Mijn allerlaatste berichtje in 2009.....

Lieve allemaal, luisterend naar de laatste uurtjes van de top 2000 in dit jaar 2009! Annemarie ligt lekker even op de bank, er staat een overschoteltje in de oven. De tv die al een paar dagen gek deed, is er mee gestopt op deze oudejaarsavond, betekent dus dat we een nieuwe gaan kopen begin 2010. Er is een leuke in de aanbieding bij BCC heb ik al gezien, dus dat komt wel goed. 2009...nog 5 uur en 15 minuten te gaan en dan zit dit jaar erop. Een jaar, ons vierde jaar samen realiseerden wij ons vanavond...al de vierde keer dat we echt samen oud en nieuw vieren. Al ruim 3 jaar getrouwd, al 4 keer Annemarie's verjaardag samen gevierd, al vier keer mijn verjaardag gevierd, al vier jaar samen met mijn grote liefde. Wat bijzonder, en daarom hier nog zomaar wat mijmeringen die we vandaag samen deelden. Terwijl wij luisteren naar de top 2000, en dan komen er van die mooie liedjes langs, van vroeger. Toen kwam het nummer - Voor haar - van Frans Halsema. En toen zeiden we tegen elkaar, 'dit liedje draaien we op elkaars begrafenis' de ultieme liefdessong voor je vrouw. Nu prachtig ook vertolkt door Claudia de Breij, maar dat heb ik al eerder gemeld. En dat mooie nummer van Eric Clapton 'tears in heaven' dat moet ook gedraaid worden. Nee niks ingewikkelds, bij het leven hoort de dood. En ik ga niet dood, voorlopig nog niet, dus mag hierover gepraat worden. En als we dan nog een liedje draaien, dan iets vrolijks van Abba ofzo...iets waarop we gaan zingen met elkaar. Ooit had ik een baas, meneer Schipper, en toen hij overleed, werd er hele gekke vrolijke muziek gedraaid, waardoor je ging glimlachen en die meneer voor je zag. Bijzonder, mooi en intens. En zo moet het zijn toch, een stukje muziek waarbij je met een glimlach terugdenkt aan goede tijden met elkaar. 2009 was ons jaartje, het jaartje waarin wij allebei zelfstandig waren, ingewikkeld proces. Een jaar wat we redelijk goed zijn doorgekomen, met wat ondersteuning hier en daar, met veel liefde en support, met trouwe klanten, met mooie opdrachten. 2010 moet staan in het teken van balans, van gezondheid, van eenvoud en soberheid, samengaand met een heerlijk glas wijn, een mooie intiem feestje, goed samenzijn met mooie mensen...een paar vuurpijlen de lucht in, voor liefde, voor geluk, voor gezondheid, voor Fer, voor Jan Roos, voor de schoondochter van Anneke hier in Voorschoten, voor al diegenen die ziek zijn en van wie wij het niet weten. Voor al die partners, die als mantelzorger keihard knokken om hun geliefde bij zich te mogen houden. Ik schiet een vuurpijl de lucht in voor mijn allerliefste Annemarie, want zij is zo'n geweldige vrouw, echt ongekend. Ik ben zo trots als ik haar zie staan, zie lopen, met die lange benen, ik kreeg een mailtje van iemand van vroeger, die had foto's van An gezien en zei 'Aniet wat heb je een mooie vrouw' tja...en dan zit ik stiekem te glimlachen, want dat is toch echt wel een feit he...Ik schiet ook een vuurpijl de lucht in voor mijn lieve vriendinnetje Jannie die ik vaker wil gaan zien, voor onze ouders, onze stiefouders, onze broers, voor Roos en Floor en Noor, en voor al die mensen die ik nu vergeet! En natuurlijk een voor Jan Roos, want hij is jarig vandaag. Proficiat lieverd! Geniet van deze avond...liefs, Anita en tot volgende jaar! Morgen ofzo....:)

Bronchitis

Zo, een heel aardige arts heeft even naar me geluisterd en het was direct duidelijk, bronchitis. Er komt een antibiotica-kuurtje voor een week en ik krijg zo'n puf-apparaat om wat meer lucht te krijgen, voor zolang als ik dit nodig heb. Om vier uur kan Annemarie (die arme ziel doet niks anders dan heen en weer rijden, boodschapjes halen, zorgen voor me etc.) de spullen halen bij de apotheek. Ik ga me gedeisd houden en rustig het nieuwe jaar...dag, lieve groet! Anita

Ziek het jaar 2009 uit....tja....

Jawel ik ben ziek. Het zat er al een tijdje in denk ik, ik voelde me moe, heb keihard gewerkt, wilde en kon geen omzet missen, had af en toe hoofdpijn, voelde mijn rug, een keertje een koortsaanval. Maar steeds ging het weer over, vroeg naar bed en dan lukte het wel weer. Maar als ik de laatste dagen in de spiegel keek, dan zag ik een heel vermoeide Anita. En 'derde' kerstdag heb ik met al mijn kracht, samen met broerlief, Lydia en Annemarie, een kerstdiner op de boerderij in elkaar geflanst en toen wilde ik al steeds zitten. Toen liet ik mij rijden door Annemarie (doe ik bijna nooit...)en gisteren was het op,over en uit. Ik besloot de agenda leeg te maken en in bed te blijven. Heb nog wel wat gewerkt, net zoals nu, maar vanuit de rustpositie. Druppels van dokter van Riel, een drankje tegen de hoest, maar vanmiddag toch nog even langs de huisarts om twee uur, om te horen wat het is.
Dus geen feestje bij Nicolien en Frans vanavond, geen feestje morgenavond hier met Emmy en Reynaud, en geen nieuwjaarsborrel op de boerderij. Gewoon rust nemen en op kracht komen, om volgende week weer aan de slag te kunnen. Ik voel me gewoon ziek, niks meer en niks minder!
Wel wens ik jullie allen, een super mooi uiteinde, denk nog eens na over 2009, hou de goede dingen vast, neem ze mee naar 2010. Maar 2010 is zoals ergens op een kaart stond, ook de kans om die dingen kwijt te raken, die je al lang niet meer wilt. Dus maak een keuze, doe je ding, pak een nieuwe kans, stop met die liefde, die niet lekker meer voelt...maar vooral lieve mensen, geniet, geniet van wat je hebt, geniet vanuit die tevredenheid en kijk dan vooruit naar wat komen gaat! Pak de regie en maak van 2010 jouw jaar, in welk opzicht dan ook. Ik ga het ook doen en hoop jullie weer tegen te komen. Want 2009 bracht me zoveel moois, dank jullie wel hiervoor...ik hou van jullie, alle goeds voor 2010 gewenst, Anita

Ziekenhuis en derde kerstdag!!!

Op eerste kerstdag is mijn vader opgenomen in het ziekenhuis! Hij had tot twee keer toe, althans zo lijkt het nu, een tia gehad. Dit betekent dat de bloedtoevoer naar je hersenen eventjes stagneert, waardoor je uitval van functies krijgt. Eerst kon hij met zijn linkerhand niet meer op zijn hoofd krabbelen, deed zijn hand het niet meer. Een dag later deden zijn twee benen het niet meer en kon hij niet meer opstaan. Gelukkig is Els vroeger verpleegster geweest en goed alert en heeft zij hem naar het ziekenhuis gebracht. Hij wilde niet, was terug gegaan naar de boerderij, had gezellig kaarsjes aan gedaan in de hoop dat hij dan niet zou hoeven. En in het ziekenhuis werd hij 24 uur aan de monitor gelegd. Dus zat ik op tweede kerstdag om 9 uur in de ochtend in het Van Weel Bethesda Ziekenhuis in Dirksland. Een ziekenhuis wat ik nog wel ken van mijn moeder, die daar ook wel gelegen heeft...en jawel hoor, daar lag hij op de spoedeisende hulp aan de monitor. En iets voor de klok van drie uur die dag, kwam de neuroloog, die het wel bijzonder vond dat hij uitval had gehad aan twee benen tegelijk. Maar de scan van zijn hoofd was goed, zijn bloed was goed. Bloeddruk iets te hoog, cholesterol iets te hoog, levensstijl iets te ongezond, maar verder gaf deze arts aan dat hij mijn vader wel ingeschat had als een man 'die het leven weet te leven' en hiermee slaat hij de spijker op de kop. Hij lag daar in zijn moderne pyama, met allemaal elektroden aan zijn buik, zo gek...mijn vader en ziekenhuizen, dat klopt helemaal niet. Gelukkig is hij nu weer thuis, diezelfde dag nog heb ik hem thuisgebracht bij Els. En gisteren hebben Arie, Noor, Annemarie, Lydia en ik een overheerlijk kerstdiner bereid op de boerderij. Gezellig, fijn en bijzonder. Wij waren half twaalf ofzo thuis, en het was genoeg geweest. Vanmorgen geslapen tot negen uur, toen naar kantoor, waar ik nu zit. Eerst mijn vieze auto wassen, en midden in de wasstraat, stopt alles ermee, dus de auto staat er nog zielig te staan, met allemaal borstels op hem gericht en als het hele spul gerepareerd is, dan kan ik de auto er weer uithalen. Schoon en wel hoop ik...nu mails gelezen, en business cases beoordelen. Heerlijk werkje, in alle rust met een kop koffie en radio 2, de top 2000 lekker aan! Ondertussen heb ik een lelijke hoest opgelopen, voel ik me wat zwak, dus deze week vroeg naar bed, uitrusten voor een nieuw en spannend jaar wat voor me/voor ons ligt...
Vuurpijlen kopen voor 2010, om die samen met Emmy en Reynaud, de lucht in te schieten! En zoals de coachkalender zegt 'Afscheid is de deur naar de toekomst' mooi...ik probeer te bedenken wat 2009 geweest is, en hoe ik afscheid neem van dit jaar, en hiermee de deur openzet naar 2010...2009 was spannend, uitdagend, vermoeiend ook soms, maar vol verrassingen, vol contacten met prachtige mensen. En voor 2010 wens ik iedereen om mij heen gezondheid, en rust, en veel liefde (ik denk altijd als je een liefde mag ervaren, zoals ik dit nu met Annemarie doe, dat gun ik iedereen...gewoon op je 50e de liefde van je leven in je armen mogen sluiten, iedere dag maar weer...)en mooie nieuwe uitdagingen! En kracht en vriendschap, want wat heb ik mooie vriendschappen mogen ontvangen/ontmoeten/krijgen....dank jullie wel!
Anita, een fijne dag gewenst, want we zitten nog volop in 2009!!!

Kerst in Voorschoten....

Lieve allemaal...de kerstdagen zijn begonnen. Momenten om terug te blikken en momenten om vooruit te zien, 2010 ligt voor ons. Maar achter ons ligt een prachtig jaar, vol onzekere momenten, maar ook een jaar vol goede gezondheid, althans voor mij! En als ik denk aan mijn wensen voor 2010, dan hoop ik dat voor mensen als Jan en Jantje, als Irene en Fer, en al die anderen die een ernstig zieke in hun midden hebben, het nieuwe jaar net zoveel voorspoed mag brengen als 2009 voor mij heeft gebracht. Want ondanks al die luxe, al die kadootjes, al die champagne, of wat dan ook, onze gezondheid is ons allerhoogste goed!
Verder wens ik dat mensen elkaar weer vinden, in een goed gesprek, ik heb een paar staaltjes meegemaakt de laatste dagen, dat mensen elkaar over en weer via de mail van alles toeschrijven. Niet handig, dus praat met elkaar en praat over dingen die je dwars zitten. Kijk elkaar aan, geef elkaar de hand, en ga door met elkaar...
Voor al mijn vrienden en vriendinnen, voor alle zakelijke relaties, ik wens jullie liefde, gezondheid, geluk en vooral ook veel plezier toe voor 2010. En deze dagen, geniet van elkaar, van de kerst, de kou buiten, van een goed glas wijn, van...bedenk het maar...veel liefs, Anita en voor al diegenen die het nodig hebben, veel sterkte!!!!

Het verhaal van het potlood....

Gisteren kreeg ik een prachtige kaart van een relatie en hierop stond het onderstaande verhaal van Paulo Coelho :

Het verhaal van het potlood
Een jongetje keek naar zijn oma die een brief aan het schrijven was.
Op een gegeven moment vroeg hij:
”Oma, schrijf je een verhaaltje over wat wij samen hebben meegemaakt"?
Of schrijf je misschien een verhaaltje over mij?
Zijn oma stopte met haar brief, glimlachte,
en zei: ‘ik schrijf inderdaad over jou.
Maar belangrijker dan de woordjes die ik schrijf
is het potlood waarmee ik schrijf.
Ik zou willen dat je later als je groot bent, net zo als dit potlood wordt.”
Het jongetje keek nieuwsgierig naar het potlood,
maar kon er niets bijzonders aan ontdekken.
”Maar het is gewoon maar een potlood”
“Het is maar hoe je er naar kijkt.
Het potlood heeft vijf bijzondere dingen die jou tot iemand zullen maken die altijd in vrede met de wereld zal leven."
- maar dan moet je ze wel onthouden-
Ten eerste:
Je zult misschien grootse daden verrichten,
maar je mag nooit vergeten dat er een hand is die je leidt.
Deze hand noemen we God, en hij zal je altijd leiden volgens zijn wil.
Ten tweede:
Af en toe moet je stoppen met schrijven, om de punt te slijpen.
Daardoor heeft het potlood een beetje pijn,
maar het wordt er wel scherper van.
Dus, je moet wat pijn kunnen verdragen, het maakt je tot een beter mens.
Ten derde:
Als je met een potlood schrijft, kun je altijd uitgummen wat je fout schreef.
De les is dat corrigeren wat we gedaan hebben niet slecht is, maar belangrijk,
om rechtvaardig door het leven te kunnen gaan.
Ten vierde:
Het belangrijkste van het potlood is niet het hout of de buitenkant,
maar het grafiet dat er in zit.
Dus, wees steeds bezorgd om wat er binnen in je gebeurt.
Ten slotte:
Het vijfde wat een potlood bijzonder maakt:
het laat altijd een spoor achter.
Besef goed dat alles wat je in je leven doet,
sporen zal achter laten en probeer je daar voortdurend van bewust te zijn”

En met dit verhaal wil ik een ieder een prachtige kerst toewensen, vooral een kerst waarin we ons realiseren, dat we blij mogen zijn met elkaar, met onze liefde, onze familie, ons geluk, onze gezondheid en dat tevredenheid een zo belangrijk goed is. Ik wil jullie allemaal bedanken voor alle mooie momenten in 2009. Het waren er zoveel...ik kom nog bij jullie terug, volgende week werk ik weer. In alle rust weliswaar. Ik doe wat business cases. Ik ben wat op kantoor en bereid mij rustig voor op 2010, een nieuw jaar met nieuwe kansen....Veel liefs, Anita

47 jaar worden en champagne drinken!!!!

Ja lieve mensen, vandaag is Annemarie 47 jaar geworden. Een groot compleet, samen met Florine en Rosanne, en eigenlijk ook de ouders van An en Reynaud, want zij werd 'weggevoerd voor een lunch met beide ouders en Reynaud' en ondertussen konden wij hier thuis de boel organiseren. En om klokslag drie uur kwam Berty, Floor, Roos en broer Ruud en ondergetekende natuurlijk, stonden klaar. Toen kwam An, met Emmy en Reynaud en geleidelijk drupte de keuken vol leuke, bijzondere, mooie vrouwen, allemaal vriendinnen van An, alhoewel Lenneke, Pauline en mijn vriendin Jannie ontbraken, het werd en was een prachtig moment, veel of weinig thee en veel champagne, taart, cake, bonbons, zalmsandwiches, balletjes gehakt, maar vooral veel champagne...heerlijk. Mijn liefste is 47 jaar geworden en ik, nee wij, de meisjes en ik hebben er een super mooi moment van gemaakt! Foto's volgen binnenkort...het was vooral mooi en bijzonder, een apart momentje zo aan het einde van dit bijzondere jaar 2009!
Liefs, tot morgen Anita.... ik ga zo lekker slapen!