Wat een prachtige tekst, de tekst van de kaart van Freek. Want Freek is overleden op 20 oktober j.l. en de komende week zullen wij met blijdschap zijn leven gedenken...hoe prachtig is deze mens, slechts 50 jaar jong, en zo stond ook op zijn kaart 'echtgenoot,vader, pleegvader, visionair, inspirator en wereldverbeteraar'...hoe prachtig als je zo herinnerd mag worden. In onze vakantie in Egypte kreeg ik een telefoontje van Els, met deze mededeling. En direct heb ik Lia gebeld en haar gesproken, hoe intens kan het leven zijn. Terwijl wij genoten met zijn viertjes van een heerlijk weekje zon en slapen, van heerlijke temperaturen, zachte wind erbij en lekker water, had Freek een heftige nacht en keerde hij terug naar de Bron van Liefde zonder voorwaarde....
En op zo'n moment besef je hoe goed je leven is, en als je daartoe in staat bent, dan zit je denken heel dicht tegen danken aan. Dan leef je je leven vanuit een dankbaarheid, voor al wat is. Dan kun je bergen verzetten. En Egypte was en is prachtig, lieve mensen, mooie intense momenten en ondertussen hield ik een linkje naar de buitenwereld, alhoewel ver weg, en realiseerde ik me dat er ondertussen mensen uit mijn team heel hard werken om achterstanden in te lopen, zaken goed te doen met elkaar. Om te delen, te spreken, te bespreken en was Petra een achterwacht waar ik trots op ben, zomaar trots. Omdat zij van huis uit, van alles regelde en reageerde op stevige mails van mijn directie. Omdat zij dingen oppakt om mij te ontzien. Zo ook Daphne, die regelde dat ik bij de uitvaart van Freek kan zijn, om samen met zijn dierbaren zijn leven te gedenken, en ondertussen draait zij met Henk het programma samen door. Dank je wel lieve mensen, ik ben echt oprecht dankbaar met jullie te mogen zijn in dit leven hier. Ik voel me rijker dan een koning...Wat je aandacht geeft wordt groter, dus geef vooral voorrang aan alles wat goed en mooi is. En met dit standpunt in mijn gedachten stap ik deze week in. Treed ik een ieder tegemoet, vanuit geloof, vanuit positiviteit en vanuit kunnen....dank je wel, voor deze week. Voor vele uren slapen, voor slapen in de zon, de warmte op mijn huid...voor alles wat mij gebracht is. En ja natuurlijk mis ik mijn dierbaren als ik niet nabij ben, of in een ander land, maar ook dan ben ik dichtbij, altijd ben ik dichtbij...en zo, ga ik straks weer heerlijk naar mijn vader. Samenzijn met hem, misschien wel stil staan bij het leven van Freek, de prachtige man met de paardestaart, de man die zorgde voor zoveel glans in het leven van mijn vader...dank je wel Freek! Dank je wel Lia, dat je er zomaar was, op een moment dat mijn vader jou zo nodig heeft. Mooi om je te realiseren dat mijn vader met Lia zijn leven gedeeld heeft, haar dingen heeft verteld, die hem kwetsbaar en daardoor zo sterk maakten. Mooi als je dit mag ervaren in je leven, het delen van je diepste ziele roerselen. En mooi dat ook mijn vader dit heeft mogen ervaren in zijn leven...die prachtige man! Nog een zin voordat ik voor nu verder ga 'zet de ramen en de deuren in je hart open en zie hoe mooi het leven is'...ik wens jullie een fijne zondag. En voeg hier nog wat impressies vanuit Egypte aan toe. Liefs, Anita
