Een laat blogje.....

Onophoudelijk door willen gaan, berichten ontvangen dat mensen uit je leven je zijn ontvallen, zo is Mieke overleden...kanker, ja natuurlijk weer die rot kanker, een vrouw die bij mij op bezoek kwam, zij is niet meer hier...en Freek, en Jan, zij zijn nog wel hier...maar soms dan maakt dit alles me zo bang. En ik dan, ik, ik ga door, steeds maar weer, keer op keer. Dodelijk vermoeid, het Yarden lijflied zingend, met pijnstillers in mijn broekzak, want die rug is zo vervelend....ik schrijf over 'gedoekte mannen' en hoop deze te gaan zien. Ik, wij, jeetje wat werken wij hard...zonet komt een kind terug uit Barcelona, met blaren op haar voeten, enthousiast en blij....want wat kan een studiereis of hoe heet zoiets, ook leuk zijn. Deze week was geweldig, ongekend druk, trainen, coachen, nieuwe contacten, nieuwe opdrachten, kortom een week vol werk...ongekend veel werk, een nabestaande, die volop in de verhalen zit en alleen maar haar verhaal wil doen en dat dan op vrijdagavond in Zwaag....pfffftttt. En nu, nu ben ik zomaar thuis. Mijn sauvignon blanc gecombineerd met glaasje water, de laptop op schoot en eventjes hoef ik niets!!!! Klanten die niet betalen, of slecht betalen, een huurder die het moeilijk heeft, kortom geld is zomaar een issue...en daarnaast de wetenschap dat ook dit zich weer op gaat lossen. En over anderhalve week, dan begint de Leergang Leiderschap voor de Politie...wow samen met Daphne twee en een halve dag trainen. Werkelijk super, Annemarie heeft de mappen gemaakt. Prachtig, indrukwekkend, en dynamisch want deze mappen worden steeds weer aangevuld, door een ieder...samenwerking, dynamiek in optima forma! En wat ik nu wel voel, is dat ik mijn vader zomaar missen ga, mijn lieve papa van Loon. Dus mocht er iemand zomaar zin hebben, morgen heeft hij niet zoveel bezoek, dus wees zo vrij....het maakt hem blij, meer dan blij!!! Lieve mensen, collega's van Yarden, dank jullie wel, de week was intens en stevig en bijzonder. En met elkaar verzetten wij bergen, werken wij achterstanden weg, komen wij met elkaar tot ongekende hoogten. En ik, ik ga door, ik ga door totdat ik val...en dat, dat is nog lang.
Lieve mensen, de kwaliteitsdag bij Yarden, onder supervisie van Frank, was geweldig, meer dan geweldig. Een ware cd-opname, die ik op het feest van Cluster West, zal laten horen...geweldig, in een woord genieten. De intensiteit van die dag, spatte eraf...en ik, ik was meer dan trots op het prachtige schilderij 'kwaliteit cirkel van succes'van Annemarie. Dit schilderij gaat op tournee door Nederland. Op dit moment staat het schilderij in Haarlem, waar een ieder die hier gevoelig en vatbaar voor is, zich zomaar kan bezinnen op dit thema....hoe kunnen wij, in gezamenlijkheid, met de juiste verbinding tussen hoofd en hart, komen tot prachtige resultaten. Slaap lekker lieve mensen...ik ben zomaar moe...liefs, Anita en als je mijn papa ziet, geef hem een dikke pakkerd!!!

Coachtrajecten en nog meer....

En zomaar heb ik na de speeddate 4 nieuwe coachtrajecten gekregen, dus een megascore.....leuk, nieuwe mensen in beweging brengen. Spreekt me meer dan aan....gisterenavond een mooie avond gehad met de Authentieke vrouwen bij Leonie thuis. Een prachtig appartement, daar waar ooit het oude Postkantoor was, tegenover de Grote Kerk in Den Haag...prachtig, indrukwekkend en mooi...net zoals de maaltijd en het samenzijn met de meisjes. Alles was weer als vanouds....en het werd een latertje! Vandaag getraind, terwijl er 14 meldingen van overlijden zijn in mijn Cluster. Een enorme werkdruk, 4 zorgteams op pad, alles loopt en uiteindelijk komt het goed....dankzij de geweldige inspanning van al die mooie mensen die voor en met mij werken. Bedankt jongens, ik ben trots op jullie!
Fijne avond, Anita

Gedicht van Claire Vanden Abbeele

Zomaar in plaats van veel woorden een prachtig gedicht :

Je luistert en fluistert
je bent me nabij
een vonkje aan de hemel
een zucht van de aarde
een teken van jouw leven in mij

Je lacht en je weent
je stroomt met me mee
hier en daar
twinkelt jouw zijn
aan het zichtbare voorbij

Voor iedereen om me heen! Liefs, fijne zondag
Anita

Een soort van ochtendgebed....

En vandaag een soort van ochtendgebed, omdat ik denk aan mijn vrienden, aan diegenen die mij lief zijn, aan mijn vader, en omdat ik iedereen die dit leest, en vooral Freek en Jan, een rustige pijnloze dag toewens. Een gebed in stilte omdat ik met heel grote regelmaat aan hen denk. En mijn dan heel erg goed bewust ben van het feit, dat ik een gelukkig mens ben, omringd door liefde en in goede gezondheid. En juist op dit soort momenten, dan vraag ik mij soms af, als ik mensen onaangenaam zie doen naar elkaar, 'waar zijn wij in hemelsnaam mee bezig'. Het wordt een mooie dag, een warme groet, Anita

Leiderschap en je plan bijstellen...

En vandaag realiseerde ik mij opeens, dat ik mijn aansturing van het team bij Yarden anders ga doen...leiderschap aan de operatie, is anders dan leiderschap aan professionals. En dat betekent situationeel leidinggeven, structuren aanscherpen en dirigerend leiderschap vertonen. Stevig de kaders aangeven en mensen erop aanspreken als ze buiten de kaders denken, bewegen. Ik, als leider op zoek naar ruimte en ruimte gevend, moet nu juist ruimte terugnemen...de nieuwe aanpak! Bijzondere ervaring, en ik dank dan ook hierbij mijn team voor de lessen die ik vandaag heb mogen leren. Ik was te ambitieus en moet mijn plannen bijstellen en dat is dus, wat ik dan ook doe nu. Het was een mooie intensieve dag...Anita

Afscheidnemen bestaat niet...

En dat is een van de liedjes, die ik zo graag in mijn Uitvaartwinkel wil laten horen straks...want hoe waar kan het zijn. Afscheidnemen bestaat niet..en zo zat ik zomaar bij Freek en Lya op hun bed, waar een heel erg zieke Freek en ik spraken over het leven loslaten, over afscheidnemen en over de dood...goede genade, wat een impact heeft dit op ons bestaan hier. En toen ik vandaag ging tanken, kocht ik het blad Pinkribbon...en ik vraag een ieder dit ook te doen, want de opbrengst van dit blad gaat naar KWF, want 1 op de 8 vrouwen heeft borstkanker. Ongekend...het weekend was prachtig, intens en zwaar en vannacht voelde het ook zo. Ik was vooral geraakt door Freek, omdat er weer zomaar een prachtig mens het leven hier in gaat ruilen voor het hiernamaals. En omdat de cirkel in je leven, steeds dichterbij lijkt te komen...was ik vrijdagmiddag nog bij de vrouw van 'Engel' zo sprak Erika vandaag over 'Jeder kann ein Engel sein' en dat is onze opdracht om eventjes een engel te zijn, voor je medemens, voor diegene die je liefhebt,als je googelt op 'engel' kom je terecht bij 'beschermers' of 'boodschappers van God die bovennatuurlijke gaven hebben'. Welnu ik wil wel een engel zijn. Om mensen te dragen die me lief zijn, om mensen te helpen die het nodig hebben. Of zomaar om betekenis te geven aan ons bestaan hier op aarde. Om Freek te helpen, of bij te staan bij het proces van loslaten...en tussen al deze intensiteit door, hebben wij de verjaardag van Reynaud gevierd bij Woods, met een glas Pommery aan het water, met heerlijke spijzen en mooie gesprekken. En daarna, een dag later, was daar die liefde bij Soldaat van Oranje, prachtig...dus een weekend, vol indrukken, vol intensiteit en nu zomaar eventjes rust. En voor jullie, voor Freek hier een lied van Audrey Hepburn :
I believe in Pink
I believe that laughing
is the best calorie burner.
I believe in kissing,
kissing a lot.
I believe in being strong
when everything seems
to be going wrong.
I believe that happy girls
are the prettiest girls.
I believe that tomorrow
is another day and
I...I believe in miracles.

Dag, fijne avond. Anita

Grafstenen, urnen en mooi weer....

Vandaag was de dag, die in het teken stond van grafzerken, natuursteen, urnen en prachtig weer. Een ontmoeting met collega's in Hillegom bij Damo natuursteen. Een prachtige uitleg, rondleiding en een samenwerking die mooi begonnen is, tussen Yarden Cluster West en Damo. Leuk en gezellig om de collega's zo te ontmoeten...een prachtige lunch, en daarna terug naar huis. De zon in en eerst hebben we allebei een uurtje geslapen in de zon. Ik ben zo moe...en wil alleen maar slapen. Heerlijk....ik heb genoten. Nu wachten we op Emmy en Reynaud en mogen wij naar Soldaat van Oranje, volgens mij een prachtig spektakel....
Ik liep eventjes naar het dorp vanmiddag en kwam Jeannette tegen, en allebei waren we moe. Zomaar samen moe zijn is toch ook wel een mooi iets of niet dan...leuk is het als je elkaar zomaar ontmoet, en met elkaar bent...zij wordt zestig jaar en nodigde ons uit om met haar en nog meer mooie vrouwen samen te gaan zingen. Geweldig!
Lieve mensen, het voorjaar was mooi, de zomer wat minder, het najaar wordt prachtig wat een genot. Vandaag kreeg ik bericht over de huisvesting van mijn vader, een plattegrond van zijn appartement. Met balkon, eigen keuken en eigen badkamer en toilet. Heerlijk, tijd om zijn spulletjes uit de container te laten komen en ervoor te zorgen, dat hij uiteindelijk nog een prachtig plekje krijgt in de nieuwbouw van de Samaritaan. Hij komt te wonen op de eerste etage, huisnummer 559. Wordt vervolgd...voor nu wens ik jullie een mooie zaterdagavond toe. Morgen ga ik lekker samen met mijn nichtje Noor naar Papa toe en naar Freek en Lya..heftig, het houdt me zo bezig...Anita