Mooie week!

Tja en deze week is eigenlijk wel een heel mooie week! Ongekend druk, veel interviews met medewerkers en managers uit een Bouwcentrum in Amersfoort en Hoevelaken. Coachingsgesprekken, intervisie-coaching bij Defensie, morgen dagje trainen, vrijdag weer coachingsgesprekken en nog scripties beoordelen, kortom volle volle drukke dagen. Maar zo leuk, zo intensief, zo bijzonder....en ondertussen ben ik zomaar tussendoor voorgedragen voor een interimklus! 2 dagen per week, soms een paar uur meer. Prachtige opdracht, die met wat kunst en vliegwerk zou passen in de agenda. Voor een nieuw jong dynamisch bedrijf HRM opzetten, een ongekend leuke klus volgens mij en vanmiddag hoorde ik dat mijn papieren goed aansluiten bij de behoefte....spannend, op papier pas ik. Wie weet hoe dit verder zal gaan...duim maar, zou rust geven en los van rust, het zou prachtig zijn om zo'n soort opdracht te mogen uitvoeren! Maar ook al lukt het niet, of gaat het onverhoopt niet door, dan nog merk ik, neemt het werk gestaag toe. Komen er mooie en vooral bijzondere dingen op mijn/ons pad! Annemarie haar portretten komen in de eindfase...en jawel, zomaar spontaan kreeg zij een opdracht deze week. Meer kan ik er niet over zeggen. Alleen dat een week als deze, een pluim op onze hoed is. Een stukje genieten, blij zijn, omdat hard werken uiteindelijk beloond lijkt te gaan worden. Met vooral mooie en leuke dingen...we gaan slapen, welterusten...wie weet morgen vanuit Utrecht nog een berichtje van mijn kant. Ik heb er weer zin in...koud he? Oh ja, mijn Leergang Authentiek Leiderschap is afgerond, maar we stoppen niet. De hele club komt lekker hier dineren op een maandagavond in maart. Ik ga voor hen koken...en ondertussen lijkt het alsof die hele club andere banen krijgt. Nieuwe kansen krijgt...dus twijfel niet, en teken in op die Leergang, bij De Roos en Vermeulen of bij Voorwaarde, kijk maar www.voorwaarde.nl en het komt goed! Ik heb genoten...en wil wel weer een Leergang of iets gaan volgen...maar ook met deze groep mensen hou ik wel contact....het is super!
Liefs, fijne nacht, Aniet

Een 'verwenavond'...in spaanse sferen!

En gisterenavond zijn wij te voet door Voorschoten gegaan, glijdend en glibberend soms, op weg naar Brigitte en Frenk. En toen wij daar eenmaal binnen waren werden we verwend, met mooie spaanse muziek, met spaanse wijnen en tapas. Een prachtig gedekte tafel, en alleen maar lekkers, gezellig praten over van alles en nog wat, en bijzonder voor mij was, dat dit diner met elkaar ons eerste diner samen was, zo lang ik in Voorschoten woon. We zien elkaar, op feestjes, op allerlei momenten, maar samen dineren, dat hadden we nog niet gedaan...en het was gezellig! Het voelde als een verwenavond, zeker toen ik een kadootje kreeg van Brigitte! Een geweldig kado, de voorpret is al voelbaar, een kado om samen van te gaan genieten.... En wij zijn erg blij met dit kadootje...weet je, soms doe je dingen in het leven, recht vanuit je hart. Zonder er bij na te denken en als je dan zomaar een kadootje krijgt, dan is dat zo intens en zo bijzonder. En vanmorgen onder de douche, of eigenlijk vanmiddag, want we zijn ongelooflijk lekker aan het chillen samen, niks doen, laat opstaan, naar de sneeuw kijken, nespresso drinken...zei ik tegen Annemarie 'dit soort dingen zijn zo leuk he....want als ik geld verdien, dan gaat dat op aan rekeningen, hypotheek, huur van het kantoor, een beamer, alimentatie of wat voor gekkigheid dan ook en dit, dit is zomaar onverwachts voor mijzelf, voor onszelf'. Heerlijk...en terugdenkend aan deze week, heb ik nog een kadootje gekregen! Ik heb een lezing gegeven over kanker, over mijn boek, bij de Rotary hier in Voorschoten en als dank kreeg ik naast een prachtig kunstwerk 'To be or not to be' een boekenbon. En gisteren heb ik voor die boekenbon lekker twee boeken gekocht...ach, hier geniet ik echt van merk ik...
Nu zit ik hier aan tafel, met mijn oude kloffie aan, ook daar kan ik zo intens van genieten...en schrijf ik wat kaartjes. En eerst ga ik mijn vader bellen, kijken hoe het met hem is, daar op die boerderij. Want zijn uitslag van zijn slagaderonderzoek, naar aanleiding van zijn korte opname in het ziekenhuis tijdens de kerst, is niet helemaal goed. Uitslag is 50-70 en bij 60-80 zou hij geopereerd moeten worden, de boel slipt geleidelijk aan een beetje dicht geloof ik bij hem. Hij krijgt de 19e nog een uitslag van een scan, die weer gemaakt is. Tja...ingewikkeld is dat toch wel he...een vader van 80, die altijd gezond is geweest, los van slijtage aan die knietjes van hem. Stress en zorgen, die verdomde inbraak erbij, kortom ik zou hem wel wat rust gunnen in alle opzichten, rust om nog lekker met Els te kunnen genieten van zijn oude dag....gelukkig houden ze hem onder controle! En straks, komen Emmy en Reynaud lekker langs, we hebben elkaar nog niet gezien sinds de kerst...en sommige dingen, moet je niet uitstellen, moet je gewoon doen, en een daarvan is samenzijn en genieten! Ik hoop dat jullie allemaal een beetje door de sneeuw heen komen, dat jullie genieten van het schaatsen, als je daar van houdt, van het buiten zijn. Ik wens jullie een mooie zondag...dag, liefs, Anita

Een

Een

Een vrijdag zomaar op kantoor....

Goedemorgen, oh nee, het is al middag...terwijl ik toch al vroeg weer hier was. Eigenlijk zou ik de hele dag op pad zijn, maar alsof het weer het geregeld heeft, ben ik nu zomaar op kantoor. Na een bezoekje aan de dokter vanmorgen, die eventjes naar mijn longen wilde luisteren (en dat was allemaal best weer goed, nog wat reutelend maar toch...), zit ik nu rustig op kantoor te werken. Radio 2 zachtjes aan....de eerste werkweek in januari zit erop. Een intensieve mooie week. Met prachtige indrukken, een heerlijk eerste blok van 'mijn Leergang' geweldig...ik heb genoten met 15 prachtige mensen vanuit de Defensie-organisatie. We hadden lol, hard gewerkt, geslapen in een gebouw op de kazerne in Huis ter Heijde...bijzonder, koud, basic, over de gang naar douche en toilet. Maar wat was het leuk!! En gisterenavond kwam ik zomaar redelijk op tijd thuis bij Annemarie en de meisjes. Heerlijk is dat zeg, om weer thuis te komen. Om weer te mogen slapen dicht tegen je lief aan...wat kan een mens dit missen. Ik denk dan altijd aan al die mensen die geen lief hebben...wat een gemis kan dat zijn! Gisteren was de sterfdag van mijn moeder, nu alweer zeven jaar geleden! En Annemarie had een prachtige roos gekocht en die staat nu bij haar foto...mooi he...zeven jaar geleden alweer! En nog steeds is zij dicht bij me, althans zo lijkt het iedere keer maar weer! Soms praat ik zomaar een beetje tegen haar aan....of vraag ik haar in stilte soms om raad. Het bijzonder vind ik nu wel, dat ik er ook familie bij heb gekregen door met Annemarie samen te zijn. Haar ouders, haar 'vader' Reynaud, haar broer Ruud. Met Ruud had ik deze week een mooi moment van samenzijn, bij zijn Rotary hier bij Van der Valk in Voorschoten. Ik heb daar een lezing gegeven over mijn boek, over kanker, mijn leven, intensief en mooi. Ik kreeg mooie reacties, een verzoek om een lezing te geven voor de vrijwilligers van het Hospice in Wassenaar door iemand vanuit het bestuur. En ik kreeg een mooi kunstwerk 'to be or not to be' van Els, een mevrouw die mij mooi toesprak en aangaf dat ik nu 'alleen maar hoef te zijn'. Mooi he...ik was geraakt en gisterenavond hadden Ruud en ik het hier samen aan de telefoon nog even over. Vlak voordat ik dinsdagavond die lezing verzorgde, was ik even bij Fer en Irene...ongekend, hoe ziek kan iemand zomaar zijn. Ik zat op zijn bed in de woonkamer en dan praat je met iemand die ongeneeslijk ziek is, pas 45 jaar jong, een kerel die bezig is met 'hoe lang nog' en 'hoe dan verder in mijn leven' en het bijzondere is, dat ik Fer bij me draag, hem steeds weer voor me zie...en wat kun je dan doen, dan denken aan hem, aan Irene, aan de meisjes. Er zijn als het nodig is...en weer, steeds maar weer, ben ik zo ongekend dankbaar voor het feit dat ik hier nu gewoon zit. Net wat brood heb gehaald, een stukje worst erbij en lekker zit te werken op mijn kantoor....en eindig ik met de spreuk van gisteren 'het meervoud van lef is leven' en weet je wat de spreuk van vandaag is 'als je altijd slaagt, neem je niet genoeg risico...' leuk he...
Nog wat dingen doen, wat bc's nakijken, een reflectie schrijven over gisteren, wat zaken voor een UWV-traject regelen en dan is het weekend, dan ga ik naar mijn lief Annemarie, om heerlijk rustig samen te zijn. Een filmpje te kijken, samen te zijn, dicht tegen elkaar op de bank te zitten, open haardje aan...heerlijk! Ik wens jullie een mooie dag...liefs, Anita

Een dinsdagmiddag....

Dag allemaal, vandaag was een dag, waarop ik zowaar mijn eerste twee facturen voor 2010 (een nog voor werk uit 2009) heb gemaakt voor dit nieuwe boekjaar! Een leuk begin op de 5e dag van het nieuwe jaar. Nu nog wachten op de betaling, dat blijft een ingewikkeld ding....Vandaag ook meegedaan met een soort marktonderzoek om een website voor ondernemers te beoordelen. Interessant en boeiend! En ondertussen wel al ruim 53 beoordelingen achter de rug, hele goede en hele dramatische...van alles zit er tussen! Ook alweer een aardig begin van 2010. Zo dadelijk even naar Nila toe, zij is jarig en ondertussen ook even bij Irene en Fer kijken. Ingewikkeld en heftig lijkt me dat. Daarna een lezing bij de Rotary over kanker, over mijn boek. Een mooi, simpel verhaal, wat meestal wel binnenkomt bij mensen....
Morgen op tijd op, en dan richting Soesterberg, de kazerne, alwaar ik mijn eerste Leergang Defensie Coach helemaal zelfstandig ga draaien. Ondertussen belde men van Filippo en wordt mijn agenda gestaag volgebouwd met leuke gesprekken. Ik heb er zin in, meer dan dat zelfs...maar ook maak ik ruimte, en laat ik dingen los. Zo werd ik nu verwacht op een receptie, met een borrel enzo...en die heb ik gelaten, ook vanwege de drukte. Ik mail de betrokkene uitgebreid en zal op mijn eigen wijze afscheid nemen van deze ex-collega van me...ik hoop dat hij geniet van dit moment.
Deze dinsdag was een vruchtbare dinsdag. Ik heb er van genoten....ik hoop dat jullie ook een mooie dag hebben. Op mijn coachkalender staat 'Veranderen is leren' en daar eindig ik dan maar weer mee! Lieve groet, Anita

Afscheid is de deur naar de toekomst

Een mooi begin van 2010! Zoals ik al eerder heb aangegeven moet je soms dingen achter je laten en van hier uit kun je weer deuren openen naar de toekomst. Sta je weer op een kruispunt om een nieuwe weg in te slaan. En voor mij betekent dit dat ik steeds weer zal zoeken naar een weg, die mij wat rust geeft. Dus op dit moment betekent dit dat ik die dingen die ik niet goed doe, of niet goed kan doen, doordat ik die rust niet heb, los laat. En zo heb ik mijn Boksbond alweer losgelaten. Mijn bijdrage aan deze sportbond is minimaal geweest tot nu toe, los van leuke wedstrijden bekijken en een paar vergaderingen bijwonen, stukken lezen enzo..En daarbij staan er vergaderingen ingepland die samenvallen met opdrachten van mij, waardoor ik zelfs een aantal vergaderingen niet kan bijwonen helaas....
En ik vermoed van mijzelf, dat ik nog meer van dit soort keuzes ga maken. Enerzijds om meer kwaliteit te kunnen bieden aan de dingen die ik wel doe. En anderzijds om rust te organiseren en meer tijd voor onszelf, voor Annemarie en de kinderen, voor mijzelf te krijgen. Dus dit afscheid is een deur naar de toekomst....ik wens jullie een fijne werkweek, rijd voorzichtig, het is glad, ik ben al heerlijk op kantoor. En ga lekker aan de slag. Liefs, Anita