De dag van de arbeid....

Vandaag is het 1 mei, de dag van de Arbeid, na een zwarte Koninginnedag, waar Nederland opgeschrikt is door heel veel verdriet, zorg en nu met veel vragen achter blijft, was het vanmorgen rustig op de weg. Veel duitsers weliswaar, veel auto's met gezinnen, en op de radio hoorde ik dat mensen een dagje uit gaan, en vrij zijn. Ik had een overleg in Wijk bij Duurstede, over invloedsgebieden, gedacht vanuit de medewerker. De zon schijnt, het dak van de auto open geschoven...en met mooie muziek aan, reed ik door een prachtig landschap. De omgeving van Wijk bij Duurstede aan de Lek, is mijn lievelingsomgeving, de Lek is een rivier waar ik mijn hart aan heb gegeven. De manier waarop deze rivier door het landschap slingert, een prachtige omgeving om per fiets te verkennen, nog steeds geniet ik hiervan, iedere keer maar weer. En na deze tocht, ben ik nu weer terug op kantoor. Examens, readers en presentatie wachten mij...een paar rustige uurtjes werken, alvorens ik weer naar huis ga. Vanavond gaan de meisjes weer naar papa toe...wij eten verse pastasalade, zelf gemaakt door Annemarie. Eten voor de zomer, met een koel fris glas rose en veel water....heerlijk, aan de tafel in de tuin...wat kan een mens zich meer nog wensen. Ik hoop dat iedereen op zijn of haar manier geniet van deze mooie zomerdag. En weer realiseer ik me, dat iedere dag je gegeven is. Het kan zomaar abrupt voorbij zijn, vandaag is er...en wat morgen ons brengt, zien we morgen wel weer....
Geniet van de zon...
Anita

Mooi gedicht....

Ergens in 2005, toen ik alleen op vakantie was in Griekenland, kreeg ik van Annemarie een gedichtje mee, geweldig mooi...en toen wist ik nog niet, in hoeverre dit gedicht werkelijkheid zou worden :

Sterk staan
Triomferend
tegen het strakste blauw
je openstellen
voor elkaar
het zonlicht laten
zegenvieren
horen zeggen :
'ik kan niet zonder jou'
om te delen
blijheid en verdriet
elkanders lotgenoten
willen zijn
sterk staan
twee aan twee
durven vragen
om aanwezigheid...

Mooi he?
Aniet

Weerstand enzo...

Tja en ik voelde het al, mijn weerstand is wat aan de lage kant. Mijn rug geeft van die mooie speldeprikjes, signaaltjes af, dat het allemaal wat veel is. En volgens de arts laat ik teveel binnenkomen, ben ik te emotioneel betrokken en dit is mijn valkuil. Soms gebeuren er dingen in ons leventje, die ik niet voor kan zijn, die ik niet weg kan werken, die er gewoon zijn. Maar het zijn wel van die dingen die emotioneel belasten en pijn doen. En ik trek mij dit erg aan. Ik wil zo graag dat alles goed is, en mooi en fijn en veilig. Ik hou zo van die harmonie...ik vind het leven soms zo ingewikkeld, omdat mensen het zo ingewikkeld maken met elkaar. Omdat er verdriet is, en pijn. En ziekte. Omdat er mensen zijn, weer dichtbij, dichtbij ons, of dichtbij mijn vrienden, die heel ziek worden, kanker krijgen. En ik voel dan dat dit me raakt. Dat ik hier heel verdrietig van kan worden. Afgelopen week was ik foto's aan het zoeken en kwam ik een hele serie foto's tegen van mijzelf, met mijn zieke hoofd, kaal en grauw en grijs. En ook dat was weer een stukje verwerken. Gisteren was ik bij Franklin Covey en daar sprak ik met iemand, die mijn weblog leest en hij zei 'ik ken je met veel minder haar' en ik glimlachte.....maar ergens raakt het me nog steeds. Ik merk ook dat ik erover praat, dus ik ben het nog niet kwijt. Het is er nog, die angst voor...als ik die speldeprikjes voel, komen er beelden terug van die tijd. Ingewikkeld hoor.
Maar om even terug te komen op mijn gesprek vanmorgen met meneer van Riel. Ik moet even de balans weer terugvinden. Even rust inbouwen, lekker slapen, lekker ontspannen, genieten van de mooie dingen. Niet alleen maar keihard werken, maar ook even zomaar niets hoeven...even lui achterover hangen. En dat gaan we dan maar gewoon weer doen. Goed zorgen voor mijzelf en anderen. Bezig zijn met goede dingen. Lekker ontspannen met Annemarie en de meisjes. Genieten van elkaar. We zijn weer heerlijk aan het sjoelen thuis. Lekker ouderwets, doet me zo denken aan vroeger...op de boerderij. Een mooie herinnering. En mijn weerstand gaan we weer opbouwen. Ben gelijk naar de groenteboer gestapt en heb vers fruit gehaald. Heerlijk...en zit nu op kantoor. Heb even tijd ingeruimd, zodat ik vandaag niet hoef te rijden. En morgen heb ik een prachtige ontmoeting met mijn jeugdvriendinnetje Ina, we hebben elkaar denk ik zo'n 32 jaar niet gezien. Utrecht CS zo rond een uur of tien. Samen koffiedrinken en bijpraten, lekker lunchen en lachen om hoe het ooit was. Vanavond nog eens oude foto's opzoeken...geweldig! Dan nog een foto voor het AD bij Schutter, samen met Annemarie en een gesprek met Wouter. En dan is het koninginnedag...heerlijk! Vrij, genieten, ongedwongen, zomaar...
Oh ja, en volgende week is er een interview voor de krant, samen met Oscar. En vanmorgen kreeg ik bericht dat op 7 mei a.s. het blad 3igenzinnig uitkomt, super he! Jullie horen nog van me...geniet, veel oranje, veel zon, veel gezelligheid...ik heb er zin in!
Liefs, Anita

Ziehier mijn kunstenaar Sophie en haar twee prachtige schilderijen!

En hier zie je mij op de foto met Sophie, dochter van onze vrienden Frans en Nicolien. Sophie heeft twee prachtige schilderijen gemaakt, de vuurtoren, die ik heb gekocht voor mijn nicht Anne die vuurtorens en afbeeldingen van vuurtorens verzamelt en mijn schilderij met de tekst van ma 'zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder' voor op mijn kantoor.
Anita

Prachtige bloemen...

De opening van de expositie van Annemarie was een mooi en groot succes! Ongeveer 75 mensen zijn langs geweest, lekkere hapjes van Food Lovers en ons huis staat vol met mooie boeketten. Mooie champagne, mooie wijnen, prachtige flessen rood, wit en bubbles, kadobonnen, lieve attenties en jawel, drie werken verkocht! Prachtig...een aantal mensen denken nog na, over een mogelijke opdracht. Daarnaast in gesprek met een galerie over een volgende expositie. En over twee weken een stukje in het AD, met een foto erbij voor een schilderij van Annemarie...
Rosanne had ook veel succes, papa had al een mooi schilderij van haar gekocht. En twee andere werken zijn ook verkocht, Dinner Time en Tea for two. Morgen gaan we Tea for two naar de koper brengen. Zij willen anoniem blijven en Rosanne vindt dit reusachtig spannend. Ik kan het me voorstellen.
Het was een stevige week, druk, veel werk, veel lessen, vier colleges gegeven, twee dagen op de beurs, coachgesprekken, de opening en donderdagavond een avond van Managers Netwerk Nederland bij Schutter. Met prachtige spijzen, mooie wijnen, en een geweldig amusante vinoloog, Jeroen, die sprankelend vertellen kan over wijn en spijs! Een groep van 22 mensen heeft genoten, meer dan genoten. Een bedrijf in Den Haag, wat veel doet met vrouwen, wil wel iets doen met een aantal werken van Annemarie in haar kantoor. Mooi en chique...komt wel goed denk ik. Gaan we het over hebben met elkaar.
Jos en Marion Soons bleven hier slapen en toen we thuis kwamen hebben we nog een laatste glas genoten...daarna, heel laat naar bed. En vrijdag heb ik een hele dag getraind in Rotterdam. En aansluitend nog een gezellige ontmoeting gehad met Jan-Willem bij Staal op het terras. En toen ik om kwart over zeven thuiskwam, deed alles me zeer. Om negen uur, of zelfs eerder lag ik te slapen...helemaal op...
En vandaag was een rustig dagje....ik heb een prachtig schilderij opgehaald voor mijzelf. Gemaakt door Sophie, de dochter van Frans en Nicolien. Met hierop de tekst 'zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder' een tekst gezongen door Ramses Shaffy welke gedraaid is op de begrafenis van mijn moeder. Een van haar 'strijdliederen' tijdens haar ziekbed. Prachtig ik zie nog hoe ma zachtje mee lag te zingen als we die cd draaiden, wat een mooie herinnering. Ik was destijds helemaal emotioneel toen ik dit zag en heb vandaag dit schilderij opgehaald bij Sophie. Een mooi moment. Dit schilderij krijgt een eervolle plaats op mijn kantoor. Waar langzaam aan mijn eigen plekje ontstaat. Met mijn mooie dingen, mijn momenten, mijn beeldjes en spulletjes. Mijn waardevolle bezittingen...en hier hoort dit prachtige doek dus bij!
Liefs, geniet van dit mooie weekend...
Anita

Abraham Maslow

In mijn lessen spreek ik over de pyramide van Abraham Maslow. In een boekje zegt hij :
'een musicus moet muziek maken
een kunstschilder moet schilderen
een dichter moet schrijven,
als hij vrede met zichzelf wil hebben.
Wat een mens kan zijn, dat moet hij zijn'.

Anita

Interview in het Algemeen Dagblad!

Jaja...de publiciteit mag niet stoppen. Zo dadelijk word ik gebeld door iemand van het Algemeen Dagblad. Annemarie en ik komen samen in de krant, 2 banen op 1 kussen...mooi en bijzonder!
Een trainer, een coach, een consultant en een kunstenaar, die met elkaar het leven delen...en nog spannender vind ik, vandaag of morgen komt het blad 3igenzinnig uit. Met ons interview, een prachtige foto, een leuk verhaal...ik ben zo benieuwd naar de reacties! Maar vandaag staat vooral in het teken van de opening van de expositie. Maar ook in het kader van mijn Ondernemings Belevings Inventarisatie bij het bedrijf U Staat Centraal. Een bemiddelingskantoor in de zorg hier in Voorschoten. Een bedrijf, waar mooie dingen gebeuren, waar volgens de eigenaresse 'creatie van verbanden' plaats mag vinden, 7 dagen per week, 365 dagen per jaar, 24 uur per dag...hoe mooi kan een intitiatief zijn?
Geniet van de zon, het is een prachtige dag....
Anita