Zomaar....

Een dag als vandaag is mooi...een italiaans bedrijf bezoeken met prachtige natuurstenen en marmeren grafzerken...of urnen, of gedenkplaten...zo'n leuke man, met blote voeten in van die suede instapschoenen...grappig. Daarna een afspraak mislopen, zomaar...en veel gedoe. Een gesprek met een medewerker, die gevraagd is bij de concurrent te komen werken...een gesprek met iemand die weg gaat en toch weer niet..hoe mooi kan zomaar mijn werkzame leven zijn. Nu genietend van geweldige intrigerende indringende muziek, de cd 'Cool' muziek die als het ware over je heen rolt...en genietend van een glas Sauvignon Blanc uit, jawel Nieuw-Zeeland. Lachen met de meisjes, en zomaar zijn... zin hebben om de hele boel eraan te geven, en dan weer terugkomen op aarde...want het gaat erom, dat we zijn...een auto is een auto, en wij, wij zijn. Met elkaar...en terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me, hoe geweldig mijn leven is. Met al die prachtige intense contacten. Dus ik ben moe, en geniet zomaar...terwijl de muziek over mij heen rolt. Floor smst met volgens mij, een leuke man....en ik, ik ga slapen! Welterusten...Anita en ik geef in gedachten mijn vader een kusje...zie de foto!

Tijd zomaar verlummelen....wachten...

En gisteren heb ik gewoon bijna de gehele dag verlummeld...door te wachten, te regelen, en weer te wachten...en dus heb ik een hele dag alleen maar gewerkt via de Blackberry....en ondertussen hoor je van buren het nieuws uit onze regio. Er is een bende actief, skimmen bij de betaalautomaat van de NS op het station, kortom...de wereld is onveilig geworden. En persoonlijk wilde ik zomaar een ding, lekker terug naar Lesbos...slapen en zwemmen. Maar vandaag heb ik er weer zin in, eerst naar een bedrijf in Hillegom, waar men hele mooie grafzerken maakt, van italiaans marmer, van prachtig natuursteen. Dan een lunch in Haarlem, tussendoor gesprekken met mijn mensen...kortom, veel leuke dingen en vanavond weer een coachgesprek. En alles bij elkaar geeft me meer dan energie. Heerlijk gewoon...alleen vind ik het te simpel om ook in dit soort gevallen te zeggen, 'ach laat maar los' want hoe doorbreek je nu dit soort gedrag. Ik heb in ieder geval straks een auto met een afneembaar front als het gaat om mijn navigatie en een kluis achterin de auto...of zou men zo'n kluis ook interessant vinden, welnu, dan weet ik het echt niet meer hoor..:) glimlach...ik wens jullie een mooie en vooral rustige dag! Liefs, Anita

Auto-inbraak...wat een gedoe...

Lieve mensen...en jawel, zomaar in mijn veilige Voorschoten, zomaar deze nacht, pal voor mijn deur, is mijn autoruit ingetikt, en heeft men zeer zorgvuldig alle waardevolle spullen uit mijn mooie Audi A3 gesloopt. Dus toen ik vanmorgen weg wilde naar mijn werk, viel ik stil...wat een bende...nu, na politie, schadebedrijf, foto's...etc. zit ik hier, met Roos een kop koffie te drinken. Die schat zorgt zo goed voor me...en het gekke is, vannacht was ik onrustig, kon ik niet slapen en ondertussen was er een of andere onverlaat voor mijn deur lekker bezig...en ik, ik heb niks gehoord...ik ga weer even verder.
Liefs, Anita - vanmorgen vroeg stond er een hele lieve voorbijgangster voor de deur, omdat zij mij wilde vertellen dat er ingebroken was in mijn auto. Wat zijn er gelukkig toch een mooie mensen...ik probeer maar steeds de positieve kant van dit alles te blijven zien....

Zomaar even....

Na een intensieve dag, beginnend in het LUMC en eindigend met een lekker bord met eten hier met de meisjes thuis, weet ik nu al, dat ik straks lekker vroeg naar bed ga. Moe...een bezoek aan het LUMC, lastig prikken in mijn armen, die verdomde aderen...vergaderen over ons eerste halfjaar. Best goed eigenlijk hoe we het doen met elkaar...ik, ik ben wel trots op mijn club, op Yarden...op datgene wat we met elkaar aan het doen zijn. Ik vind het wel een prima bedrijf, en vandaag voelde ik dat zomaar weer, door de vriendelijke mensen, door de mooie collega's, door onze dienstverlening. Heerlijk...genieten eigenlijk...zaterdag komt er een uitgebreide rapportage in Yargon, het personeelsblad van Yarden over Cluster West, over mijn rol daar...leuk! Kan ik het blad meenemen naar mijn vader...vindt hij vast heel erg leuk!Nu nog wat werkzaamheden te doen, wat te regelen en dan lekker slapen, ik heb er zin in...terwijl ik naar buiten kijk, zie ik de tuinstoelen staan, die dit jaar nog niet zoveel zijn gebruikt...wat een zomer, ik moet even denken aan die collega die met man en kind naar Zeeland is, voor haar zomervakantie...slaap lekker allemaal straks! Anita

Regen en wind...

Het plenst van de regen, terwijl ik in de keuken zit en naar buiten kijk. Ik ben nog thuis omdat ik zo naar het LUMC moet. En terwijl het zo hard regent denk ik aan vroeger...toen ging ik buiten spelen in mijn bikini in de regen. En werd dan later door mijn moeder 'schoongesproeid'met de tuinslang. Heerlijk vond ik dat en volgens mij nog steeds. Maar als hele verstandige manager van een Uitvaartcentrum wordt je geacht dit soort gekke dingen niet meer te doen...en soms is dat toch jammer of niet? Deden we af en toe maar eens wat gekker met elkaar, maakten we maar wat meer plezier. Gisteren sprak ik een prachtige jonge vrouw en zij constateerde dat zij niet zoveel meer lachte...erg he...ik gun iedereen plezier. Lol, vreugde, en zomaar simpelweg genieten. Een spreuk die ik mooi vind 'wijsheid wordt laagje voor laagje opgebouwd, groeit heel langzaam, en ontwikkelt zich geleidelijk aan, onaantastbaar voor de waan van de dag' als je het hebt over groei...mooi he? Ik wens jullie een mooie, een wijze, maar vooral ook een leuke dag. Ik ga naar het LUMC, en of dat leuk is, dat horen jullie later weer. Ik kom daar altijd mijzelf weer even tegen, wachtend in de wachtkamer en me steeds weer realiserend, wat een verdriet er in ons leven is. Denkend aan Ron, aan Jan, aan alle mensen die geconfronteerd worden met dit soort wachtkamers in ziekenhuizen en erger nog, de behandelkamers...wat een wijsheid zo vroeg in de morgen. Ik kies toch voor dansen in de regen, geloof ik...liefs, Anita

Eerste werkdag...

En vanmorgen begon het met een beetje bijpraten op het Hoofdkantoor in Almere. Druk, heftig en intensief. Wat foto's voor Yargon, het blad van Yarden. Daarna naar Haarlem, een bijzondere ontmoeting met nabestaanden, en ongekend veel mails, acties, telefoon en een sollicitant. Zomaar weer een nieuwe man die bij ons komt werken. Heerlijk, leuk om nieuwe energieke mensen in dienst te nemen. Om contacten te leggen en geleidelijk aan het team te 'verversen' maar soms is het ook jammer, want daar hoort automatisch loslaten bij...mooie mensen die besluiten om hun leven een nieuwe wending te geven. Soms is die wending weg van Yarden en soms is die wending juist naar Yarden toe...boeiend, die beweging. Even bijpraten met mijn team, met allerlei mensen, de gebroken teen van Pien, kortom een intensieve dag. Maar ook een afspraak voor een filmproject, geweldig...ik ben benieuwd. Inspirerend, en het gaat volgens mij over inspiratie, over je verhaal vertellen...wordt vervolgd. Nu koffie, en dan even niks. Morgen even langs het LUMC, een controle, wat actieve cellen, even een check-up. Zodat ik zeker weet, dat alles goed is en goed blijft....een 'APK' voor mijzelf noem ik het altijd maar. Liefs, fijne avond, ik ben er een beetje moe van. En oh ja, Annemarie heeft haar eerste werkdag erop zitten, bij haar nieuwe baas...spannend, leuk en bijzonder. Ik ben trots op haar...liefs, Anita

Zaterdag is vaderdag!

Goedemorgen allemaal...en terwijl ik nu nog even geniet van mijn nespresso...stap ik zo weer in de auto, richting mijn vader. Samenzijn met hem...is voor mij genieten. Het gaat goed met hem. Hij heeft zich er best doorheen geslagen deze zomer, terwijl iedereen weg was. Hij is vrolijk en geniet op zijn eigen wijze...toch weer een kenmerk van een echte van Loon, wij geven nooit op! Terwijl mijn mailbox bomvol staat, heb ik deze nog even gelaten...ik begin maandag pas echt. Heb er nog geen zin in...ik wil nog eventjes genieten van mijn vrije tijd. Er liggen bergen met werk op me te wachten, en eigenlijk wil ik heel simpel, het moment van niet zoveel doen, nog even volhouden...ik vind het heerlijk en dat meen ik. Gewone dingen als het onkruid vrijmaken van het terras, of het schrobben van de tegels, vraagt mijn aandacht nu. En hoe heerlijk kan dat zijn....en ondertussen sudder ik nog even door. Ik las gisteren een mooi citaat in de sfeer van 'waarom verlangen naar iets wat je niet of nog niet hebt, terwijl je zo kunt genieten van alles wat er nu is' en dat is mijn leefregel voor nu. Ik geniet simpelweg, denk niet te ver vooruit, en ik denk terug nog steeds aan een goddelijk Lesbos...samen met Annemarie...en deze foto's zijn daar getuige van. Nu onder de douche, naar Pa, naar oom De, die vandaag jarig is en dan is er nog een hele vrije zondag. Liefs, Anita