Zojuist contact gehad met het LUMC en daar komt ie dan....alles is goed! Er is geen sprake van een recidive...ik ben helemaal schoon!!! Super toch, dus gewoon doorgaan met leven. Om ons heen gonst het van de vervelende berichten, over mensen die ziek zijn, mensen die kanker krijgen, dus ik voel mij een gezegend mens. Alles is goed. Wel realiseer ik me, dat af en toe wat rust nemen, de goede dingen doen. Bezig zijn met mooie mensen, mooie opdrachten, en er simpelweg van genieten!
Gisteren en eergisteren heb ik de top van de Nederlandse Defensie Academie mogen trainen, samen met John, een mooie ervaring. Bijzondere mensen, met eigen culturen. Genieten, simpelweg genieten. En dan ook nog in de ambiance van Mansion Bos en Ven in Oisterwijk, ach..het kan slechter toch in ons leven???
Geniet van deze dag, het weer is prachtig. Het afgelopen weekend waren wij op bezoek bij Hans en Ria op Oerol, Terschelling. Wederom zo'n ervaring waar je blij van wordt, heerlijk gewoon! Allemaal op de fiets het eiland over, en het leuke was, ik wist van een persoon dat hij er naar toe zou gaan, en jawel op zondag stond hij voor me, tussen al die 55.000 bezoekers door, die daar rondliepen op het eiland troffen wij elkaar. Kan toch geen toeval zijn...
Liefs,
Anita
Een nieuw begin...in een nieuw jasje....
Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....
woensdag 17 juni 2009
donderdag 11 juni 2009
nerveusiteit....
Volgens mij klopt dat woord niet....nervositeit even googelen...allebei de woorden kloppen...gek he?
Gedicht van de dag!
'Alsof je een plek bereikt
om je heen kijkt en weet
dat je thuis bent
alsof je dit al kende
voor je het zag
er geweest was
voor je er zou komen
zo thuis'
door Kees Spiering
Zomaar op deze regenachtige dag, een dag waarop de MRI op mij wacht en ik, ongemerkt, toch wel iets van nerveusiteit voel...ik ben niet bang, maar ik vind de herinnering niet fijn..het is zo donker en beangstigend in die tunnel....
Anita
om je heen kijkt en weet
dat je thuis bent
alsof je dit al kende
voor je het zag
er geweest was
voor je er zou komen
zo thuis'
door Kees Spiering
Zomaar op deze regenachtige dag, een dag waarop de MRI op mij wacht en ik, ongemerkt, toch wel iets van nerveusiteit voel...ik ben niet bang, maar ik vind de herinnering niet fijn..het is zo donker en beangstigend in die tunnel....
Anita
dinsdag 9 juni 2009
Een spreuk die moed geeft!
Vroeger was ik bevriend met Loes, Loes Jongejan en het is alweer heel veel jaar geleden dat ik Loes voor het laatst heb gesproken, heb gezien. Haar moeder zag ik soms nog wel, haar zuster ook. In de kerk, met mijn moeder en ook nog, na het overlijden van mijn moeder. En nu een paar maanden geleden is ook de moeder van Loes overleden. En zomaar, via internet, zijn wij weer met elkaar in contact. Loes en ik...onze jeugd, de brugklas, ondeugend zijn en lol maken, samen met Letty en Tanja, met Juliette en met al die andere vriendinnen van vroeger. En Loes en ik wij mailen elkaar en vandaag stuurde zij mij, als hart onder de riem, een lieve mail met een uitspraak van haar moeder :
Het is niet erg alles komt goed.
Mijn oma zei altijd: het is niet erg.
Want durven is het beste middel om te slagen.
Zo overwin je zelfs het zwaarste lot.
Het is niet erg, alles komt echt goed.
Mooi he, zomaar zo'n spreuk, midden op de dag. Zomaar een kadootje...zoals het leven blijkbaar altijd vol kadootjes is. Zojuist kwam Cor, een collega van mij van vroeger, van de HTM. Hij is nu al 69 jaar en woont hier in de buurt. Hij zocht een loopbaancoach voor zijn dochter en kwam mij via internet op het spoor. En hij bracht bloemen mee, lief he...het leven is goed!
Anita
Het is niet erg alles komt goed.
Mijn oma zei altijd: het is niet erg.
Want durven is het beste middel om te slagen.
Zo overwin je zelfs het zwaarste lot.
Het is niet erg, alles komt echt goed.
Mooi he, zomaar zo'n spreuk, midden op de dag. Zomaar een kadootje...zoals het leven blijkbaar altijd vol kadootjes is. Zojuist kwam Cor, een collega van mij van vroeger, van de HTM. Hij is nu al 69 jaar en woont hier in de buurt. Hij zocht een loopbaancoach voor zijn dochter en kwam mij via internet op het spoor. En hij bracht bloemen mee, lief he...het leven is goed!
Anita
zondag 7 juni 2009
Zomaar een zondagmiddag.....
Met een trui aan in de woonkamer, op de achtergrond lekker muziek van Gare du Nord, een beetje jazzy-lounge achtige sfeer, heerlijk, lekker ritme, lekker ontspannen...een mooi glas water! Genieten en ik las zo'n mooie zin 'ik was zo druk met het najagen van mijn dromen, dat ik me niet realiseerde hoeveel wezenlijks er door mijn vingers glipte....' tja, daar ga ik maar weer eens over nadenken.
Vanmiddag was ik even met Annemarie in Den Haag, bij Rosanne die aan haar laatste hockey-toernooi bezig is. Roos gaat namelijk voetballen, een nieuw avontuur. Ik ben benieuwd...Annemarie is daar nog, ik ben weer thuis, Floor en Nila zijn in de keuken...gezellig twee van die meiden. Vanmiddag namen we afscheid van de trainster van Rosanne, met mooie lieve kadootjes. Leuk. Dat meisje gaat naar San Diego...mooi he, als ik 20 was, wist ik het wel...ik zou inpakken en wegwezen. De wereld zien, niks geen vastigheid, ontdekken wat ik echt wil, wie ik echt ben...nieuwe culturen leren ontdekken, er achter komen dat er meer is dan....je woonplaats, Nederland. Geweldig...terwijl ik dit schrijf, moet ik aan mijn opa en oma denken. Oudere mensen, woonachtig op Goeree en Overflakkee destijds, die nadat mijn ouders getrouwd waren en Pa het boerenbedrijf overnam, een wereldreis gingen maken. Naar tante Anita gingen die in Suriname woonde, maar ook nog allerlei andere plaatsen bezochten. Geweldig toch...als je dat gewoon maar doet. Terwijl ik dit opschrijf, moet ik even glimlachen en denk ik aan Arie mijn broer, hij zei vorige week (toen Pa 80 werd) 'laat Anita niet onze geschiedenis vertellen, want die klopt niet helemaal...' leuk he...ik denk dat ik het weet, maar hij weet veel meer. Hij heeft allerlei details, die ik mij niet meer of geheel anders kan herinneren. Hoezo ieder zijn eigen referentiekader...en volgens mij ziet ieder mens de dingen op zijn of haar eigen wijze toch....dus ik ook. En tante Anita weet nog wel hoe dat zat met die reizen van Opa en Oma, dus snel nog maar eens vragen...weer zo'n mooie reden om nog eens even stil te staan bij vroeger, nu het nog kan....
Dag, fijne zondag weer!
Anita
Vanmiddag was ik even met Annemarie in Den Haag, bij Rosanne die aan haar laatste hockey-toernooi bezig is. Roos gaat namelijk voetballen, een nieuw avontuur. Ik ben benieuwd...Annemarie is daar nog, ik ben weer thuis, Floor en Nila zijn in de keuken...gezellig twee van die meiden. Vanmiddag namen we afscheid van de trainster van Rosanne, met mooie lieve kadootjes. Leuk. Dat meisje gaat naar San Diego...mooi he, als ik 20 was, wist ik het wel...ik zou inpakken en wegwezen. De wereld zien, niks geen vastigheid, ontdekken wat ik echt wil, wie ik echt ben...nieuwe culturen leren ontdekken, er achter komen dat er meer is dan....je woonplaats, Nederland. Geweldig...terwijl ik dit schrijf, moet ik aan mijn opa en oma denken. Oudere mensen, woonachtig op Goeree en Overflakkee destijds, die nadat mijn ouders getrouwd waren en Pa het boerenbedrijf overnam, een wereldreis gingen maken. Naar tante Anita gingen die in Suriname woonde, maar ook nog allerlei andere plaatsen bezochten. Geweldig toch...als je dat gewoon maar doet. Terwijl ik dit opschrijf, moet ik even glimlachen en denk ik aan Arie mijn broer, hij zei vorige week (toen Pa 80 werd) 'laat Anita niet onze geschiedenis vertellen, want die klopt niet helemaal...' leuk he...ik denk dat ik het weet, maar hij weet veel meer. Hij heeft allerlei details, die ik mij niet meer of geheel anders kan herinneren. Hoezo ieder zijn eigen referentiekader...en volgens mij ziet ieder mens de dingen op zijn of haar eigen wijze toch....dus ik ook. En tante Anita weet nog wel hoe dat zat met die reizen van Opa en Oma, dus snel nog maar eens vragen...weer zo'n mooie reden om nog eens even stil te staan bij vroeger, nu het nog kan....
Dag, fijne zondag weer!
Anita
zaterdag 6 juni 2009
Veiligheid...
Gisterenavond zei ik tegen Frieda 'ik zocht steeds veiligheid bij anderen, bijvoorbeeld bij OPB maar ik realiseer me nu, dat ik vooral veiligheid bij mijzelf moet vinden' en vanuit deze veiligheid, en deze week was dit maar weer eens duidelijk, komen dingen wel weer goed. Valt alles op zijn plaats, komen er leuke nieuwe contacten en opdrachten, kortom...veiligheid bij jezelf hebben, maakt dat je vanuit die veiligheid kunt werken en leven!
Vanavond waren we even bij Marianne, Marlies en Omar. Genieten van een mooi glas wijn en de herkenning in het leven delen! Mooi en bijzonder...het voelt zo goed!
Een fijn weekend, liefs, Aniet
Vanavond waren we even bij Marianne, Marlies en Omar. Genieten van een mooi glas wijn en de herkenning in het leven delen! Mooi en bijzonder...het voelt zo goed!
Een fijn weekend, liefs, Aniet
vrijdag 5 juni 2009
Spreuk
'Als je wilt opschieten, loop dan alleen. Als je verder wilt komen, loop dan samen'
Mooie spreuk voor het weekend...loop vooral samen!
Liefs,
Anita
Mooie spreuk voor het weekend...loop vooral samen!
Liefs,
Anita
Abonneren op:
Posts (Atom)