bijzondere lunch....

Ergens deze maand mag ik aanwezig zijn tijdens een heel bijzondere lunch, in Slangevegt bij Nyenrode daar. Een lunch ter ere van iemand die 10 jaar geleden is overleden. Een prachtige vrouw, waar een aantal mensen, heel goed contact mee hadden en zaken mee deden...een van die mensen was ik. Zij liet een man en twee kleine kinderen achter. Het bijzondere is, dat haar toenmalige collega, leidinggevende nu deze lunch geinitieerd heeft, met een vijftal mensen, die elkaar nog niet of niet goed kennen, maar wel allemaal direct 'ja' riepen tegen dit initiatief...mooi, en nu lijkt het alsof er op voorhand al allemaal 'rode draden'ontstaan en lopen, en contacten al groeien. En juist dit, dit was 'haar' sterke mooie kant. Het verbinden van mensen, recht vanuit het hart...ik voel me vereerd hierbij te mogen zijn. En verheug me er nu al op...
Anita

Een kop koffie, een boterham...wat wil je nog meer....

En op deze heerlijke vroege morgen, even op mijn eigen kantoortje opstarten met een coachee, en dan weer snel naar Yarden. Een kop koffie, een lekkere nespresso, een boterham, en de stilte...wat wil je als mens nog meer. Het is een rommelige en drukke week, veel lange dagen, die uitlopen, gesprekken, ontmoetingen, intensief en minder. Vandaag een ingewikkeld gesprek denk ik aan het einde van de dag, met een familie. Maar meestal kun je door het gesprek, alweer een beweging genereren. En daar ga ik dan maar van uit. Vannacht was de nacht met veel kramp...in mijn benen, mijn kuiten, soms zelfs mijn handen. Iedere keer uit bed, gelukkig slaapt Annemarie er doorheen nu...lastig.
Morgen weer een bijzondere dag, omdat ik morgen aan het einde van de dag ook nog naar mijn vader ga. En dat is zo fijn altijd. Gewoon zomaar even zien hoe blij hij is, als ik er weer ben...want zaterdag sla ik over, omdat ik naar Egypte vertrek...heerlijk. De zon op mijn lijf voelen...ik ga nu al bijna dagelijks onder de zonnebank, en heb alweer een lekkere kop...een lekker kleurtje, zodat ik de wereld weer stralend tegemoet kan zien! En deze week lijkt nu nog lang niet voorbij, er gaat nog veel komen en ik ben er klaar voor!
Een fijne, waardevolle dag gewenst....Anita

Klavertjes vier....

Mooi he...Annemarie en mijn vader
En soms komt er zomaar een bericht je mailbox binnen, waardoor je glimlachend naar buiten kijkt en je realiseert dat het leven nog veel mooier kan zijn dan het al is...en dit soort berichtjes maken mijn dag mooi. En vandaag was een dag vol mooie berichtjes, een dag die mij ook per ouderwetse post een klavertje vier kaartje bracht, van een oude secretaresse...en als zij dit leest, glimlacht zij. Dus dank je wel hiervoor...'t doet me goed van je te horen! Het doet me goed te zien dat het je goed gaat...keep in touch...
En vandaag was een dag, met hoogtepunten en dieptepunten, met leuke telefoongesprekken over verlengde mercedessen en netwerken. Met een soort exitgesprek met een medewerker, met een serie mooie foto's van bijzondere uitvaarten. Met nog steeds al die Yardeniers met die prachtige kostuums om me heen...met vrolijke mensen, die met mij genieten van het succes van onze vestiging! En nu, zit ik met een iets te vol glas (want dan is de fles maar leeg :))witte wijn naast de computer. Zo dadelijk gaan we eten, zowaar met zijn vieren, want Florine komt zo thuis en Roos zit achter de webcam boven. Vanavond een zonnebank, want het lijf snakt naar de zon...en dus is het eventjes tijd daarvoor...het oog wil tenslotte ook wat...
Voor iedereen, een dikke zoen, op deze mooie dinsdagmiddag...oh nee het is alweer avond...morgen lekker starten in Voorschoten, een prachtig gesprek met een coachee...en dan op naar Yarden! Geniet van de avond, bij alles wat je doet..
Liefs, Anita

Caro Emerald en een schoon terras...

Het terras ziet er zomaar weer schoon uit...alle rotzooi weggespoeld, heerlijk in de kou zomaar even buiten zijn. Nu zomaar onderuit in de stoel, Caro op de dvd...geweldig hoe zij swingt 'Back it up' een prachtige clip met allemaal oude swingende heren...genieten, zomaar...
Straks even onder de zonnebank, zorgen voor een lekker kleurtje ter voorbereiding op Egypte...goddelijk. Ik ben nog een beetje moe...maar zit zomaar in stilte te genieten...lekker een boek erbij. Een gelukkig mens. Liefs, Anita

Nieuwjaarsdag....

En zomaar is het 1 januari 2011. Eventjes bij tante Anita en oom De geweest, fijn, hoe klein is mijn familie wel niet...om dit te kunnen doen. In gedachten ben ik ook altijd eventjes in Zeeland, bij ma's familie...De klok loopt door en gisteren was ik in de nabijheid van mijn vader, een glas roze champagne ergens in een prachtig huis in de flakkeese polders. Vader in de rolstoelbus en weer vierden wij een nieuw jaar. Hij huilde soms wat, maar hij was ook op zijn eigen wijze ondeugend en blij. Hij genoot...van het uitzicht, de mensen (we waren te gast bij Els en Poulus)en hij nipte aan zijn champagneglas. Mooi om te zien...maar ook, als ik op afstand naar hem kijk, zie ik een hele oude lieve verwarde vader. Een man die zo'n geweldige opdonder heeft gehad in 2010, dat hij bijzonder is hem zo weer te zien. Ik had het eerlijk gezegd niet meer verwacht...en ik koester alle momenten met hem. Ik realiseer me dat we ook in 2011 weer moeten genieten van iedere goede dag. En niet te ver vooruit moeten kijken, want we leven vandaag. Gisteren heb ik ervaren als een intense dag...met mooie contacten, gesprekken. En ik voelde me ergens wat kwetsbaar, simpelweg omdat ik geraakt ben. En dat mag zomaar. Gisterenavond toen ik thuis kwam, hebben Annemarie, Roos en ik gescrabbled en daarna nog lekker ontspannen naar 'Ik hou van Holland' gekeken. Gewoon lachen en vanzelf rolde ik om, en was ik heel moe...
nu ben ik eventjes op kantoor, even in alle rust BTW-aangiftes verzorgen en dan gezellig ontbijten met elkaar.
Ik wens iedereen die dit leest een prachtig 2011 toe...dank voor alle lieve wensen, smsjes, berichten en gedachten. Het voelt rijk om zoveel liefde te mogen ervaren. Want hoe ingewikkeld 2010 ook was, uiteindelijk was het een prachtig jaar...zo intens...Anita

5000 klapperende kusjes en wenspijlen voor 2011!!!!

De ouderjaarsavond is voorbij...een gekke oudejaarsavond, want op de een of andere manier waren wij hier in huis slecht bereikbaar. Vodafone werkt hier de laatste twee dagen niet...dus buiten of via Hi of een ander nummer lukt het wel...en toen ik zo rond half zeven thuis kwam, en best wel moe was, hebben we met elkaar gegeten, met Emmy, Reynaud, Sophie, de meisjes, An en ik...en daarna spelletjes, 'ik hou van holland' een echt leuk gek spel om met elkaar te doen! Tussendoor stak Roos af en toe een prachtige vuurpijl of een lading rotjes af...en met de champagne in de hand, en de fles op mijn auto, stonden we om 12.01 uur buiten en genoten van het prachtige vuurwerk. Roos in haar element, champagne drinken met de buren, en iedereen die langs loopt, of fietst wenste ik een gelukkig nieuwjaar. Ook als is het 2011, dat zijn mensen niet echt gewend...en toch vind ik dat jammer!
En toen kwamen onze vriendinnen en terwijl hier langzaam aan iedereen aan het instorten was, hebben wij nog een fles champagne soldaat gemaakt en het mooie was, dat zij ons op een prachtige manier bedankten voor de liefde...door een 5000 klapper aan te steken, die ongeveer zo lang was als de halve straat en daarna een wenspijl de lucht in te schieten. Geweldig een mooi symbool...en als die 5000 klapperende kusjes symbool staan voor 2011, dan komt alles goed! Ik wens iedereen om mij heen een geweldig mooi, liefdevol en prachtig 2011 toe. Zonder angsten voor wat komen gaat, gewoon vrij, en open...als we op die manier het jaar ingaan met elkaar, komt het goed. Dus mijn rode draad voor 2011 wordt liefde en ik hoop dat jullie dit met mij willen delen. Liefde, rust en gezondheid ach dan komen we ver toch...
Ik ga zo dadelijk naar mijn lieve vader toe...voor hem is oud en nieuw niet meer zoals het was, hij is gewoon naar bed gebracht zo rond een uur of negen...alleen drinken wij wel gewoon weer een glas champagne op de liefde!!!
Dag lieve mensen....ik hou van jullie, Anita

31 december 2010 ... de laatste dag van 2010, op weg naar een nieuw begin....

En zomaar is het jaar 2010 bijna voorbij. Hier bij Yarden op de Zijlweg begint de bedrijvigheid nu al...er is al familie in huis, de haard is aan, de kaarsen branden...de sfeer is mooi en intens. Het is nog vroeg, zo'n vroege lekkere start, met mooie gesprekken...met stemmen die nog iets van slaap in zich hebben. Hoe mooi kan het leven zijn...a.s. maandag 3 januari komt De Telegraaf hier langs...voor een interview...spannend, twee jonge mensen Florian en Pien, komen in de schijnwerpers te staan. Over hun carriere in de uitvaartzorg...geweldig. Een 'kadootje'van een van mijn vriendinnetjes...hoe lekker is een netwerk. Als ik terugkijk heeft 2010 me veel gebracht...en vooral prachtige contacten en verbindingen. Hele mooie mensen, met wie ik veel mag voelen, mag ervaren. Maar ook een jaar vol zorgen, gisteren zei mijn vader nog 'het was een rotjaar' en ja, in 2010 gebeurde er veel in zijn leven. Maar als ik zijn glimmende ogen zie, en de manier waarop hij zijn Els zoent, dan glimlach ik met hem. Dan ben ik trots op de manier waarop hij ondanks zijn verdriet, zijn handicap, het leven leeft. Als ik zie hoe hij nipt aan een glaasje wijn, en de hele middag doet over een glas, dan denk ik met genoegen terug aan ons samenzijn vroeger in de serre van de boerderij. Het was altijd fijn...en die herinnering die neemt niemand ons meer af. 2010 het jaar van Yarden, het jaar van Moneyou, het jaar van de coaching...2010 het jaar van de liefde. De rode draad in mijn leven...ik geniet en ik wens jullie allen een prachtig, liefdevol, gezond en gelukkig 2011 toe. Voor vanavond veel champagne, veel genieten...de open haard aan en samenzijn. Ik toast in stilte op al die mensen die er niet meer zijn, die heel hard vechten voor hun leven, die ver weg zijn, voor al die mensen die vanavond niet in mijn woonkamer zijn, maar wel in mijn hart! We ontmoeten elkaar in 2011! Met liefde, Anita