Donderdagochtend ging ik weer, strak in het pak, op naar een nieuw contact. Eigenlijk had ik dit gesprek op maandagochtend moeten plannen, want het was bij de HR-directeur van Maandag. Een groot bedrijf, 16 kantoren, 2000 man in dienst. En ik kwam hier terecht dankzij Yildiz, zij had deze meneer gewezen op mijn site. Yildiz is een dame die bij mij een opleiding volgt - een korte/intensieve HBO-opleiding van het ISBW. En ik mag voor deze opleiding een aantal modules (in Den Haag het totale programma) verzorgen. Zo zijn we nu bezig met de module Management en Organisatie. Boeken van Keuning, Ben Tiggelaar, en nog veel meer liggen hieraan ten grondslag. En het leuke is, dat ik zelf al deze literatuur weer tot me neem. Ik lees wat boeken en leg de hierin behandelde theorie in een ongelooflijk hoog tempo uit, en ik vind dit echt geweldig om te doen. Leren met volwassenen. Welnu...terug naar Yildiz, want door dit lesgeven krijgt mijn netwerk weer een enorme boost...en terug naar deze meneer. Een leuk, bijna hip kantoor. Mooie mensen, snel, dynamisch, sterk groeiend, veel verloop...en als het een beetje meezit, mag ik hier bij dit bedrijf ook af en toe wat leuks gaan doen. Zo zaai ik maar en zaai ik maar, en steeds meer contacten beginnen wat te worden, er begint iets te ontstaan, vanuit zomaar...een gesprek. En ik realiseerde me toen ik terug naar huis reed, dat ik het zelfstandige bestaan erg leuk vind. Onzeker, juist omdat ik ervoor kies, korte trajecten te doen, coaching, begeleiding, advies, training, sparren met iemand over zijn bedrijfsvoering. En niet voor interim, of grote langdurige interimtrajecten. Want volgens mij ga ik dan weer hetzelfde doen, als wat ik altijd deed, werken voor een vaste organisatie, alleen in een andere context. Alhoewel ik me er terdege van bewust ben, dat ik het grote geld kan verdienen met interimopdrachten. Ik realiseerde me ook, dat ik mooie mensen ontmoet. Mensen die mijn website hebben gelezen, en daarop reageren, zoals die meneer van Maandag. Mensen die via via mijn naam te horen krijgen en mij dan wel willen ontmoeten. Mensen die gericht zijn op andere mensen. Mensen met wie ik een mooi gesprek heb, en dat wordt dan vervolgd. En dan komt er een opdracht uit. Soms niet direct, maar later. En dan realiseer ik me, dat Daan Fousert met zijn dienstbaar leiderschap het echt wel goed begrepen heeft. Het gaat erom dat mensen weer kijken naar mensen, naar wie je bent en wat je doet. Naar je kernkwaliteiten. En volgens mij ben ik een volger van dit principe. Was ik al een volger van dit principe, lang voordat ik Daan Fousert tegenkwam. Ik weet nog dat we vroeger bij ADP en volgens mij nog steeds, spraken over menselijk kapitaal en dat dit principe mij zo aansprak. Mooi is ook dat ik zie dat mensen zich verbinden aan bedrijven, die dit uitdragen. En dat is ook wat Daan zegt...in zijn boek over dienstbaar leiderschap. Zo heb ik ook Henk weer ontmoet. Henk is directeur/eigenaar van een bedrijf in Den Haag. Ca. 8 mensen werken voor hem. Een bijzonder mens, en na een jaar of zeven hadden wij weer een gesprek. Over een mogelijke samenwerking, en ik merk dat ik dit leuk vind. En een dag later mocht ik zijn echtgenote ontmoeten, weer zo'n contact, waarbij ik denk, goh...wat bijzonder. En ook dit contact zal mij uiteindelijk ergens weer iets brengen...het lastige voor mij is, dat ik hou van zekerheid, van duidelijkheid en bij deze vorm van zelfstandigheid hoort onzekerheid, hoor het 'soms even niet weten' en dat is ingewikkeld. Nog een leerpuntje dus...maar dat geeft niet, ik weet in ieder geval zeker, dat ik het fijn vind, het leuk vind om dit alles mee te mogen maken.
Morgen het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen begeleiden in een hotel in Scheveningen...ik heb er zin in. Zal me vanavond nog eventjes inlezen hierop. Een lange dag, ik ben er al om half acht met John en zal niet eerder dan 10 uur in de avond klaar zijn. En dat drie maandagen achter elkaar, mooi denk ik...ik vertel jullie er over.
Een mooie rustige zondag ligt voor ons. Ik ga zo even op de fiets naar kantoor. Wat spullen halen, dinsdag moet ik een hele dag lesgeven in Amsterdam....een nieuwe groep, een nieuwe opleiding, spannend!
Dag, Anita
Annemarie in haar atelier....
Een hoekje uit het atelier van Annemarie
Onze hal, waar we een kopje koffie kunnen drinken, of even afstand kunnen nemen...
De hal, de entree, met een prachtig schilderij van Annemarie
Mijn kamer, met uitzicht op de hal...
Floor geeft Victor zijn eten.....
De 500E, een mercedes die in samenwerking met Porsche is ontwikkeld...een wolf in schaapskleren noemt de kenner deze auto...
Een 560SEC uit Japan, prachtige auto...sportief, luxe en snel...
De S600, de auto waar mijn rug zich erg behaaglijk bij voelt...de motor hoor je niet, geweldig...hij glijdt over de weg....een 12-cilinder auto...prachtig werkelijk!
Welnu, en twee van dit soort stukken staan op kantoor, door Suzie gemaakt in opdracht van tante Anita en oom De..mooi he...
Arie en Reynaud...de mannen die ons geholpen hebben met de verhuizing en het in elkaar zetten van de meubels van mijn kantoor.
Anita en Fransje aan de koffie, Fransje zorgde voor de inwendige mens en hielp met sjouwen en inrichten, geweldig!
Ja en dit is het echt, mooi he mijn werkplek!
De bewegwijzering op de tweede etage....na de klapdeuren rechtsaf dus...
En de bewegwijzering op de begane grond, als je het pand binnenkomt.