Van teleurstelling naar waardering...

Ingewikkeld proces omgaan met teleurstellingen. Vind ik. Maar door de reactie van de man zelf, met wie ik in gesprek ga, zou gaan is dit overgegaan naar waardering. Waardering omdat uit deze reactie spreekt dat meneer gaat voor eerlijkheid. Gaat voor eerst het een afmaken, een kans geven en dan weer verder zien. Een persoonlijke mail sturen naar mij en uitleg geven over het waarom. Prachtig. Wat zou het leven leuk zijn, als iedereen zo met elkaar om zou gaan. Dus de teleurstelling die ik wel gevoeld heb, heeft plaats gemaakt voor waardering. Voor meer simpele dingen als een fietssleutel die nergens meer te vinden is. Ongelooflijk. Ik ben meestal wel van de structuren, leg dingen graag op eenzelfde plek neer. En nu zomaar weg...heel het huis overhoop halen. En dus toch maar weer in de auto...welnu, dit morgen even regelen. Even gewoon lekker bezig zijn met simpele, lastige dingetjes, die gewoon ook bij het leven horen. En ondertussen veel nakijkwerk, de rust daalt bijna over het land, althans zo voelt het. Reacties blijven langer uit, de druk lijkt even van de ketel. Hier op kantoor is het rustiger. Minder mensen in het gebouw. De zon verrast ons nog steeds...en weet je wie me ook steeds weer verrast, Lance Armstrong. Ik kijk altijd even naar hoe hij het gewoon weer doet. En dat komt vooral door zijn intentie, zijn belangstelling, zijn goede doelen, zijn aandacht voor diegenen die ziek zijn. Wat een kanjer die man! Dag, heb een mooie dag! Anita

Teleurstelling....

En soms dan komt er een streep door de rekening. Zomaar. Dan wordt een afspraak gecanceld, omdat er andere partijen je voor zijn. En zo ook met mijn bloedje spannende gesprek. Het ging zo lekker en nu wordt mijn afspraak voor morgen, die laatste deur, afgezegd. Omdat, heel simpel er een andere kandidaat is die mij voor is....tja, en wat doe je dan. Dan leun je even achterover en ga je maar weer door. Nieuwe kansen, nieuwe ruimte, nieuwe mogelijkheden. Ik sta opgesteld als reserve en wie weet....wel volgt er een gesprek met mijn contactpersoon en zijn directie. Dus er komt een vervolg, een dag na mijn verjaardag...dus weer spannend. Maar het zou zo lekker zijn geweest toch...Maar weet je, we leven nog, de zon schijnt, ik hou van Annemarie....maar ik ben gewoon wel eventjes heel erg teleurgesteld. Zomaar. Anita

Concrete samenwerking....

En vandaag was het zover...in het prachtige huis van Marijke Lingsma, mocht ik een aantal mooie mensen ontmoeten om samen met hen mee te gaan werken aan een schitterende opdracht. Een opdracht die voortduurt tot medio 2010...leuk, boeiend, interactief. En toen ik wegreed daar, voelde ik de energie al stromen. Eenmaal op kantoor een tas vol boeken, cd roms en interessante zaken rijker, had ik toch zomaar weer het gevoel dat ik een mazzelaar ben. Op dit moment een arme mazzelaar, maar toch een mazzelaar...en daar gaat het om. En die rijkdom die komt, dit is de week van de oogst zeg ik altijd maar. De week van de nieuwe dingen, de nieuwe verbindingen die ik aanga. Zo ontmoet ik morgen weer een leuke groep mensen, met wie ik mogelijk iets samen ga doen. Zo ontmoeten ik nieuwe coachee's of gecoachten, net hoe je het noemen wilt. Starten er nieuwe trajecten en daartussen door nog die bloedspannende ontmoeting, deel twee....
Terwijl de regen ons wat afkoeling brengt, ons laat voelen hoe lekker het is, ons laat ruiken hoe natgeregende bomen ruiken en zo mooi ook toen Marijke vanmorgen zei 'heerlijk is dat geluid he...' en zij doelde op het ruisen van de bomen. Een geluid wat voor mij altijd weer de verbinding brengt met de boerderij. En terwijl ik schrijf over de boerderij herinner ik mij een mail, die mij vanmorgen bereikte van iemand van Flakkee, of ik mee wil werken aan een artikel over vrouwen van de RGO (mijn middelbare school) en natuurlijk wil ik daar aan meewerken. Geweldig zelfs...voor een blad wat verspreid gaat worden onder de vrienden van de HBS uit Middelharnis. Zo dadelijk stapt hier een onbekend mens binnen, een meneer die ik nog niet ken, alleen wel vanuit de mail. En daarna kijk ik nog wat businesscases na en dan ga ik voor de tv zitten, om afscheid te nemen van een icoon uit de muziekwereld, Michael Jackson. Gisterenavond hebben we al naar een concert gekeken...geweldig. Wat gebeuren er toch grootse dingen in ons leven. Maar soms heeft het ook zo'n trieste afloop. Lieve mensen....bijna 50 en nog dagelijks vol verwondering zijn, wat is het leven toch indrukwekkend! Dag, fijne dag, met af en toe een drupje regen, en daarbij mooie zonnestralen...haal lekker adem en geniet! Aniet

Zondagmiddag....

Een rustige zondagmiddag lekker buiten. Onder de pergola op ons terras zit ik nu. Floor en Annemarie doen een spelletje 'Levensweg', Rosanne is 'afscheid nemen met haar klas van haar oude schoolgebouw' en Lex legt de laatste hand aan de buitenboel hier. Lex is onze schilder. Die al maanden lang, met een bepaalde regelmaat ons huis er nog mooier uit laat zien. Muziek op de achtergrond, een kopje koffie bij de hand. Heerlijk...
Gisteren hebben we de verjaardag van Noor mogen vieren in Dordrecht, een verjaardag in Dordrecht staat altijd garant voor mooie zelfgemaakte taarten, gemaakt door Noor en Anja (de moeder van Noor), leuk is dat...gisteren zaten we verspreid tussen het huis, de kamer rond de grote tafel waar we altijd zitten en beneden, op het mooie binnenplaatsje achter het huis. Omgeven door oude muren van huizen die er al staan sinds 1600 ofzo..met passiebloemen, hortensia en roze rozen heeft Arie daar iets moois van gemaakt. Dus dat was gezellig...de komende week is een week vol ontmoetingen, gesprekken, kennismaking met nieuwe mensen en ook een week waarin misschien wel heel belangrijke beslissingen genomen gaan worden voor en door mij, zakelijk gezien. Dus nog even laat ik jullie in spanning...
Geniet van de mooie zondag, dat doen wij ook! Liefs, Anita

De juiste wens...

Ik las dit verhaaltje en wil dit graag met jullie delen.

De juiste wens...
Een visser vond in zijn netten een koperen fles met een loden stop. Hij opende de fles en voor hem verscheen een machtige geest die alle wensen kon vervullen. De bevrijde geest zei tegen de visser : 'je mag drie wensen doen en die zal ik vervullen. Wat is je eerste wens?' De visser dacht even na en zei toen : 'ik wil dat je me de wijsheid geeft om de juiste keuze te maken voor de twee resterende wensen'. 'Het is al gebeurd' zei de geest 'en wat zijn je andere wensen'. De visser was even stil en zei toen 'Dank je, ik heb verder geen wensen'.
Anita

Mooie ontmoetingen...

Zomaar vanmorgen op het strand met Margreet en daarna bij Yolanda in de tuin in Oegstgeest...de wind, een regenbui, de zon en het wuiven van de bloemen en grassen...zomaar bezig zijn met contacten, met twee mooie vrouwen. De een kiest voor de wind in de zeilen...de ander kiest voor edelstenen, zie www.miyu.nl
Vrouwen waar ik met verbonden mee voel, waar ik samen mee wil werken, wil delen, wil zijn. Vrijheid in verbondenheid, dat woord komt bij me op. En van Yolanda kreeg ik een prachtige steen mee, een steen die past bij mijn sterrenbeeld, de steen van het geduld, een fluoriet. Die steen, en stenen doen mij denken aan mijn moeder, ligt nu hier op kantoor...samen met de kaart die past bij mijn sterrenbeeld Maagd, en die door Yolanda omschreven is/wordt als 'de grote beschermer'....Gesproken over servant leadership, over samen dingen doen....over haar boek 'de happy worker' een prachtig boek over leiderschap, over cultuur en werkklimaat. Haar motto 'kijk, luister en stel de juiste vragen. Oordeel niet meteen en heb aandacht voor de ander' . Tja als daar geen verbinding zit, en weer met mijn moeder, en weer met mijn spreuk 'oordeel niet verwonder je'. De cirkel is weer rond. Het weekend staat voor de deur...de drukte ligt op de loer...tijd om rust te nemen, te slapen in de zon....heerlijk...zomaar een kwaliteitsmomentje....
geniet van dit weekend. Nicht Noor viert haar verjaardag...dus zien we de hele familie weer morgen, leuk! Liefs, Anita

Zon, zon en nog meer zon.....

Ach wat een heerlijk weer. En mooie berichten bereiken mij ook, zo gaat het goed met Ron, de man van Andrea....hij maakt zelf weer rode bloedlichaampjes aan....ongekend, hoe bijzonder is het toch, dat de medische wetenschap dit allemaal mogelijk maakt! Dus geniet ik gewoon op afstand een beetje mee. Maar vandaag krijgt ook Jan de uitslag, ongekend spannend....
De zon schijnt, ik ga zo op de fiets naar huis, heb een afspraak in Hilversum, met Daan en Tjeb. Leuk is dat...heb hen alweer lang niet gezien. Vanmorgen kwam er zomaar een meneer in de mail, die wederom mijn site had gezien en een loopbaancoach zoekt. Volgende week een gesprek...zo druppelt het toch langzaam door. Het gaat niet snel, niet hard, maar dat geeft niet...en mijn zakelijke gesprek van gisteren wordt vervolgd, was superleuk. Bloedje spannend...ik hou jullie op de hoogte.
Hier op kantoor is het warm. Een nieuwe module in Amsterdam na de zomer, nog wat meer werk voor een ander contact, kortom september gaat goed komen...augustus begint al weer aardig leuk te zijn..maar eerst zon, zon en nog meer zon. Ben bijna een dag bezig geweest met het fotoboek van Pa van Loon....het is verstuurd, 120 pagina's met foto's....wat een feest, ik heb het nog een keer mogen beleven van A tot Z en weet je....het was geweldig! Heerlijk gewoon...
Voor nu genoeg, ik ga naar het Center for Servant Leadership!
Lieve groet, Anita