En nu de foto's van Groningen....

Mooi he, Annemarie tijdens een van onze eerste tochten in de sloep....

Nila, Florine en Rosanne, op onze eerste tocht over het Schildmeer

Prachtige luchten links zie je boten in het haventje van het Schildmeer

Florine en Annemarie en achter het boompje het dak van ons huis

Twee hartsvriendinnen, Nila en Floor

Een vroege zaterdagochtend....

Lieve mensen, het is zaterdagochtend half negen....het hele huis slaapt nog, Annemari, Florine en Rosanne liggen nog in een diepe slaap. Ik ben klaar wakker en geniet van de ochtendstilte...ik realiseer mij terwijl ik dit schrijf, dat ik toen ik in Groot-Ammers woonde, altijd vroeg in de ochtend aan de eettafel ging zitten kijken naar de vogels en de zwanen die dan te zien waren op en rond de rivier de Boezem...heerlijk, als je spreekt over rust. Als ik in Groningen naar buiten keek, zag je water en mooie vergezichten. Op het water zag je prachtige luchten, dat zullen jullie ook op de foto's kunnen zien, geweldig! En dan die rust, daar heb je geen vergezichten voor nodig...gewoon genieten van de stilte. Terwijl ik dit schrijf kijk ik naar de prachtige bloemen die hier op tafel staan, zacht roze, zo'n vrolijk boeket wat ons huis zo vriendelijk maakt. En ook staan er twee prachtige witte rozen, van Irene en Fer (moeder en stiefvader van Nila) om ons te bedanken dat Nila dit weekje met ons meemocht. Nila mag van mij altijd mee, wat heerlijk om haar en Floor zo samen bezig te zien. Die twee die hadden het zo leuk samen, samen zingen, samen in het bubbelbad, samen bezig zijn. Mooi om te zien...twee jonge vrouwen die vol vertrouwen in de wereld staan en deze tegemoet treden....
Ondertussen heb ik een kopje nespresso gemaakt en ligt de zaterdagkrant op mij te wachten...ook dat is een mooi rustmoment. Een moment van bezinning. Terwijl ik dit schrijf denk ik aan onze boerderij, waar je dit ook hebt. Het ruisen van de bomen is het enige geluid...geweldig, wat een genot! Gisterenavond belden Pa en Els nog op. Eigenlijk belt Els altijd en dan krijg ik daarna mijn vader. En het was zo leuk dat zij op bezoek waren geweest bij een tante van me, een nicht geloof ik van mijn moeder, 86 jaar alweer. Onvoorstelbaar al die leeftijden van de mensen om mijn ouders heen. Maar ja, leeftijd, ongekend ik zelf word deze week alweer 50 jaar! 50 jaar vroeger vond ik iemand die 50 was ongelooflijk oud en nu ben ik het zelf bijna...
Ik ga nog even genieten van mijn rust. Liefs, heb een mooie zaterdag!
Anita

Vrijdagavond in Voorschoten....

En na een heerlijk weekje in het hoge Noorden, waar we zomaar prachtig warm zomerweer kregen aangeboden, zijn we nu weer thuis. En thuis is gelijk weer volop in de running, even naar kantoor geweest. Beweging genereren in mijn bedrijfje...waar toch ergens een beetje de druk van de crisis voelbaar is. Nieuwe contacten leggen, proberen nieuwe opdrachten te krijgen, nieuwe samenwerkingen aan te gaan en uiteindelijk toch weer full speed vooruit. De komende week is een drukke week, vol nieuwe en intensieve contacten. Met coachgesprekken, een intervisie voor Coachboulevard, dus gewoon weer werk. Langzaam aan begint alles weer zijn gangetje te gaan. En deze week is wel een heel speciale week, want deze week zal ik 50 jaar worden, een prachtige leeftijd. Een soort mijlpaal in mijn leven, wat we zaterdag hier thuis gaan vieren....met muziek van Dennis en Joost. Heerlijk...met leuke mensen en een borrel. Niks meer en niks minder...maar 50 worden is wel heel apart vind ik. De lessen gaan weer beginnen, nakijkwerk zal geleidelijk aan weer binnenkomen, een opdracht bij een bouwmarkt, kortom langzaam aan druppelt er van alles binnen. Ik heb er zin in...zie er naar uit!
Voor nu een laatste avond met de meisjes, die hebben genoten van ons weekje, van een weekje met Nila samen (voor Floor dus) en voor Roos was het een minder gelukkig weekje. Begon ze met een zeer been en krukken, viel ze nog een keer van de trap en is ze vandaag opnieuw naar de EHBO geweest. Een gekneusde voet ofzo...ingekapseld. Milou is gelukkig ook nog gekomen maar had de pech dat Roos niet mobiel was. Voor Annemarie en mij vooral intensief, door dit alles...maar daarnaast ook wel lekker, zomaar in je sloepje stappen en genieten van het water, de rust ook, de sfeer, de sluis in naar Appingedam, echt bijzonder...
En vanavond, wat ook altijd zo lekker is, gewoon weer slapen in je eigen bed. Genieten onder de douche van het heerlijke kado wat Nila ons gaf, douchegeld van Rituals en daarnaast een scrub. Lief he...we genieten nog even na. We laten jullie later nog wat foto's zien...
Geniet van dit mooie weer! Dag,
Anita

Boodschappen in Siddeburen...

Ja dat is mijn taakje, op de fiets naar Siddeburen en daar bij de C1000 wat boodschappen halen...heerlijk, rustig eerst langs het water fietsen en dan door de polders...de mensen roepen allemaal hoi en hallo naar je. Een vriendelijk volk die Groningers...en daarna even helemaal alleen met de sloep het water op. De oudste twee chillen en slapen uit, en Rosanne is helemaal blij want haar vriendinnetje Milou is gekomen...vanmiddag heerlijk zowaar voor het eerst even samen met Annemarie gaan varen. Even een momentje voor ons samen...richting Slochteren met de boot...daarna zwemmen en op een bord achter de boot gehangen, bijna 50 kun je je voorstellen??? Het is goddelijk weer, de omgeving is fantastisch, de rust doet goed en tussendoor werken...wat wil een mens nog meer. Dit leven dit kun je volhouden...en als ik thuis water voor de deur had, dan kocht ik een sloep, zodra het moment daar was...wat een rustgevend iets is dat zeg...varen, gewoon even met jezelf alleen zijn op dat water...
Fijne avond...
Anita

Zondagochtendrust.......

De zondagochtend koester ik altijd al een beetje. Die rust, langzaam aan ontwaakt de wereld, de stilte, soms nemen de kerkklokken het even over. Hier is de zondagochtend uitzien over het water, het klotsen van het water tegen de boegdelen, de meisjes slapen nog na een intensief avontuur. Stappen als je 12 bent, of 14, bijna 15 is ingewikkeld. Die zoektocht naar wat wel of niet kan doet soms gewoon zeer. Als je 12 bent wil je 15 zijn en dat gaat nog niet...en als je 15 bent, of bijna dan, ben je nog geen 16. En overal vraagt men naar je identiteitskaart...tja...hoe leg je dat nu uit, zonder dat het pijn doet. En het leuke is dat je dan direkt weer het verschil in leeftijd ziet, 15 of 12. Wel of niet begrijpen. Gisterenavond vroegen Annemarie en ik ons af hoe dat voor ons was destijds. Ik kan me in ieder geval niet herinneren dat ik ouder wilde zijn....wel hoe stoer ik het vond als ik als 13-jarige uitgenodigd werd voor een feestje van een jongen die 2 klassen hoger zat. Maar ja, toen ik er was, voelde ik me wel klein geloof ik...maar, ook wel stoer! Straks gaan we varen met de sloep, Rosanne ontpopt zich tot een ware schipper. Ongekend...die kan het goed. De sluis in, het Eemkanaal oversteken, kortom het kan allemaal. Nila laat zien hoe iedereen kletsnat kan worden, door hard over de golven te gaan. Lachen hoor! En Floor, die geniet, ligt languit voorin in de boot, in de zon...en samen met Nila worden vooral 'mannen' gespot....zo zijn ze soms eventjes weg, even flaneren denk ik zomaar...
Maar deze zondagochtend slaapt alles nog. Annemarie en ik zitten lekker te lezen. Zachtjes muziek aan, kopje koffie en zo naar het terras aan het water...heerlijk.
De stilte doet een mens goed....ik heb voor servant leadership een vison quest gedaan. Dit is een stilte-oefening. Moest ik drie uur alleen gaan wandelen, over de hei bij Hilversum. Een vraagstuk voor ogen nemen en hiermee aan de slag gaan. Bijzonder, ook waar je mee terugkomt. Want er alle ruimte en rust om echt stil te staan, bij datgene wat je bezig houdt. Ik heb wel 10 gedichten geschreven tijdens die wandeling....ingrijpend mooi. Ik zal er ooit een keer een met jullie delen...
'Ze maakt alles in me los...ze raakt alles in me aan...ze ziet elke kant van mij, ook die ik zelf niet wil zien...ziet ze wat ik niet wil zien' een prachtig liedje ik denk van Veldhuis en Kemper, hoor ik nu op de radio. Een liedje voor Annemarie 'ze ziet het beste en slechtste deel van mij en ze neemt ze allebei' als dat geen liefde is....fijne dag,
Anita

Bericht weg.....

Had ik weer een typisch Anita-stukje geschreven en krijg ik een foutmelding....Het ging over mooie gesprekken. Vanmorgen heb ik kennis gemaakt met een mevrouw die ook Anita heet, het gaat over een interim opdracht. Leuk ben benieuwd...en daarna had ik nog even een afspraak met iemand bij Defensie in Den Haag. Deze meneer heb ik ooit getraind, en onze verbinding of onze gezamenlijke passie is wijn. En daar ging dit contact ook weer over...en op zijn kamer staat een tekst van Loesje - het leven is te kort om slechte wijn te drinken - en daar ben ik het natuurlijk helemaal mee eens!!!
En dan nog even over Rosanne. Dinsdagavond werd zij op een brancard van het veld gedragen tijdens een voetbaltraining, een prachtige sliding eindigde uiteindelijk samen met mama bij de EHBO in Antoniushove in Leidschendam. Gescheurde spier in haar bovenbeen...en nu loopt zij met twee krukken rond...Heftig en zielig eigenlijk. Het is nog midden in de zomervakantie, meestal is zij superactief, en nu zit ze op de bank. Dus als je dit leest, stuur haar maar een kaartje, vindt ze vast superleuk. Bedankt alvast. En liefs, gewoon zomaar op deze mooie dag...
mijn essay voor Servant Leadership is af. Prachtig geworden vind ik zelf, heel erg iets van mij, persoonlijk, open en kwetsbaar...
Dag, Anita

Mooie gesprekken....