Zomer....

Lieve mensen, het is zomer! Wij waren afgelopen week in Frankrijk met de meisjes, in de buurt van Reims, bij Lac d'Aillette. Een prachtige omgeving met velden vol zonnebloemen, en prachtige uitzichten met velden gemaaide tarwe. En vervolgens lagen overal van die prachtige rollen met gras, die opgeslagen worden in schuren voor het vee....een mooi gezicht als je daar over die smalle wegen reed, op weg naar Reims. De meisjes vonden eerst een bezoek aan de champagne-kelder van Pommery niet zo geslaagd, maar toen ze er eenmaal waren, en uitleg kregen van een aardige fransman in het engels, was het toch een indrukwekkende tour door de 18 km lange kelders van Pommery. Iedere keer weer een indrukwekkend gezicht die ongelooflijk lange gangen en de wetenswaardigheden van Madame Pommery. Het was een heerlijk weekje. Leuk om mee te maken, hoe groot de meisjes al worden. Hoe vriendschappen voor hen ontstaan. Het was een prachtig park, waar veel te doen was. Lekker aan het strand, maar ook een zwembad met een wildwaterbaan. Je kon er diverse sporten spelen, en alles deed je op de fiets. Heerlijk was dat. We fietsen naar de bakker, de restaurants. We zijn gaan varen. Geweldig...onze camera begaf het, dus beelden kan ik jullie niet laten zien, op dit moment...
En toen wij thuis kwamen, zag alles er prachtig uit, doordat Emmy en Reynaud de boel hier in de gaten hebben gehouden. Mooie bloemen, een prachtig gelakte voordeur, dankzij schilder Lex die ook gewoon is doorgegaan. Het huis wordt steeds mooier, doordat de buitenkant geschilderd wordt..
En dan kom je gewoon weer terug in de realiteit. Allerlei brieven van de advocaat, en maandagochtend een bezoek aan het LUMC. Altijd weer spannend. Maar ook een aantal gesprekken weer deze week, in het kader van mijn toekomst.
Een afspraak over mijn training met Daan zelf. Geweldig...ik vind het allemaal ongelooflijk spannend en ben er best wel een beetje gezond gespannen over/onder. De intervisie-groep die door mijn hoofd speelt. Mijn huis in Schoonhoven, kortom de dagelijkse beslommeringen nemen het direct weer over van het vakantiegevoel.
Dus vroeg in de ochtend werd ik alweer wakker. Een mooie nieuwe dag ligt voor ons....
voor al diegenen die nog op vakantie gaan, geniet ervan. Een lieve dikke zoen
Anita

Wakker.....

Deze foto is speciaal voor Emmy. Emmy met haar zussen, dus van links naar rechts, Annemarie, Emmy, Phil, Roos en Annelies ...

De tafel gedekt in de tuin voor de 'dunch'

En natuurlijk bloemen van Suzie Fleurs uit Voorschoten...

Het is nacht...En zomaar ben ik wakker, en zit ik weer even in de keuken....zou dit proces nu loslaten heten. Of veren schudden, zoals Kirsten zegt? Gewoon eventjes tot jezelf komen nu het laatste lijntje is doorgeknipt...en in bed lig ik te malen, te draaien en te woelen, en hou ik Annemarie ook uit haar slaap. Grappig, terwijl ik zo wakker lag, lag er ergens anders een vriendin van me ook wakker en zij mailde me om vijf voor half twee...bijzonder toch...kan weer geen toeval zijn...
De toekomst ligt voor ons...de wereld ligt aan onze voeten, overal gebeurt iets, en overal kun je aan deelnemen als je dat zou willen, zomaar...je mag ergens naar binnen. Of niet...je mag er zelf over beslissen. Wat een ruimte zeg...ik ga ervan genieten...

Oh ja, de foto's zijn speciaal voor Emmy en haar zussen. Die waren hier, voor een dunch alweer een week of twee geleden, en het was super gezellig...het duurde even voordat ik deze foto's heb geplaatst, omdat ik deze eerst aan Emmy wilde laten zien! Dus hier dan toch...mooi plaatje he...

Een lieve groet, ik ga weer proberen te slapen!
Anita

Afscheid nemen bestaat niet....

En na een aantal constructieve gesprekken is het dan zover. Vanmorgen is de berichtgeving vanuit mijn werkgever NorthgateArinso gestart over mijn vertrek. En naar aanleiding hiervan nog eventjes voor een ieder met wie ik gewerkt heb bij NorthgateArinso mijn tekst, zoals ik die gestuurd heb aan mijn directe collega's binnen het bedrijf.

Beste collega's, lieve mensen,

Vandaag hebben jullie een mail ontvangen vanuit.....met onderstaande tekst :
'De afgelopen 15 maanden is er veel gebeurd. Anita van Loon is ernstig ziek geworden en inmiddels gelukkig weer hersteld. Deze periode is natuurlijk voor Anita erg ingrijpend geweest en heeft zoals Anita dat zelf zegt haarzelf ook veranderd. Kijkend naar de organisatiekant is APS verhuisd van Maarssen naar Nieuwegein en is Arinso overgenomen door eerst Northgate en later KKR. Gevolg hiervan is veel nieuwe collega's, een nieuwe lokatie en ook nieuwe werkwijzes, met als gevolg dat Anita terugkeerde in een veranderde omgeving.
Na een aantal gesprekken tussen Anita en NorthgateArinso hebben wij gezamenlijk geconstateerd dat er als gevolg van deze veranderingen geen 'klik' meer is. Naar aanleiding hiervan hebben wij gezamenlijk en in goede harmonie besloten dat Anita haar werkzaamheden voor NorthgateArinso zal beeïndigen. Wij bedanken Anita voor haar inzet voor NorthgateArinso en wensen haar veel succes toe.'

En met dit bericht wil ik jullie aangeven dat het mij zwaar valt om jullie los te laten, temeer omdat ik terugdenk aan mooie en vrolijke tijden in Maarssen, waar wij, samen met Kirsten en Chea, in een veel te warme omgeving keihard gewerkt hebben. Keihard gewerkt hebben om onze klanten tevreden te stellen en dat is gelukt! Maar meer nog denk ik terug aan onze muziek op de afdeling, het eventjes dansen, de flessen rose toen de ticketteller op 0 stond! Ik was zo trots op jullie en zal dit altijd blijven!Maar inderdaad is er veel met mij gebeurd doordat ik ziek ben geworden. En niet alleen fysiek maar ook mentaal ben ik anders in het leven komen te staan. Ik heb nog niet de energie die ik had, ik ben veel emotioneler dan ik ooit was. En daarbij is er binnen ons bedrijf, zoals hierboven omschreven, veel veranderd. En de klik daarmee heb ik inderdaad niet meer. Dus nu heb ik besloten voor mijzelf te gaan beginnen, met alle risico's van dien. Een beetje training, een beetje coaching, wat interim opdrachtjes wellicht, maar alles in een wat minder hoog tempo. Gewoon omdat er allerlei onderdelen in mijn lijf me tegenhouden weer vol gas te gaan.Ondertussen begrijp ik zijn er al veel collega's bezig met andere dingen of binnen of buiten ons bedrijf. Toch zul je merken dat er voor diegenen die blijven, ook weer mooie en leuke tijden aan gaan komen. Met een nieuwe leidinggevende op het ISS-team, met Chea in Granada, met een nieuwe manager in mijn plaats, het komt uiteindelijk allemaal goed. En het wordt weer leuk, geloof me!Ik hoop jullie allemaal op de barbeque bij Andre te mogen ontmoeten! Ik wens jullie ieder voor zich veel liefde, geluk en vooral gezondheid toe. Dank jullie wel voor alle steun, alle mooie berichten, vorig jaar tijdens mijn ziek zijn en ook nu weer! Jullie zijn geweldig! Het ga jullie goed! Een lieve groet,Anita

En ik realiseer me - afscheid nemen bestaat niet - ergens in dit leven komen we elkaar weer tegen...op dit moment krijg ik lieve, serieuze en verdrietige reacties van mijn mensen per mail of sms. Dank jullie wel. Niets is voor niets in dit leven, en ook al scheiden hier zakelijk onze wegen...we komen elkaar weer tegen. Op een barbeque, op een feestje, of zomaar onderweg...

het was een mooie, intense en vooral erg ingewikkelde tijd vanaf december 2005 tot nu...misschien wel de meest intense tijd uit mijn hele leven, maar ook een prachtige tijd! Dank jullie wel!

Anita

Ontwikkelingen....

Lieve allemaal....en eigenlijk gaf ik het al aan, de zon gaat weer schijnen. En jawel vanmorgen was het echt zover, vlak voor onze vakantie....de zon schijnt! De tuindeuren staan open, Rosanne is aan het voetballen, en het lijkt echt alsof de wereld nog mooier is dan gisteren! (En gisteren was het mooi bij Pa en Els in de tuin, lekker 'braaien' en zijn laatste fles champagne leeggemaakt...)
En het allermooiste is dat ik persoonlijk een nieuwe ontwikkeling mag gaan doormaken. Ik ga een opleiding volgen, hoogstwaarschijnlijk start ik in september - Servant Leadership - dit betekent dat ik mij straks gecertificeerd trainer mag noemen op het gebied van Servant Leadership. Een programma gebaseerd op de visie van Robert K. Greenleaf.
Servant Leadership wil zeggen :
Organisaties zijn voortdurend op zoek naar een nieuwe manier van leidinggeven en managen. Het bestaan en voortbestaan van de meeste organisaties in de 21ste eeuw is afhankelijk van een nieuwe stijl van leidinggeven en managen waarmee de medewerkers en klanten in de veranderende en turbulente omgeving naar de organisatie toegetrokken en aan de organisatie gebonden kunnen worden. In het nieuwe millennium gaan mensen beseffen dat de traditionele, autocratische en hiërarchische modellen van leidinggeven en managen langzaam maar zeker ter discussie worden gesteld of gewoonweg verdwijnen. Ze gaan over in een nieuw model. Een model dat een beroep doet op de persoonlijke betrokkenheid en ontwikkeling van mensen en tegelijkertijd de kwaliteit en productiviteit van organisaties vergroot. Dit door een combinatie van teamwerk en gemeenschappelijkheid, maar ook persoonlijke betrokkenheid bij de besluitvorming, gepaard gaand met ethisch, maatschappelijk verantwoord en zorgzaam gedrag. Dit veel meer omvattend concept van management, leiderschap en service wordt ‘Servant Leadership' genoemd.
Ik ga jullie hiervan op de hoogte houden. Dankzij een van de mensen uit mijn netwerk John, krijg ik de kans dit mee te mogen maken. Een studie die anders voor mij onbereikbaar zou zijn, gezien de kosten. Maar een studie (1 dag in de drie weken) die deuren voor mij zal gaan openen. Geweldig...als het goed is, ik krijg eerst een intake, zal ik 5 september a.s. gaan beginnen met deze studie...
Ik heb er nu al zin in.
Groeten
Anita

Heel vroeg wakker....

Vanmorgen was het gewoon zomaar weer een keer zover....ik werd al om vijf uur wakker. Ben uit bed gegaan en zit nu lekker te schrijven in de keuken. De laatste dagen heeft mijn hoofd niet stilgestaan. Ik bleef maar denken en denken....over van alles...
- hoe groot de bladeren van een Catalpa kunnen zijn;
- over loslaten en weer verder gaan in ons leven;
- over marketing en kunst en het gastcollege voor de Hogeschool Utrecht;
- over Shell's Women's Network;
- over mijn website;
- over de vakantie en of we wel/niet een champagnekelder met de meisjes gaan bezoeken;
- over mijn huis in Schoonhoven;
- over auto's....en over loslaten natuurlijk in dit kader;
- over hollandse zomers;
- over varkens die zomaar door de modder rollen als ze er zin in hebben;
- over vriendschappen en surprise-party's;
- over wijnreizen met een intervisie-groep;
- over mijn boek en KWF;
- over een nieuwe fiets en mijn verjaardag;
- over de boerderij en mijn vader en Els;
- over tante Anita en haar apparaatje om haar bloeddruk enzo te meten;
- over oud worden en dus gezond blijven;
- over zekerheid in je leven;
- over vliegen met Marco en de Jeugdzorg;
- over netwerken.....

En ik begrijp dat jullie er soms geen touw aan vast kunnen knopen. Maar er is zoveel wat er speelt en dat is allemaal begonnen vorig jaar. Op dat moment was alles wat zo vanzelfsprekend voor me was, in een klap weg....en daarvoor in de plaats is zoveel teruggekomen, mijn gezondheid en hoe ik me nu voel.....onvoorstelbaar. En voor veel mensen lijkt dat op onzekerheid, en lijkt dat spannend en gek en vreemd misschien ook wel. Maar na vorig jaar heb ik mij een ding voorgenomen en dat is - om geen tijd meer te verdoen, met dingen die ver van mij af staan. Om geen dingen meer te doen, waar ik stress van krijg. Om geen dingen meer te doen, die ingaan tegen mijn eigen normen en waarden. En om los te laten wat niet meer bij me past...en geloof me, dat is ook weer ingewikkeld. Maar het voelt wel goed....en ik moet opeens weer denken aan die droom. Die droom dat ik de weg was kwijtgeraakt en dat mijn moeder eventjes langs kwam en me de weg wees...en het lijkt alsof ik langzaam aan weer op het juiste pad terecht ben gekomen. Deuren achter me kan sluiten samen met anderen, en weer nieuwe deuren mag openen. Samen met Annemarie, met de kinderen hoop ik, met mijn vrienden. En als nu straks de zon weer gaat schijnen, vandaag of morgen dan wordt alles nog mooier dan het nu al is...
wordt vervolgd....
Anita

Regen en een surprise-party op het terras....

Gisteren was een gedenkwaardige dag, de dag waarop Milou en nog een paar vriendinnen van Rosanne, voor Rosanne een suprise-party hadden georganiseerd. Een surprise-party bij ons in de tuin en met behulp van Berty, de moeder van Milou. Maar ook met behulp van Nicolien en Frans, de ouders van Sophie (een ander vriendinnetje van Rosanne). Want Frans verzorgde de disco...en weet je wat zo leuk is, voor kinderen van 10 en 11 jaar is het helemaal 'in' om te slowen, maar ook het nummer 'Rosanne' van Nick en Simon deed het goed. En Rosanne wist van niets...ze werd geblindoekt in de auto van Berty hier naar toe gebracht. En op een prachtig overdekt terras hier stonden alle kinderen uit Rosanne's klas. En later kwam zelfs de meester nog op bezoek...overal gekleurde lampen en hier op het terras ging de blindoek af...geweldig, een prachtige reactie, Rosanne die moest huilen en in de armen van Annemarie dook...fantastisch..

En het was een spetterend feest, dat tot ver in de straat te horen was. De regen kletterde neer, maar met behulp van Berty en Annemarie werd het water 'verjaagd' en er werd gedanst en vooral veel 'geslowd....'.

Ik vond het super om mee te maken en toen alle ouders kwamen om de kinderen op te halen, toen werd het einde van het feest nog eventjes uitgesteld, doordat alle ouders gezellig aan de wijn gingen. Een knalfeest, een prachtige manier om afscheid te nemen van groep 7!

En nu is het weekend...en droog...de schilder is vanmiddag weer gekomen. Ons huis wordt buiten geschilderd, prachtig werkelijk waar. En van de winter wordt de hele binnenkant onder handen genomen...ik geniet ervan! Het mooie huis waarin wij wonen, wordt eigenlijk steeds mooier. Juist door de sfeer, ook gisterenavond weer, realiseerde ik me hoe fijn het is om hier te mogen wonen.

Het weekend is rustig, de vakantie is begonnen voor allebei de meisjes (Floor had al een week vrij) en we gaan af en toe wat leuke dingen doen. Genieten met elkaar, rust inbouwen en we hopen op wat zon...

Dag, een mooi weekend toegewenst!

Anita

Ontmoetingen....en vermoeidheid....

Mijn leven is vol ontmoetingen lijkt het wel...en steeds weer ga ik heel diep. En ontmoet ik mezelf, soms in de ander, soms wandelend langs het kasteel in Wijk bij Duurstede naast een ander...pratend over wegen, over plannen, over mijn visie op dit leven...en dit alles maakt, dat ik moe ben, een ongelooflijke vermoeidheid voel. Chea mailde mij en had dit gezien gisterenochtend vroeg, toen wij haar uit zwaaiden op Rotterdam Airport. Loslaten is een ander woord, en toen ik de weblog van Kirsten las, toen herkende ik het weer...kiezen voor jezelf. Moeilijk is dat toch wel vind ik...af en toe spreek ik mensen die vol kleur zijn, zo ook gisteren op het terras aan de Vlietlanden...een mooi mens, die veel in mij zag, aan mij zag en dit contact, was zomaar een kadootje van Wim, mijn collega die ons bij elkaar heeft gebracht. Maar al die indrukken die moeten ook even landen, even bezinken en dus duik ik nu met een boekje op de bank. Ga ik een bokswedstrijd kijken, zomaar kijken naar een bokswedstrijd kan mij soms zo enorm ontspannen...en dat ga ik nu lekker doen....
een mooie avond....
Anita