Foto's moederdag en ons terras....

Annemarie en Florinne, moederdag...

Dit kan Annemarie dus ook ..... je lievelingshuisdier levensecht op het doek zetten..

Soms drink je met mooie mensen, hele mooie wijnen....ik heb de fles bewaard...

Een ongelooflijk mooi nieuw werk, wat je echt moet zien...zo bijzonder...

Zo leuk, moederdagkadootjes krijgen van je kinderen....

Annemarie en Rosanne....

Zomaar aan de laptop op het terras...en de druif doet het goed he...

Fluitende vogeltjes...

Lieve mensen, terwijl je leven zich langzaam aan naar buiten verplaatst, buiten ontbijten, buiten aan je weblog werken, buiten in de zon zitten, voel ik weer hoe heerlijk dit weer is. Straks komt Emmy, de mama van Annemarie en vanmorgen hebben wij als 'vrouwengezin' heerlijk buiten ontbeten op moederdag! Annemarie kreeg thee op bed met lieve zelfbedachte kadootjes, ik kreeg van Rosanne een Chunky White voor haar 'ex-mama' een vrije vertaling voor stiefmoeder, dat vindt ze zo'n gek woord. En laat duidelijk zijn, ik ben geen moeder. Ik geloof dat ik hierdoor heel veel mis, veel liefde, maar soms ook wel veel pijn en verdriet. Zeker als ik nu zie hoe die rol is voor Annemarie, sinds zij gescheiden is. Kinderen zien toch dat jij de 'boosdoener' bent die hun papa verdrietig heeft gemaakt en nog maakt wellicht...ingewikkeld...maar als ik dan ook zie hoe ze lief zijn, en lieve dingen zeggen, kroelen en kusjes geven aan Annemarie, dan denk ik inderdaad dat het niet hebben van kinderen, toch iets is was ik mis. Ooit heb ik rondgelopen met dit idee, ik wist al dat mijn kind als het een jongetje zou zijn, Basje van Loon zou gaan heten. En als ik nu van die kleine stoere mannetjes zie, dan denk ik daar nog wel eens aan...ik vond alleen die vaderrol ingewikkeld destijds en heb het toen maar gelaten! Maar gelukkig ben ik dan nu een 'ex-mama' en krijg ik af en toe een klein stukje waardering voor deze rol. Soms wat meer, en soms wat minder. En dat hangt er gewoon van af hoe hun leventje er in zijn totaliteit uit ziet, is dat vrolijk op alle fronten, dan is die waardering er meer, is dat wat minder vrolijk over de hele linie..dan dragen kinderen dit mee. Ook hier. Ingewikkeld om te zien hoe kinderen een scheiding 'dragen'. Terwijl ze eigenlijk gewoon kind moeten zijn.
Ondertussen fluiten de vogeltjes, flitst Rosanne af en toe op haar skatebord om de pergola heen, zit Floor op het ligbed in de tuin te msn'en en genieten wij van zomaar een heerlijke zondag in de zon...rust, relaxed en met elkaar.
Ergens op de achtergrond heerlijke muziek, een kopje nespresso en meer dan ooit besef ik hoe enorm het leven de moeite waard is om geleefd te worden.
Allemaal een heel fijn pinksterweekend, en veel lieve momenten...

Anita

Zomerse zonnestralen, creatief denken en genieten...

En ondertussen mogen we terugkijken op een geweldige week, met prachtig zomers weer, de nodige perikelen op het werk, veel gedachten in mijn hoofd en een dag bezig zijn in een wat vervallen ambiance ergens tussen Amersfoort en Soest om na te denken over innovatie. Mijn bedrijf heeft een nieuwe naam NorthgateArinso en niet alleen de naam is nieuw, ik merk dat er na een jaar weg zijn, veel nieuw is...
De zon maakte dat wij avonden lang buiten konden zitten, dat zelfs een training van het ISBW op een terras kon plaatsvinden, dat rose weer de lekkerste wijn is, en dat de meeste mensen om ons heen genieten van dit leven!
Ik ging deze week een keer langs bij Annemarie in haar atelier en het lijkt alsof ook zij helemaal open gaat, haar werk wordt mooier en mooier...geweldig..indrukwekkend bijna. Ik zal haar toestemming vragen om een nieuw werk te plaatsen op mijn weblog.
Voor al die mensen die haar expositie niet hebben kunnen zien, wij organiseren een nieuwe wijnproeverij op vrijdag 6 juni vanaf 19.00 uur bij Schutter. Dus indien je wilt komen, laat het ons even weten...er hangen weer wat andere tekeningen van Annemarie, de wijn blijft smaken, dus voel je vooral niet geremd en laat het ons weten, dan nodigen we je per mail uit...
Deze week was ook een week van mooie ontmoetingen, liefdevolle attenties en goede gesprekken! Vanmorgen sprak ik bij het hockey-veld iemand die gesolliciteerd heeft in het Hospice in Wassenaar. En deze mevrouw gaf aan dat zij het heel bijzonder zou vinden als zij deze baan zou mogen krijgen. Ik voel zo goed wat zij hiermee wil zeggen. Het is zo bijzonder om mensen die gaan sterven, te mogen begeleiden en hen en hun familie te mogen bijstaan. Emotioneel zwaar, maar zo intens...
Terwijl ik dit schrijf, voel ik eigenlijk dat dit soort dingen mij meer aanspreken dan de harde zakelijke wereld waarin ik meestal verkeer. Maar eigenlijk moet ik dit nuanceren, want mijn werk is veel werken met mensen, met motiveren van mensen, met begeleiden van mensen en dat stuk, dat is juist waarom ik mijn werk leuk vind nu! En natuurlijk is het logisch binnen de zakelijke dienstverlening, dat we geld moeten verdienen met elkaar, en dat dit uiteindelijk is waar het om gaat...maar als je stervende bent, dan doet dit er niet meer toe. Dan wil je misschien nog een laatste woord zeggen tegen je geliefde, dan wil je nog een keer in iemands ogen kijken, voordat je ze sluit en daar dagdagelijks je werk van te mogen maken, is een soort van kadootje, lijkt me...
En nu is het bijna moederdag, leuk is dat, kinderen die kadootjes voor Annemarie kopen. Annemarie's mama die morgen bij ons is, en in stilte denk ik dan weer eventjes terug aan mijn eigen moeder. En in gedachten koop ik mooie blauwe druifjes voor haar, of zomaar een boeket hele vrolijke rozen en hou ik haar in gedachten eventjes heel dicht tegen me aan. En bedank ik haar voor dit leven, wat zij mij gegeven heeft. En zomaar heel stilletjes hoop ik dat zij weet, voelt of ervaart, hoe het leven het nu weer goed met me voor heeft. Hoe dit leven mij gegeven is, ook gegeven blijft, en hoe gelukkig ik ben met Annemarie. Ik luister naar de nieuwe cd van Neil Diamond 'Home before dark' en zijn muziek brengt me altijd terug naar vroeger, naar de tijd dat ik nog bij mijn ouders thuis woonde. Lieve moeders allemaal koester die mooie momenten met jullie kinderen, koester die mooie gekke tekeningen en geniet van de zon, het mooie weer.
Van deze mooie pinksterdagen...met veel liefs,
Anita

De PET-scan in het Bronovo Ziekenhuis te Den Haag

En vandaag was weer een dagje zomaar thuis, omdat ik een PET-scan kreeg, op een onmogelijk tijdstip. Vanmorgen ben ik even met Ada naar haar huis gegaan, voor een gesprek met de aannemer. Ada's huis wordt van top tot teen verbouwd en mooi gemaakt, maar ondertussen is de relatie tussen Ada en haar aannemer ernstig verslechterd. En het ging vandaag over de laatste afwerkingen. En omdat deze meneer de hoorn erop gooit, Ada in huilen uitbarst, hadden we afgesproken dat ik mee zou gaan om het gesprek in goede banen te sturen. En uiteindelijk was het goed dat ik er bij was, zodat er afspraken gemaakt zijn en Ada vanaf vrijdag weer in haar eigen huis kan slapen, na maanden rondzwerven. Een ingewikkeld proces, waarbij vriendschap en zakelijkheid niet te verenigen blijken. Moeilijk. En nadat ik Ada bij het Vredespaleis uit de auto heb gezet, ben ik naar het Bronovo Ziekenhuis gereden. En zo stom...ik had geen enkel papier bij me. Alleen het kaartje van mijn zorgverzekeraar. Maar ik mocht toch de behandelkamer in, nadat ik eerst een liter water gedronken had. En toen was het weer zover, prikken...in mijn linkerhand, het mislukte, in mijn linkerarm en weer ging het mis en uiteindelijk de derde keer lukte het in mijn rechterhand. Ik kreeg radio-actieve stof, een soort glucose, FDG genaamd, ingespoten en moest toen een uur heel erg stil blijven liggen in een donkere kamer. Ik viel prompt in slaap. Lekker...weet je wat een PET-scan is. Een Positron Emissie Tomografie is een onderzoeksmethode om foto's te maken van het functioneren van de te onderzoeken organen en weefsels. Door de radio-actieve stof in je lichaam, wat via een infuus inloopt, worden alle organen en weefsels via de scan zichtbaar. En iedere afwijking is zichtbaar. Het is het meest ultieme op het gebied van scanning.
Nadat ik een uurtje heerlijk had liggen slapen, kwam een broeder me halen, en moesten we met de lift naar beneden. Hij liep ongeveer anderhalve meter voor me uit, omdat ik radio-actief was...gek hoor. En toen gingen we via de achteruitgang naar buiten, en daar stond een mobiel PET-scan in een hele grote vrachtwagen en daar moest ik mijn geboortedatum zeggen en moest ik via een trapje op een bed klimmen. Mijn armen werden boven mijn hoofd met een band vastgebonden. Ook om mijn hoofd en benen kreeg ik een band en toen ging ik voor ca. 30 minuten een tunnel in. Het lijkt op een MRI, heel benauwd, heel krap, maar het maakt minder herrie. Op een gegeven moment moet je 20 seconden niet ademen, dan maken ze foto's van je longen, dit vertellen ze je dan. Grappig was dat die meneer zei dat als er iets was, ik heel hard moest roepen, dan zouden ze me wel horen...volgens mij is dit voor iemand die claustrofobie heeft, wel heel heftig denk ik.
Dinsdag de 13e mag ik naar het LUMC bellen voor de uitslag, wel weer even zo'n spannend moment.

Welnu en daarna ben ik even naar Schutter gegaan. Leuk, even kijken naar de kunst van Annemarie. Zo af en toe druppelt er nog iemand binnen zegt hij, die de opening gemist heeft en komt kijken naar de kunst van Annemarie. En na Schutter ben ik bij Annemarie langs gereden in haar appartement, ongelooflijk daar staat me toch weer een prachtig werk...ik zou gewoonweg willen dat mijn huis groter is, dan kunnen al die doeken hier hangen.
Gisterenavond is het laatste werk van Annemarie wat ze verkocht heeft opgehaald. Een van haar borsten....mooi hoor. Het komt terecht bij een mooi stel mensen, die veel van elkaar houden en dan is het goed voor Annemarie....dit doek is een doek wat zij gemaakt heeft, toen wij elkaar net kenden. Dus het werk is verbonden met een intensiteit, die veel voor An betekent. Het heeft nog lange tijd in het huis waar zij vroeger woonde met haar ex gehangen, voordat het hierheen kwam. Ook dat was intensief en nu is dit werk verkocht...volgens mij is dat wel moeilijk, als je heel mooie dingen maakt, en die worden dan verkocht. Dat is nog eens loslaten, maar als je weet waar je werk komt te hangen, dan is het goed. En zeker als je ziet dat twee van haar werken bij vrienden van ons komen te hangen, vrienden met een mooi liefdesverhaal, dan is het goed!

Nu wat oefenen met de presentatie voor morgenavond, de Kamer van Koophandel en lekker vroeg naar bed. Ik ben moe van alles, van deze dag. Van de PET-scan.
Een dikke zoen.
Anita

Een goddelijk weekend!

Hoezo krullen.....

De boerderij, de gevel...

Annemarie en Anita

de boerderij gezien vanaf de weg
de boerderij op afstand

Het weekend was een weekend vol gezelligheid. Zo brachten wij de vrijdagavond met Ada en Marianne door en veel rose...gezellig, lekker praten en mooie dingen delen met elkaar. Vriendschap en plezier! Zaterdag vertrokken we naar Steenbergen, via Heijningen waar we Ina en Peter bezochten, kwamen we rond een uur of vijf aan bij Pauline en Vincent. Na een glas rose champagne (vanwege de kurk die Thomas nodig had...bedankt Thomas!)aten we verse asperges, heerlijk...daarna door naar de boerderij, waar Pa en Els op ons wachten met champagne. Al met al een goed gesprek in de serre...en daarna lekker slapen op mijn oude kamertje van vroeger. Jeugdsentiment, maar dan nu met mijn Annemarie.

Zondag na een rustig en lekker ontbijt, naar Goedereede, een terras in de zon en een mooie autotocht over de kop van het eiland, prachtig...mooie huisjes, mooie vergezichten. Met een tussenstop bij tante Anita en oom De, eindigden we in de zon in de tuin van de boerderij. Heerlijk soezen in de zon. En als klap op de vuurpijl een diner in de Brasserie aan het Vingerling te Middelharnis...heerlijk en eenmaal thuis, moe maar voldaan naar bed.

En op die boerderij waar ik geboren ben, maar waar ook mijn vader geboren is, daar hebben we mooie foto's gemaakt. Van elkaar, van het huis en de omgeving. Hier wat impressies van het land waar ik vandaan kom....Goeree Overflakkee. Het is altijd heerlijk om daar weer terug te komen, zomaar voor een uurtje of zomaar wat langer...



En vandaag weer gewerkt. Alsof er niks gebeurd is. Met de nodige discussies en met de nodige zaken die er spelen. Een mooie dag.

Anita

Presentatie voor de Kamer van Koophandel....

Annemarie gaat volgende week woensdag haar bedrijf presenteren voor de Kamer van Koophandel. En vanmiddag hebben wij samen een mooie powerpoint presentatie gemaakt, aan de hand van de marketing mix, de vijf P's Product, Plaats, Prijs, Promotie en Personeel. Een leuk verhaal met mooie foto's van haar werken en ik mag mee als publiek. Leuk he...
Vanmiddag zijn we met Rosanne naar de film geweest, Morrison, een leuke lieve familiefilm. Vooraf gaand aan deze film hebben we even een glas wijn bij La Galleria gedronken en een pizza gegeten, met Rosanne erbij. Het was leuk en gezellig, en nu is Rosanne als het ware circusje aan het spelen met haar poes Semmie. Ze klimt op trappen en in de boom en Semmie volgt haar overal...ze speelt James Bond...
En het is bijzonder om zomaar op een donderdag lekker thuis te zijn, vanavond komt Mirjam Klaas even langs....ze heeft een heel bijzonder boek voor mij gekocht. Heerlijk vind ik dat als mensen boeken voor me kopen. We drinken een glas wijn met elkaar en praten weer eens eventjes bij...
En morgen ga ik weer naar Arinso. Er zal weinig tot geen file zijn, heerlijk rustig op de weg...
en dan is het alweer weekend.
En wij wensen jullie een mooie avond...
Anita en Annemarie

Koninginnedag....

De kermis, de fanfare door de straat, oranje tompoucen, de vrijmarkt, veel bekenden tegenkomen (wat ken ik al veel mensen in Voorschoten), muziek, een spontane lunch met Anke en Ruud bij Angels, Rosanne die hele grote knuffels wint met 'gokken' (ja ik weet het absoluut niet verantwoord dat een meisje van 10 gokt...), eentje voor haarzelf en eentje voor Florine. Praatjes maken met iedereen, champagne drinken met oliebollen en Emmy en Reynaud en toen zomaar opeens even lekker slapen in de stoel. En nu gewoon lekker koffie drinken en tv kijken...misschien wel een beetje saai, maar o zo lekker...Koninginnedag 2008!!
Vorig jaar zat ik met vreselijk veel pijn in mijn rug in een stoeltje op de vrijmarkt, ik kon niet op of neer en nu...nu loop ik zomaar rond, helemaal gezond! Ongelooflijk, ik ben er een beetje emotioneel van...geloof ik....Berty kwam ik tegen en die zei 'ik moet maar steeds denken aan vorig jaar Anita, hoe je daar zat...'
Dinsdag 6 mei een PET-scan. Ik ben heel benieuwd. Ik moet even aan Nicolien in Amerika denken, die mij aan het begin van mijn ziek zijn attendeerde op de PET-scan, waar men in Amerika al veel meer mee werkt. Voor mij een soort check of alles goed is. Spannend wel vind ik. Maar op Koninginnedag 2008 geloof ik in al het goede...denk ik aan vrolijke dingen en als ik de achterdeur open doe, dan hoor ik in de verte het geluid van de kermis. En als ik aan de kermis denk, dan denk ik aan Annemarie, die met tranen in haar ogen van het lachen in een of ander eng ding zit...wat op en neer gaat, en heen en weer...heerlijk...en als ik nu naast me kijk dan zit hier een hele grote knuffel die me vriendelijk aankijkt. Gewonnen door mijn 'gokkertje Rosanne'...en zomaar heel eventjes vind ik het leven wel een beetje ingewikkeld. Ik kan alleen niet zo goed aangeven waarom ik dat juist nu voel...'t geeft niet, het mag er zijn, zelfs op Koninginnedag 2008!
Terwijl ik vanmorgen nog aan Ada zat te vertellen, dat ik me niet zo druk maak om alles wat voor me ligt, dat ik niet zo emotioneel ben over alles wat achter me ligt, maar soms is er zomaar een momentje, zomaar 'floep' zomaar onverwachts, dat ik me wat verdrietig voel, zomaar....
een dikke kus op deze Koninginnedag 2008! Voor iedereen die dansend door de Voorstraat gaat vanavond, voor iedereen die feest aan het vieren is, ik zie jullie weer op Koninginnedag 2009, goed? En dan zal ik vrolijker zijn....
Anita