Een nieuw begin...in een nieuw jasje....


Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....




woensdag 7 oktober 2009

Een prachtig verhaal!

En soms heb je van die dagen, dan voelt het vanaf het begin heel goed. Zo ook vanmorgen, al heel vroeg op kantoor. Mail lezen, voordat ik op tournee ga, richting Hilversum, richting Wijk bij Duurstede, allerlei mensen zien, spreken en ontmoeten. En ergens tussen al die mails krijg ik een mail van Rineke, een dame die vorig jaar bij mij in een module zat, en dit verhaal wil ik jullie niet onthouden. Zij stuurde me dit omdat ze vond dat het zo goed bij mij past, mooi he...:

'Als de dingen in je leven je even allemaal te veel worden, als 24 uur in een dag niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan eens aan ditbericht...Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven.Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon,nam hij zonder iets te zeggen de lege pot van de mayonaise. En begon deze te vullen met golfballetjes. Toen deze hier helemaal mee gevuld was, vroeg de professor aan zijn studentenof de pot nu helemaal vol was.Zij antwoordden van wel. Toen nam de professor een doos met kralen en kiepte deze in de pot.Hij schudde lichtjes met de pot en de kralen rolden tussen de open plekken tussen de golfballetjes. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze gaven weer eenzelfde antwoord: ja, de pot is vol. De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de potmet golfballetjes en kralen. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was: de studenten antwoordden van wel. Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot metgolfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen."Nu", zei de professor, "nu wil ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. Deze pot gevuld met golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens voor.""De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven:je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden.Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn.""De kralen zijn de andere dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn.""Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen plek meervoor de kralen of voor de golfballetjes.Dat zelfde geldt ookvoor je eigen leven. Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn.Besteed aandachtaan de dingendie belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor jegezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergenstijd om het huis te poetsenof de dingen te repareren. "Zorg eerst voor de golfballetjes,de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand." Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de tweekoppen koffie in die pot dan voor zouden moeten staan. De professor lacht en zegt de student dat ze daarmee een heel goede vraag heeft gesteld. "Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangevenen bevestigen, dat, hoe vol je leven ook mag zijn, (Hallo Anita,Ik weet niet of je me nog kent (heb begin van het jaar les van je gehad) maar bij dit verhaaltje moest ik aan jou denken. Altijd positief.vandaar dat ik hem maar naar je door stuur.groetRineke) er is altijd wel een plekje om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken."De koffie staat klaar en zo niet dan zetten we een hele kan!!!!!
Wat een mooi verhaal he...dank je wel Rineke! Je maakt mij en anderen wellicht blij, zomaar op deze mooie morgen. Het regent buiten en binnen schijnt het licht. Nog mooier nu, door dit begin! Fijne dag, Anita

dinsdag 6 oktober 2009

De piano is gearriveerd....

En ja hoor daar staat hij dan, een prachtig glimmend zwarte KAWAI...met mooie toetsen en een zwarte Beethoven bank ervoor. Ik tokkel nog alleen heel simpele melodietjes...maar het genieten is begonnen. Vanavond heb ik vrij gepland voor mijzelf, om piano te gaan spelen. Heerlijk. Gisterenavond moest ik lesgeven in Amsterdam, dus moest ik de deur weer uit...ik baalde enorm, maar de les was erg leuk...maar de piano nog leuker...tja hoe moet dat nu!
Verder, loopt het wel lekker volgens mij...rommelig en druk, op allerlei gebied. Ik ga nu naar kantoor, heb twee afspraken en moet nog wat documenten afmaken. Vanmiddag een belafspraak. Skype sinds kort vanaf kantoor. Met Harry...leuk is dat, en makkelijk. Voor mensen die het niet kennen, skypen is gratis bellen met andere aangeslotenen via de laptop. Je ziet dan door de webcam, de mensen met wie je praat. Een soort conference call en dus ideaal. Harry woont ver weg, ergens diep in Brabant, richting Limburg en wij reden altijd allebei naar Nieuwegein. Daar recht tegenover mijn oude werkgever NorthgateArinso ontmoeten wij elkaar in de business lounge van het Mercure Hotel. Wij sloten de laptop aan en gingen aan de slag, nu doen we dit anders. Prima...goed initiatief van Harry. Dag, tot later...liefs, Anita en een fijne dag!

maandag 5 oktober 2009

Mooie woorden....

"Wat voor ons ligt en wat achter ons ligt, is onbeduidend in vergelijking met wat IN ons ligt. En wanneer we dat wat IN ons ligt naar buiten brengen gebeuren er wonderen" door H.D. Thoreau.

Dit is nu weer zo'n uitspraak, die zo klopt bij waar ik mee bezig ben! Anita

Maandagmorgen

Terwijl de nespresso lekker ruikt, mijn agenda geleidelijk aan gevuld raakt, zit ik vol spanning hier op kantoor. Vandaag ga ik praten bij een opdrachtgever over twee trainingsdagen, vanavond verzorg ik een training over Leiderschap en nog veel spannender, vanmiddag komt mijn KAWAI, mijn piano. Het weekend heb ik (geweldig dat internet) een aantal muziekstukken gedownload en uitgeprint, en zo maak ik dus een bij mij passend muziekboek, zodat ik lekker kan gaan spelen. Mooie en bijzondere muziek...nog lekker simpel om te starten. En als ik dan weer in het ritme zit, dan ga ik les nemen, nog heel even wachten!
Het weekend was heerlijk...de rust, het uitslapen, boodschappen doen en lekker koken voor twee hele mooie mensen...ik was de kok...het hele huis vol met kaarsjes, bijzonder sfeervol. Het werd laat, gezellig laat, wat kun je als mens veel delen met elkaar. Mooi...altijd kijk ik terug op dit soort dagen....zondagochtend was de ochtend van het 'plaatsmaken' een kastje uit de keuken staat nu in Schoonhoven. Want hier komt de piano. En het lekkere van schoonmaken en plaatsmaken is dat je opruimt. Ik bewaar altijd zoveel...(en dan ben ik nog niks in vergelijking met mijn broertje...).
Ondertussen staat deze week in het teken van werk, nieuw werk, perspectief, maar tussendoor ook nog Servant Leadership, en vliegen met Marco. Heerlijk is dat altijd. Dit zijn de mooie momenten die maken dat mijn leven nooit saai is. Yarden staat in de agenda, en het afstuderen van Ada. Maar ook een hernieuwd contact met het Antillenhuis, een training, kortom veel en vooral veel leuks. Maar steeds weer tussendoor piano spelen...oh ik zit te glimmen!
Hier nog een mooie spreuk : 'rijkdom is een kwestie van een blije geest, niet van veel geld'.
Fijne dag, Anita

vrijdag 2 oktober 2009

De piano...

Jawel jawel...de piano komt eraan. Maandagmiddag wordt ze gebracht, ja ze heet KAWAI en ze is prachtig zwart, hoogglans...schitterend. Na lang wikken en wegen, komt ze in onze keuken te staan. Genieten echt...snel wat simpele boekjes kopen en veel avonden studeren en spelen...les nemen ga ik aan het eind van het jaar pas doen, omdat ik nu een erg onregelmatige agenda heb, met soms wel drie avonden werk. Dus nog even wachten, maar wel al genieten, op voorhand...met de Beethoven kruk erbij. Wauw...
De week is druk, de agenda vol. Bijzondere ontmoetingen, veel trainingen. Veel te doen. Gelukkig. Gisteren had ik drie modules achter elkaar...Management en Organisatie, Utrecht en Den Haag. En allemaal leuk. Echt heel erg leuk...genieten dus gewoon! Vandaag een kantoordag, eerst een conference call met Harry, daarna een coachtraject, een boekrecensie en vervolgens Fred de sporttekenaar. Het leven is toch echt geweldig he...het weekend ligt voor ons. Lekker wat eten met vrienden, en voor de rest vooral rust. Samen zijn en heel lang uitslapen. Een drukke week ook weer voor de boeg volgende week! Met mooie en bijzondere ontmoetingen weer. Ik heb er zin in, doe mijn best! Dag, liefs, Anita

woensdag 30 september 2009

Beslissingen nemen is ingewikkeld....

En soms zijn er van die momenten, dan wordt er als het ware door een andere macht, een andere kracht, voor jou beslist. Dan voel je dat je een stap wilt gaan zetten, die gebaseerd is op zekerheden, op vastigheid, maar ergens in jou is een heel klein stemmetje dat dit het hier niet mee eens is. En zo was het vandaag, ik zou gebeld worden voor een vastere verbinding met een club in Rotterdam. En dat stemmetje dat bleef maar de kop op steken, want wil ik wel die vastigheid aangaan of niet...of niet met deze club, ik twijfelde en twijfelde...want ergens aan de horizon gloort nog iets anders, iets meer aansprekends voor mij en dat komt pas volgende week. En mijn gesprekspartner heeft dit gevoeld, simpelweg gevoeld. Dus hebben wij dit naar elkaar uitgesproken. De afstand tussen de core business van dit bedrijf en de persoon Anita van Loon is misschien wel te groot, waardoor een vaste verbinding niet de wens is. Niet van het bureau en niet van mijzelf. Wel kiezen wij ervoor om samen opdrachten te gaan doen. Ieder vanuit de eigen identiteit...dus blijf ik dicht bij mijzelf en vrij, in mijn eigen ruimte...en pffffttt alsof er iets van me af is gevallen. Dus binnenkort praten wij verder, maar dan vanuit de relatie die er ondertussen wel is! Over een mogelijke opdracht, als interimmer....
Weer een knoop doorgehakt...spannend! Opgelucht, ik ga verder...straks naar de kapper, ik zie eruit als een 'woesteling'. Fijne dag, Anita

dinsdag 29 september 2009

Authentiek vrouwelijk leiderschap....

Uitzicht op de Maas, gezien vanuit Hotel New York.....en hoe,
Vanuit deze twee ligstoelen hebben Annemarie en ik hier zaterdag begin van de avond gezeten....

Leuk gezicht he...overal stoelen, met mensen en drankjes erop en de Maas aan je voeten...


Zo'n klein relatiegeschenkje van Annemarie....gemengde technieken met acryl op doek...
Gisterenavond is het begonnen, zomaar weer een mooi treffen met een aantal dames, met wie ik Authentiek Vrouwelijk Leiderschap ben gaan volgen, of Authentiek Leiderschap, een mooie bijeenkomst bij Leonie en Wim in Den Haag. Een kantoor, waar de volgende keer prachtige kunst van Annemarie zal hangen, sfeervol, aantrekkelijk en zodanig dat dit als het ware een kadootje is voor de ambiance, een kadootje om te zien...geweldig! Het werd een leuke en vooral bijzondere avond. En vandaag mocht ik zelf weer voor de groep staan, in Amsterdam, Plannen en Organiseren, een theoretisch taaie stevige dag, 15 mensen in totaal, mannen en vrouwen uit allerlei organisaties, uit Zorg en Welzijn, maar ook iemand van Accenture....leuke en interessante mensen. Mooi, lekker met de trein, op zich al een avontuur. De trein is altijd druk en vol in de ochtend, en aan het einde van de dag wat minder druk...leuk mensen kijken, en nu, lekker thuis, lekker even geslapen, gewoon zomaar, want ik was er hartstikke moe van...
Morgen is een spannende dag, wordt vervolgd...ik hou jullie op de hoogte...een telefonische meeting...over werk....spannend, duim maar voor me...Liefs, fijne avond nog, Annemarie komt zo thuis, ik verheug me er weer op haar te zien!
Anita