Een dinsdagochtend....

Goedemorgen, en op deze dag heb ik een coachingstraject afgesloten. Een sprankelende jonge vrouw gaat haar weg naar zelfstandigheid verder inzetten, zonder mijn begeleiding...een soort loslaten. Als afscheid heb ik haar een boekje over Passie gegeven. Mooi met een voorwoord erin geschreven...bijzonder, hoe mooie contacten iemand kunnen helpen op haar weg! Ook ik als coach heb mogen genieten van dit gesprek, van al onze momenten samen. Een kop koffie, een glas water, ons gesprek...en weer voel ik hoe rijk ik ben, dat ik dit mag doen....
En nu...nog wat bellen, wat regelen, wat doen, om te komen tot mijn vertrek richting Soesterberg, mijn Leergang Defensie Coach. Een avond, een volle dag morgen aan de slag. Leuk, vrolijk, een interactief programma. En nu al heb ik er weer zin in...
aansluitend zal ik nog twee dagen doorbrengen bij Yarden en afronden met een coachgesprek hier op kantoor vrijdagmiddag....de week is mooi. Naast mij is Annemarie hard aan het werk, ongekend, wat een mooie creaties maakt deze vrouw...wat een inspiratie komt hier uit de ruimte naast mij...ik ben trots, op haar, op ons...en voel me gelukkig!
Liefs, Anita

Koffie in Voorburg...

En daar zit ik dan, aan de koffie in Voorburg. Na een intensieve dag bij Yarden, aansluitend op bezoek bij Marijke Lingsma, om blok 3 voor Defensie (morgen en overmorgen) voor te bereiden. Heerlijk om met zo'n vrouw te mogen zijn, toen thuis een tosti gegeten en nu weer een college over Persoonlijke Effectiviteit..en...morgen slaap ik uit, wel tot 8 uur. Het leven is te druk, te vol op dit moment...alles regelen voor Pa, aansluitend heel veel werk, en tenslotte want dat is maar wat belangrijk, onze expositie. De aankondiging stond in de krant, Annemarie is druk aan het werk, al met al heeft zij heel veel groot en klein nieuw werk...spannend en leuk! Ik ben zo benieuwd wie er allemaal gaan komen, het zou toch geweldig zijn, als het zomaar druk zou worden....
Ik spreek jullie weer, vanaf mijn kamertje in de kazerne, ik beloof het...
Liefs, Anita

Persoonlijke verhalen...workshop in Seats2meet in Utrecht! Kom ook!!

In overleg met de organisatie van 'Fris in je hoofd' en Seats2meet in Utrecht organiseer ik een workshop over persoonlijke verhalen...op zoek naar je authentieke ik! - op 08 april 2010.
Een workshop waar je op zoek gaat naar je authentieke ik, naar wie jij bent, en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Wat wil ik, doe ik de dingen in het leven waar ik echt blij van ga worden, of laat ik nog wat liggen...haal ik alles uit mijn leven wat erin zit...ben ik echt mijn eigen leider, of laat ik mij graag leiden en geleid worden door de ander? Een boeiend verhaal, vrolijk, intrigerend, intens, en de inhoud wordt mede bepaald door jouzelf...met muziek, met ontspanning...een mooie reflectie naar jezelf! Wie ben ik....en waarom doe ik de dingen die ik nu doe? Doe je mee? Ik verheug me erop je te ontmoeten!


Programma:
17.30 uur | Welkom met een hapje
18.30 uur | Workshops
20.30 uur | Borrel, netwerken, napraten
21.30 uur | Einde

Deze workshop wordt gegeven in het kader van de Fris in je hoofd! Meetup. Bekijk hier het hele aanbod aan workshops/trainingen/lezingen op 8 april. Seats2meet.com sponsort de locatie en zorgt voor heerlijke hapjes en drankjes.

Groet, Anita

Bericht vanaf de boerderij....

En zomaar op zondagochtend zit ik in de eetkamer op de boerderij. Zaken af te wikkelen rondom de verkoop van dit mooie ludieke pand. Een huis wat sinds 1893 in de familie is, de boederij van Piet van Loon...bijzonder toch? Het voelt als loslaten en het mijmeren is begonnen, gisterenavond zaten Pa en ik, nadat wij een heerlijke avond hadden gehad met Paulus en Els (broer en schoonzus van Els, de vriendin van Pa)nog even in de serre. De serre waar mijn moeder na haar overlijden opgebaard stond, en ik herinnerde mij opeens weer hoe mooi de lucht was, toen de zon daar op kwam als ik heel vroeg in de ochtend bij mijn overleden moeder ging kijken. Ik herinner mij ook als de dag van gisteren haar lach, en hoe mijn ouders dansten toen zij terugkwam uit het ziekenhuis na haar hernia-operatie, ik heb er nog een foto van! Ik herinner mij ook nog hoe Noor, klein als zij was, op het bed van oma zat en haar lepeltjes gele vla gaf. Dus mijmerden wij nog wat na, over geluk en liefde in je leven. En hoe gezondheid doorspeelt of je parten kan spelen. Dus ja, dit weekend bij en met mijn vader, is een stukje 'wandelen door de geschiedenis van de familie van Loon' rondlopen en kijken en weten dat de tijd daar is,om dit huis vaarwel te zeggen. Zoals alles er nu uitziet, zal 1 juli dit tijdperk achter ons liggen, en een andere familie geleidelijk aan dit huis in ere gaan herstellen en er iets prachtigs van gaan maken...en eigenlijk zeg ik nu, 'het is goed zo'.
En dus zit ik hier en kijk ik naar gordijnen die net iets te kort zijn (te heet gewassen denk ik..)en naar boeken met vergeelde kaften, maar ook naar sneeuwklokjes die heel stoer de kop opsteken, en bomen die weer snel groen zullen zijn, naar de vuurput, waar wij menige avond bij een groot en stoer kampvuur bij elkaar hebben gezeten. Wij, mijn vader, mijn moeder, mijn broer, Els, Annemarie, en ik, maar ook al die vrienden en vriendinnen die hier mochten zijn en bleven slapen. Het leven was goed op het Flakkeese land en zo voelt het echt. En nu, weer verder, de belasting, van alles wat er nodig is, om ook die zaak goed af te wikkelen. Ik wens jullie een mooie en rustige zondag, geniet van elkaar, zoals wij dat ook doen. Straks komt broertje lief met Noor en aansluitend komt Els weer thuis. Ondertussen ga ik lekker terug naar mijn huis, mijn liefste Annemarie en de meisjes, om nog een rustige zondagmiddag/avond te hebben thuis, voordat een volle intensieve werkweek op me wacht...
Liefs, Anita

Een vroege vrijdagmorgen op kantoor...

Tja en daar ben ik weer, zomaar op kantoor. Een vroege vrijdagmorgen...zo meteen komt een van mijn coachklanten eventjes langs, en aansluitend start een nieuw kort coachtraject met iemand. Drie gesprekken, ter voorbereiding op een nieuwe rol! En hier op kantoor staan vrolijke tulpjes, het is voorjaar en dat voel je hier...heerlijk! Er ligt een volle en drukke week achter me, ik heb hard gewerkt en heb moeite om alles netjes in de agenda te krijgen. En aan de andere kant, geniet ik er ook weer zo van. Heerlijk, al die mooie opdrachten die voorbij komen. Al die opdrachten die weer verder gaan en een opvolging krijgen!
Vanmiddag nog naar Yarden toe en dan ga ik naar mijn vader. Zomaar een weekend samenzijn met hem...lang niet gebeurd, en hoog nodig ook, in verband met alle ontwikkelingen rondom de boerderij. Maar ook om eens even lekker bij te praten samen, om samen allerlei dingen te doen en te delen. Ik geniet ervan en hij ook...
Ik las van de week de spreuk op de coachkalender - wij weten meer dan ik - goed he..
Ik hoorde vanmorgen de vogeltjes zingen buiten....lekker is dat, het voorjaar komt eraan...ik hoop dat jullie hier ook van genieten!
Liefs, een niemendalletje dit verhaaltje, maar wel even een teken van leven!
Dikke zoen,fijne dag, Aniet

Onze keukentafel....

Weet je, wij hebben zo'n keukentafel waar het allemaal gewoon mag gebeuren, je mag daar een glas wijn op neerzetten en er mag een kring achterblijven, maar meer nog dan dit soort eenvoudige dingen, is dat er van alles gebeurd aan die keukentafel! Zo waren wij zondag met zijn negenen bijeen aan deze keukentafel om ter gelegenheid van de 86e verjaardag van vader Smitshuysen, hier een dunch te genieten...het eten was, ook dankzij hulp van Ruud, Anke, Emmy en Reynaud, goed en lekker, de wijn vloeide er heerlijk op los...en de sfeer werd steeds beter! Soms moet je gewoon aan de keukentafel gaan zitten om eens even bij te praten, om de lucht te klaren en dat was zomaar het geval...heerlijk! Die keukentafel dient soms ook als huiskantoor, met een of twee, of soms wel drie laptops erop. En op zaterdagochtend is dat onze leestafel, en soms onze schrijftafel, of de naaitafel als Annemarie opeens bedenkt dat er een nieuw tafelkleed ofzo moet komen. En gisterenavond was het de keukentafel van Authentiek Vrouwelijk Leiderschap, van De Roos en Vermeulen, het was de keukentafel van Ellen, van Pauline, van Dominique, van Carine, van Leonie, van Wim, en natuurlijk van Annemarie en Anita. Het was een heerlijke keukentafel, vol verhalen over werk, sollicitaties, maar ook over gevoelige borsten als je borstvoeding geeft (geen idee hoe dat voelt)het was onze keukentafel waar het wederom gewoon heel fijn was om samen te zijn...en nu, nu staat ons huis en ons terras vol prachtige violen en bloemen en tulpen, we zijn weer schromelijk verwend, met een heerlijk boek over het italiaanse leven (culinair wel te verstaan) en verse nougat (mijn moeder zou haar vingers hier bij aflikken), wat een feest, zo'n keukentafel, maar wat een feest om dit gevoel met zoveel mensen te mogen delen! Het is heerlijk, dag ik ben naar Defensie, er gebeurt zoveel...later meer, nu een hele mooie zonnige dag gewenst allemaal...
Liefs, Anita

Mooie week....

Lieve allemaal, ondanks dat mijn/ons leven vol en druk is blijf ik toch met een bepaalde regelmaat schrijven, want wat maak ik een mooie dingen mee! Wat ziet mijn leven er bijzonder uit, dankzij 'mijn uitvaartorganisatie' en ook dankzij mooie gesprekken bij een internetbank, of zomaar andere organisaties. De afgelopen week heb ik meer dan hard gewerkt, met De Bank, ABN-AMRO op een boerderij, met Yarden in Haarlem, en tussendoor nog een les verzorgd over Persoonlijke Effectiviteit in Rotterdam. Boeiend, hartstikke boeiend allemaal...ik geniet, met volle teugen en zit nu lekker met Annemarie aan de champagne! Maandagavond komen 'mijn vrouwen en Wim' van Authentiek Vrouwelijk Leiderschap hier dineren...geweldig...ik heb er een vrije middag voor genomen om heerlijk samen met Annemarie te gaan koken. En vervolgens mag ik weer zijn met mijn militairen, ontmoet ik weer allerlei mensen en ben ik weer veel in Haarlem. Manou, een van mijn trouwe coachees komt weer, met haar heerlijke verhalen, het ROC College daar mag ik weer wat doen..het leven is echt bijzonder. Maar tussen al dat moois door, stond ik vandaag zomaar oog in oog met een meneer die zelfmoord had gepleegd, heftig, intens en in en in verdrietig. Controleer ik of mensen netjes opgebaard liggen en ben ik met hele intense dingen bezig. Maar lieve mensen, ik ben zo blij met alles, met mijn gezondheid, ons geluk...een dikke zoen!
Roos heeft een hele mooie CITO-uitslag, ik ben trots op haar. Liefs, Aniet en een fijn weekend, ik kom bij jullie terug....