http://www.3igenzinnig.nl/

Ja en gisteren was het zover. Annemarie en ik staan in het blad 3igenzinnig. Een mooi beeld van wie we zijn en waar we voor staan in dit leven! En hoe boeiend kan het leven zijn, zo heb ik vanmorgen weer een nieuw contact met iemand gelegd, deze man woont in Leidschendam en wij gaan elkaar ontmoeten! Zo hebben we gisteren contact gelegd met weer nieuwe bijzondere mensen, die met elkaar bijzondere dingen doen! Hierboven de site van 3igenzinnig. Kijk er maar eens naar. Het blad waar wij in staan is zo vers, dat dit nog niet vermeld staat op de site.
Wil je een exemplaar ontvangen, mail dan even naar 3igenzinnig, dan komt het voor elkaar!
Voor nu..nog een gedicht wat ik vanmorgen heb gelezen, een gedicht wat mooi weergeeft hoe je naar werken kunt kijken. Het gedicht is van Peter Handke, een vrije bewerking ervan en dit gedicht sluit aan bij het gedachtengoed van Yolande Eigenstein, ook weer zo'n bijzonder mens (gelezen in 3igenzinnig) :

Durf goed te kijken.
Breng je werk in gevaar.
Zoek de confrontatie.
Maar doe het onopzettelijk.
Wees niet de hoofdpersoon.
Vermijd bijbedoelingen.
Verzwijg niet.
Wees week en sterk.
Wees slim, steek je nek uit en
veracht de overwinning.
Kijk niet toe, bewijs niets,
maar blijf met alle tegenwoordigheid
van geest open voor anderen.
Laat je ogen zien, laat de anderen
erin kijken, zorg voor ruimte en
beschouw ieder in zijn eigen
perspectief.
Beslis alleen met hartstocht.
Misluk rustig.
Neem vooral de tijd
en bewandel zijpaden.
Laat je afleiden.
Neem om het zo te zeggen vakantie.
Trek je terug in jezelf als je daar
zin in hebt en gun je de zon.
Neem je eigen kleur aan.
Ben wie je bent.

Dag, fijne dag.

Bye bye consultant....

Nee niet schrikken, niks aan de hand, ik ga er niet mee stoppen ofzo....maar dit is de titel van een boek wat ik gisteren per post kreeg toegestuurd van de vader van Annemarie, een leuk, confronterend, maar ook goed boek van Cees Min. Over het al dan niet inzetten van consultants en alle dogma's die hieromtrent bestaan. En deze meneer zegt eigenlijk, dat we in Nederland wel overgeorganiseerd zijn, dat we alles moeten vastleggen, in lijstjes, rapportjes, overzichten, dat we vergaderen tot we een ons wegen...en eigenlijk geeft dit boek mij weer zo duidelijk aan, waarom ik het niet meer doe! Geweldig, waarom ik als zelfstandige werk nu. Niks meer dagelijks urenregistraties bijhouden en checken en controleren, maandelijks financiele overzichten leggen naast prognoses die we ooit hebben afgegeven, check, check en dubbelcheck. Heerlijk....
Soms gaat het goed en soms wat minder. Het mag er zijn. En de verklaring is er ook. Het is crisis, daar komen we niet mee weg. Het loopt, of het loopt niet. De flow zit er in of niet...en deze week zit de flow er weer goed in. Goede stappen gezet, gisteren om half twaalf was mijn Ondernemings Belevings Inventarisatie klaar. Met goedkeuring van de directeur zelf. Met dit onderzoekje zit het einde van mijn certificering er aan te komen. Dit onderzoekje met de nodige mondeling toelichting zal ik maandag presenteren. Intens en mooi. En nu, op naar de drukker, er komt weer iets aan...en hier heb ik veel tijd voor nodig. Veel tijd om het goed en op tijd af te krijgen...en de maand mei, die stopt op de 31e spannend he....vader Piet 80 jaar.
Dag, heb een fijne dag, het leven is mooi...geniet een beetje...hier nog een mooie zin voor iedereen die een ander liefheeft :
'Iemand onuitputtelijk vinden is van hem/haar houden' zei Hugo Claus ooit....
Liefs, Anita

Zomaar even laat in de avond...

Vanavond waren wij naar de Koninklijke Schouwburg, de Pianist....geweldig, vooral indrukwekkend...en het bijzondere was dat Phil en Frans, en Reynaud daar ook waren, dus eindigden wij met een mooi glas wijn in Taste...familie wat kan er heerlijker zijn dan dat toch?
Vandaag kreeg ik een prachtig kaartje van Rien, een mooi mens op afstand, nog uit mijn hospice tijd....met een spreuk erop 'De kunst is je hart warm te houden en je verstand niet te verliezen' werkelijk indrukwekkend. En zo was mijn dag op kantoor...Annemarie werkte aan een prachtig schilderij...jullie gaan het later zien. En ik zat rustig te werken, ondertussen een interview aan de telefoon voor Libelle, jawel...'de dag nadat ik te horen kreeg dat ik kanker had' op de een of andere manier moet het er toch steeds weer uit. Komt vast door die rug, die af en toe zeurt...geeft niks...
Leef het leven alsof vandaag je laatste dag was. En als dat zo zou zijn, dan was het zomaar een hele mooie dag...werkelijk genieten. Slaap lekker....aanstaande donderdag verschijnt ons blad 3igenzinnig...wij zijn bij de presentatie aanwezig. Leuk he...
Dag....Anita

De dag van de arbeid....

Vandaag is het 1 mei, de dag van de Arbeid, na een zwarte Koninginnedag, waar Nederland opgeschrikt is door heel veel verdriet, zorg en nu met veel vragen achter blijft, was het vanmorgen rustig op de weg. Veel duitsers weliswaar, veel auto's met gezinnen, en op de radio hoorde ik dat mensen een dagje uit gaan, en vrij zijn. Ik had een overleg in Wijk bij Duurstede, over invloedsgebieden, gedacht vanuit de medewerker. De zon schijnt, het dak van de auto open geschoven...en met mooie muziek aan, reed ik door een prachtig landschap. De omgeving van Wijk bij Duurstede aan de Lek, is mijn lievelingsomgeving, de Lek is een rivier waar ik mijn hart aan heb gegeven. De manier waarop deze rivier door het landschap slingert, een prachtige omgeving om per fiets te verkennen, nog steeds geniet ik hiervan, iedere keer maar weer. En na deze tocht, ben ik nu weer terug op kantoor. Examens, readers en presentatie wachten mij...een paar rustige uurtjes werken, alvorens ik weer naar huis ga. Vanavond gaan de meisjes weer naar papa toe...wij eten verse pastasalade, zelf gemaakt door Annemarie. Eten voor de zomer, met een koel fris glas rose en veel water....heerlijk, aan de tafel in de tuin...wat kan een mens zich meer nog wensen. Ik hoop dat iedereen op zijn of haar manier geniet van deze mooie zomerdag. En weer realiseer ik me, dat iedere dag je gegeven is. Het kan zomaar abrupt voorbij zijn, vandaag is er...en wat morgen ons brengt, zien we morgen wel weer....
Geniet van de zon...
Anita

Mooi gedicht....

Ergens in 2005, toen ik alleen op vakantie was in Griekenland, kreeg ik van Annemarie een gedichtje mee, geweldig mooi...en toen wist ik nog niet, in hoeverre dit gedicht werkelijkheid zou worden :

Sterk staan
Triomferend
tegen het strakste blauw
je openstellen
voor elkaar
het zonlicht laten
zegenvieren
horen zeggen :
'ik kan niet zonder jou'
om te delen
blijheid en verdriet
elkanders lotgenoten
willen zijn
sterk staan
twee aan twee
durven vragen
om aanwezigheid...

Mooi he?
Aniet

Weerstand enzo...

Tja en ik voelde het al, mijn weerstand is wat aan de lage kant. Mijn rug geeft van die mooie speldeprikjes, signaaltjes af, dat het allemaal wat veel is. En volgens de arts laat ik teveel binnenkomen, ben ik te emotioneel betrokken en dit is mijn valkuil. Soms gebeuren er dingen in ons leventje, die ik niet voor kan zijn, die ik niet weg kan werken, die er gewoon zijn. Maar het zijn wel van die dingen die emotioneel belasten en pijn doen. En ik trek mij dit erg aan. Ik wil zo graag dat alles goed is, en mooi en fijn en veilig. Ik hou zo van die harmonie...ik vind het leven soms zo ingewikkeld, omdat mensen het zo ingewikkeld maken met elkaar. Omdat er verdriet is, en pijn. En ziekte. Omdat er mensen zijn, weer dichtbij, dichtbij ons, of dichtbij mijn vrienden, die heel ziek worden, kanker krijgen. En ik voel dan dat dit me raakt. Dat ik hier heel verdrietig van kan worden. Afgelopen week was ik foto's aan het zoeken en kwam ik een hele serie foto's tegen van mijzelf, met mijn zieke hoofd, kaal en grauw en grijs. En ook dat was weer een stukje verwerken. Gisteren was ik bij Franklin Covey en daar sprak ik met iemand, die mijn weblog leest en hij zei 'ik ken je met veel minder haar' en ik glimlachte.....maar ergens raakt het me nog steeds. Ik merk ook dat ik erover praat, dus ik ben het nog niet kwijt. Het is er nog, die angst voor...als ik die speldeprikjes voel, komen er beelden terug van die tijd. Ingewikkeld hoor.
Maar om even terug te komen op mijn gesprek vanmorgen met meneer van Riel. Ik moet even de balans weer terugvinden. Even rust inbouwen, lekker slapen, lekker ontspannen, genieten van de mooie dingen. Niet alleen maar keihard werken, maar ook even zomaar niets hoeven...even lui achterover hangen. En dat gaan we dan maar gewoon weer doen. Goed zorgen voor mijzelf en anderen. Bezig zijn met goede dingen. Lekker ontspannen met Annemarie en de meisjes. Genieten van elkaar. We zijn weer heerlijk aan het sjoelen thuis. Lekker ouderwets, doet me zo denken aan vroeger...op de boerderij. Een mooie herinnering. En mijn weerstand gaan we weer opbouwen. Ben gelijk naar de groenteboer gestapt en heb vers fruit gehaald. Heerlijk...en zit nu op kantoor. Heb even tijd ingeruimd, zodat ik vandaag niet hoef te rijden. En morgen heb ik een prachtige ontmoeting met mijn jeugdvriendinnetje Ina, we hebben elkaar denk ik zo'n 32 jaar niet gezien. Utrecht CS zo rond een uur of tien. Samen koffiedrinken en bijpraten, lekker lunchen en lachen om hoe het ooit was. Vanavond nog eens oude foto's opzoeken...geweldig! Dan nog een foto voor het AD bij Schutter, samen met Annemarie en een gesprek met Wouter. En dan is het koninginnedag...heerlijk! Vrij, genieten, ongedwongen, zomaar...
Oh ja, en volgende week is er een interview voor de krant, samen met Oscar. En vanmorgen kreeg ik bericht dat op 7 mei a.s. het blad 3igenzinnig uitkomt, super he! Jullie horen nog van me...geniet, veel oranje, veel zon, veel gezelligheid...ik heb er zin in!
Liefs, Anita

Ziehier mijn kunstenaar Sophie en haar twee prachtige schilderijen!

En hier zie je mij op de foto met Sophie, dochter van onze vrienden Frans en Nicolien. Sophie heeft twee prachtige schilderijen gemaakt, de vuurtoren, die ik heb gekocht voor mijn nicht Anne die vuurtorens en afbeeldingen van vuurtorens verzamelt en mijn schilderij met de tekst van ma 'zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder' voor op mijn kantoor.
Anita