Thuis....

Goedemorgen. Het is nog lekker vroeg, iedereen slaapt nog...en dit zijn momenten voor een kopje nespresso en de krant. Straks weer snel op weg, naar mijn vader toe...wat kun je iemand missen...
Terugdenkend aan La Belle Coulette, is mij de rust, de stilte bijgebleven...soms liepen wij door een dorpje, en vroegen wij ons af of er mensen woonden en zoja, waar ze dan waren...de prachtige vergezichten, de mooie natuur, in de verte de besneeuwde bergtoppen...de wandeling naar de bakker, langs twee ezeltjes...ach wat heerlijk!
En als je thuis komt, dan komt de stevigheid van het leven weer direct bij je binnen. Dan ligt de agenda op tafel en worden er afspraken gemaakt...dan worden mails weer een onderdeel van je dagelijkse zijn. Maar nu nog even niet...want de momenten bij mijn vader, samen aan een glaasje appelsap, zijn ook van die momenten, waarop de rust je tegemoet komt. Waar ik intens van kan genieten...en vanavond samen met mijn broertje naar een feestje! Leuk...ik ben wel blij met al die kleine stukjes familiegeluk. Een beetje een tutje ben ik geloof ik, op dat gebied...voor nu, de krant en eventjes tijd voor mijzelf...geniet allemaal van het weekend. De catalpa verliest zijn blad en dat betekent dat de tuin vol ligt, Reynaud had alles opgeruimd...maar gisteren lag er weer veel...wel een bijzondere tijd die nu weer voor ons ligt, de kachel aan...liefs, Anita

La belle Coulette....

En zomaar waren wij een weekje samen weg. Naar La Belle Coulette, het huis van Carine en Eveline. Een prachtige oude wijnboerderij, omgetoverd tot een heerlijk vakantiehuis. Een omgeving die eruit ziet, alsof de tijd heeft stil gestaan. Veel geslapen, wel veel gebeld met Yarden, want oh wat was het druk en spannend, met al die uitslagen van mijn collega's....veel gewandeld, rondgereden, van god verlaten dorpjes gezien en genoten van elkaar. Nu weer thuis, moe, van een lange reis, 950 km....maar wij gaan weer. Wat een heerlijke omgeving, wat een lekker huis...ziehier wat foto's om jullie wat indrukken te geven.
Zo dadelijk komen de meisjes weer, en dan stappen we met een grote stap zo weer terug in ons gewone leven. Morgen naar mijn vader, Sophie die jarig is zondag, een feest omdat Hans en Ria, wiens getuige ik ooit mocht zijn, 25 jaar getrouwd zijn en Nathalie die 40 wordt...dus het leven wacht weer op ons...en dan weer aan de slag...Yarden, en nog wat spannende dingen...morgen meer en langer, of zondag...
Oh ja, het huis ligt in de Auvergne, Puy de Dome (met een dakje op de o....). Prachtig....kijk eens naar die koe dan...liefs, Anita

Kanker en meer van die rotzooi.....

En zomaar opeens is die rotkanker weer heel dichtbij...Joke, mijn collega, heeft hoogstwaarschijnlijk, voor 80% zeker, borstkanker...sowieso opereren! En de echtgenoot van een andere collega is ook 'gepakt' door deze ziekte...en dan natuurlijk Jan mijn 'broer' daar op Flakkee..en vandaag was Irene hier. Vorige week is haar man Fer, op 45-jarige leeftijd overleden...potverdomme...wat een gedoe...en eigenlijk vind ik het allemaal heel erg eng...het lijkt wel alsof het om me heen cirkelt...
Vandaag was ik met Yarden in Zeewolde, een sessie over kwaliteit...over de verbinding tussen jouzelf, het team, het proces en de klant...mooi met als model het lemniscaat...de dag was in handen van Frank. Een trainer, een entertainer pur sang...een man, met wie ik al direct sinds ik hem mocht ontmoeten een bijzonder contact heb...onze achtergrond, beiden kanker gehad, en daarna een bewustwordingsproces...waardoor keuzes in een ander perspectief komen te staan. Kwaliteit dat ben ik...was het thema van vandaag. Een thema wat ik natuurlijk onderschrijf, als dienstbaar leider. Want de subtitle 'van moeten naar willen naar kiezen', vind ik ook zeer aansprekend. Want iedere keuze in je leven maak je zelf...alleen is er volgens mij een onderwerp, en dat is je gezondheid waar je niet zoveel in te kiezen hebt. Maar wel over de manier waarop je ermee omgaat. van reactief naar creatief, zou Frank zeggen...wat een inspirerende dag...ik heb genoten!
En nu, een mooi glas wijn, zomaar eventjes samenzijn, in nachtkleding, want ik ben moe...duik zo het bed in...
Liefs, en ik duim voor Joke, voor Anita's man, voor Jan, voor Thea, voor al die mensen dat uitkomsten anders mogen zijn, dan ze nu lijken...voor herstel, voor het geloof erin...en soms maakt het me zomaar verdrietig...en dus sta ik zomaar eventjes stil bij Fer, hij heeft deze strijd niet mogen winnen...45 jaar, zo jong nog...zijn weduwe, zijn vrouw Irene..ach wat een verdriet...
Slaap lekker voor straks...Anita

Foto's

En hier dan wat foto's van Schoonhoven...met dat mooie bijzondere licht...

Een hele luie lome zaterdag....en nog een heleboel kleine dingetjes....

Vandaag was zo'n luxe luie zaterdag...er hoefde niets. De auto van mijn vader verkocht, over 2 weken wordt deze gehaald...ach weer zo'n hoofdstuk afsluiten. Een auto die al sinds 2000 in onze familie was, destijds mijn leaseauto bij ADP, zelf gekocht en mijn vader heeft hier tot en met 21 maar jl. in gereden...en daarna ik weer een beetje. Afgewisseld met mijn eigen mercedes 300 CE. En nu tot februari een BMW1, een klein kittig autootje..helemaal niet mijn ding. Maar auto's heeft voor nu een andere prioriteit in mijn leven...wel gek, om de knoop door te hakken. Na overleg met Pa en Arie, want Arie krijgt de opbrengst van de auto om bij te leggen bij zijn eigen auto. Kadootje van Pa van Loon goed he...
Vandaag niet zoveel gedaan, mooie bloemen uitgezocht voor Fer...witte rozen. Hij wordt in besloten kring gecremeerd, alleen zijn familie...ook wel heel mooi, heel klein..een kaart, waarop hij als het ware van je wegloopt met een prachtig gedicht...wat is afscheid nemen toch ingewikkeld....
Vandaag boodschapjes gedaan met Annemarie, en samen naar de voetbal, leuk kijken hoe Roos als linksvoor en linksachter functioneert. Leuk, goed om ook dat soort dingen te mogen doen...er is zoveel meer dan werken. Maar mijn leven bestaat nu een beetje uit werken, diverse opdrachtgevers, veel uren Yarden, veel andere dingen tussendoor, zo heb ik maandag weer een dagje met Pa, al heel vroeg naar hem toe...samen met de bus naar Rotterdam. En dan een scan...eens kijken hoe het met hem is...of alles goed gaat met hem...en alle dagen daarna hard werken, een MT dag op de hei voor Yarden...
Vandaag was ook van dat heerlijke weer, op de fiets door het dorp, een praatje maken hier en daar...en daarna lekker liggen op de bank in de zon...goddelijk! Samen met Roosje gekookt, zodat Annemarie eventjes lui mag zijn..weet je het leven is gewoon heel lekker.
Ik kreeg van Jolanda deze mooie uitspraak nog toegestuurd :
“ Ergens voor kiezen is de enige manier om in beweging te blijven en bewegen is de enige manier om verder te komen”
Ik laat nog even een prachtige foto zien van Schoonhoven....zomaar, omdat ik ook zo trots ben op die plek en daar zoveel bij voel...dus wil je een weekendje weg, laat het me weten....er is daar veel te genieten! Het huis is te huur en meestal in de tijd totdat de verhuur een feit is, gebruiken we het zelf ook en wellicht wil iemand er eventjes uit, welnu dat kan....
Anita

Afscheid nemen.....

Soms lijkt het wel alsof het leven een groot afscheid is....zo is deze week Fer overleden...ongekend, hoe ingrijpend het is, als kanker je leven binnenwandelt...zo jong nog, zo pril het geluk van dit mooie stel...en ook al ben je op afstand, het dendert zo je leven weer binnen...en het verdriet voor dit gezin, deze mensen is immens groot...en niet te bevatten! En dan lees je in de krant, over een jong mens, Antonie Kamerling die ervoor gekozen heeft zijn leven hier te laten stoppen...vreselijk...en weer terwijl ik hier zit, realiseer ik me hoeveel geluk mij ten deel is gevallen. Maar ook realiseer ik me, dat je het leven gewoon heel simpel iedere dag moet leven, er alles uit moet halen wat erin zit...denk aan Rob, denk aan Fer, denk aan al die mensen, die zomaar weg zijn....lieve lieve mensen, veel sterkte en kracht....
Hierboven een paar prachtige foto's van mijn vader en ik...vorige week, hoe intens kun je van iemand houden....
Deze week kreeg ik zomaar een liefdevol compliment van een man van een collega, die me vertelde dat zijn vrouw weer met plezier naar het werk ging...dank je wel, dank je wel lieve collega's...voor het prachtige kado wat ik van jullie mocht ontvangen...
Anita

Motoren...lesgeven en ZIJ aan ZIJ

Wat een titel! Volgende week is er een uitvaart met 100 motoren, vertrekkend vanaf mijn Uitvaartcentrum...een enorm spektakel! Straks weer een avond college in Amsterdam...te veel, te vaak lijkt het nu wel....maar hierna wordt het leven leuker. Want morgenavond is de presentatie van 'Haagse Zaken Vrouwen' een prachtig glossy magazine, waar Annemarie en ondergetekende twee pagina's redactionele aandacht krijgen. Met een geweldige foto erbij! TOP! En zojuist smste Annemarie me, dat zij een pagina redactionele aandacht krijgt als kunstenaar in het blad ZIJ aan ZIJ, met een oplage van 30.000 stuks. Geweldig toch...dus het leven is verre van saai! De dag vandaag was druk en veelomvattend....enerverend ook! En ik ben zo enorm dankbaar dat dit leven mij op deze manier weer gegeven is...ik kreeg vandaag schitterende bloemen in een mooi vaasje, omdat ik deel uit ben gaan maken van het team Yarden Kennemerland. En van Ans, kreeg ik een logboekje...heel schattig! Dank jullie wel...liefs, Anita