To my father's house....

Vroeger was dit een nummer van de Les Humpries Singers of zoiets...en met mijn ouders een vriendinnetje zijn vroeger een keer in De Doelen in Rotterdam naar een optreden geweest. Ik hoorde dit nummer laatst op de radio in de auto en moest denken aan het huis van mijn vader, aan onze boerderij. En laatst toen ik daar was heb ik foto's gemaakt van onze boerderij en die wil ik jullie niet onthouden. Als ik aan de boerderij denk, dan denk ik aan ruimte...en ruimte is mijn woord. Mijn woord om aan te geven hoe belangrijk het is als je dicht bij jezelf mag blijven, prive en zakelijk. Maar ook ruimte om jezelf te ontwikkelen, ruimte om zelfstandig te kunnen handelen, ruimte om je ondernemerschap binnen je bedrijf te laten zien. Ruimte om te handelen naar eer en geweten. Zodat men achteraf met je kan evalueren, of je zorgvuldig met deze ruimte bent omgegaan. Of je je doelstellingen hebt behaald, of je datgene hebt kunnen doen op jouw eigen wijze, met natuurlijk als doel, om je business zo efficient als mogelijk te doen....

en nu ik hier over nadenk, is dat hetgene wat ik zo mis op dit moment in mijn baan. Ruimte...

boeiend, hoe ik vanuit mijn ouderlijk huis hier weer op uitkom. De cirkel van het leven.

Ik hou van ruimte, om mensen de ruimte te geven, zodat ze groeien en ik zelf kan groeien...vandaag had ik met een klant nog een heel gesprek hierover, samen met de afdeling Sales ontvingen wij een belangrijke toekomstige klant. En zij waren onder de indruk van de mensen van mijn teams, de manier waarop zij spraken over hun werk, de ruimte die zij krijgen om datgene te doen waar ze goed in zijn. Leuk gesprek...over ruimte....

Een mooie avond. Ik ga boodschappen doen en koken. An is in haar atelier, aan het werk aan haar opdrachten. Het is zo jammer dat sommige mensen dit werk van Annemarie nog niet als werk zien, maar meer als tijdverdrijf ofzo...ook hier blijkt duidelijk hoe mensen elkaars ruimte kunnen beperken, alleen al door hun eigen gedachtengoed....

Maar dat geeft niet, sommigen moeten nog veel leren. En Annemarie geniet van haar ruimte, haar werkplek, haar atelier, haar ruimte om te creeëren en dat is het allerbelangrijkste. En niet wat een ander er van vindt, of hoe een ander er naar kijkt...

Dag, mooie boerderij he...daar ben ik geboren en ook mijn vader, en die woont er al bijna 79 jaar...geweldig he..

Anita

Romeo en Juliët in Edam

Ja want een hotelkamer met de naam 'Romeo en Juliët' oftewel kamer nummer 1 was onze kamer in Edam...geweldig. Een goddelijk mooi bed, met een prachtige spiegel er tegenover, kroonluchter, prachtige gordijnen, een schitterende badkamer....ja daar sliepen wij! En net als de vorige keer kwam de regen gisteren met bakken naar beneden daar in Edam! En wij als ware toeristen begaven ons naar Marken, en met de boot naar Volendam. Kochten snuisterijen, kleine lieve dingen, voor ons mooie huis en genoten van elkaar. Van die vriendelijke meneer die steeds weer uit kwam leggen watvoor mooi glas wijn we nu weer mochten proeven bij dat heerlijke gerecht. Wij aten vissen met zo'n hollandse afkomst, als makreel en paling en ik die dit nooit kiezen zou, ik genoot van alles, de ambiance, het diner, het damhotel zelf en de omgeving. Edam is een prachtige plaats, die ons deed denken aan Schoonhoven, Goedereede, met al die prachtige gevels, prachtige pandjes en grachtjes in het stadje zelf. Een mooie omgeving, veel water en bijzondere mensen...ze toeteren direct en zijn niet heel erg vriendelijk. Alleen het personeel in het Damhotel is dat wel. Zo kregen we per ongeluk een prachtig gerecht dat bestemd was voor een tafeltje verderop, en met veel flair werd het gerecht weer opgehaald 'jullie krijgen een nog mooier gerecht' en naar de tafel die er recht op had gebracht...leuk, vriendelijk, maar volgens mij zijn wij dat zelf ook wel. Twee van die leuke vrouwen, die zielsveel van elkaar houden, die dat volgens mij ook wel uitstralen, daar reageert de wereld wel vriendelijk op. En vanmiddag via Katwoude, Ilpendam, Watergang weer terug naar huis...een mooi stukje Nederland.
En als wij samen weg zijn, dan dromen wij over onze toekomst, dan maken wij plannen, dan zien wij zoveel voor ons, en het mooiste is dan dat ik mij losmaak van de dagelijkse realiteit, van alle plannen rondom Granada, van de verkilling die ik soms voel binnen mijn werk. En dan weet ik gewoon dat het goed komt. Dan denk ik terug aan het plezier wat Chea en Kirsten en ik vrijdag hadden op kantoor. Echt scheuren van de lach...oh dat is zo goed voor je...en dan geloof ik weer, dat met deze twee collega's, ik het echt wel redden ga, dat wij het echt wel redden gaan!
Er ligt een drukke week voor me. Veel afspraken, wat ISBW-werk, een dagje vrij zomaar midden in de week, een Vrouwennetwerk en zaterdag samen met mijn vader zijn Els ophalen op Schiphol. Want Schiphol is voor een man van 78, een stad op zich. Met al die borden en parkeergarages, een ingewikkeld gebeuren. En daarom gaan we fijn samen. Gezellig is dat ook nog een keer.
Ja want Els is op vakantie naar Griekenland met haar zusje Jannie. En pa is zomaar een hele week alleen. Ongezellig hoor, hij mag overal eten, maar hij moet wel alleen slapen. En pa en ik lijken op elkaar, dat is bar ongezellig! Ik had hem zojuist nog even aan de telefoon.
Vanmiddag hebben we heerlijk geslapen op onze verrijdbare bedden op ons terras. Heerlijk was dat weer...tussendoor verrast onze poes ons af en toe met een dode muis, die hij trots komt laten zien of ergens neerlegt....bbrrrrrr en Annemarie moet dit soort dode toestanten verwijderen, ik krijg er werkelijk de rilbibbers van. Ik vind dat zo vies...ik droomde vannacht van muizen en jawel hoor, toen we thuiskwamen lag er een in de kleedkamer en vanmiddag wandelde Semmie binnen met nummer twee in zijn bek...brrrrr en diegene die zegt dat dromen bedrog zijn, die spreek ik graag. Volgens mij moet je dromen zien te realiseren en dat is mijn Hoofd Aandachts Punt voor de situatie hier thuis. Bij Arinso zijn de Hoofd Aandachts Punten een stuk ingewikkelder, daar betreft het innovatiekracht, onderscheidend vermogen en wat dies meer zij...hier thuis ligt het een stuk eenvoudiger. Wij willen naast mijn werk, een mooie business opzetten waar we enerzijds de ruimte hebben voor An om een atelier te hebben en Annemarie's werk kunnen exposeren/verkopen en deze ruimte moet multi-functioneel zijn, zodat ik er ook mijn trainingen kan verzorgen. Of een wijnproeverij kan verzorgen. En eigenlijk betekent dat dat we de ruimte die aan ons huis vast zit, de garage hier achter moeten zien te kopen. Tja en het volgende probleem is dus....hoe krijg ik een krediet bij een bank, met mijn achtergrond....ingewikkeld. Een nieuw Hoofd Aandachts Punt dus...maar het komt goed. Zegt de optimist, geloof me...ik ga jullie op de hoogte houden.
Dikke kus
Aniet

en een mooie week gewenst, na dit bijzondere weekend!
ook namens Juliët....

Een vrolijke vrijdag....

Vandaag was een dag dat ik met een aantal collega's moest 'HAP'pen, een projectgroep waarin wij ons buigen over en aantal Hoofd Aandachts Punten voor ons bedrijf. Eind mei moeten wij een business case presenteren. Het leuke van deze groep mensen, afkomstig uit diverse disciplines binnen NorthgateArinso is de diversiteit, de creativiteit die hierbij vrij komt. Het is een leuke manier van samen werken en uiteindelijk komen we volgens mij met een bijzonder resultaat!!
Vanmiddag was een middag vol mails, korte gesprekjes en vooral veel plezier. We hebben gelachen, echt weer eens ouderwets gelachen, Kirsten, Chea en ik. Het was heerlijk weer! En toen vroeg naar huis, want vanmiddag is de 'wissel' de kinderen gaan weer naar papa toe. En daarna vertrekken wij samen voor een heerlijk weekendje weg, eventjes er tussenuit, eventjes...gewoon zomaar niks. Lezen, slapen, genieten van een andere omgeving...we gaan naar het damhotel in Edam. Kijk maar naar www.damhotel.nl een mooi, bijzonder hotel.
En voor jullie een mooi weekend,
liefs
Anita

Lieve lieve allemaal...ik ben zo blij....

En in december zag ik alles wel al zonnig in....

En nu, op 13 mei 2008, is er reden om samen het glas te heffen, op een nieuw leven, een gezond lijf, kankervrij te mogen zijn...ongelooflijk. Dank voor alle lieve smsjes, mailtjes en berichtjes, ik hou echt zielsveel van jullie. Mijn vriendinnetje Jannie smste net, dat zij thuis al lekker champagne heeft gedronken en niet meer kan komen....maar ik geniet op afstand en proost met jullie op het leven!!! Veel liefs...

Aniet en een gelukkige Annemarie

REMISSIE BEREIKT!!!!!

Jawel het is echt waar...na wat heen en weer bellen, kreeg ik vanmiddag rond kwart voor vier het verlossende telefoontje....van professor Willemze! Ik ben schoon, daar waar de tumor, die kanjer weet je nog, gezeten heeft is nu niets meer te zien. Ik heb dus, zoals hij zo mooi zei, een remissie bereikt!!! Ik ben schoon, kankervrij en dat wilde ik jullie allemaal eventjes zeggen. Hier op kantoor regent het lieve mailtjes van iedereen....
oh ik ga snel naar Annemarie om dit met haar te vieren, we zouden geen champagne of wijn meer drinken door de week...maar vanavond mag het wel he...
zomaar vrij van alles....dus laat het leven maar komen, ik kan het aan....
REMISSIE BEREIKT is net zoiets als BESTEMMING BEREIKT!!! Ongelooflijk...dank jullie wel allemaal voor alles, ik ben zo blij.....

Een dolgelukkige Aniet

Foto's moederdag en ons terras....

Annemarie en Florinne, moederdag...

Dit kan Annemarie dus ook ..... je lievelingshuisdier levensecht op het doek zetten..

Soms drink je met mooie mensen, hele mooie wijnen....ik heb de fles bewaard...

Een ongelooflijk mooi nieuw werk, wat je echt moet zien...zo bijzonder...

Zo leuk, moederdagkadootjes krijgen van je kinderen....

Annemarie en Rosanne....

Zomaar aan de laptop op het terras...en de druif doet het goed he...

Fluitende vogeltjes...

Lieve mensen, terwijl je leven zich langzaam aan naar buiten verplaatst, buiten ontbijten, buiten aan je weblog werken, buiten in de zon zitten, voel ik weer hoe heerlijk dit weer is. Straks komt Emmy, de mama van Annemarie en vanmorgen hebben wij als 'vrouwengezin' heerlijk buiten ontbeten op moederdag! Annemarie kreeg thee op bed met lieve zelfbedachte kadootjes, ik kreeg van Rosanne een Chunky White voor haar 'ex-mama' een vrije vertaling voor stiefmoeder, dat vindt ze zo'n gek woord. En laat duidelijk zijn, ik ben geen moeder. Ik geloof dat ik hierdoor heel veel mis, veel liefde, maar soms ook wel veel pijn en verdriet. Zeker als ik nu zie hoe die rol is voor Annemarie, sinds zij gescheiden is. Kinderen zien toch dat jij de 'boosdoener' bent die hun papa verdrietig heeft gemaakt en nog maakt wellicht...ingewikkeld...maar als ik dan ook zie hoe ze lief zijn, en lieve dingen zeggen, kroelen en kusjes geven aan Annemarie, dan denk ik inderdaad dat het niet hebben van kinderen, toch iets is was ik mis. Ooit heb ik rondgelopen met dit idee, ik wist al dat mijn kind als het een jongetje zou zijn, Basje van Loon zou gaan heten. En als ik nu van die kleine stoere mannetjes zie, dan denk ik daar nog wel eens aan...ik vond alleen die vaderrol ingewikkeld destijds en heb het toen maar gelaten! Maar gelukkig ben ik dan nu een 'ex-mama' en krijg ik af en toe een klein stukje waardering voor deze rol. Soms wat meer, en soms wat minder. En dat hangt er gewoon van af hoe hun leventje er in zijn totaliteit uit ziet, is dat vrolijk op alle fronten, dan is die waardering er meer, is dat wat minder vrolijk over de hele linie..dan dragen kinderen dit mee. Ook hier. Ingewikkeld om te zien hoe kinderen een scheiding 'dragen'. Terwijl ze eigenlijk gewoon kind moeten zijn.
Ondertussen fluiten de vogeltjes, flitst Rosanne af en toe op haar skatebord om de pergola heen, zit Floor op het ligbed in de tuin te msn'en en genieten wij van zomaar een heerlijke zondag in de zon...rust, relaxed en met elkaar.
Ergens op de achtergrond heerlijke muziek, een kopje nespresso en meer dan ooit besef ik hoe enorm het leven de moeite waard is om geleefd te worden.
Allemaal een heel fijn pinksterweekend, en veel lieve momenten...

Anita