Enerverend, intens en o zo prachtig.....

Ja zo was deze week. Een week die bol stond van prachtige emoties en een week die in het teken stond van Freek, zijn afscheid, wat groots was en juist door de mens Freek ook weer zo klein. Een uitvaart Yarden waardig...althans volgens mijn droombeelden. Een samenzijn van mensen vanuit verbinding..En dit op de dag, dat ons programma bij de Politie van start is gegaan. De module zingeving, voor de eerste groep, en Daphne en ik waren betrokken, gespannen en vol verwachting en ach wat was dit een prachtige ervaring. 12 mensen, met ongekend veel bagage, opleiding en ervaring in de rugzak zo mooi zien bewegen. In een hotel in Made...twee en een halve dag, Henk die ingevlogen werd, zodat ik bij het afscheid van Freek kon zijn, Monique op de achtergrond, ons volgend per sms...simpelweg zijn met elkaar. Een week die enerverend was als het over Yarden gaat, de verbouwing van mijn verzorgingsruimte en koeling. Alles gestript, alles eruit, uitwijken naar UZ, naar Alkmaar en Bergen. Samenwerking, verder denken, en elkaar helpen. Weer die verbinding. Pien en Sabrina, mijn twee jonge dames, nu nog in Engeland, maar geslaagd voor de opleiding tot thantopracteur. Een uniek iets, een voorrecht, kortom....klaar voor alles wat komen gaat! En ik, als leidinggevende ben trots, trots op deze dames en zal hen maandag met bloemen ontvangen! Weer thuis zijn, weer hard werken, weer moe zijn, weer kramp hebben...deze week had alles. Eindigend met een concert van Paolo Conte, prachtig, met een tienkoppig orkest en een oude man, hij lijkt op een wat gerimpelde grijze voorovergebogen boer, met een raspende prachtige stem, in een taal die je niet verstaat maar voelt,het italiaans, zingt hij volgens mij over gewone dingen. Hij maakt geluidjes, zijn orkest speelt allerlei prachtige instrumenten, en de muzikaliteit knalt over je heen...en nu, op deze vroege morgen, bijna klaar voor het LUMC, mijn scan omdat die werveltjes van mij wat zeurderig zijn..... Dan, naar Arie mijn broertje, want hij is ziek. Dan naar mijn vader, en nog een glas wijn bij tante Anita. De familiecirkel is rond, even met elkaar zijn, want dit clubje is klein en kwetsbaar, dat realiseer ik me iedere dag...de familie van Loon geeft dan wel nooit op. Langzaam aan doet het verval zijn intrede...en terwijl ik dit schrijf glimlach ik en zomaar denk ik aan een zin van Daphne :
'als je iemands naam kent, kun je haar roepen. Als je iemand kunt roepen, kan zij naar je toekomen. Als zij naar je toekomt, kun je haar vasthouden. Als je haar kunt vasthouden, kun je haar weer loslaten....' prachtig he...en loslaten, omdat iemand nooit weg is, was het thema van deze week. Loslaten, en vanuit die nieuwe energie voelen en ervaren...dit weekend ga ik hiermee verder, door simpelweg te zijn!
Liefs, fijne dag...
Dit gedicht van Mary Frye werd voorgedragen door de zoon van Freek :
Do not stand at my grave and weep

Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.

I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.

I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.

I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.

Do not stand at my grave and cry,
I am not there. I do not die


Wat prachtig toch...liefs, Anita

Terug naar de Bron van Liefde zonder voorwaarde.....

Wat een prachtige tekst, de tekst van de kaart van Freek. Want Freek is overleden op 20 oktober j.l. en de komende week zullen wij met blijdschap zijn leven gedenken...hoe prachtig is deze mens, slechts 50 jaar jong, en zo stond ook op zijn kaart 'echtgenoot,vader, pleegvader, visionair, inspirator en wereldverbeteraar'...hoe prachtig als je zo herinnerd mag worden. In onze vakantie in Egypte kreeg ik een telefoontje van Els, met deze mededeling. En direct heb ik Lia gebeld en haar gesproken, hoe intens kan het leven zijn. Terwijl wij genoten met zijn viertjes van een heerlijk weekje zon en slapen, van heerlijke temperaturen, zachte wind erbij en lekker water, had Freek een heftige nacht en keerde hij terug naar de Bron van Liefde zonder voorwaarde....
En op zo'n moment besef je hoe goed je leven is, en als je daartoe in staat bent, dan zit je denken heel dicht tegen danken aan. Dan leef je je leven vanuit een dankbaarheid, voor al wat is. Dan kun je bergen verzetten. En Egypte was en is prachtig, lieve mensen, mooie intense momenten en ondertussen hield ik een linkje naar de buitenwereld, alhoewel ver weg, en realiseerde ik me dat er ondertussen mensen uit mijn team heel hard werken om achterstanden in te lopen, zaken goed te doen met elkaar. Om te delen, te spreken, te bespreken en was Petra een achterwacht waar ik trots op ben, zomaar trots. Omdat zij van huis uit, van alles regelde en reageerde op stevige mails van mijn directie. Omdat zij dingen oppakt om mij te ontzien. Zo ook Daphne, die regelde dat ik bij de uitvaart van Freek kan zijn, om samen met zijn dierbaren zijn leven te gedenken, en ondertussen draait zij met Henk het programma samen door. Dank je wel lieve mensen, ik ben echt oprecht dankbaar met jullie te mogen zijn in dit leven hier. Ik voel me rijker dan een koning...Wat je aandacht geeft wordt groter, dus geef vooral voorrang aan alles wat goed en mooi is. En met dit standpunt in mijn gedachten stap ik deze week in. Treed ik een ieder tegemoet, vanuit geloof, vanuit positiviteit en vanuit kunnen....dank je wel, voor deze week. Voor vele uren slapen, voor slapen in de zon, de warmte op mijn huid...voor alles wat mij gebracht is. En ja natuurlijk mis ik mijn dierbaren als ik niet nabij ben, of in een ander land, maar ook dan ben ik dichtbij, altijd ben ik dichtbij...en zo, ga ik straks weer heerlijk naar mijn vader. Samenzijn met hem, misschien wel stil staan bij het leven van Freek, de prachtige man met de paardestaart, de man die zorgde voor zoveel glans in het leven van mijn vader...dank je wel Freek! Dank je wel Lia, dat je er zomaar was, op een moment dat mijn vader jou zo nodig heeft. Mooi om je te realiseren dat mijn vader met Lia zijn leven gedeeld heeft, haar dingen heeft verteld, die hem kwetsbaar en daardoor zo sterk maakten. Mooi als je dit mag ervaren in je leven, het delen van je diepste ziele roerselen. En mooi dat ook mijn vader dit heeft mogen ervaren in zijn leven...die prachtige man! Nog een zin voordat ik voor nu verder ga 'zet de ramen en de deuren in je hart open en zie hoe mooi het leven is'...ik wens jullie een fijne zondag. En voeg hier nog wat impressies vanuit Egypte aan toe. Liefs, Anita

Een laat blogje.....

Onophoudelijk door willen gaan, berichten ontvangen dat mensen uit je leven je zijn ontvallen, zo is Mieke overleden...kanker, ja natuurlijk weer die rot kanker, een vrouw die bij mij op bezoek kwam, zij is niet meer hier...en Freek, en Jan, zij zijn nog wel hier...maar soms dan maakt dit alles me zo bang. En ik dan, ik, ik ga door, steeds maar weer, keer op keer. Dodelijk vermoeid, het Yarden lijflied zingend, met pijnstillers in mijn broekzak, want die rug is zo vervelend....ik schrijf over 'gedoekte mannen' en hoop deze te gaan zien. Ik, wij, jeetje wat werken wij hard...zonet komt een kind terug uit Barcelona, met blaren op haar voeten, enthousiast en blij....want wat kan een studiereis of hoe heet zoiets, ook leuk zijn. Deze week was geweldig, ongekend druk, trainen, coachen, nieuwe contacten, nieuwe opdrachten, kortom een week vol werk...ongekend veel werk, een nabestaande, die volop in de verhalen zit en alleen maar haar verhaal wil doen en dat dan op vrijdagavond in Zwaag....pfffftttt. En nu, nu ben ik zomaar thuis. Mijn sauvignon blanc gecombineerd met glaasje water, de laptop op schoot en eventjes hoef ik niets!!!! Klanten die niet betalen, of slecht betalen, een huurder die het moeilijk heeft, kortom geld is zomaar een issue...en daarnaast de wetenschap dat ook dit zich weer op gaat lossen. En over anderhalve week, dan begint de Leergang Leiderschap voor de Politie...wow samen met Daphne twee en een halve dag trainen. Werkelijk super, Annemarie heeft de mappen gemaakt. Prachtig, indrukwekkend, en dynamisch want deze mappen worden steeds weer aangevuld, door een ieder...samenwerking, dynamiek in optima forma! En wat ik nu wel voel, is dat ik mijn vader zomaar missen ga, mijn lieve papa van Loon. Dus mocht er iemand zomaar zin hebben, morgen heeft hij niet zoveel bezoek, dus wees zo vrij....het maakt hem blij, meer dan blij!!! Lieve mensen, collega's van Yarden, dank jullie wel, de week was intens en stevig en bijzonder. En met elkaar verzetten wij bergen, werken wij achterstanden weg, komen wij met elkaar tot ongekende hoogten. En ik, ik ga door, ik ga door totdat ik val...en dat, dat is nog lang.
Lieve mensen, de kwaliteitsdag bij Yarden, onder supervisie van Frank, was geweldig, meer dan geweldig. Een ware cd-opname, die ik op het feest van Cluster West, zal laten horen...geweldig, in een woord genieten. De intensiteit van die dag, spatte eraf...en ik, ik was meer dan trots op het prachtige schilderij 'kwaliteit cirkel van succes'van Annemarie. Dit schilderij gaat op tournee door Nederland. Op dit moment staat het schilderij in Haarlem, waar een ieder die hier gevoelig en vatbaar voor is, zich zomaar kan bezinnen op dit thema....hoe kunnen wij, in gezamenlijkheid, met de juiste verbinding tussen hoofd en hart, komen tot prachtige resultaten. Slaap lekker lieve mensen...ik ben zomaar moe...liefs, Anita en als je mijn papa ziet, geef hem een dikke pakkerd!!!

Coachtrajecten en nog meer....

En zomaar heb ik na de speeddate 4 nieuwe coachtrajecten gekregen, dus een megascore.....leuk, nieuwe mensen in beweging brengen. Spreekt me meer dan aan....gisterenavond een mooie avond gehad met de Authentieke vrouwen bij Leonie thuis. Een prachtig appartement, daar waar ooit het oude Postkantoor was, tegenover de Grote Kerk in Den Haag...prachtig, indrukwekkend en mooi...net zoals de maaltijd en het samenzijn met de meisjes. Alles was weer als vanouds....en het werd een latertje! Vandaag getraind, terwijl er 14 meldingen van overlijden zijn in mijn Cluster. Een enorme werkdruk, 4 zorgteams op pad, alles loopt en uiteindelijk komt het goed....dankzij de geweldige inspanning van al die mooie mensen die voor en met mij werken. Bedankt jongens, ik ben trots op jullie!
Fijne avond, Anita

Gedicht van Claire Vanden Abbeele

Zomaar in plaats van veel woorden een prachtig gedicht :

Je luistert en fluistert
je bent me nabij
een vonkje aan de hemel
een zucht van de aarde
een teken van jouw leven in mij

Je lacht en je weent
je stroomt met me mee
hier en daar
twinkelt jouw zijn
aan het zichtbare voorbij

Voor iedereen om me heen! Liefs, fijne zondag
Anita

Een soort van ochtendgebed....

En vandaag een soort van ochtendgebed, omdat ik denk aan mijn vrienden, aan diegenen die mij lief zijn, aan mijn vader, en omdat ik iedereen die dit leest, en vooral Freek en Jan, een rustige pijnloze dag toewens. Een gebed in stilte omdat ik met heel grote regelmaat aan hen denk. En mijn dan heel erg goed bewust ben van het feit, dat ik een gelukkig mens ben, omringd door liefde en in goede gezondheid. En juist op dit soort momenten, dan vraag ik mij soms af, als ik mensen onaangenaam zie doen naar elkaar, 'waar zijn wij in hemelsnaam mee bezig'. Het wordt een mooie dag, een warme groet, Anita

Leiderschap en je plan bijstellen...

En vandaag realiseerde ik mij opeens, dat ik mijn aansturing van het team bij Yarden anders ga doen...leiderschap aan de operatie, is anders dan leiderschap aan professionals. En dat betekent situationeel leidinggeven, structuren aanscherpen en dirigerend leiderschap vertonen. Stevig de kaders aangeven en mensen erop aanspreken als ze buiten de kaders denken, bewegen. Ik, als leider op zoek naar ruimte en ruimte gevend, moet nu juist ruimte terugnemen...de nieuwe aanpak! Bijzondere ervaring, en ik dank dan ook hierbij mijn team voor de lessen die ik vandaag heb mogen leren. Ik was te ambitieus en moet mijn plannen bijstellen en dat is dus, wat ik dan ook doe nu. Het was een mooie intensieve dag...Anita