Mijn essay over Servant Leadership....

Zomaar een citaat uit mijn essay :
Ooit las ik in een boekje van Thich Nhat Hanh getiteld ‘Ware Liefde’ over de vier elementen van liefde. En dit boekje sluit goed aan bij hoe ik kijk naar Servant Leadership. Dit boekje en deze vier elementen sluit feilloos aan bij de eigenschappen van Servant Leadership. Het eerste element is ‘maitri’ dit is liefhebbende vriendelijkheid of welwillendheid. Het is naast de wens om iemand gelukkig te maken, of een geliefde vreugde te brengen, ook de kunst om vreugde en geluk te brengen naar iemand van wie je houdt. Je moet hierdoor diepgaand leren kijken naar de persoon die je liefhebt. Want als je die persoon niet begrijpt, dan kun je niet op de juiste manier liefhebben. Begrip is de kern van liefde. Als je de diepste verlangens of zorgen van je partner niet begrijpt, kun je haar niet op de juiste manier liefhebben. Het tweede element is ‘karuna’ mededogen. Dit is de wens en de kunst om iemands pijn te verlichtend. Kennis en inzicht in de ander, zodat je hem of haar kunt helpen. Mediteren is diep kijken naar de kern van de dingen. Het derde element is ‘mudita’, vreugde. Als liefde geen vreugde bevat, is het geen ware liefde. Het vierde element is ‘upeksha’ gelijkmoedigheid of vrijheid. In ware liefde ontvang je vrijheid en geef je vrijheid. ‘Liefste heb je genoeg ruimte in je hart en om je heen?’van binnen en van buiten. Mooi he…
En dit boekje zit vol levenslessen, voor mij althans. Ik hoop dus, dat jij die dit leest, en er meer over wilt weten, contact met me opneemt. Mag je mijn essay lezen, goed? Ik probeer dit essay deze week af te ronden...het wordt een prachtig document!
Fijne dag, de mijne was mooi. Samen met Henk naar Ermelo, een mooie opdracht in de agenda, maar vooral een mooie samenwerking. Liefs, Anita

Gelukkig zijn...

Vanmorgen las ik ergens 'wie gelukkig is, voelt de wereld in ruimte en tijd groot, diep en onuitputtelijk. Wie gelukkig is leeft in een wereld van mogelijkheden' door Leo Apostel. Ja en als ik dit dan weer lees, dan kan ik deze week weer vol goede moed tegemoet zien. Dan denken we weer in kansen en mogelijkheden. Dan openen we weer deuren naar buiten toe. Vanmorgen las ik in de krant het stuk over Aaun San Suu Kyi, de Birmese dame, die al 14 jaar in haar eigen huis huisarrest heeft. En deze vrouw draagt dit lot vanuit haar kracht, ziet dit als haar opdracht. Zij kreeg in 1991 de Nobelprijs voor de Vrede. Zij zorgt ervoor dat er nog een oppositie blijft bestaan in Birma, waar het leven veranderd is in een grote openlucht-gevangenis. Deze vrouw is weer zo'n mens, waar wij nog veel van kunnen leren volgens mij....
We staan aan het begin van een nieuwe week, vol kansen. En we gaan er voor.
Geniet ervan! Een warme groet, vanuit een mooi kantoor in Voorschoten, Anita

Overpeinzingen....

Vandaag was een heerlijke dag. Rustig opstaan, de krant lezen en zomaar in alle rust in de zon even slapen, Marianne en Marlies kwamen gezellig even langs. Heerlijk is dat als er zomaar van die mooie mensen in je leven zijn, met wie je een glas wijn mag drinken. Nu net gegeten met de meisjes, die er gezellig weer zijn. Vanavond wordt het dus weer lekker voor de tv met Rosanne, even weer samenzijn met mama. Fijn moment telkens weer!
In de tuin staat een druif, en nooit eerder had ik druiven en nu wel vier trosjes ofzo...leuk is dat, zomaar van eigenlijk een heel kleine plant. Op de achtergrond de griekse dance muziek, opgenomen door Tony. Afgelopen week hebben we foto's naar Griekenland gemaild en kregen we ook weer wat foto's terug. En als je naar die foto's kijkt, dan wil je wel weer terug naar Hydra, of Poros. Zomaar genieten van het strand, maar vooral van die warmte op je lijf, heerlijk...later als ik oud ben, ga ik op een grieks eilandje wonen, genieten van een simpele manier van leven. Buiten zijn, de zon op mijn rimpelige huidje (dan he...nu nog niet). Oh wat kan ik dat missen hier...ik hou zo van die temperatuur. Heerlijk. Volgens mij lijk ik op tante Anita, die ook prima kon aarden in een warm land. Morgen weer aan de slag, een afspraak in Den Haag, bij Henk en daar ga ik op de fiets naar toe. Zodat ik later ook nog even op de fiets langs Jannie kan gaan...gezellig. Even lekker bijpraten met mijn vriendinnetje...
Anita

Impressies....

Annemarie en Leonie kijken nog even kritisch naar het werk van Leonie...

Schipper van een prachtige friese boot, op bezoek bij Eveline en Leo, met Sander en Gitta erbij!

Staat wel goed he...Annemarie aan het roer??

De boerderij van Walter en Yvon in Voorst...een schitterende plek vol mooie kunst en mooie mensen!

Anita kijkt toe, hoe Marion, Caroline, Frieda en Leonie kunst maken....onder begeleiding van Annemarie. Mooie dag, dank je wel dames!

Anita

Ons leven is eigenlijk vol van prachtige momenten....momenten waarop je mensen mag ontmoeten, momenten waarop je mag genieten...en op dat soort momenten, denk ik even niet aan opdrachten, of nieuwe dingen, maar dan is daar gewoon het moment van de dag....kijk maar met me mee...

Zomer....

Poros met Tony en Katerina, leuk he...en hoe vind je dan die handjes???

Op kantoor is het warm. Alle ramen open, en dan waait er een heerlijk windje door....mijn rugpijn ebt weer weg, gewoon kou gevat...(tja wat wil je met die ramen...). Agenda wordt weer wat gevulder, nieuwe afspraken, nieuwe ontmoetingen en hopenlijk ook weer concreet wat werk. De zomer is fijn, maar rustig. Moet hier voor volgend jaar een andere oplossing voor zien te vinden. Een enorme buffer opbouwen, zodat ik gewoon een sabattical periode kan nemen, zonder zorgen...komt wel goed. Nu een leuke dag voor de boeg, met wat mooie mensen hier op kantoor, samen met Annnemarie...we hebben er zin in. En zojuist kregen we van onze vrienden uit Poros wat foto's doorgestuurd. Kijk nog maar even, dan zie je hoe wij genieten of genoten hebben...

Liefs, een mooie dag...Anita

Samen op kantoor...

En zomaar is het weer zover. Zijn wij samen op kantoor. Annemarie aan het schilderen en ik aan het werk, nu ja werk. Netwerken, contacten, regelen, bellen, mailen en dat heet dan werken...wat telefoontjes. Wat mensen die weer bellen, wat afspraken in de agenda...kortom beweging. En volgens mij is dat wat telt...geregeld dat Annemarie in een blad komt weer met haar kunst. Het blad Leven, een glossy magazine. Zo stond zij ook in Zij aan Zij, geweldig...en naar aanleiding hiervan een afspraak om een schilderij te komen bezichtigen...wie weet waar dit toe mag leiden...ik vind dit echt zo leuk!
Gisterenavond zijn wij vroeg naar bed gegaan, na een leuke dag, met de familie van Annemarie, en aansluitend nog met Ria en Hans...lekker in de tuin. En vanmorgen had ik zoveel rugpijn en nu loop ik weer even als een oude dame...krom, een beetje als eerst...en het grote verschil is, dat ik nu niet bang ben..want het voelt zo anders. Gewoon alsof ik kou heb gevat op mijn ruggetje...zou zomaar kunnen.
Vanmorgen las ik nog iets moois .....Hoe korter de tijd, hoe groter ons vermogen om te wachten....Mensen zijn vaak gehaast, ongeduldig en hebben weinig tijd. En op de een of andere manier lijkt tijd niet meer essentieel als je weet dat je nog maar weinig tijd hebt...en terwijl ik dit schrijf, denk ik aan een heel goede vriendin van mij, die momenteel veel tijd besteed aan iemand die haar dierbaar is en langzaam aan uit dit leven glijdt...en in gedachten ben ik bij haar!
Anita

een heerlijke rustige zaterdag....

Vanmorgen lekker op tijd opgestaan, eventjes naar Albert Heijn om de nodige boodschappen te halen voor dit weekend. Toen ik terugkwam waren de meisjes en Nila (vriendinnetje van Floor die hier geslapen heeft) ook op en hebben we heerlijk ontbeten. Daarna met Milou en Rosanne naar de juwelier, waar Roos heel stoer oorbelletjes in haar oren heeft laten schieten, mooi hoor! Daarna lekker uitgebreid de krant lezen, zo'n zaterdag die zoveel harmonie kent, heerlijk! Vanavond heb ik pannekoeken gebakken voor de familie...leuk is dat altijd. Nu met heerlijke muziek, nog even lekker buiten zitten. Genieten, simpelweg genieten...
Achter mij staat een haut medoc uit 2003, een Cuvee Jubilee van 5 liter, een giga fles, een soort symbool. Jaren geleden heb ik deze fles bij een partij wijn gekocht en nu staat deze prachtfles hier te pronken, om op een hoogtepunt in ons leven een keer tijdens een diner met vrienden en familie soldaat te worden gemaakt....Als Annemarie en ik 5 jaar getrouwd zijn, zou ik graag willen dat An en ik samen met onze getuigen, onze familie een Mathusalem champagne (6 liter) opentrekken...leuk lijkt me dat! Weet je dat we dit jaar alweer drie jaar getrouwd zijn! Super he...Vroeger had ik een droom om ooit een eigen wijnkelder te hebben, waar ik prachtige flessen wijn had liggen, en daarin zou dan een of misschien wel twee stoelen staan en een wijnvat met een kaars erop. En dan zou ik daar al mijn wijnflessen bewaren, mijn wijnliteratuur en af en toe een heel bijzonder glas wijn drinken samen met mijn geliefde, of met iemand die dit ernstig kan waarderen. Die droom heb ik maar wat opgeschort nu...wie weet als ik 70 ben ofzo..., dus als er iemand is die dit leest, en die zo'n kelder heeft, wil je me dan even bellen? Dan neem ik de fles mee en dan schenk ik die in jouw kelder. Lijkt me wel wat, echt waar...Vroeger werkte ik voor meneer Frijling in Den Haag. En hij had zo'n wijnkelder...zo'n kelder met van die togen en mooie flessen wijn erin. Ik wil hem nog steeds een keer gaan bezoeken, kijken of die kelder nog bestaat.
Dag, liefs, geniet van dit prachtige weekend.
Anita