Dagje kantoor...

Goedemorgen allen. Vanmorgen was ik al lekker vroeg op kantoor. Heerlijk gevoel is dat. Rustig aan doen, ik heb een prachtige presentatie in elkaar gedraaid met veel beeldmateriaal voor maandagavond. Dan presenteer ik in Amersfoort mijn bevindingen samen met de directie van Filippo...geweldig is dat! Veel beeld, veel foto's, weinig tekst...en nu heb ik zo een aantal gesprekken op kantoor. Lekker kopje koffie erbij. Even lekker hier zijn. Soms ben ik zo enorm veel op pad, en ook dat is leuk, maar het is ook wel eens lekker om even niet weg te hoeven.
Gisteren heb ik een module Projectmanagement afgerond in Amsterdam. Op tijd klaar, stapte ik in de trein naar Leiden van 15.47. En jawel ergens tussen Heemstede-Aerdenhout en Leiden stopte de trein. Voor ons op de rails, was een aanrijding tussen een andere trein en een auto. Stonden we daar zomaar een uur in de polder stil. Uiteindelijk weer terug naar Haarlem, daar nog wat wachten en toen weer opnieuw richting Leiden...was ik weer niet vroeg thuis...en weet je toen ik uit de trein stapte, stond daar Annemarie. Lief he...ja dan vergeet je gewoon alles, dan is zij daar zomaar weer! Heerlijk! En als ik kijk wat hier naast mij op kantoor gebeurd, prachtige werkjes, klein, wat groter, mooi, lief, Annemarie maakt geweldig werk voor het weekend van 20 en 21 maart a.s. Dan is er een borrel tussen 13.00 en 18.00 uur op beide dagen, omdat zij graag haar nieuwe werk aan jullie wil laten zien. Dus wees welkom die dag, of een van die dagen. We hopen dat je wilt/kunt komen...het is echt heel bijzonder en nieuw wat zij hier weer maakt nu!
Ik wens jullie een fijne dag, het gaat goed hier. Liefs, Aniet

Amsterdam Sloterdijk....

Hallo, het is koud in Amsterdam Sloterdijk. Ik ben momenteel bezig met een training Projectmanagement. Een leuk en interactief programma. Met mensen uit de zorg, van een telecombedrijf, Gemeente-ambtenaren en van het LUMC. Een breed en interessant gezelschap. Ik geniet ervan....mijn laatste dag, dan zit deze driedaagse erop. Vanmorgen lekker met de trein gegaan en het mooie is, dat ik straks lekker op tijd thuis ben. Heerlijk. En dan ga ik even onder de zonnebank, want ik zie zo wit als de sneeuw, grauw bijna...en tja, een mens wil ook wel eens zomaar een uurtje niks doen he...het leven als ZZP'er is mooi, boeiend, maar wel druk...maar ik geniet nog steeds. Want wat is er mooier dan je droom na te mogen jagen, met alle spannende dingen die erbij horen.
Ik krijg zo wat lekkere broodjes ham, en dan gaan we weer verder.
Dag, een fijne middag, liefs, Anita

Mooi citaat...

Lieve allemaal...hier een citaat wat mij zeer aanspreekt en wat ik graag met jullie wil delen :
Je mag zijn zoals je bent om te worden wie je bent maar nog niet kunt zijn; en je mag het worden op jouw manier en in jouw tijd. Dit citaat is van Anna Terruwe...prachtig he..

Het is maandagmiddag, ik heb uren tekort om alle leuke dingen te doen. Ik geniet met volle teugen...maar ik ben de sneeuw wel een beetje zat nu. En net sprak ik iemand hier op de gang van het kantoor, en hij deelde deze mening met mij.

Dag, een fijne avond...
Liefs, Anita

Mooi...

Lieve allemaal....en nu is het vrijdagavond, mijn blok 2 voor Defensie zit erop! Bijzonder, heftig, intensief en goed. Een mooie sessie, waar we veel met elkaar gedeeld hebben. Fijn om op terug te kijken...nu lekker thuis, terwijl Rosanne naar Uri Geller kijkt, schrijf ik mijn op mijn weblog. En naast mij ligt een prachtig praktisch boekje over PASSIE - een echt 'Anita boekje' en een citaat wat mij aanspreekt is deze :'macht is tijdelijk en wordt je door anderen toegekend, kracht is oneindig en komt uit jezelf' mooi he...
En het lijkt wel alsof ik nu in mijn kracht zit, alsof ik steeds weer mooie dingen mag beleven, ervaren, alsof al mijn 'zaadjes' langzaam aan ontkiemen...maar door het ontkiemen, komen er ook weer andere situaties op mijn pad. Afgunst, jaloezie en misschien nog wel meer. Bij alles in het leven past een tegenhanger, past een schaduwkant en zo voelt het nu ook weer....Maar dat geeft niet, daar heb ik nog wat te doen. En uiteindelijk geloof ik in mijzelf en mijn kracht. En dus geloof ik in mijn toekomst. Vandaag is tante Anita jarig, zij is vandaag 86 jaar geworden. En vanavond viert zij dit samen met mijn vader en Els. Mooi he...broer en zus, 80 en 86! En eigenlijk onafscheidelijk...morgen vieren wij dit met haar, en zijn wij uitgenodigd voor champagne en een diner! En dan...is het Valentijnsdag...een dag vol liefde, een dag vol hartjes, en deze dag vieren wij met Kirsten, Frodo en hun kindertjes...zomaar een dag vol liefde en vriendschap! Geniet ervan, liefs, Anita...een mooi weekend voor jullie allen!!
Mooi gedicht :
CREDO
Mijn keuze is niet een alledaags mens te zijn
Het is mijn goed recht niet alledaags te zijn,
als het mij lukt.
Ik zoek kansen en geen zekerheid.

Ik wil bestudeerde risico's lopen,
om erover te dromen en erop te bouwen,
om te mislukken en te slagen.
Ik weiger een aanmoediging te ruilen voor een aalmoes.

Ik verkies de uitdaging van het leven,
boven een gewaarborgd bestaan.
Ik verkies de vreugde van de voltooiing
boven de muffe kalmte van de utopie.

Om mijn gedachten de baas te blijven,
zal ik mij baseren op mijn prestaties,
zal ik de wereld aankijken en zeggen,
'dat heb ik gedaan'.

Fijn weekend, Anita!

Militairen en mijn moeders verjaardag....

Goedemorgen, voordat ik vertrek naar de militairen, Camp New Amsterdam in Soesterberg, nog even een rustmomentje en dit deel ik graag met jullie! Gisteren was mijn moeders verjaardag, en bijzonder hoeveel mensen dit nog weten. Dank je wel voor die lieve berichtjes. Want ja zij zou 78 zijn geworden dit jaar...en gisteren toen ik daar rond liep en in die lijkkisten keek, kwam het filmpje van haar overlijden nog wel even langs. Niet verdrietig, maar meer, hoe mooi we dat hebben gedaan. Haar afscheid, haar kleding, de zorg met name...want ook al is iemand niet meer hier, zij kan wel bij je zijn. Waar dan ook, maar zeker in je hart. En dat is zij...vandaag glibber ik rustig naar Soesterberg, ontmoet daar drie geweldige intervisie-coaches en pas zo rond een uur of vier ben ik echt zelf aan de beurt. Tot negen uur vanavond en morgen weer. Een drukke agenda, een druk schema, een vol programma is eigenlijk een beter woord!
En gisterenavond kwam ik thuis en toen hadden Annemarie en ik een feestelijk diner, eigenlijk bestemd voor Pa en Els, maar die zijn niet gekomen door de sneeuw...en wij stonden stil bij het feit, dat ik bij Yarden, wat toch ook weer een droom was, iets mag gaan doen. Ik hou jullie op de hoogte...het komt goed. Veel liefs, een fijne dag, Anita

Doden en nog veel meer dan dat....

En zomaar was ik vandaag, vanuit zakelijk oogpunt, in een Uitvaartcentrum. En kwam ik daar in de koelcel waar dode lichamen lagen, kwam ik in kamers waar mensen opgebaard stonden en zag ik in anderhalf uur tijd, zomaar een stuk of zes doden. Tja...het leven kan bijzonder zijn. En in de auto op weg naar kantoor, dacht ik hier nog lang over na. Ik ga dus iets doen in de wereld van de Uitvaart, mooi, het gaat over normen en waarden, over hoe je ervoor zorgen kunt, dat de begeleiding naar iemands laatste rustplaats, zo optimaal mogelijk mag verlopen. Altijd was dit mijn droom om in die sfeer iets te mogen doen...en nu is het zover. Ik ben blij, maar wel gepast blij, vanwege die sfeer...
En vanmorgen mocht ik een coachgesprek starten bij het Ministerie van OCW, een intelligente dame, een boeiend gesprek. Ik geniet ervan en op de weg terug naar de trein, zag ik Rea, een oud collega van me van de HTM, en dronk ik zomaar een kop koffie achter de schermen, temidden van NS-collega's, net als vroeger. Hoe bijzonder kan het leven zijn. Ik ga naar huis, morgen weer aan de slag met mijn Defensie-mannen! En als een nonnetje slapen in de Kazerne! Dag, liefs, Aniet

Dinsdagmorgen

Goedemorgen allemaal! Vandaag op deze dinsdag voelt het als een soort stilte voor de storm, ruimte in mijn agenda, ruimte om mij voor te bereiden op wat komen gaat. Bewust een bijeenkomst afgezegd om mij goed voor te bereiden, om tijd te creeeren voor mijzelf. Zo dadelijk naar Henk, dan naar de certificering van Defensie. Leuk, een glas wijn drinken met een aantal mensen, met wie ik intensieve intervisie-bijeenkomsten heb mogen delen! En dan een ontmoeting met twee dames uit mijn HTM-verleden. Ik denk dat wij elkaar zeker twintig jaar niet hebben gezien....leuk!
En morgen een spannende dag, twee nieuwe ontmoetingen, wie weet...ik vertel het wel weer. Nu nog even een nespresso, om zomaar even te genieten van het zonnetje wat binnenkomt, van het schilderij van Annemarie wat hier tegenover me hangt...en straks weer weg zal zijn. Zo gaat dat met kunst, kunst is dan wel niet vergankelijk, maar in mijn kamer wel. Iedere keer hangt er iets prachtigs en als het verkocht wordt, moet ik weer wennen aan de leegte, de ruimte en opeens hangt er dan weer een nieuw werk. Zo gaat dat als je getrouwd bent met een kunstenaar!
En de zin voor vandaag is "Als ik ben wat ik heb en ik verlies alles wat ik heb, wie ben ik dan?" deze is van Erich Fromm....
Dag! Anita