Boodschappen in Siddeburen...

Ja dat is mijn taakje, op de fiets naar Siddeburen en daar bij de C1000 wat boodschappen halen...heerlijk, rustig eerst langs het water fietsen en dan door de polders...de mensen roepen allemaal hoi en hallo naar je. Een vriendelijk volk die Groningers...en daarna even helemaal alleen met de sloep het water op. De oudste twee chillen en slapen uit, en Rosanne is helemaal blij want haar vriendinnetje Milou is gekomen...vanmiddag heerlijk zowaar voor het eerst even samen met Annemarie gaan varen. Even een momentje voor ons samen...richting Slochteren met de boot...daarna zwemmen en op een bord achter de boot gehangen, bijna 50 kun je je voorstellen??? Het is goddelijk weer, de omgeving is fantastisch, de rust doet goed en tussendoor werken...wat wil een mens nog meer. Dit leven dit kun je volhouden...en als ik thuis water voor de deur had, dan kocht ik een sloep, zodra het moment daar was...wat een rustgevend iets is dat zeg...varen, gewoon even met jezelf alleen zijn op dat water...
Fijne avond...
Anita

Zondagochtendrust.......

De zondagochtend koester ik altijd al een beetje. Die rust, langzaam aan ontwaakt de wereld, de stilte, soms nemen de kerkklokken het even over. Hier is de zondagochtend uitzien over het water, het klotsen van het water tegen de boegdelen, de meisjes slapen nog na een intensief avontuur. Stappen als je 12 bent, of 14, bijna 15 is ingewikkeld. Die zoektocht naar wat wel of niet kan doet soms gewoon zeer. Als je 12 bent wil je 15 zijn en dat gaat nog niet...en als je 15 bent, of bijna dan, ben je nog geen 16. En overal vraagt men naar je identiteitskaart...tja...hoe leg je dat nu uit, zonder dat het pijn doet. En het leuke is dat je dan direkt weer het verschil in leeftijd ziet, 15 of 12. Wel of niet begrijpen. Gisterenavond vroegen Annemarie en ik ons af hoe dat voor ons was destijds. Ik kan me in ieder geval niet herinneren dat ik ouder wilde zijn....wel hoe stoer ik het vond als ik als 13-jarige uitgenodigd werd voor een feestje van een jongen die 2 klassen hoger zat. Maar ja, toen ik er was, voelde ik me wel klein geloof ik...maar, ook wel stoer! Straks gaan we varen met de sloep, Rosanne ontpopt zich tot een ware schipper. Ongekend...die kan het goed. De sluis in, het Eemkanaal oversteken, kortom het kan allemaal. Nila laat zien hoe iedereen kletsnat kan worden, door hard over de golven te gaan. Lachen hoor! En Floor, die geniet, ligt languit voorin in de boot, in de zon...en samen met Nila worden vooral 'mannen' gespot....zo zijn ze soms eventjes weg, even flaneren denk ik zomaar...
Maar deze zondagochtend slaapt alles nog. Annemarie en ik zitten lekker te lezen. Zachtjes muziek aan, kopje koffie en zo naar het terras aan het water...heerlijk.
De stilte doet een mens goed....ik heb voor servant leadership een vison quest gedaan. Dit is een stilte-oefening. Moest ik drie uur alleen gaan wandelen, over de hei bij Hilversum. Een vraagstuk voor ogen nemen en hiermee aan de slag gaan. Bijzonder, ook waar je mee terugkomt. Want er alle ruimte en rust om echt stil te staan, bij datgene wat je bezig houdt. Ik heb wel 10 gedichten geschreven tijdens die wandeling....ingrijpend mooi. Ik zal er ooit een keer een met jullie delen...
'Ze maakt alles in me los...ze raakt alles in me aan...ze ziet elke kant van mij, ook die ik zelf niet wil zien...ziet ze wat ik niet wil zien' een prachtig liedje ik denk van Veldhuis en Kemper, hoor ik nu op de radio. Een liedje voor Annemarie 'ze ziet het beste en slechtste deel van mij en ze neemt ze allebei' als dat geen liefde is....fijne dag,
Anita

Bericht weg.....

Had ik weer een typisch Anita-stukje geschreven en krijg ik een foutmelding....Het ging over mooie gesprekken. Vanmorgen heb ik kennis gemaakt met een mevrouw die ook Anita heet, het gaat over een interim opdracht. Leuk ben benieuwd...en daarna had ik nog even een afspraak met iemand bij Defensie in Den Haag. Deze meneer heb ik ooit getraind, en onze verbinding of onze gezamenlijke passie is wijn. En daar ging dit contact ook weer over...en op zijn kamer staat een tekst van Loesje - het leven is te kort om slechte wijn te drinken - en daar ben ik het natuurlijk helemaal mee eens!!!
En dan nog even over Rosanne. Dinsdagavond werd zij op een brancard van het veld gedragen tijdens een voetbaltraining, een prachtige sliding eindigde uiteindelijk samen met mama bij de EHBO in Antoniushove in Leidschendam. Gescheurde spier in haar bovenbeen...en nu loopt zij met twee krukken rond...Heftig en zielig eigenlijk. Het is nog midden in de zomervakantie, meestal is zij superactief, en nu zit ze op de bank. Dus als je dit leest, stuur haar maar een kaartje, vindt ze vast superleuk. Bedankt alvast. En liefs, gewoon zomaar op deze mooie dag...
mijn essay voor Servant Leadership is af. Prachtig geworden vind ik zelf, heel erg iets van mij, persoonlijk, open en kwetsbaar...
Dag, Anita

Mooie gesprekken....

Regen....

Terwijl ik vrolijk in mijn korte broek op de fiets ben gestapt, zie ik de regen op het raam en terwijl ik dit zie, moet ik denken aan de spreuk 'Kijk hoe de wolk huilt! Kijk hoe de tuin lacht' en deze spreuk is me altijd bijgebleven...zomaar, omdat het zo'n positief iets in zich heeft. Omdat alle dingen in ons leven een zonnige kant hebben en een schaduwkant...
Vandaag maak ik mijn essay voor Servant Leadership af. En vandaag had ik zomaar een prachtig gesprek met iemand hier op kantoor. Een mooi mens die zomaar op een dag mijn leven is binnengewandeld. Met zijn verhaal en zo af en toe dan praten wij met elkaar. Gewoon omdat het mooi is...weet je en op dit soort momenten voel ik weer mijn rijkdom. Mijn mooie contacten, mooie verbindingen met mensen, soms zakelijk, soms juist helemaal niet...
En dus weer een dag met een gouden randje!
Hier nog een mooi citaat om mee af te sluiten : 'dans elke dag, al was het maar in gedachten'
Anita

Mijn essay over Servant Leadership....

Zomaar een citaat uit mijn essay :
Ooit las ik in een boekje van Thich Nhat Hanh getiteld ‘Ware Liefde’ over de vier elementen van liefde. En dit boekje sluit goed aan bij hoe ik kijk naar Servant Leadership. Dit boekje en deze vier elementen sluit feilloos aan bij de eigenschappen van Servant Leadership. Het eerste element is ‘maitri’ dit is liefhebbende vriendelijkheid of welwillendheid. Het is naast de wens om iemand gelukkig te maken, of een geliefde vreugde te brengen, ook de kunst om vreugde en geluk te brengen naar iemand van wie je houdt. Je moet hierdoor diepgaand leren kijken naar de persoon die je liefhebt. Want als je die persoon niet begrijpt, dan kun je niet op de juiste manier liefhebben. Begrip is de kern van liefde. Als je de diepste verlangens of zorgen van je partner niet begrijpt, kun je haar niet op de juiste manier liefhebben. Het tweede element is ‘karuna’ mededogen. Dit is de wens en de kunst om iemands pijn te verlichtend. Kennis en inzicht in de ander, zodat je hem of haar kunt helpen. Mediteren is diep kijken naar de kern van de dingen. Het derde element is ‘mudita’, vreugde. Als liefde geen vreugde bevat, is het geen ware liefde. Het vierde element is ‘upeksha’ gelijkmoedigheid of vrijheid. In ware liefde ontvang je vrijheid en geef je vrijheid. ‘Liefste heb je genoeg ruimte in je hart en om je heen?’van binnen en van buiten. Mooi he…
En dit boekje zit vol levenslessen, voor mij althans. Ik hoop dus, dat jij die dit leest, en er meer over wilt weten, contact met me opneemt. Mag je mijn essay lezen, goed? Ik probeer dit essay deze week af te ronden...het wordt een prachtig document!
Fijne dag, de mijne was mooi. Samen met Henk naar Ermelo, een mooie opdracht in de agenda, maar vooral een mooie samenwerking. Liefs, Anita

Gelukkig zijn...

Vanmorgen las ik ergens 'wie gelukkig is, voelt de wereld in ruimte en tijd groot, diep en onuitputtelijk. Wie gelukkig is leeft in een wereld van mogelijkheden' door Leo Apostel. Ja en als ik dit dan weer lees, dan kan ik deze week weer vol goede moed tegemoet zien. Dan denken we weer in kansen en mogelijkheden. Dan openen we weer deuren naar buiten toe. Vanmorgen las ik in de krant het stuk over Aaun San Suu Kyi, de Birmese dame, die al 14 jaar in haar eigen huis huisarrest heeft. En deze vrouw draagt dit lot vanuit haar kracht, ziet dit als haar opdracht. Zij kreeg in 1991 de Nobelprijs voor de Vrede. Zij zorgt ervoor dat er nog een oppositie blijft bestaan in Birma, waar het leven veranderd is in een grote openlucht-gevangenis. Deze vrouw is weer zo'n mens, waar wij nog veel van kunnen leren volgens mij....
We staan aan het begin van een nieuwe week, vol kansen. En we gaan er voor.
Geniet ervan! Een warme groet, vanuit een mooi kantoor in Voorschoten, Anita