien! Heerlijk...
Zo ook met Monique, een oud collega van de HTM. Zij vond mij via Hyves. Zoals Ria mij vond via Google...geweldig...het leven is een reis vol kadootjes...
Dag een hele fijne dag, het gaat goed. Ik moet me zelfs een beetje haasten...dikke kus,
Anita, een trotse Anita, trots omdat ze geweldige vrienden heeft, van vroeger, van nu, maar het zijn wel mijn vrienden! En omdat ze een vrouw heeft, die geweldige dingen gaat doen....oh ja, gisteren belde Joyce (een vriendin van An) haar op, toen we bij Nathalie waren. Of een kas, een tuinderskas, ook goed is voor Annemarie om te schilderen....yes! Caspar, de man van Joyce, is onze verhuurmakelaar hier in het dorp en hij heeft waarschijnlijk wel iets voor Annemarie....zou het dan toch allemaal gaan lukken???
Dus alle reden om trots te zijn toch...op al die vrienden, die ons helpen! Die ons bijstaan. Dank je wel Joyce, dank je wel Walter, dank je wel allemaal dat jullie er zijn en een hele mooie zondag!!
Oh ja pap en Els, als jullie dit lezen, dikke zoen!
Aniet
zaterdag 23 februari 2008
Bezoek aan Arinso......
Vrijdag was ik weer op kantoor, met een schilderij van Rosanne onder mijn arm. Prachtig, vol kleur, vrolijk en met de tekst LOVE erop...dit schilderij krijgt, in overleg met de huismeester, een mooi plaatsje in mijn kamer. Tiebo, mijn kamergenoot, vond het wel een mooi stukje werk en werd er stiekem misschien wel een beetje vrolijk van!
Een dag met veel gesprekken, veel ontmoetingen en ik had veel energie. Door mijn gesprekken met Hans, Chea en Kirsten krijg ik wel weer inspiratie...er is veel aan de hand, het lijkt alsof ik bij een nieuwe organisatie ga werken. Mijn opdracht zal dus ook totaal anders zijn, maar dat geeft niet...het leven verandert en ik ben zelf ook anders in dit leven komen te staan. Met mijn collega's afgesproken, nog wat gebeld vanuit de auto, dat ik met deze nieuwe opdracht in mijn oude positie(na overleg met de arboarts) ga beginnen in de eerste week van maart, en dan proberen (rekening houdend mijn energie) zo snel mogelijk het stokje van Hans over te nemen. Hans zal uiterlijk 1 mei vertrekken en tegen die tijd hoop ik alweer volledig mijn rol te hebben overgenomen. Dit zou zomaar kunnen betekenen, dat ik dan nog niet 100% mijn uren maak, of soms nog wat van huis uit werk, maar dat geeft niet. De verantwoordelijkheid hebben betekent niet dat je altijd op kantoor moet zijn, van huis uit kun je ook dingen organiseren, doen en veel telefoneren. Maar voor mij is wel de optie om veel vanuit kantoor te doen. En tussendoor nog wat dingen bij het LUMC af te ronden.
Gisteren waren we lekker thuis, lekker samen, lekker ontspannen, moe en zijn we lekker lui geweest. Vandaag staat in het teken van de kunst, van vrienden bezoeken in het land! En ook morgen gaan we bij vrienden lunchen...heerlijk zo'n weekend waarop er eigenlijk heel erg goed voor je gezorgd wordt!
Vandaag gaan we naar Arnhem, gewoon lekker naar de stad samen en daar bezoeken we de galerie van Walter en Yvon. En daarna gaan we door naar Renkum, naar Nathalie (mijn vriendin die deels in Nederland woont en deels in Zwitserland, waar haar man werkt). Gezellig bijpraten...veelal gaat dit over werken, over de toekomst en de dromen die je hebt als het over de toekomst gaat. Heerlijk is dit, temeer daar onze dromen geleidelijk aan werkelijkheid gaan worden en dat voelt echt super! Stap voor stap je dromen realiseren, hoe klein of groot ze ook zijn. Voor ons is dat nu exposeren, een schuur/loods/pand vinden waar Annemarie kan schilderen/werken en langzaam aan een naam krijgen in deze wereld! Voor mijzelf is dit langzaam aan mijn weg vinden in de wereld van de wijn en jawel, mijn boek dat uitkomt (morgen moet de tekst voor de laatste keer terugsturen en dan wordt het eerste exemplaar gedrukt!!! Dus hou mijn site in de gaten aub, het ziet er prachtig uit. Een mooie kaft, een indrukwekkend verhaal, waarin je mijn afgelopen jaar herkent en waarin ik meeneem naar een stukje emotie....ik ben er zo blij mee dat ik dit heb mogen doen en het boek ook gewoon lekker zelf kan lezen!!). Misschien is mijn droom ooit ook om meer les te mogen geven, om hier een naam in op te bouwen, om een positieve interactie met mensen te bewerkstelligen. Mijn grootste droom is om onafhankelijk te zijn in dit leven. Dus wie weet....maar om onafhankelijk te zijn, moet ik eerst gezond worden...op dit moment wil geen bank, geen verzekeringsmaatschappij, geen pensioenfonds je hebben als klant, omdat je kanker hebt....Een bizarre constatering. Die knalt erin soms. Maar dat geeft niet. Ik word wel weer gezond.
Morgen halen we Gemma op en dan rijden we naar Zaltbommel waar Artje en Jan ons verwachten voor de lunch....heerlijk!
En vooral gezellig, Gemma en Artje ken ik van de opleiding tot coach, die ik ooit gevolgd heb bij de School voor Coaching. Een moment in mijn leven, waardoor alles veranderde. Deze opleiding maakte dat ik inzag, dat ik uit mijn toenmalige relatie moest stappen. Ik kreeg een relatie met Jannie uit Zwolle, en mijn onafhankelijkheid (mijn eigen ruimte) kwam een stukje dichterbij...daarna kwam Schoonhoven. Hier kreeg ik werkelijk voor het eerst sinds jaren weer en heel eigen ruimte. Mijn appartement. Geweldig. En ruimte is niet een ruimte in financieel opzicht, want de alimentatie die ik moet betalen omdat ik besloot mijn relatie na 14 jaar te stoppen, is niet mis. Maar dat geeft niet, het beperkt je wellicht, maar maakt niet uit. Uiteindelijk komt het wel goed. In financieel opzicht is ziek worden ook niet fijn, je salaris wordt bevroren, je bonus vervalt, je andere inkomsten uit freelance werk vallen stil, maar het allerbelangrijkste is dat je weer gezond wordt. Je bent een enorme kostenpost voor de zorgverzekeraar, ongelooflijk wat een facturen komen er langs....En zover gaan we komen wat mij betreft. Zonder te willen klagen, want hier kom je niet verder mee. En volgens mij zijn we goed in staat met elkaar om met opgeheven hoofd verder te gaan. Qua werk, qua levensinstelling, qua inzet en vooral qua motivatie...en ik geloof er heilig in dat alles goed komt. 2008 zal ook in financieel opzicht een leuker jaar gaan worden, en alles komt goed. Dat is altijd mijn credo geweest....we zijn gelukkig, we worden gezond, we hebben veel liefde en warmte om ons heen. Het gaat goed met Annemarie, met de meisjes (die hebben nu lekker vakantie) en met mijzelf. En jullie allemaal hebben mij hier ongelooflijk veel bij geholpen, dank jullie wel!
Heel veel liefs
een heel fijn weekend allemaal!
Anita
Een dag met veel gesprekken, veel ontmoetingen en ik had veel energie. Door mijn gesprekken met Hans, Chea en Kirsten krijg ik wel weer inspiratie...er is veel aan de hand, het lijkt alsof ik bij een nieuwe organisatie ga werken. Mijn opdracht zal dus ook totaal anders zijn, maar dat geeft niet...het leven verandert en ik ben zelf ook anders in dit leven komen te staan. Met mijn collega's afgesproken, nog wat gebeld vanuit de auto, dat ik met deze nieuwe opdracht in mijn oude positie(na overleg met de arboarts) ga beginnen in de eerste week van maart, en dan proberen (rekening houdend mijn energie) zo snel mogelijk het stokje van Hans over te nemen. Hans zal uiterlijk 1 mei vertrekken en tegen die tijd hoop ik alweer volledig mijn rol te hebben overgenomen. Dit zou zomaar kunnen betekenen, dat ik dan nog niet 100% mijn uren maak, of soms nog wat van huis uit werk, maar dat geeft niet. De verantwoordelijkheid hebben betekent niet dat je altijd op kantoor moet zijn, van huis uit kun je ook dingen organiseren, doen en veel telefoneren. Maar voor mij is wel de optie om veel vanuit kantoor te doen. En tussendoor nog wat dingen bij het LUMC af te ronden.
Gisteren waren we lekker thuis, lekker samen, lekker ontspannen, moe en zijn we lekker lui geweest. Vandaag staat in het teken van de kunst, van vrienden bezoeken in het land! En ook morgen gaan we bij vrienden lunchen...heerlijk zo'n weekend waarop er eigenlijk heel erg goed voor je gezorgd wordt!
Vandaag gaan we naar Arnhem, gewoon lekker naar de stad samen en daar bezoeken we de galerie van Walter en Yvon. En daarna gaan we door naar Renkum, naar Nathalie (mijn vriendin die deels in Nederland woont en deels in Zwitserland, waar haar man werkt). Gezellig bijpraten...veelal gaat dit over werken, over de toekomst en de dromen die je hebt als het over de toekomst gaat. Heerlijk is dit, temeer daar onze dromen geleidelijk aan werkelijkheid gaan worden en dat voelt echt super! Stap voor stap je dromen realiseren, hoe klein of groot ze ook zijn. Voor ons is dat nu exposeren, een schuur/loods/pand vinden waar Annemarie kan schilderen/werken en langzaam aan een naam krijgen in deze wereld! Voor mijzelf is dit langzaam aan mijn weg vinden in de wereld van de wijn en jawel, mijn boek dat uitkomt (morgen moet de tekst voor de laatste keer terugsturen en dan wordt het eerste exemplaar gedrukt!!! Dus hou mijn site in de gaten aub, het ziet er prachtig uit. Een mooie kaft, een indrukwekkend verhaal, waarin je mijn afgelopen jaar herkent en waarin ik meeneem naar een stukje emotie....ik ben er zo blij mee dat ik dit heb mogen doen en het boek ook gewoon lekker zelf kan lezen!!). Misschien is mijn droom ooit ook om meer les te mogen geven, om hier een naam in op te bouwen, om een positieve interactie met mensen te bewerkstelligen. Mijn grootste droom is om onafhankelijk te zijn in dit leven. Dus wie weet....maar om onafhankelijk te zijn, moet ik eerst gezond worden...op dit moment wil geen bank, geen verzekeringsmaatschappij, geen pensioenfonds je hebben als klant, omdat je kanker hebt....Een bizarre constatering. Die knalt erin soms. Maar dat geeft niet. Ik word wel weer gezond.
Morgen halen we Gemma op en dan rijden we naar Zaltbommel waar Artje en Jan ons verwachten voor de lunch....heerlijk!
En vooral gezellig, Gemma en Artje ken ik van de opleiding tot coach, die ik ooit gevolgd heb bij de School voor Coaching. Een moment in mijn leven, waardoor alles veranderde. Deze opleiding maakte dat ik inzag, dat ik uit mijn toenmalige relatie moest stappen. Ik kreeg een relatie met Jannie uit Zwolle, en mijn onafhankelijkheid (mijn eigen ruimte) kwam een stukje dichterbij...daarna kwam Schoonhoven. Hier kreeg ik werkelijk voor het eerst sinds jaren weer en heel eigen ruimte. Mijn appartement. Geweldig. En ruimte is niet een ruimte in financieel opzicht, want de alimentatie die ik moet betalen omdat ik besloot mijn relatie na 14 jaar te stoppen, is niet mis. Maar dat geeft niet, het beperkt je wellicht, maar maakt niet uit. Uiteindelijk komt het wel goed. In financieel opzicht is ziek worden ook niet fijn, je salaris wordt bevroren, je bonus vervalt, je andere inkomsten uit freelance werk vallen stil, maar het allerbelangrijkste is dat je weer gezond wordt. Je bent een enorme kostenpost voor de zorgverzekeraar, ongelooflijk wat een facturen komen er langs....En zover gaan we komen wat mij betreft. Zonder te willen klagen, want hier kom je niet verder mee. En volgens mij zijn we goed in staat met elkaar om met opgeheven hoofd verder te gaan. Qua werk, qua levensinstelling, qua inzet en vooral qua motivatie...en ik geloof er heilig in dat alles goed komt. 2008 zal ook in financieel opzicht een leuker jaar gaan worden, en alles komt goed. Dat is altijd mijn credo geweest....we zijn gelukkig, we worden gezond, we hebben veel liefde en warmte om ons heen. Het gaat goed met Annemarie, met de meisjes (die hebben nu lekker vakantie) en met mijzelf. En jullie allemaal hebben mij hier ongelooflijk veel bij geholpen, dank jullie wel!
Heel veel liefs
een heel fijn weekend allemaal!
Anita
donderdag 21 februari 2008
Annemarie's tweede expositie komt eraan! 18 en 19 april vrijhouden in je agenda!!!!
Geweldig, soms komen dromen gewoon uit. Zo was Annemarie gisteren samen met Rosanne op bezoek bij Emmy en Reynaud. En Emmy had een artikel uit de krant geknipt over een expositie bij Schutter Wijnservice in de Balistraat te Den Haag. En toen An daar geweest was kwam ze thuis met 'Aniet dit is het helemaal, een prachtige ambiance, met geweldige muren om te exposeren en dit alles is te combineren met wijnproeverijen'....tja en dan gaat mijn hart sneller kloppen. Dus vandaag kwamen we natuurlijk weer terecht in de Balistraat bij Schutter. En terwijl ik daar likkebaardend rondliep, omdat ik zoveel lekkers zag, raakten we aan de praat met de eigenaresse...en het klikte, dat moge duidelijk zijn. Gisteren had zij al aangegeven dat An wel een keer mocht exposeren. Nu gaf zij aan dat zij twee keer per jaar een grote Art & Wine proeverij organiseert, waarbij zij uitnodigingen versturen aan al hun relaties en waarbij sowieso al 300 mensen komen. En jawel...Annemarie mag op deze grote Art & Wine proeverij op 18 en 19 april a.s. (de expositie loopt daarna nog twee maanden door...) exposeren. Er worden uitnodigingen gedrukt, waarop werk van An en twee andere kunstenaars met naam en toenaam worden getoond en ik krijg zelf een aantal van deze uitnodigingen om jullie allemaal persoonlijk uit te nodigen! En die twee dagen lopen wij daar natuurlijk rond, dus al die mensen die houden van kunst, van wijn, van ganzelever, van kaas, van allerlei heerlijkheden en die vooral willen zien wat Annemarie allemaal kan, noteer nu vast in je agenda 18 en 19 april a.s. en kom naar Den Haag!!! Geweldig wat een kans...en heb je lekkere wijntjes nodig, die kun je daar gelijk proeven, bestellen en meenemen. Tja....en dit soort kadootjes krijg je zomaar in je leven.
En nu we het toch over kunst hebben, zaterdag gaan Annemarie en ik naar Arnhem, naar Galerie Gelderland van Walter en Yvon. En daarna lekker eten bij Nathalie in Renkum...gezellig. Dit jaar wordt het jaar van de kunst, het jaar van Annemarie. Ik ga haar daarbij helpen, want het gaat echt geweldig worden!
Ook Raadhuis De Pauw in Wassenaar staat op ons lijstje, wie weet wat Walter en Yvon voor ons kunnen betekenen en natuurlijk de nagelstudio van Lydia hier in Voorschoten.
En ergens in de zomer een expositie hier thuis, een weekend, ook gecombineer met wijn, spijs en mooi werk van Annemarie...en natuurlijk veel zon! Dat bestellen we ook...
Dus kom je ergens, zie je een mooie ruimte waar geexposeerd kan worden, geef me aub een seintje...en nu maar hopen dat Annemarie ergens een werkruimte kan vinden, om lekker aan de slag te gaan, met hele grote doeken, panelen, kortom met van alles....deze week heeft zij een geweldig schilderij, gebaseerd op het lied 'Als de rook om je hoofd is verdwenen' van Boudewijn de Groot gemaakt. Totaal anders dan we van haar gewend zijn. Dit is voor een wedstrijd en ook dit schilderij is straks op een tentoonstelling in Leiden te zien...wordt vervolgd dus!
Dus langzaam aan vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats, langzaam aan komt Annemarie in de schijnwerpers te staan en neem van mij aan, dit is niet meer dan terecht. Zij verdient het zo dat het nu een keer gewoon alleen om haar gaat! Dus in ieder geval tot de 18e of 19e april in Den Haag!!!!
Dag,
Aniet
Abonneren op:
Posts (Atom)