Een zaterdag in Voorschoten....

En zomaar is het weer zaterdag, na een drukke en rommelige week, met veel nieuwe contacten, hernieuwde contacten en langzaam een gevulde agenda. Gevuld met werk, met opdrachten, maar ook met afspraken in het kader van mijn opleiding tot consultant Servant Leadership. En de eerste dag heb ik achter me liggen, een dag met mooie ervaringen, met veel delen en langzaam aan doordrongen worden van het begrip Servant Leadership! Ik ben het boek Synchroniciteit aan het lezen van Jaworski en eigenlijk zou ik iedereen die iets ergs heeft meegemaakt (je vrouw gaat er opeens met iemand anders vandoor, je krijgt kanker, je raakt opeens je baan kwijt of iets wat ik nu nog niet bedenken kan....)aan willen raden om dit boek te lezen. Werkelijk prachtig. Het pakt je, het neemt je mee en je komt jezelf zo ongelooflijk tegen...een verhaal, een levensverhaal met als subtitel - de innerlijke weg naar leiderschap -.
En ik hoor het jullie denken, 'ach ze is ziek geweest, en nu is ze verworden tot een soort softie' maar nee echt niet. Het enige wat er met me gebeurd is, is dat ik heel dicht bij mezelf ben gekomen. Mijn eigen kern, en dat heeft zeer gedaan om daar te komen maar het was hard nodig, want de weg die ik bewandelde...was de weg die ik om me heen zoveel mensen zie bewandelen. De weg van de carrieres, de grotere auto's, ik heb een 5-serie en kan wel in een 6-of 7-serie gaan rijden nu ik promotie heb gemaakt. Ik deed het zelf ook, ik had al een mercedes en wilde er nog een sportwagen bij, en deed het dus ook....(en nu ben ik al blij met een hele mooie oude bak...wat kan een mens zichzelf tegenkomen zeg....) Of de vakanties die steeds exclusiever worden, waardoor het soms lijkt alsof een weekend in Nederland echt niet meer leuk is. En ik gun echt iedereen dat hij of zij dicht bij zijn eigen kern komt, want als je niet dienstbaar naar jezelf kunt zijn, kun je het zeker niet naar een ander zijn. En als je niet van jezelf houdt, hoe kun je dan in hemelsnaam van een ander houden. En nu we het hebben over een weekend weg, we zijn uitgenodigd om een weekend mee te gaan naar Oerol op Terschelling. Leuk zeg...door Hans en Ria, die daar jaarlijks twee weken zijn om Oerol te 'vieren' geweldig he...
Lieve mensen, het is rustig, de meisjes slapen lekker uit, zijn moe, net als iedereen op zaterdag een beetje moe is, de schilder komt straks weer...we hebben een feestje, een borrel vanmiddag bij Ineke en Dik, heerlijk! Gezellig ook. Morgen wordt mijn broer 52 en Karin ik denk 42 ofzo...en dus staat het weekend in het teken van de bloemen van Suzie...leuk is dat!
Dat ene belangrijke of leuke telefoontje komt maandag of dinsdag...dus nog even hou ik de spanning erin...en dan meld ik jullie alles weer! Wij wensen jullie een fijn, en vooral gezellig weekend. Geniet van elkaar, van je verjaardag, van je man, je vrouw, je vriend, je vriendin en vooral van elkaar. Maak er wat moois van, glimlach naar de wereld en rust goed uit!
Liefs
Anita

Onze mooiste ervaringen zijn onze stilste momenten....

Vers van de pers, vanmorgen gemaakt...ik moest een foto van mezelf opsturen naar iemand!

Het begin van een kunstwerk, benieuwd naar het resultaat, kom maar kijken, prachtig, werkelijk waar!!

Dit is mijn denkhoofd, vind ik wel leuk, An wat minder...

En volgens mij is dit reflectie..'onze mooiste ervaringen zijn onze stilste momenten' het is een uitspraak van Friedrich Nietzsche. En deze uitspraak staat op het blad FLOW. Een mooi blad, een zogenaamd Me-Time Magazine. Wat een mooie dingen bedenken we toch allemaal...maar eigenlijk ook zo bizar..Want als je vroeger wat tijd voor jezelf nodig had, dan hoefde je niet te chillen. Dan hoefde je geen speciaal tijdschrift te kopen om hieraan toe te komen, dan ging ik meestal lekker even fietsen in de wind, of lekker liggen op het gras, gewoon even slapen. Ik weet nog wel, dat ik na schooltijd een keer mijn fiets heb neergezet tegen een paaltje, en in een weiland, heerlijk in het zonnetje ging liggen, onder aan de dijk. Heerlijk even een beetje weg soezen...wegdromen. En eigenlijk sinds ik voor mijzelf werk, doe ik dit zomaar weer. Af en toe loop ik naar de trein, of zit ik in een stoel, en droom ik zomaar even weg...soms gaat het ergens over, soms gaat het nergens over. Dan glimlach ik wat voor me uit, volgens mij ziet het er niet zo slim uit allemaal, maar het is heerlijk! En ach ja, met een tijdschrift als FLOW erbij, geniet ik dan nog meer...als het koud is, voor de open haard. Of zomaar lekker aan tafel. Lezen, het brengt de wereld dichterbij. En dat is waar. Ergens las ik, dat door boeken te lezen over andere landen, culturen, je thuis op reis bent. En zo kan het ook...en misschien is dat wel weer een bruggetje naar mensen die ziek zijn, probeer mooie bladen te lezen, probeer een leuk of gek boek te lezen, dan wordt je even weggehaald uit al je ellende, uit hoe rot je je voelt...ik weet nog dat ik alles las wat los en vast zat toen ik ziek was, en het bracht me zoveel!

Dus voor alle mensen, die zich realiseren hoe klein je wereldje is als je ziek bent of niet meer zo mobiel, ga lekker lezen. Afleiding, nieuwe gedachten, een glimlach om je mond...dag, ik ga naar Daan Fousert. Genieten en leren, me ontwikkelen, nieuwe visies tot me nemen en ja, ik ga met de trein, lekker lezen onderweg! Heerlijk.

Liefs,

Anita

Servant Leadership enzo....

Deze week is een bijzondere week. Bezig met een opdracht, die ik rustig vanuit huis kan doen, hoezo een auto nodig...helemaal niet! Lange dagen van werken en tussendoor wat telefoontjes plegen, wat mailen, wat netwerken. Heerlijk, daarnaast OPB en nog van alles, waar ik vrijdag pas meer over wil en zal vertellen....weer een vervolg met en bij mijn Gezondheidscentrum, en een aantal nieuwe contacten. De balans maak ik per week op, en het is goed zoals het is...rustig, niet al te gek en toch zoveel ruimte voor nieuwe dingen! Het is al goed, meestal schrijf ik het komt goed....maar ik realiseer me dat het al goed is! Dat het al heel lang goed is, en juist omdat ik gezond ben, omdat ik mag doen wat mijn hart mij ingeeft....gisteren las ik ergens 'gepassioneerde loopbaanbegeleider' en toen dacht ik 'dit gaat over mij' volgens mij ben ik dat wel. Een gepassioneerde loopbaanbegeleider. Misschien een beroep waar ik niet bewust voor heb gekozen, maar wel een beroep wat bij me past, wat me ligt en wat ik zo stilletjes aan doe...zonder dat ik dit weet. Mensen helpen, met een contact, een verbinding, waardoor er ruimte is voor een stageplek, of voor een gesprek, een baan soms....en juist omdat het 'zomaar' is, is het goed!
En morgen, morgen begint echt mijn eerste dag bij Daan Fousert. Ik ben zo benieuwd hoe dit alles zal verlopen, hoe de interactie zal zijn. Wat er gaat gebeuren in de groep. Meestal is mijn ervaring, dat door zo'n opleiding er altijd een bijzonder contact blijft bestaan met een of twee mensen, zo zijn Artje en Gemma in mijn leven gekomen, en Eveline, en Ada...en uiteindelijk zijn dit vriendinnen geworden, die heel dichtbij zijn gekomen. Mooi en intens. Het gekke is dat je het soms direct weet, zo was het met Ada, zij gaf mij even duidelijk aan dat te laat komen (en echt ik kom nooit te laat, alleen die dag) niet zo haar 'ding' was. Heerlijk....
En nu, zo vroeg in de morgen, vertrek ik naar Wijk bij Duurstede...heerlijk! Oh ja en dit jaar gaan we veel op reis, zomaar, naar Duitsland met de hele familie en de meisjes omdat mijn vader 80 gaat worden - Cochem aan de Moezel -, naar Leuven - het Kloosterhotel al lang geleden geboekt maar toen kon het niet doorgaan omdat Annemarie ziek was, naar Poros en Hydros, en ook hebben we nog een huis met een sloep erbij gehuurd, een vakantie met de meiden (en eventueel vriendinnen, het huis is groot genoeg...geweldig!), kortom 2009 een jaar vol ontdekkingen, ver weg en dichtbij, en het leuke is...van al die vakanties, dat Annemarie lekker dichtbij me is...heerlijk vind ik dat. Iemand sprak ooit over symbiose tussen twee vrouwen, en of dit nu goed of niet goed is, het is wel zo...als je samenleeft met een vrouw, dan ontstaat er zoiets dat je als het ware met elkaar versmelt. En dit is niet stoer, of goed voor vrouwen die zelfstandig zijn, onafhankelijk willen zijn, maar het is wel heerlijk...en zo voelt het, samen met mijn Annemarie. Ik 'drink' het alsof ik lang niets te drinken heb gehad....en het smaakt zo goed!
Een mooie dag...
Anita

Een mooie winterse zaterdag in januari!

En vandaag was het zo'n hele lekkere koude zaterdag...na lekker uitslapen, wat tutten thuis, zijn wij samen met de trein naar Den Haag gegaan. Een beetje shoppen, een kopje koffie...heel leuk, we stonden ergens en toen glimlachte er iemand naar me, die me erg bekend voorkwam...en toen kwam die mevrouw naar me toe en zei 'ik herken je vrouw van je weblog....' en het was Nel, een oud collega van me, van Connexxion...zij volgde vorig jaar mijn weblog en stuurde me kaartjes...leuk he!
En eigenlijk hebben we zomaar spontaan gevierd dat we samen zijn, dat we al ruim twee jaar getrouwd zijn, dat we het zo goed hebben samen...heerlijk was dat, hand in hand door de stad wandelen, een glaasje wijn bij Taste drinken en eten daar waar vroeger Luden was, nu heet dit restaurant Koetjes en Kalfjes...gezellig. Lachen en genieten van elkaar...en toen tenslotte nog een glaasje fris in De Landman. Ooit onze allereerste avond samen, 20 augustus 2005 aten wij samen in Luden. En daarna bezochten wij De Landman, op de Denneweg...daar waar het ooit begon, waren we weer...heerlijk! En ondertussen was het koud, en schaatsen de mensen op de Hofvijver, en weer zag ik allerlei mensen met hele leuke mutsjes op...het is winter in Nederland en Nederland is prachtig!
En nu, is het werkelijk midden in de nacht, net twee uur geweest en ik ben klaarwakker...Annemarie slaapt al...ik probeer het zo weer. Slaap lekker allemaal en een fijn weekend...
Een winterse groet, vanuit Voorschoten!
Anita

Rijp aan de bomen...lekker koud!!!

Lieve mensen, het is vrijdag...en vandaag was een dag met gouden randje. Een dagje waarop ik ging lunchen met Michel, mijn advocaat...geweldig...wat een heerlijk moment! Een moment waarop vooral de mens tegenover je, maakt dat je opeens zomaar ziet hoe mooi het leven is! En toen ik daarna naar huis reed, zag ik hoe mooi de bomen zijn, hoe prachtig de wereld er uit ziet als het koud is. Schaatsende mensen, veel mannen met mutsen op...soms ook vrouwen....geweldig, genieten!
En vanmiddag met een collega van vroeger/vriendin lekker sparren over werk en leven, zomaar op kantoor. Een dag, die zakelijk gezien niets oplevert, maar emotioneel gezien des te meer...en volgens mij gaat het daarom! Heerlijk...en jullie allemaal, veel naar buiten, genieten van de kou, de schoonheid van onze natuur!
En veel liefs,

Anita

7 januari 2009

Vandaag is de sterfdag van mijn moeder, nu alweer zes jaar geleden. Een moment waarop ik altijd even stil sta...een moment, waar ik altijd weer een beetje emotioneel van word. Een moment waarop ik mij realiseer wat er allemaal gebeurd is in de afgelopen jaren.
Om twee minuten voor 12 vanmorgen, deed zij haar ogen voorgoed dicht en blies zij haar laatste adem uit. 'Mam vanavond zal ik samen met Annemarie een glaasje wijn op je drinken!'.
En vanmorgen toen ik weg reed was het koud en glad, lag er sneeuw, en werd er gewaarschuwd voor gladheid, ijzelf en weet ik wat al niet...en tot nu toe viel het mee. Het ging best goed, als je rustig rijdt, als je niet te gek doet, valt het wel mee....
Ik wens jullie een mooie 7 januari 2009 toe. Ik verzorg vanmiddag een workshop en ga daarna weer lekker naar Annemarie toe. Morgen verzorg ik een lange lesdag van drie dagdelen, al met al een drukke week. Een mooie week qua omzet. Tja, zo denkt een zelfstandige...hoe staat het met mijn omzet. Welnu, als deze week kenmerkend is voor 2009, dan komt het goed. Net als voor die meneer die schaatsen verkoopt, of voor die andere mevrouw, die zout levert aan Rijkswaterstaat en de bouwmarkten...het komt wel goed in 2009!
Dag,
Anita

Winterse kou...en radio twee en mooie foto's, nog een paar uit Zweden en twee nieuwe schilderijen van Annemarie!

Een prachtig mooi nieuw doek van Annemarie...

Nog eventjes een plaatje uit Zweden, zo rond een uur of half vier schat ik in 's middags...

Rosanne...mooie foto he?

En hier ziet u....Florine...met de ondergaande zon achter zich!

En dit doek heet 'Black and White' werkelijk prachtig!!
Zo die foto's hadden jullie nog tegoed!

Vandaag was ik bij de TU in Delft...ongelooflijk wat een kennis-instituut. Een dorp op zich, een leuk gesprek met iemand die bezig is op hr-gebied. Boeiende wereld, 8 faculteiten, een centraal ingerichte organisatie. Een mooie ontmoeting met een voor mij onbekende mevrouw. Nog even zijdelings gesproken over talentmanagement. Een begrip, een term waar ik veel bij voel en blij van word, als organisaties daar mee bezig zijn! En in de Golf op weg naar Wijk bij Duurstede hoorde ik mooie muziek, zoals altijd op radio 2...en toen hoorde ik een nummer van de nieuwe cd van Paul de Leeuw. En Paul de Leeuw kan hele gekke dingen zeggen en doen, maar hij kan ook zo vreselijk mooi zingen...en toen belde ik een nummer en jawel, ik was zomaar in de uitzending. Kon nog iets zeggen over mijn bedrijfje, over wat ik doe, in mijn gesprekje met Daniel Dekker...hartstikke leuk! En toen ik bij OPB binnenstapte had Gitta net gebeld en gezegd dat ik op de radio was...en weet je, als kadootje krijg ik zomaar de nieuwe cd van Paul de Leeuw toegestuurd. Is 2009 leuk begonnen of niet....

En als ik in de mooie zwarte Golf door Nederland toer, dan geniet ik van de vrijheid, de ruimte, de leuke dingen die op mijn pad komen. Dankbaar voor mijn bestaan als kleine zelfstandige...spannend en eng, maar zo leuk, zo vrij, zo vrolijk...het is koud. Rosanne is schaatsen met haar hockey-team. en Floor is naar turnen. En wij zijn eventjes lekker samen...dus ik ga snel naar Annemarie toe nu.

Dag, een fijne avond...

Anita