Een vroege vrijdagmorgen op kantoor...

Tja en daar ben ik weer, zomaar op kantoor. Een vroege vrijdagmorgen...zo meteen komt een van mijn coachklanten eventjes langs, en aansluitend start een nieuw kort coachtraject met iemand. Drie gesprekken, ter voorbereiding op een nieuwe rol! En hier op kantoor staan vrolijke tulpjes, het is voorjaar en dat voel je hier...heerlijk! Er ligt een volle en drukke week achter me, ik heb hard gewerkt en heb moeite om alles netjes in de agenda te krijgen. En aan de andere kant, geniet ik er ook weer zo van. Heerlijk, al die mooie opdrachten die voorbij komen. Al die opdrachten die weer verder gaan en een opvolging krijgen!
Vanmiddag nog naar Yarden toe en dan ga ik naar mijn vader. Zomaar een weekend samenzijn met hem...lang niet gebeurd, en hoog nodig ook, in verband met alle ontwikkelingen rondom de boerderij. Maar ook om eens even lekker bij te praten samen, om samen allerlei dingen te doen en te delen. Ik geniet ervan en hij ook...
Ik las van de week de spreuk op de coachkalender - wij weten meer dan ik - goed he..
Ik hoorde vanmorgen de vogeltjes zingen buiten....lekker is dat, het voorjaar komt eraan...ik hoop dat jullie hier ook van genieten!
Liefs, een niemendalletje dit verhaaltje, maar wel even een teken van leven!
Dikke zoen,fijne dag, Aniet

Onze keukentafel....

Weet je, wij hebben zo'n keukentafel waar het allemaal gewoon mag gebeuren, je mag daar een glas wijn op neerzetten en er mag een kring achterblijven, maar meer nog dan dit soort eenvoudige dingen, is dat er van alles gebeurd aan die keukentafel! Zo waren wij zondag met zijn negenen bijeen aan deze keukentafel om ter gelegenheid van de 86e verjaardag van vader Smitshuysen, hier een dunch te genieten...het eten was, ook dankzij hulp van Ruud, Anke, Emmy en Reynaud, goed en lekker, de wijn vloeide er heerlijk op los...en de sfeer werd steeds beter! Soms moet je gewoon aan de keukentafel gaan zitten om eens even bij te praten, om de lucht te klaren en dat was zomaar het geval...heerlijk! Die keukentafel dient soms ook als huiskantoor, met een of twee, of soms wel drie laptops erop. En op zaterdagochtend is dat onze leestafel, en soms onze schrijftafel, of de naaitafel als Annemarie opeens bedenkt dat er een nieuw tafelkleed ofzo moet komen. En gisterenavond was het de keukentafel van Authentiek Vrouwelijk Leiderschap, van De Roos en Vermeulen, het was de keukentafel van Ellen, van Pauline, van Dominique, van Carine, van Leonie, van Wim, en natuurlijk van Annemarie en Anita. Het was een heerlijke keukentafel, vol verhalen over werk, sollicitaties, maar ook over gevoelige borsten als je borstvoeding geeft (geen idee hoe dat voelt)het was onze keukentafel waar het wederom gewoon heel fijn was om samen te zijn...en nu, nu staat ons huis en ons terras vol prachtige violen en bloemen en tulpen, we zijn weer schromelijk verwend, met een heerlijk boek over het italiaanse leven (culinair wel te verstaan) en verse nougat (mijn moeder zou haar vingers hier bij aflikken), wat een feest, zo'n keukentafel, maar wat een feest om dit gevoel met zoveel mensen te mogen delen! Het is heerlijk, dag ik ben naar Defensie, er gebeurt zoveel...later meer, nu een hele mooie zonnige dag gewenst allemaal...
Liefs, Anita

Mooie week....

Lieve allemaal, ondanks dat mijn/ons leven vol en druk is blijf ik toch met een bepaalde regelmaat schrijven, want wat maak ik een mooie dingen mee! Wat ziet mijn leven er bijzonder uit, dankzij 'mijn uitvaartorganisatie' en ook dankzij mooie gesprekken bij een internetbank, of zomaar andere organisaties. De afgelopen week heb ik meer dan hard gewerkt, met De Bank, ABN-AMRO op een boerderij, met Yarden in Haarlem, en tussendoor nog een les verzorgd over Persoonlijke Effectiviteit in Rotterdam. Boeiend, hartstikke boeiend allemaal...ik geniet, met volle teugen en zit nu lekker met Annemarie aan de champagne! Maandagavond komen 'mijn vrouwen en Wim' van Authentiek Vrouwelijk Leiderschap hier dineren...geweldig...ik heb er een vrije middag voor genomen om heerlijk samen met Annemarie te gaan koken. En vervolgens mag ik weer zijn met mijn militairen, ontmoet ik weer allerlei mensen en ben ik weer veel in Haarlem. Manou, een van mijn trouwe coachees komt weer, met haar heerlijke verhalen, het ROC College daar mag ik weer wat doen..het leven is echt bijzonder. Maar tussen al dat moois door, stond ik vandaag zomaar oog in oog met een meneer die zelfmoord had gepleegd, heftig, intens en in en in verdrietig. Controleer ik of mensen netjes opgebaard liggen en ben ik met hele intense dingen bezig. Maar lieve mensen, ik ben zo blij met alles, met mijn gezondheid, ons geluk...een dikke zoen!
Roos heeft een hele mooie CITO-uitslag, ik ben trots op haar. Liefs, Aniet en een fijn weekend, ik kom bij jullie terug....

Een boerenbed in Leur...bij Wychen, Nijmegen...

En vannacht stond mijn bed in Leur, bij Wychen, bij Nijmegen. Zo'n groot zacht boerenbed. Wij slapen met negen mensen in een oude boerderij gehuurd door mijn opdrachtgever, een financiele instelling, om een tweedaagse teamsessie te hebben met elkaar. En ik mag deze zomaar begeleiden...super toch...genieten wel! De eerste dag was prachtig, vol mooie intense verhalen, tranen ook soms...en de tweede dag begint pas om een uur of tien, want doortrekken dat kunnen ze hoor! Ik zelf was om half elf ofzo al naar bed. Heerlijk slapen...want het tempo van de wijn lag hoog, en ik ben dan toch de procesbegeleider...dus het was goed zo! Ik hoorde hen nog lang lachen...vannacht schoot opeens de slaapkamerdeur open en daar stond Max, een bernersenne, zo'n grote lieve hond, die was aan de wandel gegaan. Want Max en Bella, twee honden zijn ook meegenomen door iemand. Erg leuk, want dit alles maakt de hele setting lekker informeel. Ik zit hier dus gewoon lekker in mijn trui...aan een tafeltje te werken. De dag voor te bereiden die zo komen gaat...ik heb er zin in!
En morgen dan doen we weer hele andere dingen, dan gaan we weer naar Yarden, en ook daar heb ik zin in. We bellen iedere dag met elkaar, Yarden en ik, als ik er niet ben. Er gebeurt zoveel...heerlijk!! Dag, een fijne dag gewenst! Anita

Morgen is het de nationale complimentendag!

Goedenmiddag allemaal...zondagmiddag en eventjes op kantoor. Om alle spullen voor ABN-AMRO op te halen, zodanig dat ik morgen kan vertrekken naar Nijmegen en omgeving...voor een tweedaagse teamsessie. Leuk...ik ben heel benieuwd hoe dit zal gaan. Ik heb er veel zin in, straks nog eventjes met de meisjes naar de stad. Naar Den Haag, om in ieder geval zwarte schoenen te kopen voor mijzelf en ergens wat te drinken ofzo...het is eigenlijk onze enige dag samen...ongekend wat een drukke week ligt voor me, voor ons.
Morgen is het de nationale complimentendag. Leuk om daar eens bij stil te staan, kijk eens kritisch naar jezelf en hoe je normaliter omgaat met anderen, hoe attent je bent, wat valt je wel/niet op en wat doe je daarmee? Zeg je wel eens 'wat zie je er mooi uit' terwijl ik dit schrijf herinner ik me dat ik ooit een collega een beetje boos heb gemaakt, toen ik tegen haar zei, dat ik iets aan haar zag en vond dat ze er zo mooi uitzag. Deze mevrouw was een paar kilo aangekomen en vond dit vreselijk. Terwijl mijn intentie echt goed was, ik vond haar leuker toen dan met die paar kilo minder...tja, moeilijk hoor...
Ik wens jullie morgen en ook vandaag een mooie dag toe! Geniet ervan, en maak er iets moois van met elkaar! Liefs, Anita

'complimenteren doet groeien'!

Enerverende zaterdag, zwarte schoenen....

Tja en deze dag was enerverend, vroeg wakker, althans voor de zaterdag, op zoek naar bloemen en schoenen, het eerste is gelukt. Het tweede niet.....een nieuwe collectie, maar o zo truttig, dus niks voor Anita, onze Yarden-mevrouw die zwarte schoenen zoekt! Na dit alles en een kop koffie met mijn Annemarie, op weg naar Flakkee, om zomaar weer eens even een dagje met Pa van Loon door te brengen. Bijpraten, over alles, en nog veel meer...en ik wil mijn vrienden en bekenden en familieleden nu vast vragen om zondag 30 mei 2010 vrij te houden. Want er gaat iets gebeuren...wat, daar kom ik later op terug...maar hou de datum vrij.....spannend! Stel nog even geen vragen, ik kom vanzelf bij jullie terug....

En nu weer thuis, Roosje gaat naar de film, we rommelen lekker wat af en vanavond doen we eventjes niets...het is weekend, rust...zojuist nog even gebeld met Yarden, 6meldingen, ongekend, wat een werk...die uitvaartwereld stopt nooit, 365 dagen per jaar, 24 uur per dag...
Liefs, Anita en nog een fijn weekend!

Vriendschappen...

Wat is het toch bijzonder, hoe vriendschappen kunnen zijn. Wat een rijkdom eigenlijk, dat telefoontje zo vroeg in de ochtend, van een lieve vriend. Ongeacht waar het over gaat, geeft zo'n gesprekje vroeg op de dag, je dag al zo'n mooi gekleurd randje...toevallig maakte ik vanmorgen een presentatie, waar ik het ook had over kleuren, over mensen die houden van roze en paars en wat de impact van kleur kan zijn op je leven. Hoe mooi het is al die bruintinten in ons huis begrijp ik nu pas beter...hoe zwart en grijs je leven ook kunnen kleuren! Mijn dag heeft nu al een mooi kleurtje, en ik sta nog maar aan het begin...de dagen vliegen werkelijk voorbij. Ik race door het leven heen, maar heb hele mooie bewuste momenten steeds maar weer. Want hoe druk ook, een moment van bezinning, een stukje muziek het is geweldig. Ik geniet ervan, meer dan dat....dus dank je wel lieve vriend voor dit begin van onze dag. Ik hoop dat jij het ook zo voelt en hebt gevoeld...take care, Anita