En nu weer gewoon aan de slag...

Goedemorgen allemaal, na de rust en schoonheid van Chios, het mooie leven zonder stress, zijn we nu weer thuis. 114 mailberichten, van alles en nog wat, een heleboel ongelooflijk lieve verjaardagswensen per mail, per sms en per post...rekeningen, examens die op mij wachten om te worden nagekeken en vandaag weer in mijn pak.
Het gewone leven, hard werken, niet meer lui zijn en in de zon liggen. Aan de slag, aan de bak. Ons voorbereiden op alles wat komen gaat. Ons kantoor, opdrachten scoren en wat al niet meer.
Chios heeft mij/ons veel gebracht :
- rust, liefde, eenvoud ook...en dat wil ik een beetje gaan doorvoeren in mijn leven hier. Eenvoud en vanuit deze eenvoud genieten. Af en toe een glaasje wijn (ook beter voor de lijn), nadenken en met beleid ons leven invullen. Nadenken over wat je wel of niet doet en waarom...op Chios las ik een boekje'Who moved my cheese' van dr. Spencer Johnson. Een boekje met een boodschap -
alles in het leven is aan verandering onderhevig en jij zult daarop moeten anticiperen. Sta hiervoor open. Geniet hiervan. En haal uit al die veranderingen weer dingen die je aanspreken! En daarnaast had ik al het principe te geloven in mijzelf, in mijn kunnen en dat van Annemarie...zo wil ik straks in ons kantoor een try-out gaan doen met een groepje van 4 mensen. Mensen die een vraagstuk hebben in dit leven waar zij aan willen werken, wat zij willen gaan veranderen. En dan gaan we eerst aan de hand van bepaalde modellen hier een ochtend aan besteden, dus de theorie. En vervolgens gaan de deelnemers in de middag samen met Annemarie een schilderij maken over dit vraagstuk en de mogelijke oplossing.
Lijkt me erg leuk, en boeiend....ik ga mijn intervisie-groep vragen om deelnemers voor deze try-out! Een combinatie van samenwerken tussen Annemarie en Anita...ik ben benieuwd....
Oh ja, nog eventjes...op Chios, in het plaatsje Olympi kwamen Annemarie en ik een oud mevrouwtje tegen, en zij glimlachte naar ons (drie tanden ofzo in haar mond) en vervolgens liet zij ons zien, dat zij tegenwoordig in het dorp overal waterpompen hadden, zodat men zelf met een jerrycan vers water kon halen op verschillende plaatsen! Moet je nagaan he...vers water! En zij bracht ons door allerlei straatjes naar een pleintje waar we een kop koffie konden drinken, en ondertussen babbelde zij volop en lachte zij naar ons...het maakte zoveel indruk op me, zomaar een vreemde mevrouw, die ons hielp, die blij is met vers water...en op dat moment realiseerde ik me maar weer, dat we nog of weer veel te leren hebben...blij zijn met die hele kleine dingen. Een avond genieten, met een mooi boek, of zomaar van het samenzijn.
Of genieten van de stilte....dank je wel Chios!
Anita

En deze foto's wilde ik jullie niet onthouden....

Twee zielsgelukkige mensen op Chios, Aniet en Annemarie...

Annemarie tijdens de griekse avond rond het zwembad...

jarig zijn op Chios.....26-08-2008!

Anita in 2007, die 48 jaar werd...alles was onzeker, maar zie hieronder.......
Anita in 2008, 49 jaar jong en op vakantie in Chios
An op het terras tijdens ons laatste diner gisterenavond...met uitzicht op de zee....
Anita werd door een oud dametje gewezen naar een terras in Olympi
Een prachtig plaatje in Anavatos, een verlaten bergdorpje, hier wonen nog maar 7 mensen...

Jawel en zomaar vannacht om twaalf uur was ik jarig, op Chios, de laatste dag van onze vakantie...en vanmiddag rond half vier waren we weer thuis...

ik zal later meer schrijven, maar nu vast wat indrukken op mijn weblog plaatsen...en even voor de vorm een terugblik, een jaar geleden werd ik 48...en was ik ziek, nu in 2008 ben ik kerngezond en brengt het leven mij zoveel nieuw perspectief, ongelooflijk! Kijk maar....

morgen meer, nu champagne om te vieren dat het leven ons zo toelacht!

Anita

Vliegen....echt geweldig!!!

De kist....
Anita en de piloot Marco
Voorschoten uit de lucht, als je goed kijkt zie je ons huis.... De pier en het Kurhaus
Het muiderslot..

Vandaag was een mooie dag, vol ontmoetingen en vooral met veel mooie ervaringen. Koffie drinken bij Jannie en Joost, een lunch met Hedy en Harry, op bezoek bij Kirsten en last but not least vliegen met Marco...en dat moet je gewoon zien...dus hier wat foto's van het vliegtuig, van de piloot, en van Voorschoten en de pier bij Scheveningen en tenslotte nog het Muiderslot.

Werkelijk indrukwekkend en ook mocht ik nog even zelf vliegen...echt prachtig! Dank je wel Marco!! Ik ben heel blij!

Dit soort dagen zijn dagen met een gouden randje...

Liefs,

Anita

Foto's van de vakantie nog....

Uitzicht vanaf ons terras in Frankrijk......
Rosanne en Florine bij een van de restaurants aan het haventje....
Met zijn viertjes in een fluisterbootje en Rosanne aan het roer....
Roos gaat een survival tocht maken.....
Uitzicht vanaf ons strandje...

Tja en hier dan uiteindelijk, enigzins vertraagd, wat foto's van onze vakantie met Rosanne en Florine in Frankrijk....

Morgen is een drukke dag, eerst naar Jannie en Joost (praten over mijn site terwijl Joost horizontaal ligt, last van spit....), dan een lunch met mijn klant Delta Lloyd, dan even bij Kirsten langs en tenslotte vliegen met Marco, in een tweezittertje vanaf vliegveld Hilversum....geweldig...wat een dag!

Vanavond zaten we met elkaar tv te kijken en toen flitste Jean-Marc weer langs, hij is volgende week te zien bij daten en eten...even vragen of Emmy en Reynaud dit programma voor ons op willen nemen. Geweldig....ik zei vanavond nog tegen An 'wat is het leven toch leuk he...'

Het is al veel te laat...ik wil nog niet naar bed...24 uur is te weinig om alles te doen wat er te doen is...

Liefs

Aniet en slaap lekker!

Gedachten...

En altijd weer noteer ik gedachten, of mooie uitspraken.....en ik, die altijd spreekt over ruimte, heb deze uitspraak van Annemarie in onze begintijd (toen we nog slechts verkering hadden) genoteerd :
'Laat de ruimte die ik je (gedwongen) laat, de ruimte zijn die je nodig hebt, ook al is dat niet altijd de ruimte die je op dat moment wilt hebben..'

Mooi he...en nu hebben we samen een ruimte gehuurd, die ons ruimte gaat bieden, zodanig dat we elk vanuit onze eigen ruimte onze eigen dingen kunnen doen. Oh wat een geweldig gevoel...
vanmorgen ben ik er even geweest met Florine, en vanmiddag met Emmy en Reynaud en ook zij waren enthousiast hierover. Weer een nieuwe stap in ons leven samen, weer een nieuwe stap in de onafhankelijkheid.

Anita

Kantoorruimte, annex atelierruimte.....

Jawel...en het is ongelooflijk eng, maar we hebben de knoop doorgehakt. Annemarie en ik hebben per 1 oktober een unit in een verzamelkantoorgebouw gehuurd om samen te gaan werken. Een prachtig representatief pand, mooi van buiten en mooi van binnen. En daar op de tweede etage hebben we een zelfstandige unit, met twee kamers. Een ruime lichte kamer voor Annemarie, waar zij atelier kan houden. En een net zo ruime iets minder lichte kamer voor mij, waar ik kantoor kan houden. Mensen kan ontvangen. Het ziet er netjes uit, prettig en ik verheug me er enorm op. Ik ga straks op zolder alle boeken die mee moeten uitzoeken. Ik ga naar Ikea om spullen te kopen, kortom ik ga straks als ik niet naar een klant moet, lekker op de fiets naar kantoor. Het is een tien minuten, kwartiertje fietsen van ons huis vandaan...Daar kan ik nakijken, lessen voorbereiden, printen en werken. Administratie verzorgen, kortom daar kan ik mijn werk gaan doen. Daar kan Annemarie lekker in alle rust, en zonder kou straks in de winter, zonder vocht in de regen, werken aan haar schilderijen. En ik krijg een schilderij op mijn kantoor...echt heel mooi - een zakenmevrouw 2 meter bij 1.20. Ik ben nu al trots op mijn ruimte...
Zodra we in de gelegenheid zijn, zal ik foto's maken en die op de site plaatsen. En op mijn website komt straks te staan, postadres Papelaan 58 en bezoekadres.....
Het is eng en spannend, maar het voelt wel echt....

Een dikke zoen, van een gelukkige Aniet.