Gezond weekend....

Ons weekend was lekker en gezond...veel wind en regen, fietsen, wandelen en schelpen zoeken...de wind door onze haren, veel slapen, heerlijk...Vlieland. Wij zagen huisje 'Rika' van Eveline en haar gezin, waar wij haar 50e verjaardag hebben gevierd. Wij zagen veel duinen, en genoten van het buitenzijn, de kou, de golven met schuimende koppen. En nu weer thuis, weer terug, heerlijk...thuis komen is altijd goed. Nu een drukke volle week voor de boeg, met hier en daar een rustmoment tussendoor. Ik heb een afspraak, een fijne dag...liefs, Anita

Puppy en charisma....

Zojuist was Manon even hier. Manon is een fantastische fotografe uit Voorschoten, dus als je ooit voor je site, je bedrijf foto's nodig hebt...ga naar haar website www.vonkfactor13.nl super! En zij heeft een bruine labradorpup...echt super. Foto's volgen nog.
Ondertussen nog even een stukje tekst wat ik even wilde delen :
'Charisma' komt van het griekse woorde charein 'zich verheugen'. Ons wezen is vreugde. Als je dat wezen, je kern kunt bereiken, word je zelf een bron van vreugde. Je straalt dan een zeer fijne energie uit die mensen tot in hun kern aanspreekt : charisma. Charisma is de energie van onze kern. We hebben deze energie al eerder kracht genoemd.' Mooi he... Aniet

Tv, tijdschriften en toeval...

Dag allemaal! Nadat ik vanmorgen zomaar heb uitgeslapen, want het lichaam was gewoon even moe...zit ik nu heerlijk relaxed op kantoor. Welnu, relaxed, nee niet helemaal...want ook al werk ik me tienduizend slagen in de rondte, dan nog betekent dat niet dat je dan geen zorgen hebt. Want mijn opdrachtgevers zijn erg traag als het om betalen gaat, sommigen laten een factuur wel drie tot vier maanden liggen. Ingewikkeld zo'n proces met dure maanden voor de deur en verplichtingen die doorgaan...dus er achteraan jagen, dat het geld binnenkomt is tegenwoordig ook een aktiviteit van me! Maar uiteindelijk komt alles goed toch...daar geloof ik in. Dus terug naar het begin...nog een keer omdraaien in bed, rustig de krant lezen met een kop koffie(ja ik kan het zomaar doen wat een rijkdom he..) en nu pas op kantoor. En toeval bestaat niet ......gisterenavond zou Irene komen. En uiteindelijk had zij zoveel zorgen aan haar hoofd, dat hoofdpijn het van haar overnam en kwam zij niet. En ik was moe, was om half acht thuis, na een intensieve dag. En ik zette de tv aan, nederland 2, een special over kanker. Heel interessant bij Teleac. En het ging in eerste instantie over darmkanker, over overleven, over chemo, over MRI-scans en de hele mikmak. Heel stil hebben wij gekeken, met al die zieke mensen die we kennen in ons achterhoofd, met veel herkenning. Nog steeds ingewikkeld en ook zat er tussen de post het blad Kracht van KWF, een prachtig blad, waar ik zelf ook in heb mogen staan. En in dat blad staat een interview met Mart Smeets en hij zegt zo mooi 'Er is leven en er is dood. En er is niets tussenin.' En zo voelt het voor mij ook. Ik leef weer als een sneltrein, maar wel eentje die zich af en toe realiseert, dat de pauze iets langer moet duren, dat het onderhoud iets meer tijd vraagt, dat de rust ook echt rust moet zijn. Na mijn koortsaanval probeer ik dit soort pauzes in te lassen. Dan lees ik lekker wat boeken. Dan doe ik soms gewoon maar niks..en dat is wel een ongekende luxe. Ik realiseer me dit iedere keer weer!
Nog eventjes deze uitspraak uit een heel aangenaam boekje 'Grote denkers, kleine denkers' : 'Algemeenheden worden nooit saai. Het zijn wijzelf die saai worden als we opgeven nieuwsgierig en ontvankelijk te zijn. We merken dan dat we niet zozeer een nieuwe omgeving nodig hebben, maar een nieuw gezichtspunt' door Norman Rockwell .
In dit boekje gaat de schrijver uit van het principe 'kijk naar de wereld door de ogen van een kind' en op basis van uitspraken van grote denkers als Ghandi, maar ook van kleine denkers als zomaar een Josje van 12 jaar, komt hij tot prachtige inzichten. Leuk...ga ik gebruiken in mijn leven. Dank je wel...en een fijne dag! Anita

Een mooie spreuk....

Om in alle volheid te kunnen leven, moest je voortdurend in beweging zijn. Want alleen op die manier was iedere dag anders dan de voorgaande.

Fijne dag, Anita

Wat een dag!!!

Lieve mensen! Wat een dag weer, sprankelend, begon zo rustig! Een opdracht! Docent in een traject waar ik tot nu toe als intervisie-coach bij betrokken was, en nu mag ik zelfstandig een hele Leergang draaien...wow...ik voel me zo trots! Start in januari, meelopen al eerder...echt een mooie opsteker. Daarnaast coach bij een ander Ministerie, op basis van iets wat ik ooit daar in een heel andere setting heb laten zien. Zomaar een smsje... eerste afspraken staan al genoteerd in de agenda. Een verzoek via een cursiste om voor haar bedrijf een dag te begeleiden. Een uitnodiging voor het 25 jarig bestaan van het Omniversum, een dagje 'non verbale coaching/analyse' op uitnodiging van een relatie van me....een dag vol kadootjes. Een leven vol kadootjes lijkt het nu wel opeens....vanmorgen kwam die meneer hier mijn kantoor binnenlopen en toen kreeg ik een mooie fles wijn! En ondertussen heeft een groep aan wie ik les heb gegeven de cijfers binnen en het regent mooie voldoendes en dus bedankjes naar mij. Terwijl de mensen het zelf hebben gedaan! Ik ben blij, blij en trots....ik stap zo in de trein naar Amsterdam. Heerlijk...liefs, Anita

Zomaar simpelweg genieten....

Lieve mensen, en temidden van een volle agenda, heb ik vanmorgen lekker rustig aan gedaan. Opgestaan, koffie gedronken, de krant gelezen, mails beantwoord, twee telefoongesprekken gevoerd....na de douche weer verder met de mails. Allemaal vanaf die oude keukentafel. Heerlijk. Nu op kantoor. Een gesprek met een oud-cursist van me. Bijzonder, hij komt koffie drinken bij me, om bij te praten. Mooi mens. Dan eventjes in alle rust op kantoor zijn. En om een uur of vier met de trein naar Amsterdam, daar een afspraak met een nieuw bureau (volgens mij erg aansprekend) om te kijken of ik volgens hun concept ook kan en wil gaan trainen. Leuk! Dan een college, maar eerst komen er nog twee cursisten bij me langs, die of moeite hebben met de lesstof, of een les gemist hebben. Een dag die maakt, dat tussen alle drukte door, ik ook zomaar mag genieten...simpelweg genieten...dat is net zoiets als luisteren naar hele mooie muziek. Norah Jones, of Susan Boyle, oh zo prachtig...
En buiten regent het...ongekend wat een regen....Anita

En de spreuk van vandaag op mijn kalender is : 'zoek wat je mist bij de dingen die je hebt'....

Susan Boyle...

Lieve mensen, terwijl de meisjes (ja het zijn er drie deze ochtend, er slaapt een vriendinnetje samen met Floor in haar nieuwe bed) boven nog aan het tutten zijn, drinken wij een kop koffie in de keuken en luisteren naar de nieuwe cd van Susan Boyle...de dame die in de UK tweede werd in de wedstrijd 'Britain's got talent' met haar nummer 'I dreamed a dream' de video-clip van haar werd onvoorstelbaar veel miljoen keer bekeken via You Tube, indrukwekkend, hoe deze ogenschijnlijke 'moeke'(en ach oordeel niet verwonder je slechts...) de hele wereld plat kreeg, staande ovaties kreeg, de wereld emotioneel raakte. Bij Servant Leadership hebben wij deze video ook bekeken, geweldig, geweldig...en ook deze cd (een liefdeskadootje voor mijn Annemarie die nu snotterend rondloopt) is onvoorstelbaar mooi! Super werkelijk waar. Ik zit hier te genieten achter de pc, maar ben ook geraakt door het verhaal achter deze mevrouw. Een vrouw alleen, die leefde voor haar moeder. En ondertussen is haar moeder overleden en heeft zij dit album aan haar moeder, haar grootste fan voordat zij bekend werd, opgedragen. En nu staat zij als een diva op de foto, slank, netjes verzorgd, mooi haar, mooie kleding, de bloemetjesjurk ingeruild voor stijlvolle kleding. Maar diep van binnen is zij volgens mij nog steeds die mevrouw die ooit dat podium opstapte, en vanuit haar passie ging zingen...de buitenkant is veranderd, haar inkomen is veranderd, maar ik hoop alleen maar dat zij authentiek mag blijven. Dat zij mag blijven wie zij is. Want hoe vaak zien we niet, dat mensen door succes opeens hele andere mensen worden. Misschien was ik dit zelf ooit ook wel, ik weet het niet, de wereld om mij heen wel. In mijn trainingen zeg ik altijd 'blijf dicht bij jezelf, dat hou je namelijk het langst vol' krijg geen verbeelding als je in een dikke auto rijdt. En ik hoop toch zo, dat dit ook bij onze kinderen zo mag blijven. Ik zie daar soms van die dingen gebeuren, die maken dat ik mij zorgen maak. Hoe moet dat als ze ooit zelfstandig zijn. En niet alleen deze kinderen, maar zoveel kinderen, die welgestelde ouders hebben, met dure dikke auto's, stevige banen, veel geld, we gaan even shoppen in...noem maar een stad. We kopen gewoon alles wat we nodig hebben, en het liefst nog van een bepaald merk. We gebruiken luchtjes die mijn moeder vroeger kocht voor een hoogtepunt in haar leven. Dus het heeft volgens mij, althans zo behandel ik het in de literatuur van mijn lessen met de nieuwe generatie, the Y-generation...dus ik zou hen allemaal naar deze cd willen laten luisteren. Want wat ik wel zie, is dat deze kinderen hier, in essentie prachtige mensen zijn. Dank je wel dat ik hier mee in aanraking heb mogen komen! Fijne dag, dank je wel Susan Boyle. Liefs, Anita