Luie zondagen.....

En zijn wij gisterenavond toen ik terugkwam van mijn Paps zomaar met de trein lekker samen naar Den Haag gegaan, om te genieten van kunst op het Noordeinde, van de ene galerie naar de andere...dromend over hoe het zou zijn om zelf zo'n galerie te bezitten, terwijl wij liepen door tuinen vol kunst, muziek en stil staan bij wat je mooi vindt in dit leven...En zo is deze zondagochtend lui en aangenaam begonnen, met een nespresso..wat surfend op het net. Lui, loom en lekker...ik lag onder de zonnebank en had geen zin meer om daar te liggen, ik wilde een kop koffie...ik wilde een stukje muziek waar ik zomaar heel gelukkig van word en terwijl ik dit schrijf, stop ik even en zoek ik een cd van vroeger...en nu draai ik Huub van der Lubbe zijn cd Concordia...prachtig een lied als 'mooier dan nu kan het niet zijn...' of nog meer bijzonder 'geef me het zout schat...'. Heerlijk...ik hoor het geluid van de fohn van Annemarie...en realiseer me, dat ik eventjes niets hoef. Zomaar niets...en denk in stilte aan mijn leven. Hoe het nu is, hoe het was, hoe het zal zijn ooit...
En langzaam aan, tussen een druppel door, schijnt zomaar weer de zon...de deuren gaan weer open. Lekker...terwijl ik dit schrijf, denk ik aan een mooi citaat wat mij aanspreekt "Drie essentiële zaken voor geluk in dit leven zijn, iets te doen te hebben, iets om van te houden, en iets om voor te te hopen." En als ik hieraan denk, klopt dit wel....vorige week hadden wij tijdens onze 'try-out' voor de Politie, het over het hebben van een visie, en vertaalden wij visie als het hebben van een gedurfde droom, een ambitie. Waar wil je voor staan, waar wil je voor gaan, misschien ben je er nog niet, maar dit is wel wat je uit wilt dragen in je leven. En voor mij is dat zo gerelateerd aan mijn moeder - oordeel niet verwonder je - en ook is mijn visie - zonder voorstellingsvermogen kun je niet vrij zijn -. Mooi, gewaagd misschien wel, en voor mij zijn deze twee uitspraken iets waarvan ik hoop, dat ik dit ooit in mijn leven nog kan uitdragen...en terwijl ik dit schrijf zingt Huub van der Lubbe 'zo lang al droom ik van een geregeld leven, rust en regelmaat. En steeds weer is er iets waardoor dit nog niet gaat'. Dus ik heb nog steeds wat te hopen, ik glimlach terwijl ik dit schrijf. En ondertussen lijkt het alsof de fanfare van Huub de kamer vult met gekke muziek...heerlijk, zo'n luie zondag.
Ik wens iedereen een mooie luie zondag. En ik voeg hier zomaar wat leuke foto's toe van mijn verjaardag vorig jaar, gemaakt door Pien, een bijzondere impressie...! Zomaar ter inspiratie van hoe mooi mijn leven steeds weer is....liefs, Anita

Vrijdagavond....komt altijd na vrijdagmiddag....

En zomaar was deze vrijdag een mooie intense dag. Met weer, zoals bijna dagelijks leuke intensieve gesprekken, ontmoetingen...een traan, een lach, een analyse over hoe het financieel gaat met Cluster West. En vooral een dag, met veel zon...geweldig. Genieten, mooie samenwerkingen en uiteindelijk ook wel plezier. Een collega die vertrekt naar Kreta...een collega die gaat trouwen op Bonaire...en weet je wat zo mooi is, als leidinggevende moet je altijd even naar die bruiloft toe...lijkt me wel wat...glimlach. Deze vrijdag was zomaar weer een dag met een heel mooi gouden randje...dus dank je wel voor deze dag. Nu, na een zelfgekookt simpel wokgerecht, een kopje nespresso en tv kijken...hoe heerlijk simpel kan het leven zijn. Ik, ik hou ervan...en morgen Roos wordt 14, met taart en koffie, en opa en oma...en dan lekker naar mijn Papa...lekker met het dakje open rijden, genieten van zomaar met zijn tweetjes zijn...ik verheug me er nu al op....Kus, fijne avond...en weet je, het was een prachtige dag. En vandaag kwam ik thuis en lagen hier hele coole Anita van Loon Management Consultancy pennen voor de Politie...zo stoer, mijn eigen pen! Anita

Kwaliteitsdag en overleden kindje....

En zomaar was ik in gesprek met Marcel, de man met de prachtige stem, die met zijn stem uitvaarten mooi klein, intiem en bijzonder maakt. Hij speelde op zijn gitaar bij mij op kantoor en zong een lied van James Taylor, een intens lied...meer dan dat eigenlijk. En daarna een gesprek met Frank en Corine over de kwaliteitsdag van Yarden....geweldig...met kunst van Annemarie, de cirkel of.....en ook daar komt de gitaar van Marcel weer terug...want hoe krijgen we een ieder in beweging? En vanavond hoe verdrietig ook was ik op bezoek bij een familie, waar een dochtertje van 2 is overleden...en zij zijn niet verzekerd...heftig, verdriet, onbegrip...en ik, met mijn grote hart, werd weer geraakt tot diep in mijn ziel...en terwijl ik dit schrijf, draait Annemarie 'Love Generation' het nummer wat mij terugbrengt naar NorthgateArinso...naar Kirsten, Gabija, Sarah en al die andere leuke mensen, waar wij swingend op kantoor naar luisterden, alle radio's gingen harder....en het leuke is, dat Kirsten en ik, over een tijdje gewoon weer een schnitzeltje gaan eten bij Gabija...zomaar, om te genieten van al het moois wat dit leven ons brengt. Intense vriendschappen, dikke tranen...mooie ontmoetingen...dat is kwaliteit, de verbinding tussen je hoofd en je hart....wat een prachtige dag! Nu....jawel een sauvignon blanc uit...jawel Nieuw Zeeland. Slaap zacht...Anita

Tijd.....

En na een hele leuke, gekke, bizarre en vrolijke verjaardag weer eens een blogje...een verjaardag, waar ik veel mooie relax spullen voor in bad en onder de douche kreeg. Maar ook prachtige boeken en een ware collectie wijnen, Sauvignon Blanc uit Nieuw Zeeland, wel zes verschillende flessen en mooie Sancerres, een pakket vol dingen om van te genieten, met zelfs een stinkende kaas, waar ik bijna akelig van werd...En na mijn verjaardag kwam ik niet goed meer op gang, het lijkt alsof mijn lijf vanzelf even aangeeft, dat het rust nodig heeft, rugpijnen, een reiki behandeling op mijn werk, en echt ik kon wel huilen van de pijn. Nu na zomaar een dagje helemaal rust te hebben genomen, lijkt het herstel weer in zicht...ik heb tijd genomen voor mijzelf. Gekookt zelfs vanavond, want Annemarie heeft al drie dagen gewerkt deze week. Ik ben bezig geweest met Daphne, Henk en Monique aan onze Politie opdracht...wat wordt dat een geweldig programma. Een pilot gedraaid met collega trainers, coaches en ook dit was een waar spektakel! In een lege ruimte in mijn kantoorpand. Ooit zat daar een bedrijf dat failliet is gegaan...een heerlijke lichte ruimte, waar wij met elkaar konden oefenen en zijn. En mooi is om te zien hoe wij elkaar aanvullend zijn, steeds maar weer...hoe wij, met elkaar aan de slag zijn, en een prachtig iets neerzetten. Een programma wat mensen laat kijken naar wie zij zelf zijn...en waar zij zelf voor staan in dit leven. Geweldig...wat een prachtige opdracht! Nu zomaar een gesprek, met iemand van OCW over coaching, over een workshop, over de samenwerking....heerlijk! Dag, een mooie avond...ik verlang in stilte naar een bubblebad in de tuin, met verlichting in de bomen, een hottub, waarom....ach zomaar. Lekker warm en gezellig...Liefs, Anita

52 jaar zijn...

En als ik terugdenk aan 52 worden...dan is dat super! Want wat ben ik verwend, prachtige bloemen, boeken, flessen wijn, theaterbon..een super super super fles champagne van Reynaud en Emmy, bonbons, een stinkkaasje....waar mijn auto nu nog naar geurt (bedankt Anneke....glimlach)en als afsluiting een tapasdiner met de kinderen, met mijn schoonouders en Annemarie. Een mooie avond, gezellig, en lekker bij Ties 54 hier in Voorschoten, vrijdagavond tapasavond, ga er naar toe, weer anders, een leuke bediening...gezellig, alsof je in Zuid Frankrijk zit...een nieuwe tent, dus maak ik graag reclame voor deze dame! En daarna hebben we onder het genot van een glas champagne thuis nog lekkere muziek gedraaid, heerlijk...dus 52 jaar is prima vind ik. Nu zit ik opgedirkt en wel klaar, met Annemarie, en als Roos zover is vertrekken wij voor het huwelijk van Gitta en Sander naar Sandfirden, tja hoe bedenk je het...volgens mij een ludiek plekje in de binnenlanden bij Bolsward, via Haarlem, want daar staat mijn tas, met alles erin...heb ik zomaar spontaan laten staan gisteren, toen ik bepakt en bezakt het pand verliet. En vandaag gaat even mijn lieve aandacht uit naar mijn vriendinnetje Carine, zij wordt volgens mij 49 nu...en ook dat vieren we vandaag, dus dit weekend, is een weekend om alles te vieren...geweldig! We vieren het leven...met elkaar. En ik dank echt oprecht iedereen voor alle lieve attenties, berichten, kaarten, en vooral aandacht...ik ben zielsgelukkig hiermee! Dank jullie wel...zo lief!
Anita

Een vuurpijl om mijn 51e levensjaar uit te luiden....

En ik ben nog helemaal niet jarig...morgen pas, en ondertussen heb ik al cadeautjes gekregen, bloemen, een boek, digitale kaartjes en zojuist een vuurpijl met dertig gekleurde balletjes om vannacht of morgen af te steken, kwam Reynaud brengen...geweldig...en dan wordt je maar 52...niks bijzonders, zomaar een getal...zomaar jarig zijn. Vroeger vond ik jarig zijn geweldig, spannend vooral, Roos doet me denken aan hoe ik vroeger was...ik kon bijna niet wachten en vond het heel erg als de dag voorbij was, dan moest ik weer 364 dagen wachten...en al die cadeautjes, daar werd ik zo zenuwachtig van...ik vond het geweldig! Vandaag vroeg iemand me, wat ik voor mijn verjaardag wilde...en mijn antwoord was 'ik heb liefde, vriendschap en een goede gezondheid, en als ik dat aanvul met veel werkplezier...dan heb ik alles toch...'en zo voelt het ook. Dus geniet ik zomaar samen met Annemarie van een glaasje wijn, een toast op alles wat voor me ligt...op mijn nieuwe levensjaar. Morgen zomaar eventjes naar mijn papa om taartjes te gaan eten...leuk he...dan komen tante Anita en oom De, en Els even langs. En zijn we zomaar met elkaar...Bep en mevrouw van den Bogaerd gaan ook gezellig mee...maken we er zomaar een klein feestje van...
En dan naar Yarden, voor mijn clusteroverleg, mijn collega is ook jarig, Cees..gefeliciteerd! Volgens mij sta ik aan de vooravond van een bijzonder jaar, de Leergang bij de Politie gaat van start, OCW loopt lekker, coachtrajecten druppelen binnen, kortom genoeg moois naast Yarden. Ik heb er zin in...Anita

Afscheid in Alkmaar....

Vandaag begon zo mooi in Amsterdam, vervolgens naar Heerhugowaard, een mooi gesprek met een nabestaande, en aansluitend lekker werken in Alkmaar, bij Vivian op kantoor. Leuk om alle medewerkers aldaar weer een keer te zien en afscheid nemen van Margreet en Jacqueline...eigenlijk op een mooie kleine manier. Met elkaar, als clubje vanuit Alkmaar, referend aan wat ooit was en wat komen kan of zal...afscheid nemen is een beetje loslaten, zaken overlaten aan het lot, het toeval, de dingen op zijn beloop laten...niet goed weten, wat voor je ligt, het enige wat ik op dit soort momenten heb is vertrouwen...vandaag werd mij de vraag gesteld of ik bang ben...en eigenlijk ben ik nergens meer bang voor, niet voor de dood, niet voor moeilijke dingen, ik heb een soort basis geloof dat alles uiteindelijk goed zal komen, goed zal lopen, of ik het nu over Yarden heb, of over mijn eigen bedrijf, over wonen, leven, of over de liefde, uiteindelijk komt alles goed...als het niet al goed is nu. Terwijl ik dit schrijf, kijk ik naar een prachtige bokswedstrijd, een strategisch spel tussen meestal twee macho achtige mannen, een stevig spel...mooi om te zien. Voor mij altijd een moment van ontlading. Vandaag is Joke jarig...Joke van Yarden, een jaartje jonger dan ik ben. Morgen is Jan Knipmeijer jarig, mijn vriendje van ADP, een stuk jonger dan ik ben, vrijdag is Cees jarig, onze collega van Yarden en ikzelf, zaterdag is Carine jarig...wat een maagden allemaal. En weet je een jaartje ouder, of jonger, het maakt me niet zoveel uit. Jarig zijn is weer eens even reflecteren op alles wat is, wat is geweest en wat er komen gaat...en als mensen me vragen wat ik voor kadootje wil, dan is mijn antwoord - rust, geluk, liefde, vriendschap, simpelweg zijn en vooral veel gezondheid. Dus...wil je een glas wijn met me drinken, zondagmiddag vanaf een uur of drie, ben je hier welkom...ik vind het fijn, zomaar fijn als je komt. Liefs...oh ja, en onze Roos wordt 14, eigenlijk een veel belangrijker leeftijd om te vieren toch. Ook zondagmiddag...wees welkom! Liefs, Anita