Een prachtige zaterdag!!!!

En gisteren was een mooie dag....het begon bij mijn vader, samen met Annemarie. En een foto zegt zoveel meer. Het was simpelweg goed...we spraken over zijn 'laatste levensfase' bijzonder,hij begon er zelf over....dat hij hier veel over nadacht...een verwarrende stroom van woorden, die soms wel en soms niet realistisch zijn. Waarbij hij met zijn ogen dicht, zich realiseerde, dat er niets meer is, dan deze Samaritaan...en dat dit wellicht zijn eindstation is. Ingewikkeld, maar met elkaar, met Els, met zijn kinderen, zijn zus, zijn dierbare vrienden, al die prachtige mensen die steeds weer bij hem langskomen, op vrijdagmiddag, op zomaar...maken we dit stukje van het leven van mijn vader ook nog heel mooi en intens. Met behulp van uitstapjes, Zorghotels en wat er meer is proberen we zijn kwaliteit van leven nog enige inhoud te geven. Toen ik hem vroeg of we niet een keer op zaterdag 'uit' konden gaan, om ergens te eten met elkaar, kwam zijn 'zuinigheid' weer terug en zei hij 'dat is toch veel te duur...'. Ach...we organiseren weer iets en ik hou jullie op de hoogte. Toen de auto in, en op weg naar Haarlem, 'De kale pater' een leuk en knus restaurant in het hartje van de stad. Hier hebben we met de totale club met aanhang, genoten, gegeten en gesproken. Het was gezellig en goed. Het was intens en mooi. Onze Ciska, de vrouw van Rob was er bij en onze jubilaris voor dit jaar Sylvia werd in de bloemetjes gezet. Volgend jaar is Anneke mijn jubilaris...een aantal collega's ontbraken en dat is alleen maar jammer...want hoe mooi was het niet...de donkere foto is een toast op het leven, en in het bijzonder een toast op onze Rob...
een fijne zondag. Die tot nu toe bestaat uit samenzijn, kopje koffie en de zonnebank...enne...ik zit hier heel stoer te schrijven met die bijzondere nieuwe, zo totaal andere bril, dan mijn oude...Liefs, vanavond is een surprise avond...en ik vind dat zo enig...ben dan soms net weer vijf jaar oud en wacht tot Sinterklaas zijn pakjes voor de deur heeft gezet. Diezelfde spanning voel ik nu weer...hoe klein kun je zijn...Anita

Zaterdag....

Achter mij ligt een heerlijke week. Vol van werkzaamheden, vol van mooie momenten....wellicht een nieuw coachtraject, uit onverwachte hoek...en nog volop in de opdrachten. Maar toch ook onstaat er nu ruimte, zomaar een moment om bij te praten, met een oud Servant Leadervriend...een kop koffie wacht ons maandag, nadat ik een zakelijke bespreking heb gehad in Ermelo. Een bezoek aan meneer van Riel, de homeopatisch arts, en nog een aantal avonden lesgeven...maar ook The Night of The Proms, geweldig met John Fogerty van Creedence Clearwater Revival, terug in de tijd...maar eerst een weekend vol verrassingen. Mijn vader, een diner met het totale team van Yarden Kennemerland met aanhang! En morgen worden wij opgehaald door twee heel bijzondere mensen...en worden wij geacht onze mooiste kleding te dragen...vol verwachting klopt ons hart! Spannend....wordt vervolgd...een feestweekend ligt voor ons, zo dadelijk halen wij onze nieuwe trendy brillen...een echt zo passend bij Annemarie en haar imago. En eentje...een beetje gek, wel passend bij mij...ik blijf twee brillen naast elkaar gebruiken, doe net of ik zomaar een beetje chique ben...en glimlach terwijl ik dit schrijf. Dag, fijn weekend...en liefs, van een genietende vrouw...Anita

Feedback....

En zomaar een stukje tekst uit iemands weblog, waarbij het laatste gedeelte gaat over mij (beginnend met de zin - het mooiste type mens en verder...):
'Ik weet natuurlijk al lang dat er heel veel verschillende soorten mensen bestaan. En in de afgelopen jaren heb ik diverse testen gedaan om mijn eigen typering duidelijk te krijgen. Via Myers-Briggs Type en Belbin werd ik me steeds meer bewust van mijn profiel. Ook heb ik via de valkuilen mijn kernkwaliteiten ontdekt. Dus ik ken mezelf ondertussen best aardig, en ik weet hoe ik mensen via deze technieken kan typeren.
Nu ben ik sinds kort in een nieuwe werkomgeving terechtgekomen en dat brengt met zich mee dat heel veel nieuwe mensen aan mij voorbijtrekken. En wat mij nu opvalt is ik een andere typering hanteer. Er is in mijn beleving een groot verschil tussen mannen en vrouwen (1), tussen optimisten en pessimisten (2) en de statusgevoelige en statusongevoelige personen (3). De ergste combinatie is vrouw, sorry dames, pessimist en statusgevoelig. De überbitch weet elke omgeving te verlammen, en vertaald elk welgemeend gebaar zo negatief, dat je na een week al niets meer durft. Gelukkig zijn er niet zoveel. Het mooiste type mens, volgens mij, is trouwens ook een vrouw. Zij koppelt een optimistische kijk op mensen aan een ongevoeligheid voor status en biedt daarmee een geweldig platform voor talentvolle mensen.
Ik ben benieuwd wat ik de komende weken verder ga ontdekken.'

Heb een fijne werkdag!
Groet, Anita

Heel veel moois.....

'Een wijnstok geeft meer druiven als hij jong is, maar betere druiven naarmate hij ouder wordt'.....deze spreuk spreekt me steeds meer aan, naarmate meer mensen 'mevrouw' tegen me gaan zeggen. En daarnaast geloof ik er heilig in, en dan bedoel ik dat van die druiven! Als rechtgeaarde wijnliefhebber, heb ik hier wat mooie plaatjes, die maar weer eens laten zien, wat vader en dochter gemeen hebben....
Zaterdag was ik bij hem, en vandaag weer...en werkelijk het was heerlijk! Ik heb genoten...en hij volgens mij ook. De foto's zijn, met dank aan Ada, prachtig...
Liefs, Anita

Opdrachten, loslaten en weer verder gaan....

En vandaag heb ik een opdracht afgerond. En als dank kreeg ik een prachtig boeket, en een kadobon...weer een dag vol kadootjes. En op kantoor bij Yarden stond er een fles wijn met het symbolische etiket ´Toekomst´ erop. Een prachtige wijn met perspectief....een kadootje van een van mijn medewerkers. En steeds maar weer ben ik verrast door al die lieve aandacht. Door al die mooie momenten, die ik zomaar krijg aangereikt...
En vanuit dit moment, laat ik weer los en ga ik weer verder. Zomaar verder op weg naar nieuwe ontmoetingen...en weer heb ik er heel veel zin in!
En nu, zomaar heel luxe op vrijdagmiddag even op kantoor. Zo dadelijk naar de kapper en dan vroeg naar huis...heerlijk! Ik wens jullie een mooi en lekker weekend! Geniet ervan....liefs, Anita

4 jaar getrouwd en een doosje....

En gisteren waren wij vier jaar getrouwd! Wat een lekkere dag...die eigenlijk de avond tevoren al was begonnen. Ik kreeg een prachtige grote tas van Annemarie voor kantoor...en wij dronken op ons geluk, op gezondheid en op de liefde! Tot diep in de nacht...heerlijk en gisteren begon een prachtige dag met een kop koffie met een nieuwe coachee bij OCW, al vroeg in de ochtend. Een intensief gesprek...en soms in een gesprek raak je de kern met elkaar! Prachtig! En daarna lekker met de trein naar huis. Annemarie opgehaald, die ondertussen een prachtig boeket kreeg van mij, via Suzie, conform de afspraak. Maar ook kregen wij een schitterend boeket van mijn lieve tante Anita en oom De...zo lief. Zo mooi ook weer, dus ons huis is feestelijk versierd, met romantische bloemen! Veel smsjes, kaartjes en telefoontjes...en om ca. kwart voor elf zaten we samen in de trein naar Amsterdam. Leuk, gezellig, veel mensen, internationale gezelschappen en dan stap je uit op het Centraal Station. En je doel is zomaar vrij zijn, wat wandelen, rondkijken, de Bijenkorf...waar ik paarse schoenen heb gekocht. Helemaal leuk...ik zit hier nu dus een beetje paars te zijn. Heel hip voor mijn doen...met mooie sokken met diverse kleuren, paars,rood en blauw...echt lekker gek. Een paarse trui en paarse shawl en zo ga ik straks naar Defensie...De middag was leuk, en lekker...een paar kleine dingetjes gekocht, en lekker een glas wijn en een lunch bij LUST in een van de negen straatjes. Dineren bij 238 op de Keizersgracht, is leuk, een feestje, ook weer erg internationationaal...een aanrader waard! En om 11 uur waren we weer thuis, lekker moe...Vanmorgen vroeg de tandarts, nu eventjes uurtje kantoor...zo Defensie in Zeist. Morgen Yarden en Moneyou, en voor die laatste de afronding van mijn eerste opdracht daar. Mooi, en goed! En toen ik hier net op kantoor kwam, lag er een pakje voor mij. Een doosje van de Wereldwinkel..een prachtig doosje van mooi geschept papier, met in dat doosje allemaal ontzettend lieve briefjes van de dames van Dunea voor wie ik vorige week een workshop mocht verzorgen. Een doosje wat me geraakt heeft...een doosje, zo kenmerkend voor onze workshop vorige week. We hebben als mens allemaal onze 'doosjes'vol met ervaringen en schatten, met herinneringen, mooi en intens...en vorige week hebben wij veel uit ons persoonlijke doosje gedeeld met de ander...en ik, ik mocht er zomaar bij zijn. En krijg nu als dank 'een eigen doosje'..dank je wel, hoe mooi kan je dag zijn! Een dag met weer een gouden randje...vanmorgen kreeg ik van Jeanet mijn collega uit Groningen een prachtig smsje, en weet je, ook dit smsje 'stop ik in mijn doosje'....dag, geniet van deze dag!
Groeten van een paarsgekleurde Anita....

'Wist je trouwens dat de kleur paars een symbool is voor passie. Of, zoals Beintema zegt: inventief, vol inspiratie, originaliteit en ook spiritueel'

Onzekere tijden....gelukkig weer voorbij!

PFFFFTTTTT....en de onzekerheid laten we weer achter ons. Zonder mijn vrienden of familie hier mee te hebben belast, maar natuurlijk wel mijn liefste Annemarie...Een punctie, bloedonderzoek, een CT-scan en lang wachten....vandaag om twee uur zou ik een telefoontje krijgen en dat kwam pas om half vier....maar Anita is gewoon helemaal gezond. Geen actieve kankercellen, wel reactieve lymfklieren, die gewoon reageren op wat onzuiverheden in het lichaam. En ach wat wil je, met een sniffende vader, veel snotterende collega's en een druk bestaan...het lijf wil ook wel eens reageren...
Dus - voor al die lieve Yardeniers, die mij volgden. Deze Anita is gezond! Deze Anita gaat gewoon vrolijk door met al haar plannen. Vandaag heb ik Joke mijn agenda gegeven, met heel veel geel erin...en geel staat voor aanwezigheid...lekker, aan de bak met elkaar. Ook nog even bij Moneyou geweest vandaag. Voor een constructief en goed gesprek. Vrijdag ronden we dit traject af. Is goed...er zit een goede manager, er is een basis gelegd voor de toekomst, en mijn rol is klaar daar. Fijn, en ik kijk hier met een goed gevoel op terug. Prima. Nieuwe dingen mogen komen, maar eventjes wat rust in de tent is ook wel aangenaam...alhoewel rust...
Ik zit nu in Amsterdam, en morgen is onze trouwdag...maar dat wisten jullie al, en mijn kadootje is een dagje samenzijn, genieten, elkaar diep in de ogen kijken en uiteindelijk goed en intens samenzijn...en de strik, die doe ik er zelf wel om heen...
Nu nog een avondje college geven over leiderschap...dag, succes en dank voor al die lieve smsjes...van mijn Yarden-collega's...het leven lacht ons toe! Liefs, Anita