Een nieuw begin...in een nieuw jasje....


Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....




vrijdag 11 september 2009

Verklaring van het woorde LOVE

Tijdens onze certificering Servant Leadership vertelde Miranda hoe zij het woord LOVE leest :
L iefde
O vertuiging
V ertrouwen
E chtheid/eenheid

Mooi he..
Aniet

Bijzondere contacten....en mooie kunst...

Goedemorgen, terwijl ik vanmorgen op de fiets alweer voelde dat de lucht frisser wordt, maar ook wel weer geniet hiervan, ben ik nu op kantoor. En het bijzondere is dat deze dag in het teken van de kunst staat. Vanmiddag komt Fred, de sporttekenaar en vanmorgen was er zomaar weer een berichtje van Marielle. Marielle is een vrouw uit Londen, met wie ik mail, eigenlijk alweer een lange tijd, sinds mijn ziekzijn, zomaar opeens was zij er en zij volgt mijn leventje op afstand. Nooit hebben we elkaar ontmoet, ik weet niet veel van haar, alleen dat zij gelukkig is en kindjes heeft en schildert...mooie kunst, gezien als het ware door kinderogen, als ik haar website goed begrijp. Een beetje sprookjesachtig bijna, kijk zelf maar een keer www.mariellealbers.com Het leuke is dat Marielle gaat exposeren in Londen, dus ben je daar toevallig, ga eens kijken! Het bijzondere vind ik, dat er een vorm van verbondenheid is tussen Marielle en mijzelf. De afgelopen week dacht ik regelmatig, dat ik haar wilde mailen en nu...nu is zij daar! Van Marielle ga ik eventjes verder met Annemarie...weer een nieuwe stap in haar loopbaan. Zij maakt nu ook voor bedrijven, voor individuele kopers, kleine werkjes, heel schattig, inspirerend, een leuk kadootje. Prijs slechts € 35 euro. Zomaar een mooi kadootje, zomaar iets liefs. Het idee is ontstaan, door een gesprek met een zakelijke relatie van me, die voor haar relaties werkjes van Annemarie als kerst-relatie-geschenk wil geven en An heeft nu een aantal kleine doekjes gemaakt...heel leuk! Binnenkort plaatsen we deze op haar site...nu prikkel ik jullie door erover te vertellen..Mooi en bijzonder, daar zijn ze weer die twee woorden, die zo passen bij mijn taalgebruik! Volgende week weer een lekkere drukke week, het trekt weer een beetje aan. Nog veel spannende contacten en gisteren was een hele mooie dag. Ik heb weer een dilemma om over na te denken, een gesprek over werk, met een vastere vorm...alleen vanwege de verbinding want die is ontegenzeggelijk aanwezig.....maar daarnaast wil ik heel graag mijn eigen ruimte behouden, voor dit soort leuke dingen. Kunst, coaching, een stukje training...oh spannend....Ik denk er nog over na....nog een paar dagen...voor nu, ligt er zomaar een mooie dag voor me. Dag, veel liefs, Anita

donderdag 10 september 2009

Aspirant bestuurslid Nederlandse Boks Bond

Jawel...het is zover. Sinds gisterenavond mag ik mijzelf aspirant bestuurslid van de NBB noemen. Aspirant omdat de Algemene Ledenvergadering in november nog officieel moet stemmen voor mij als bestuurslid. Maar dat komt goed! Leuk he...met drie leuke mannen heb ik gisteren een inspirerend gesprek gehad over boksen, over besturen. Iets heel anders dan bestuurslid van een Hospice/VTZ-organisatie. Ook een andere maatschappelijk doel, maar toch wel een heel bewuste keuze...en toen ik gisteren thuiskwam, sprak ik tegen Annemarie mijn gedachten uit. Hoe komt het toch, dat ondanks een ingewikkelde zoektocht, een best wel zwaar leven (hard werken, knokken voor mijn gezondheid, veel zorgen voor de ander, minder zorgen voor mijzelf) er nu uiteindelijk stukjes in mijn leven op zijn plaats gaan vallen. Het begon al met mijn liefde, onze liefde, de liefde die Annemarie en ik samen mogen ervaren. Dat was het eerste en belangrijkste stuk....onze basis! Toen overwon ik mijn ziekzijn, een tweede stuk, zonder gezondheid kun je niet genieten van de liefde bijvoorbeeld :)! Boksen is al mijn passie sinds ik klein ben, en nu mag ik bestuurslid zijn in de NBB! Ongekend toch. Werk...ik heb nog zo'n droom, om uiteindelijk een rol te mogen vervullen in de uitvaartbranche...hoe bizar dit ook klinkt, zou die droom dan ook nog in vervulling mogen gaan...maar eigenlijk is mijn droom als het over werken gaat, werken vanuit verbinding en volgens mij is deze droom, hoe ingewikkeld ook in deze tijd van crisis, ook al voor een groot deel ingevuld. Nu heb ik nog een kleine droom, dat het allemaal gewoon lekker loopt, financieel dat er wat rust komt, dat er een mooie nette stroom gaat ontstaan...en dan, dan ga ik lekker piano spelen als ontspanning, fietsen door de polders, genieten van de mooie dingen van het leven...dus de puzzel is nog niet af. De puzzel is nooit af, maar het begin, nee een groot deel is al gelegd...geef me nog wat tijd, en het komt goed...
Vanmorgen stond er een prachtige uitnodiging van mijn lieve vriendin Ada, een van de zangeressen op mijn 50e verjaardag, zij is afgestudeerd die knapperd, zij studeert op 9 oktober a.s. af als Master of Arts in Humanistics aan de Universiteit voor Humanistiek te Utrecht. Ik ben zo trots op die vrouw...ooit hadden wij het er samen over in Groot-Ammers, dat zij eens informatie moest inwinnen bij deze Universiteit en zij is afgestudeerd in twee richtingen, Geestelijke Begeleiding en Educatie...en daar gaan we natuurlijk een borrel op drinken. Wat dacht jij dan???
Heb een mooie dag, dit is weer een dag, waarop er stukjes bijgelegd kunnen gaan worden aan mijn puzzel...ik ben zo benieuwd...
Anita

woensdag 9 september 2009

Werken vanuit Schoonhoven....

En vandaag zit ik lekker te werken vanuit Schoonhoven. De rust komt je tegemoet, een muziekje op de achtergrond. Annemarie ergens in de buurt, wat kan het leven toch mooi zijn...straks komt een meneer de cv-ketel schoonmaken. Vanavond een afspraak in Amersfoort bij de Nederlandse Boks Bond...een belafspraak. En ondertussen gewoon wat zaken regelen, wat contacten leggen, wat afspraken maken. De deuren open, een frisse wind langs je benen....heerlijk!
Wellicht gaan we hier samenkomen met mensen van Coachboulevard, wellicht ga ik vanuit hier ook af en toe mensen spreken. Mooi gelegen in het hartje van het stadje Schoonhoven...interesse het eens te zien? Laat het me weten.
De rust doet goed...een kopje nespresso erbij. Heerlijk...
Terwijl ik dit schrijf, moet ik even denken aan het woord symbiose, versmelting. Een woord dat veel gebruikt wordt in de context van de vrouwenliefde. Vorige week sprak ik hier nog met iemand over. Normaal gesproken als je getrouwd bent, een mannelijke partner hebt, dan heb je heel veel dingen die je deelt met je vriendinnen en dat zijn van die dingen, die je niet makkelijk met je man bespreekt. Bij een relatie tussen twee vrouwen is er zoveel meer in mijn beleving, want je bent partners, maar ook elkaars beste vriendin, ingewikkeld, mooi en intens...ik hou er wel van. Maar ik kan me ook zo voorstellen, dat dit iets is, wat je niet aanspreekt. Symbiose...alleen het woord is al zo mooi!
Gisteren heb ik mijn presentatie voor 'Fris in je hoofd' een event wat op 4 en 5 november a.s. plaats gaat vinden in Utrecht gemaakt. Ik mag beide avonden twee keer mijn verhaal vertellen over Personal Empowerment. Ga maar naar de website http://www.mindz.com/plazas/Fris_in_je_hoofd_ en meld je aan. Een leuk initiatief waar je leuke mooie mensen kunt ontmoeten! En waar je mij kunt horen als je dat wilt.
Dag, fijne dag,
Anita

dinsdag 8 september 2009

De schoonheid van dit leven....

Lang geleden sprak ik alweer over dagen met gouden randjes. Vandaag is zomaar weer zo'n dag, een telefoontje, een aanbeveling, een kans, een goed gesprek, de zon die schijnt, mooie mensen om me heen...en volgens mij geniet ik weer, zit ik in mij kracht, en ga ik mee met de flow van het leven! Werkelijk een genot!
En ondertussen lees ik een uitspraak van Katherine Hepburn 'wie alles volgens de regels doet, mist alle pret' en denk ik tegelijkertijd aan een uitspraak die ik ooit van mijn moeder heb geleerd en in mijn werkzame leven wel heb toegepast....'het is beter achteraf om vergiffenis te vragen, dan vooraf om toestemming' en als kind sprak deze me wel aan. Als ik dan een keer te laat thuis kwam...dan....en ook in mijn werk, als ik soms wat meer ruimte nam dan goed voor me was. Maar door mijn directie werd dit soms gezien alsof ik niet met hierarchie om kon gaan. En tja daar zit ook wel wat, want hierarchie is volgens mij een wat achterhaald begrip. Respect voor elkaar, en elkaar ruimte geven, komt dichterbij mijn ideaalbeeld. Tja en 'van Loon je bent een lastige donder' die kreeg ik ook wel vaak terug in loondienst...dus volgens mij heb ik de goede keuze gemaakt. Zelfstandig zijn, vrij zijn, mijn eigen ruimte bepalen. En van daaruit samenwerken met anderen. Mooi...we zijn er weer!
Anita

Mooie dagen....

Gisteren was zo'n mooie dag, een dag vol contacten, afspraken, nieuwe momenten! Spannende balletjes die ik ooit de lucht in heb gegooid en die misschien wel weer een keertje vallen...zo noem ik het altijd als er kansen zijn op nieuwe business! Allemaal balletjes die we wegschieten en soms, zomaar onverwachts, is er een balletje raak. Ik weet het nog niet zeker, ik hou jullie op de hoogte. Zo dadelijk hier op kantoor een afspraak met Monique en Daphne, twee intervisie-coaches met wie ik de Leergang Defensie Coach mag doen. Leuke mensen...genieten, vrolijk, open en eerlijk. En ondertussen draai ik 'leer me de liefde weer' van de cd van Toine, mijn mede Servant Leader Professional. Leuke reacties, ook zakelijk op mijn certificering. Ik ben benieuwd wat komen gaat...ik hou jullie op de hoogte!
Ik wens jullie een hele fijne mooie dag toe! Liefs, veel liefs, Anita
Nog een spreuk '' voor de een is de tijd beperkt, voor de ander eindeloos" dus 'niet steeds in het verleden leven, maar in het nu....'
Dag! Aniet

zondag 6 september 2009

Terugkijken naar een mooi en vooral intens weekend....

Het is zondagavond, en een beetje rozig van de mooie fietstocht die we hebben gemaakt, zit ik nu weer in de keuken te schrijven. Het weekend was heerlijk...altijd weer ingewikkeld, als de meisjes vertrekken, zeker voor Annemarie. En nadat we de spullen weggebracht hadden en afscheid hadden genomen, kwamen we hier thuis. Kaarsjes aan en de sfeer was mooi, ons bezoek was mooi, Lineke en Rob. Twee bijzondere mensen met wie je praat over de dingen die er echt toe doen. Leuk soms komen er zomaar nieuwe mensen je leven binnen wandelen, en dan blijkt dat er weer zoveel raakvlakken zijn. Daarna lekker slapen, het was een enerverende week geweest! Zaterdagochtend in alle rust de auto in en toen naar Schoonhoven. Mijn huis daar is momenteel niet verhuurd en is dus vrij om van te genieten...er staan twee fietsen, heerlijk werkelijk waar...het is ongelooflijk gezellig ingericht, er hangt kunst van Annemarie aan de muur. Er is muziek en prachtig licht...een lekker bed, een mooie douche, dus voor al diegenen die een keer een weekend willen genieten, laat het me weten, zolang het vrij is, is dit mogelijk!
En vandaag zijn wij lekker op de fiets gestapt, via Cabauw, Lopik met het fietsveertje over naar Ameide, via plaatsjes als Waal, Langerak, Nieuwpoort en vervolgens met de pont weer terug naar Schoonhoven. Een mooie tocht, met prachtige huizen, tuinen, vergezichten...werkelijk genieten. Het pontje van Lopik naar Ameide vaart nog tot en met september, maar er zijn zoveel mooie tochten te maken. Wat dacht je van een fietstocht naar Oudewater...echt heerlijk! En zo leuk, toen wij in Ameide op een terras een kop koffie gingen drinken, zat daar nog een echtpaar. En die mevrouw zei tegen Annemarie 'zo u bent ver van huis, u bent toch de zus van Ruud Smitshuysen?' dit was Marjan of Marianne, een directe collega van Ruud. Ze kende ons verhaal van foto's, van Smaken Verschillen, van de krant...bijzonder he...hoe klein kan de wereld zijn!
En nu weer thuis, lekker verder in onze boeken, vroeg naar bed. Een mooie week ligt weer voor ons....dag, liefs, Anita