Winter....

Het wordt weer winter! BRRR...die kou, de open haard aan, buiten hagelt het, winterbanden onder je auto. Wintersport, rendieren, Zweden, sneeuw, scooters, op de slee...maar eerst nog even werken, veel werken. Leuke dingen doen. Bezig zijn. Maar nu, op deze rustige zaterdagochtend, zit ik gewoon aan de keukentafel en realiseer ik me dat dit wel even lekker is. Annemarie is met Roosje naar de hockey (brrr wat koud) en Floor heeft een turnwedstrijd. En ik, ik heb nespresso, ga straks even bloemen halen en lees lekker de krant. Mail nog wat en doe ongelooflijk lui...ik geniet er eventjes van!
Afgelopen week gaf ik les aan een groep mensen in Utrecht. Een nieuwe groep, en het was weer zo'n mooie dag. Zo intens, door mijn verhaal raakten twee mensen geemotioneerd. En door die emotie was er direct verbinding. Wonderlijk dat dit steeds maar weer er is, er mag zijn. En dit soort momenten geven mijn leven die intensiteit! En de verbinding ontstond eigenlijk doordat zij beiden hun partner verloren hebben. En ik ging vertellen over ziek zijn en de impact op je leven. Ik merk nog steeds dat ik hierover praat, dit wil delen en blijven delen. Het is een stukje van mij geworden...en ik ben zo blij, dat ik erover mag praten! Dat ik steeds weer blij kan zijn met de bladeren die vallen, of de hagel die op het terras blijft liggen. Kinderlijk naief soms....gewoon simpelweg gelukkig zijn, met eigenlijk niets en toch zoveel, met mijn geluk, met dit leven....
en dat is het enige wat ik door wil geven. En daar zit ook mijn pijnpunt als ik zie dat iemand zich druk maakt om dingen die er niet toe doen. Grappig....wil ik nog even vertellen. Vroeger (toen ik alleen woonde in Schoonhoven) had ik af en toe een week dat ik wilde bewijzen aan mijzelf, dat ik met heel weinig geld kon rondkomen. Nu is dat als je werkt niet zo ingewikkeld want je hebt geen tijd het uit te geven. En dan haalde ik bijvoorbeeld 50 euro bij de bank. Stopte dat in mijn portemonnee en keek hoe lang ik ermee kon doen, en toch deed ik boodschappen, en kookte ik een maaltijd. Nu doe ik dit nog wel eens en soms doet Annemarie mee. Het enige verschil is dat dit in een week met de kinderen hier thuis, die zin hebben in wat lekkers, een pakje dit, een zakje zo, een koekje, een beetje chips. Iets speciaals op het brood, knakworstjes, heel moeilijk is. Maar wij doen dit samen nog wel eens. En op de een of andere manier ervaar ik dat weer als een vorm van bewustwording. Een vorm van het je realiseren waar je allemaal geld aan uitgeeft. Niet vanuit zuinigheid, maar meer van het je realiseren. En het bijzondere is, dat je alles wat je dan niet hebt uitgegeven, zomaar in een klap weer teniet kunt doen, door lekker een hapje te gaan eten ergens. Wat zijn wij mensen toch leuk he...
Een fijn weekend!
Anita

Beginnen met de opleiding van Daan Fousert!!!

Wat zijn die bloemen van Suzie toch mooi he....

Nieuw werk van Annemarie Smitshuysen, zie www.annemariesmitshuysen.nl

Dag allemaal, het heeft een paar dagen geduurd voordat ik weer eens eventjes rustig aan de computer kan zitten. Maar nu, op deze winderige, koude, natte vrijdag is het zover. Na een ongelooflijk intensieve week. Vol ontmoetingen, werkafspraken en trainingen. En met een geweldig bericht, want op 11 december is de officiele start van het Certificeringstraject for Servant Leadership bij Daan Fousert. Het gaat beginnen en ik mag er bij zijn. Met 12 mensen starten we de opleiding...genieten volgens mij, en ongelooflijk jezelf tegenkomen. Hard werken, veel literatuur lezen, veel reflecteren. Een traject waarbij ik veel van de dingen die ik doe en voel mag gaan inzetten in mijn zakelijk leven. Eigenlijk doe ik het al, alleen heeft het nu nog geen naampje...

En als ik terugkijk naar 2008 dan vallen mij een aantal dingen op :

- Annemarie en Anita al 2 jaar getrouwd, en nog steeds voelt het super, intens en mooi!

- de kanker is weg en nog steeds houdt mijn lijf zich goed, ondanks drukte, stress soms, hard werken, geweldig toch...binnenkort weer een PET-scan (is even uitgesteld omdat er met de tijden werd geshuffeld, zodanig dat mijn afspraak bij OCW in het gedrang zou komen);

- mijn keuze om te stoppen bij NorthgateArinso, of liever gezegd te stoppen om in loondienst te werken, een keuze die ingewikkeld was, die zeer deed, maar nu zo goed voelt;

- werken als zelfstandige en het aanboren van mijn netwerk, ingewikkeld, intensief, maar heerlijk;

- Annemarie exposeert in Schutter, Mas O Menos en de nagelstudio hier in het dorp;

- Annemarie heeft een aantal werken verkocht en wat opdrachten gekregen;

- het contact met de vader van de meisjes is gelukkig goed;

- oprichting van de Haagse Intervisie Groep, met een aantal enthousiaste dames aan wie ik training heb mogen geven, en het is een leuke succesvolle club die nu formeel vorm gaat krijgen;

- nog steeds of weer contact met Neelie Kroes, we schrijven elkaar, leuk;

- een werkruimte gehuurd voor Annemarie en mijzelf aan de Van Beethovenlaan 69b, een mooie gezellige ruimte, waar het goed vertoeven is;

- een mooie samenwerking met John van Balen en zijn team van OPB in Wijk bij Duurstede;

- mooie opdrachten op trainingsgebied;

- leuke 'klussen' erbij die via mijn netwerk bij mij terecht komen;

- diverse netwerken, o.a. Ladies First in Wassenaar, maar zeker ook nog steeds Managers Netwerk Nederland en natuurlijk mijn Haagse Intervisie Groep;

- mijn mentor van De Baak, Anita Arts , komt binnenkort langs op ons nieuwe kantoor/atelier;

- ik mag de training 'Certificering Servant Leadership' gaan volgen, ongelooflijk!!!

En terwijl het regent, en stormt, er weer overal blad ligt, maar dan nu nat en vies...geniet ik even van een beetje passief netwerken achter de computer. De wintersport naar Zweden komt eraan, maar eerst nog Sinterklaas vieren, wijnproeven bij OPB, kerstkaarten schrijven en dan op 31 december 2008, mijn lieve vertrouwde mercedesje inleveren bij NorthgateArinso...dan een poosje met een auto doen en dan...jawel, als ik genoeg geld op de bank heb, dan komt de mooie oude mercedes hier voor de deur te staan! En nu, een mooie aangename vrijdag voor de boeg!
Ik wens jullie veel plezier, een mooie dag...en alvast een mooi weekend!

Anita

Zo'n luie lome zondag......

En vandaag is weer zo'n luie, lome zondag. Zo'n dag waarop we lang hebben uitgeslapen, na een ongelooflijk gezellige avond met Hans en Ria, een diner met 'haricots noir' en een mooi glas wijn. Maar leuker nog dan dat alles bij elkaar, het samenzijn. Het genieten van elkaar, van de verhalen over nu en toen...
Lekker geslapen, lang geslapen, kopje koffie en thee op bed en daarna weer in slaap vallen. Toen heel lang kranten gelezen, met de bladstofzuiger buiten aan de gang en Annemarie is bezig weer iets heel moois te maken met haar naaimachine...leuk is dat, misschien straks nog een wandeling lekker buiten...heerlijk..dit zijn van die kwaliteitszondagen. Bezig geweest met het 'kado' voor de verjaardag van Pa en Els...jawel, die twee lieve mensen worden 70 en 80 jaar in mei 2009! Een ongelooflijk hoogtepunt...samen 150 jaar! Toen zij samen 140 jaar werden, was het voor mij nog eventjes te vroeg...te kort na het overlijden van ma en kon ik er niet echt van genieten...nu is dat zo anders. Nu ben ik gewoon zomaar heel blij met dit feit en gaan we er iets moois van maken. Wordt vervolgd!!!
En nu mijn weblog. Ik las in de Volkskrant een heel mooi stukje wat ik jullie niet wil onthouden :
"Jij bent het beste wat mij is overkomen
Jij hebt het mooiste uit mij omhooggetild
Door jou heb ik toch nog kunnen reiken aan mijn dromen
Aan wat ik ooit had willen zijn
Aan wat ik altijd heb gewild
En als ik ooit verslagen of doodgelopen
Zal neigen naar berusting en naar "Goed dat was het dan"
Zal ik door jou op morgen blijven hopen
En verder zoeken, nieuw verzinnen
Weer proberen en beginnen
Aan een volgend hoofdstuk, een beter plan"

En dit stukje wil ik eigenlijk opdragen aan Annemarie, aan mijn liefste. Het geeft zo mooi weer hoe ik me mag voelen bij haar...dag, nog een lekkere zondag met elkaar...voor ons ligt een drukke week, veel te doen, veel afspraken, lange dagen, drie avonden weg...pfffttt, maar vrijdag misschien zomaar een vrije dag. Lijkt me heerlijk....
Anita

Een vroege groet....

De schuren achter onze boerderij, Oostmoersescheidweg nummer 1 te Stad aan het Haringvliet

De boerderij, gelegen op 8500 m2 grond, van een afstand gezien.

Terwijl mijn ogen nog een beetje dicht zijn, mijn hoofd nog een beetje slaapt, omdat ik gisteren gewerkt heb in Amsterdam (het was een ongelooflijk leuke vrolijke les...heerlijk) schrijf ik jullie eventjes. Want er is zoveel gebeurd de afgelopen week, het lijkt wel alsof het nooit gaat stoppen.

Zo was ik gisterenochtend op de boerderij van mijn papa...het is nu echt een feit, de makelaar was erbij en we gaan ons huis, wat sinds 1893 in het bezit was/is van de familie van Loon verkopen! De makelaar was een jonge dynamische kerel, die door de ouderdom heen kon kijken en de schoonheid van dit stukje geschiedenis kon zien! Prachtig en mooi om te ervaren...zo spraken we over het gebruik van de voordeur, bij feesten en partijen, en...bij begrafenissen. Zo spraken we over mijn moeder, want de eigenaar van het makelaarskantoor kende haar uit de politiek. Leuk en ook wel weer intens. En ik verhaalde over ons leven daar, over de 'appelkast' op zolder en de oude bedstee. Over het kamertje van mijn broer, en over de vliering. Ons leven ging aan me voorbij, terwijl ik daar liep met die meneer. Het regende, dus het aangezicht was troosteloos. Maar gelukkig heb ik in april prachtige foto's gemaakt van de boerderij en omgeving en deze foto's kon meneer gebruiken. Leuk, bijzonder en toch ook weer ingrijpend. Daarna telefonisch Pa op de hoogte gesteld, hij vindt ook dat het langzaam zijn tijd is, het is zo groot allemaal en hij is er nog maar zo weinig...en gisterenavond heb ik met Arie gebeld en langzaam went de familie van Loon aan dit afscheid. Afscheid van een heel bijzonder huis, waar wij met elkaar bijzondere herinneringen aan zullen blijven houden....heerlijk en toch ook weer goed!

Daarna naar kantoor, om te stoeien met de netwerkwinkel, een initiatief van Biente en mijzelf...alleen de naam is al geregistreerd. Dus help me met een goede naam - de verbindingsorganisatie of zoiets, want dat is wat wij doen of gaan doen samen...en Joost was onze techneut, die gek werd van onze 'datingsite' nee nee....we bedoelen geen datingsite, waar mensen elkaar ontmoeten en dan met elkaar trouwen ofzo..een datingsite voor bedrijven/mensen die iets zoeken op zakelijk gebied. Leuk, bijzonder...dus mail me met leuke namen, de winnaar krijgt een goddelijk lekkere fles wijn! OK? Mijn mailadres kunt u vinden op http://www.anitavanloon.nl/

En tenslotte naar Amsterdam, waar ik eerst een gesprek had met een cursiste, over haar gave...zij voorziet dingen, voelt dingen. Mooi. En daarna een les, met een leuk gek groepje vrouwen. Gisteren 6, normaal 7. Super om te doen. En hoezo economische crisis - twee vrouwen hebben een huis gekocht, een vrouw is op zoek naar een andere baan in Amsterdam, en een vrouw is ten huwelijk gevraagd. Volgens mij allemaal ingredienten voor een gezonde economie...of niet dan?

Tussendoor nog bellen met allerlei mensen en computers bekijken die ik nodig heb voor het bedrijf en voor de vervanging van onze 'fanta-computer'. Zomaar alsof het niks is....en toen, het hoogtepunt van mijn dag, toen kwam ik thuis en zag ik Annemarie...en dat zijn de mooiste momenten van mijn dag. Zo'n moment geeft mijn dag een gouden randje...mijn lief, en samen bespraken wij onze dag. Met een gesprek over getrouwde mannen die af en toe sex willen met een homosexuele man...tja, is mijn leven leuk of niet? Heb ik een geweldige tweede kans en mag ik drinken uit een beker vol overvloed? En nu een goede rustige dag op kantoor bij John. Heerlijk, met lieve mensen om me heen. Praten over strategie, over de toekomst, over OCW, over nieuwjaarsbijeenkomsten waar belangrijke sprekers voor uitgenodigd gaan worden..

Dag...ik hoop dat je net zo geniet vandaag als ik ga doen!

Ik hou van jullie, liefs

Anita

Oh ja....en zoek je een andere baan, welke dan ook? Bel me even of mail me even...wie weet!

Contacten....

Als je me vroeger gevraagd zou hebben, of het mogelijk is mensen bij te staan, via de mail, dan zou ik zeggen 'nee dat kan niet' en vandaag gebeurt het gewoon. Ik mail met iemand over werkzaken, geef haar tips en advies. Ik mail met iemand anders, die ik nooit gezien heb, zomaar omdat we een verbinding hebben met elkaar. En ondertussen leg ik contacten, werk ik vanuit mijn kantoor en geniet ik optimaal, van alles wat ik doe. Een heerlijke maandagmorgen op kantoor. Beetje administratie doen. Functiebeschrijvingen maken, dingen uitzoeken en doormailen. Contacten leggen en weer uitbouwen. Ordenen en delen....
Even nog iets delen 'verbinding - wij zijn het voorbeeld van verbinding zonder verstrikking, van liefde zonder claim, van hier en nu voor elkaar zijn en onbaatzuchtig delen wat er is' mooi he...staat in een boekje wat ik van Jeanette heb gekregen...zo prachtig. Het boekje heet 'Inspiraties uit de natuur' en is geschreven door Maria Groot. Intens...
Geniet van deze dag...
Anita

Genieten....

En vandaag was een luie dag, wandelen door het dorp om nog ergens een Volkskrant te scoren. Heerlijk, zo maar slenteren in mijn eentje. Daarna lekker op de bank in slaap gevallen, en toen nog een keer onder de zonnebank...vandaag zat ik lekker in mijn eigen ruimte. Was ik stil en op mezelf...en eigenlijk was iedereen dat wel. Heerlijk, de rust straalde je tegemoet. Het was goed en aangenaam...en op dit soort dagen lees ik altijd andere weblog's, ben ik wat aan het surfen op het net en beantwoord ik wat mails. Mooie mails krijg ik toch...zo schreef iemand me, aan wie ik ooit heb lesgegeven, dat zij via mijn site op mijn weblog terecht was gekomen. En dat zij 'een paar dagen achterop was geraakt' omdat zij mijn geschiedenis aan het lezen is gegaan. Zij heeft mijn boek aangeschaft en dit boek mag zij gaan lezen als zij haar examen heeft afgerond, als kadootje voor zichzelf...bijzonder. Ik voel me altijd blij als ik dit kan en mag bereiken bij en met iemand. Afgelopen week gaf ik iemand mijn boek kado. Ook dat is heel bijzonder. Je eigen boek als een kado aan iemand geven, dat is eigenlijk iemand toestaan heel dichtbij te komen. En deze man was er heel blij mee....dat voelt goed en rijk!
Terwijl de kaarsjes aan zijn, An en Roosje op de bank zitten, ga ik weer stoppen en lekker vroeg naar bed...het is heerlijk zo'n luie dag als kadootje...nu mijn nespresso nog en ik glimlach, want net las ik een stukje van Kirsten en dan kan ik altijd ongelooflijk lachen, vroeger zei ik altijd 'scheuren van de lach', Kirsten is ook zo'n heerlijk mens om in mijn leven te mogen hebben!
Een mooie zondagavond gewenst...
Aniet

Chillen op zondag....

Een mooie rustige zondag. Eerst al het blad van de catalpa weer opgeveegd en weggehaald. Daarna ontbijt met zijn viertjes...Rosanne kwam thuis van slaapfeestje, denderde hier enthousiast door het huis en ligt nu weer met wat hockey-vriendinnen in het zwembad. En Floor en ik zitten lekker aan onze laptops te werken hier aan tafel...heerlijk! Annemarie zit te lezen en het is heerlijk rustig. Alleen het geluid van de vaatwasser op de achtergrond, maar dat mag en kan...
Het leuke was gisteren dat we nog even in een kleiner gezelschap hebben nagepraat, Ruud, Anke, Arie, Annemarie en ik...over onderwijs. En het leuke is dat Arie en Ruud veel raakvlakken hebben als het over hun vakgebied gaat. Ook Anke werkt in het onderwijs, dus dat was een leuke afsluiting van de verjaardag van Floor.
Floor heeft leuke en mooie kadootjes gekregen en is hier erg blij mee, boeken, bonnen, en allerlei andere leuke dingen. Een badjas, geurtjes...kortom een verjaardag om op terug te kijken.

En ook op een andere manier kijk ik terug. Nadat ik hier met Annemarie nog even over heb nagepraat. En soms is het goed om de dingen te laten voor wat ze zijn. Om verschillen van inzicht te laten bestaan. Ieder mens is anders. En ziet de dingen anders. Vanmorgen kreeg ik een lieve mail van Kirsten, naar aanleiding van mijn weblog. En zeker gericht op Zweden. Kirsten is een echte fan van Zweden, en zo'n mailtje helpt mij dan weer. Soms voel ik me onzeker omdat ik, wij hier de dingen anders doen dan vroeger gebruikelijk was in An's leven. En allebei de dingen zijn goed. Het is mooi denk ik dat kinderen van gescheiden ouders (want dit is al heftig genoeg) dan ook elkaar aanvullende vakanties krijgen en niet nog meer van hetzelfde. En dat kinderen het goed hebben, op beide plekken. En gelukkig is het contact tussen beide ouders nu goed. En dat is eigenlijk wat iedereen wil. En dat kinderen nieuwe dingen leren en mogen ontdekken in hun leven. Het leuke is dat gisteren Floor zei toen iemand haar vroeg of zij al aan het puberen was, vraag dat maar aan Anita. En vanmorgen zei Rosanne dat ik haar wel goed begrijp. Ach, het is allemaal zo ingewikkeld. Ik wil het goed doen, niet meer en niet minder. Maar ik wil ook dat kleine stukje waardering hiervoor. En dat krijg ik, gewoon door te zijn wie ik ben. En ik realiseer me, dat als we eenmaal in Zweden op de slee zitten en de tocht gaat beginnen, dat we hele mooie ervaringen opdoen met elkaar. En die ervaringen, die zullen wij weer met jullie delen....
Een mooie zondag gewenst..
Anita