Bijzondere uitvaarten en een herdenkingsconcert....

Afgelopen week was een drukke week met mooie, bijzondere uitvaarten. En de meest bijzondere, misschien wel dit jaar, was een uitvaart met 100 fakkels, een avonduitvaart...bijzonder, plechtig, statig en nog meer woorden, om uit te drukken hoe dit was. Alles is gefilmd en wij zullen deze film voor pr-doeleinden mogen gebruiken....vandaag is er een intiem en klein herdenkingsconcert in mijn uitvaartcentrum in Haarlem. Vanaf 19.00 uur tot 21.00 uur...met prachtige klassieke pianomuziek, met veel kaarslicht en een gesproken woord...intens, klein en vol aandacht voor de nabestaanden die aanwezig zijn. Dus mocht er iemand zijn, die dit leest en die heel graag er bij wil zijn. Er zijn nog een paar stoelen vrij, en anders plaats ik er een paar stoelen bij. Binnenkomst vanaf 18.30 uur...Zijlweg 183 te Haarlem. Ik zal u persoonlijk van harte welkom heten....
En nu een zondag, met allerlei dingen te doen...een soort eindspurt naar het einde van het jaar toe. Gisteren een mooie en vooral rustige dag met mijn vader gehad...het lijkt alsof hij berust in de situatie. Alleen lastig is wel, dat hij nog steeds in de veronderstelling is, dat hij wel weer gaat lopen....en echt geloof me, hoe rustig hij ook is...hoe goed hij zich ook houdt...dat zie ik niet gebeuren en met mij niemand....ondertussen wordt het huis waar hij verblijft steeds meer gesloopt. Hij blijft volgens mij daar, totdat de eerste nieuwe vleugel gereed zal zijn en dan verhuist hij als eerste bewoner weer naar het nieuwe huis. Maar dit duurt zomaar nog 1,5 jaar...ondertussen geniet hij wel van de graafmachines, van het gedoe erom heen. Freek een van zijn oude 'buren' heeft de opdracht tot sloop gekregen, en mijn vader, als rechtgeaarde boer en buitenman, geniet van die grote machines, die zo stukken muur 'weghappen' zoals hij het noemt. Ik heb een keer samen met hem gekeken hiernaar. De saamhorigheid in zijn woonkamer, is groot. Gisterenavond hebben we met een aantal mensen bij elkaar gezeten...voor het naar bed gaan. Hij gaat vaak vroeg slapen, zeker als hij de hele dag bezoek heeft gehad. Dan is hij wel moe...veel mensen om hem (zeker als ze geen bezoek krijgen) slapen veel uren overdag. Hij niet, want hij krijgt wel bezoek...en dat is fijn en leuk!
Lieve mensen, ik ga aan de slag, de nespresso staat al klaar, Roosje is ook al wakker...de rest van het huis is nog heerlijk rustig! Een fijne zondag...Anita

de zon in mijn kantoor...

En dit weer, die lekkere kou...even op mijn eigen kantoor. De zon die naar binnen schijnt, en ondertussen telefoneren met Yarden en afspraken maken....heerlijk. Dit zijn van die dagen, die het leven zo lekker maken. De spreuk van de coachkalender is : 'de zin van het leven is zin in het leven' en volgens mij dragen we dit wel uit met elkaar! Zondagavond hebben wij zo'n prachtige surpriseavond mogen genieten...met champagne, sushi, goddelijke lekker eten en een overheerlijk gezelschap...tja, en weet je, dan glimlach ik en straal van oor tot oor! Want terugdenkend aan dit weekend, dat was een groot feest, geweldig bedankt! Hoe mooi kan het leven zijn...ik heb er nu alweer zin in! Deze week gaan we naar Night of the Proms en daar staat Grace Jones, van La Vie en rose....de hit, waar ik in vroeger tijden in prachtige haagse kroegen op heb gedanst en waar ik nu, anno 2010 met mijn Annemarie weer op dans.....
Heb een fijne dag! Anita

Een prachtige zaterdag!!!!

En gisteren was een mooie dag....het begon bij mijn vader, samen met Annemarie. En een foto zegt zoveel meer. Het was simpelweg goed...we spraken over zijn 'laatste levensfase' bijzonder,hij begon er zelf over....dat hij hier veel over nadacht...een verwarrende stroom van woorden, die soms wel en soms niet realistisch zijn. Waarbij hij met zijn ogen dicht, zich realiseerde, dat er niets meer is, dan deze Samaritaan...en dat dit wellicht zijn eindstation is. Ingewikkeld, maar met elkaar, met Els, met zijn kinderen, zijn zus, zijn dierbare vrienden, al die prachtige mensen die steeds weer bij hem langskomen, op vrijdagmiddag, op zomaar...maken we dit stukje van het leven van mijn vader ook nog heel mooi en intens. Met behulp van uitstapjes, Zorghotels en wat er meer is proberen we zijn kwaliteit van leven nog enige inhoud te geven. Toen ik hem vroeg of we niet een keer op zaterdag 'uit' konden gaan, om ergens te eten met elkaar, kwam zijn 'zuinigheid' weer terug en zei hij 'dat is toch veel te duur...'. Ach...we organiseren weer iets en ik hou jullie op de hoogte. Toen de auto in, en op weg naar Haarlem, 'De kale pater' een leuk en knus restaurant in het hartje van de stad. Hier hebben we met de totale club met aanhang, genoten, gegeten en gesproken. Het was gezellig en goed. Het was intens en mooi. Onze Ciska, de vrouw van Rob was er bij en onze jubilaris voor dit jaar Sylvia werd in de bloemetjes gezet. Volgend jaar is Anneke mijn jubilaris...een aantal collega's ontbraken en dat is alleen maar jammer...want hoe mooi was het niet...de donkere foto is een toast op het leven, en in het bijzonder een toast op onze Rob...
een fijne zondag. Die tot nu toe bestaat uit samenzijn, kopje koffie en de zonnebank...enne...ik zit hier heel stoer te schrijven met die bijzondere nieuwe, zo totaal andere bril, dan mijn oude...Liefs, vanavond is een surprise avond...en ik vind dat zo enig...ben dan soms net weer vijf jaar oud en wacht tot Sinterklaas zijn pakjes voor de deur heeft gezet. Diezelfde spanning voel ik nu weer...hoe klein kun je zijn...Anita

Zaterdag....

Achter mij ligt een heerlijke week. Vol van werkzaamheden, vol van mooie momenten....wellicht een nieuw coachtraject, uit onverwachte hoek...en nog volop in de opdrachten. Maar toch ook onstaat er nu ruimte, zomaar een moment om bij te praten, met een oud Servant Leadervriend...een kop koffie wacht ons maandag, nadat ik een zakelijke bespreking heb gehad in Ermelo. Een bezoek aan meneer van Riel, de homeopatisch arts, en nog een aantal avonden lesgeven...maar ook The Night of The Proms, geweldig met John Fogerty van Creedence Clearwater Revival, terug in de tijd...maar eerst een weekend vol verrassingen. Mijn vader, een diner met het totale team van Yarden Kennemerland met aanhang! En morgen worden wij opgehaald door twee heel bijzondere mensen...en worden wij geacht onze mooiste kleding te dragen...vol verwachting klopt ons hart! Spannend....wordt vervolgd...een feestweekend ligt voor ons, zo dadelijk halen wij onze nieuwe trendy brillen...een echt zo passend bij Annemarie en haar imago. En eentje...een beetje gek, wel passend bij mij...ik blijf twee brillen naast elkaar gebruiken, doe net of ik zomaar een beetje chique ben...en glimlach terwijl ik dit schrijf. Dag, fijn weekend...en liefs, van een genietende vrouw...Anita

Feedback....

En zomaar een stukje tekst uit iemands weblog, waarbij het laatste gedeelte gaat over mij (beginnend met de zin - het mooiste type mens en verder...):
'Ik weet natuurlijk al lang dat er heel veel verschillende soorten mensen bestaan. En in de afgelopen jaren heb ik diverse testen gedaan om mijn eigen typering duidelijk te krijgen. Via Myers-Briggs Type en Belbin werd ik me steeds meer bewust van mijn profiel. Ook heb ik via de valkuilen mijn kernkwaliteiten ontdekt. Dus ik ken mezelf ondertussen best aardig, en ik weet hoe ik mensen via deze technieken kan typeren.
Nu ben ik sinds kort in een nieuwe werkomgeving terechtgekomen en dat brengt met zich mee dat heel veel nieuwe mensen aan mij voorbijtrekken. En wat mij nu opvalt is ik een andere typering hanteer. Er is in mijn beleving een groot verschil tussen mannen en vrouwen (1), tussen optimisten en pessimisten (2) en de statusgevoelige en statusongevoelige personen (3). De ergste combinatie is vrouw, sorry dames, pessimist en statusgevoelig. De überbitch weet elke omgeving te verlammen, en vertaald elk welgemeend gebaar zo negatief, dat je na een week al niets meer durft. Gelukkig zijn er niet zoveel. Het mooiste type mens, volgens mij, is trouwens ook een vrouw. Zij koppelt een optimistische kijk op mensen aan een ongevoeligheid voor status en biedt daarmee een geweldig platform voor talentvolle mensen.
Ik ben benieuwd wat ik de komende weken verder ga ontdekken.'

Heb een fijne werkdag!
Groet, Anita

Heel veel moois.....

'Een wijnstok geeft meer druiven als hij jong is, maar betere druiven naarmate hij ouder wordt'.....deze spreuk spreekt me steeds meer aan, naarmate meer mensen 'mevrouw' tegen me gaan zeggen. En daarnaast geloof ik er heilig in, en dan bedoel ik dat van die druiven! Als rechtgeaarde wijnliefhebber, heb ik hier wat mooie plaatjes, die maar weer eens laten zien, wat vader en dochter gemeen hebben....
Zaterdag was ik bij hem, en vandaag weer...en werkelijk het was heerlijk! Ik heb genoten...en hij volgens mij ook. De foto's zijn, met dank aan Ada, prachtig...
Liefs, Anita

Opdrachten, loslaten en weer verder gaan....

En vandaag heb ik een opdracht afgerond. En als dank kreeg ik een prachtig boeket, en een kadobon...weer een dag vol kadootjes. En op kantoor bij Yarden stond er een fles wijn met het symbolische etiket ´Toekomst´ erop. Een prachtige wijn met perspectief....een kadootje van een van mijn medewerkers. En steeds maar weer ben ik verrast door al die lieve aandacht. Door al die mooie momenten, die ik zomaar krijg aangereikt...
En vanuit dit moment, laat ik weer los en ga ik weer verder. Zomaar verder op weg naar nieuwe ontmoetingen...en weer heb ik er heel veel zin in!
En nu, zomaar heel luxe op vrijdagmiddag even op kantoor. Zo dadelijk naar de kapper en dan vroeg naar huis...heerlijk! Ik wens jullie een mooi en lekker weekend! Geniet ervan....liefs, Anita